장음표시 사용
281쪽
' Ru Iws. stincta, invadit Hieronymum , Meaxdam, quae est pro fide ad AOUο-Liη.V.CA . V. Pontificem , Hieronymus , sibi nondum visam , contra se scriptam pariter vocat, quia in ea sugillatur . Sectotores Hieronymo succensebant, quod libros Feriarebon Sc ipse vertisset, quanquam , noxus e γ EdeIesameae fidei repugnanter, damnaret. His Bethleemiticus senex Pammachium alloquens ita respondet: TUAE me , frater Pammaehi , O TUORUM iaterae eompuIerunt, Aeeuter, ilior ab olia Rufino stas leuter esse erantiator , intepouta nonnum, vel addita Pel mutata aci se parvam quidem epi lis baberem fidem, misistia exemplaria ejusdem translationis eum praefatiuncula laudatrice mea. IIis lectis & collatis cum Graeco, ait se illico animadvertisse, ab Roao interprete meliorem in partem mutata, quae Origeneι de Patre, Filio, Spirita Sancto impie dixerat; eetera autem dogmata de Angelorum ruina, de animarum Duu , de resurreHionis praestigiis, de maudo vel ἐπ- rermundis Epicuri, i, de resurrePlione amatum in aequalem statum, vel a Rufino ita plene conversa, ut habebantur in Graeco, vel de Commentariis
Didymi exaraeraro firmiora fuisse posita, ut qui tu Trinita o Cathoiaeum
legerat, in aliis haereticum non caveret. Post Roni translationem de suam inter se comparatas, in prima, ait, Dadem auctoris, inseunda vituperationem contineri. Cur Origenem in quibusdam ante laudasset , se docuisse scribit in epistola ad Pammachium et tunc interpretationis suae caussam reddidisse, ne scilicet impius, quasi pius Ecclesiis traderetur. Septuaginta libros Origenis, ut aiebat, se in latinum vertisse fatetur, nec tamen de ullo opere suo Romam commotam. Ego, inquit, per tot annos tam multa eonvertens nunquam Randalo fui; tu c Rufine ) ad PRI . MUM O solum opus, ignotur prius, temeritate factus ea nobius . Rufinus ante suum reditum in Italiam, nihil unquam in literas miserat, huc tamen reversus ante libros Periarchon Regulam Sassii minii latio donavit, sed quum Abbatis Pinetensis prioto usui conscripta, nondum passim inno tuisset, Hieronymus primumΦsolum opus a Rufino confectum , trans lationem librorum Periarchon existimavit. IlI. Hieronymus Pamphili Apologiam a RUM Iatine conversam, totis viribus semel atque iterum invadit, ut magni nominis patrocinia Origenem spoliet. Rationes a Norisio in Dissertatione de Synodo v. p. xi II. magnopere eXaggeratas , quae solviam martyri abiudicant, paucis complectar, additis pro Pampluis, Rasinoque responsis, praecipue illis, quae in Apologiae suae Quaest. vi I. sive pag. I 32. operum Mitionis Basileensis apud Henric trum anni t r. edidit Mirandula Comes r meus, vel Phoenix , qui ob eandem etiam e ologiam a Roberto Cardinati Bellarmino Ecclesiasticis scriptoribus adnumeratur , ut vir ia genio-doctrina pro aetate maximus . Haec responsa nunc certe Christianae religionis plurimi intersunt, quia impios ne dosque nostri temporis Arianos, ct singulatim Christophorum Sandium, mortalium impudentissimum, tanti martyris praesidio exarmant. Mos enim urit, Serva, toris
282쪽
ioris nostri divinitatem . in Apsus ti ire Patris Anienicaeni Rurarius, disertissime adstrui. Hoz idem negie animadvertit strenuus desente
FHei Nicaenoe Georgius Bullus, qui Sect. II. cap. X. *. 22. pag. Eo 7. ite- eumque Cap.XIII. l. .3. pag.a63. on ne studium in eo posuit, ut opus u-lud Pamphim vindicaret. Ergo Hieronymum audiamus lib. I. Apologiae
pag.3s . ρx libisor, ut ante jam dixi, Eusebius Gesareensis epis opus. Arim et quondam silui'ν 'Hionis c quem tamen ab hoc crimine vindicat Cellerius 3 ρνο Origene fir M. Missmum edi elisoratum opus: o mustis temnetoniis aQrobavit, Origenem sexta se Catholicum, idest j xta
mor Arianum. Horum m primum librum vertis sub nomine martyris .
Et miramur , sime homuneatam parvi pretii , Origenis Modatorem ve-Gr, qarem marori ealumniam feeerit. Fauei ne resimoniis de Filis Dei es Spiritu Sausto eommutatis, quae Ietebas displicitarassismanis, cetera
ne ad finem integra dimisisti , hoe idem faeient in Mogia quasi Pa-- pMii quod O in Origenis Periarebon translatione feeipi . Si iste Pamphili tiber es, de sex libris quis erit Arimas Eusebit In ipse volumine. qmd in Pamphili simulas, sequentium ιibrornm fodia mentio est. Iu δε- evndo quoque relusis dieit Exsebius quid in primo libro ante jam diaxerit , quod eodem repetere uox debeat. Si totam opus Pamphili est, Pur reliquor fibros non transfert Si asterius, ear somen immatas His consona habet lib. II. Apologiae cap. t v. pag. M . Oh docti mus Eusebius
His um diri , non Catholieum, nemore foriis mihi edi in hoc calam uiam 'nas 3 per sex volumina nihil aliud agit, nisi ut Origenem sua ostendat Fidei, idest rianae perfidiae t ese multa posit exempla, ct hoc
constanter probat . Sic Hieronymus. Num istud opus, sex volumina. seu libros complexus, alicubi adhuc supersit, omnino ignoramus. In yno , quam exhibet Photius cod. cxviri. inque libri I. versione latina, a S r o confecta, nullum certe Arianae perfidiae vestigium deprehenditur: sque Arianum virus in eadem polagia, quam Photius critic Tum princeps diligenter excussit, revera delituisset, nulla prosecto caussa erat, cur ipse, Ario , ct Origenialias minime blandus, id silentio pra terire debuisset. At vero rion unux Eusebius, ut Hieronymus censilit.,
sed Eusebius smul ae mi hilus coniunctis studiis sologiam , pro m
mima ejus parte scripserunt. i loci disertim testatur qui omnium optimerem novit Eusebius ipstmet lib. vi. Hist. Eccl. cap. ἘκκIt .
283쪽
Rumus. Origene eodex. Tomi autem sunt sex, quorum quinque a Pamphilio IsLiη.V. P. R eareere detenti, praesente etiam risuis , elaborati DH . Sextus autem posteaquam gladio martyr vita privatur migravit ad Deum , quem coaeviseebat, ab Eusebio denique est abstatur. Antea Photius cod. cIvII. recensuerat scriptorem anonymum , qui aliam e olagiam pro Origene condidit, in primis Pamphilum martyrem & Eusebium sequutus t praeeleris vero ait) Pamphilo martyri innititur Eusebio . Atqui scrip. tor ille non fuit certe Arianus , qui, teste Photio , de Saniaa Tinitate nihil erratorum ad ert. etiam hoc asserit de origene, sibia eam , quod quidem ad dogma de Trinitate attinet, erresse . In hoc articulo eandem plane rationem & methodum servat, ac sologia , sub Pamphili nomine a Rufino latine edita . Ergo haec ipsa Rufini translatio codicem Pamphili, quem Anonymus, in articulo de Trinitate catholicus , Graece legit, fideliter exprimit . Nec puto quenquam eatenus divinationibus indulturum , ut Rufinum dicat, non ex suo tantum , sed ex omnibus, quotquot erant, exemplaribus Graecis , Arianismum delevisse , quo facilius Eusebii librum Pamphilo martyri supponeret. Ouis hoc unquam dicat, aut credat Haec manifeste produnt, Origenis Apologiam recte Pamphilo adscriptam, si Pamphilus perinde ac Eusebius in ea condenda laboravit. Adde, Socratem lib. iv. cap. xx Ir. totam uni Pamphilodare . Uerba eius haec sunt, meminit quoqae tutas c Gregorii Thauma- turgi) Pamphilus martyr in iis libris,quos pro Origene elaboravit.At vero lib. III. cap. v. Pamphilum iuxta ac Eusebium , utramque eommuniter
pro Origene insignibus libris Apologiam scripsisse tradiderat; quippe
duorum opus modo utrique , modo alterutri adscribebatur . Certe Synodicon saeculi vi. a Christiano Lupo vulgatum, cuius auctor ubique Origenem pulsat, Eusebium citat in opere volo tuo pro origene . Sed maroris ipsius Eusebii Caesareensis nominibus praenotari testatur epistola excur ii. apud Baiurium in Nova collectione tomo I. pag. 89s. Iam videmus quo evadat Hieronymi argumentatio adversus Apologeticum , a Rufino translatum , ubi ait: si uber PRIMUS non Eusebii , se Pamphili est, de SEX Iibris qais erit PMΜUS EUebiI Is erit libersa NH. Sed assia ratio librum primum uni Famphilio vindicat. Eam accipe; sed Picum pro eo loquentem prius a re necesse est. Eusebius apud Hieronymum, inquit Picus, probare conatur, Origenem fuisse Arianum. Atqui in Apologetico Pamphili nihil aliud agitur, quam ut pro- hetur, Origenem non fuisse Arianum, quaeque haeresim Arii confirmantia, in ejus libris occurrunt, non ab illo scripta, sed ab Arianis intrusa . Ergo omnino diversus sit liber iste ab illa necise est, qui contrariam caussam cluetur . Porro librum hunc primum Apologiae , in sex libros distinetis, solus Pamphilus scripsit, teste Hieronymo in Catalogo, quem is ante decennium ediderat, adeoque tempore puro , necdum ab ulla cum Rufino inimicitia turbato. Ait enim cap. Lxxv. Pamphilus seripsis ANTEQUAM
Eusebias Caesaree si seriberet, Apologetieam pro Origene, si ve, ut qui
284쪽
est IIber primus Apologiae in sex libros postea distinctae. His verbis Hieronymus in antecessum explicavit quod postea scripsit cap. xxxxv.
ubi inter opera Eusebii hoc legitur: sologiae pro Origene libri sex. Huius Apologiae quatuar subsequentes libros Pamphilas & Eusebitis
postmodum collatis studiis una scripserunt in carcere. Pampsilo denique martyrii gloria coronato, totum librum sextam de suo Eusebius adjunxit, quem unum pro Eusebiano Gelasius I. pontifex agnovit in Decreto , a nobis sincere edito, dum cap. III. de Eusebio ait: quod tu laudibus atque mensatione Origenis Sebismatici UNUM conscripserit LIBRUM . Non ergo sex, sed unum tantum, nempe sextum librum de suo Eusebius procudit . In Synodo VII. cecumenica Actione v. apud Labbeum tomo vII. pag. 367. Antipater Bostrorum episcopus Apologiam risebii, non Passili refutasse traditur , quia , ut puto , hunc unum librum sextum resutavit; quae enim ex Sermone primo eontradietionum Antipatri recitantur, praeexistentiam animarum refellunt, de qua Pamphilus omnino silet. Floruit Antipater A. D. 6o. ex Norisio in Dissert. de Synodo v. Cap. xii I. Is in caussa esse potuit, cur postea Gelasius A. D. 494. in Decreto eundem librum unam notaverit. Jam patet, cur uni Pamphilo , & non etiam Eusebio unus liber primus tribuatur . Pampbilo quoque tribuit Gennadius , ut postea monstraho . Ad haec antiquissimus auctor Praedestinati, quem ante natam Euoebit haeresim, hoc est ante A. D. 44 . proin
diisse constat, quemque amu Primasio , alii Arnobio iuniori adscribunt c qua de re vide praefationem tomi I. Operum Sirmondi I. vir. J ipsum Apologetieum uni Pampbilo hisce verbis tribuit cap. XXII. quicunqueti ae hodie Origenem legit, si prudenti eum novit recitatione distinguere, deprehendit loca ab haeretieis maeulata : quod ita esse Pamphilus in SUO Apologetico deelaravit. Rursus cap. xMII. sic loquitur : hie c Pamphilus EDIDIT soluet eum omnia, quae Catholici ignorantea mentiuntur,exclusit, ostendent, ea, quae reprehensibilia inveniuntur in ejus opuseu- Iis,origenis non esse . Hic auctor scripsit post concertationes hac de re inter Hieronymum, Rufinamque editas, & tamen Rufini de Pamphilo sententiam amplecti maluit. Io: Trithemius in Catalogo cap. XLvII. S Baronius etiam A. D. as6. q. XL. ab hac sententia nequaquam discedunt. Quum vero universae sologiae maxima pars,sive toti libri quatuor, primo S sexto intermedii, duos simul Eusebium & Pamphilum indiscriminatim auctorem haberent ,sextus que insuper totus esset Eusebii, haud mirum est, si Eusebius, onuitum conditor ah Hieronymo aliisque interdum dictus, sive etiam creditus . Post Synodici auctorem , & Photium, Nicephorus Callistus lib. x. cap. XIV. mixtim totos sex libros 'Pamphilo perinde ac Eusebio propterea adsignavit, quod omnes in uno codice iunctim , non separatim occurrerent. Nec sane primum a quinque reliquis avelli oportuit, si in omnibus unicum argumentum duo auctores simul tractabant, adeoque totum opus generatim PamphiIi & Eusebii pro Origene Apologia dici jure & merito potuit. Tot rationum momenta
285쪽
RUFINUS . sitis omnino calculis adprobavit Lucas Holstentus in notis M si . at Cata-Lis-V. P. V. logum Bellarmini, ubi de Origene agitur: .mo, inquit , primus liber νη-
dubitate est folias Pamphili . Ceteri Pamphili simul Easebii , nimirum excepto ultimo , qui est solius Eusebii. IU. Aliam Hieronymi coniecturam examinemus. Liber primus sibnomine Pamphili a Rufino translatus subsequentes quinque co mmemorat. Ergo omnes ab uno ingenio Eusebii prodierunt; non enim Pamphilus priati auctor solus reliquos etiam tanquani suos , commem Orasset. Hoc tamen unde viro magno exciderit, ignoratur . Nam in Pamphili Ap Iogetico adhuc iuperstite, nullam prorsus iubsequentium librorum fit mentio : neque eam faciendi ulla fuit caussa , quum in uno libro filo, undecunque absoluto Sanctus martyr Pamphilus argumentis stio tempore in origenem excitatis , plene respondeat, vir scilicet Adamantii usque adeo studiosiis, ut maximam partem orlaenis voluminum sua mauu δε- scri erit, inquit Hieronymus in Catalogo cap. xxxv. Norisius in Dissert. de Synodo ν. cap. xl II. Hieronymum ait Ioqui de libro I. non prout corruptus fuit a Rufino , sed prout in autographo Caesareensi exstabat. V reor tamen , ut hoc verum sit. Uecta eius hae sunt in Apologiae lib. I.
in ipso volumine , quod tu Pamphili simulas, sequentiam librorum fasin mentio es. Atqui volumen , quod Pamphili a Rufino'alara dicebatur , est idem ipsum , quod Rufinus vulgavit . Sua enim versone latina hoc simulare creditus est, quanquam nec fimulavit quod revera asseruit. Quod vero subiungit Stridonensis Pater r in seeundo quoque reli sit dieit Eusebius quid tu primo libro ante jam dixerat, quod eadem repe tere που audeat; hoc Pamphili caussam nequaquam evertit ς infessis enim & posterioribus libris mentio primi utique fieri potuit , immo a debuit , quum hic primus iamdudum ab solo Pamphilo, post modum qa raor reliqui ab Eusebio simul S Pamphila , sextus denique ab solo EU-bio conscripti Histent. Caussa quam Hieronymus a Rufino sciscitabatur, cur primum dumtaxat , S non reliquos transtulisset , haec suit, quia non Eusebii simul & Pamphili, sed unius Pamphili indubitatum pro Origene testimonium, per se integrum & completum , producere voluit , Hinc nulla libros reliquos , ab utroque, non ab uno Pa biis scriptos, transserendi necessitas fuit. Ouid λ Quod idem Rufinus in prologo suo ad Macarium se unicum soloeetiei librum sibi vertendum proposuisse
testatur librum ejus c Pamphili quem pro oritene in Graeco serius
traditur, transferri tibi poposceris in latinum . Non libros , sed fibranmemorat. Verba fer fisse traditur, nobis ostendunt rem omnium vulga tam , communique traditione notissimam , adeoque tunc primum haud sane confictam . U. Haec repraesentare visum est , ut intelligatur, Pamphilum mar tyrem ex Apologiae possessione hucusque non dejici. Iam reliquas con te ras ad examen vocemus . Eusebius tres libros serist de vita Pam
286쪽
mihil omnino seris su exeeptir EPISTOMS, quas ad amieos forte mittebat. ἐαtantum se humilitate dejecerat. Ex vita Pamphili, nunc deperdita .
haec Hieronymis lib. I. Apologiae pag. 3s9. quibus de suo ista subiungit: M'Vis Origenis , ct laudator Pambiit c Eusebius a dieit Pamphiliam nihil omnivoserinisse, nee PROPRli quiequam eouidisse SERMONIS Me dieit, jam Pamphilo mar rio eoronato, ne habeas j fugiam. st editos ab Eusebio libroι, hoe Pampbitum scripssse . Utrum verba proprii operis , & proprii sermonis discrimen aliquod in Graeco Eusebii
contextu sui sis prodant, puta propria dotirina , quum nobis desiit ipsum opus Eusebii, divinare non possumus . interim certe Eusebius non ditacit, Pamphilum nihia operis , sed nihiI 'νrii operis condidisse , ct eius Apologia nihil habet PROPRII operis , sive dotirinae , quandoquidem
contra malam doctrinam , Origeni objectam , veram ejus doctrinam , ipsis origenianis verbis expressam, opponit, ut ex utriusque mutuo collatae discrimine clare evincatur , Origenis scripta ab haereticis fuisse corrupta , quum hanc unam quaestionem pertractet , fuerintne libri Origenis corrupti, necne: quod non est proprii operis aliquid condere.
Ad haee qui ipsum Epistolas scripsisse testatur , utique etiam testatur, eum aliquid proprii sermonis scripsisse . Ideo enim Eusebius adiecit: EX CEPTIS , quod hae proprii sermonis essent; S sortasse id addidit, ut hoc idem opus exciperet. Hinc Hieronymus epistolarum auctores scriptoribus Ecclesiasticis adnumeravit, uti praeter Apostolos, Igna.
tium, Polycarpum, aliosque . Atqui Pamphili Apologeticus, integris locis Origenianis constat praeter initium , quod nihil aliud est , quam Epistola ad Confessores . Quare id quod in hoc opere ad Pamphilum peria tinet , Epistola potius dici potest , quam Iiber . Aliud opusculuin Paniphili martyris , sed non proprii sermonis , sive doctriπα, est expositis
evitam Actuum Apostolorum, nuperrime editum ab amico nostro U. C. Domno Bernardo de Montiaucon in Bibliotheca Coistiniana pag. 8.Eam antea sub ementito nomine Euthalii Episcopi Sulcensis ediderat alter amicus noster Laurentius Zacagnius in Monumentis Ecclesiae Graecae pag. 428. Huius espositionis cum Apologia comparatio , Pamphilum utriusque auctorem esse omnino confirmat, licet latinam tantum Apo- Iogiae versionem habeamus. Nec ceteroqui Hieronymus potoxiae stilum Eusebiano consormem esse pronunciavit r & sane lector diserimen aliquod intercedere non diffitebitur. Haec eadem Pamphili opuscula fortasse comprehendi quodammodo possunt nomine Indicum libroram Origenis, quos Eusebius lib. v i. Hist. cap. xxx i I. a Pamphilo scriptos fuisse testatur . Revera enim Indiees, sive excerpta doctrinae Origenianae S in Sacram Scripturam , continere videntur . VI. Pro Pamphilo Hilaronymus ipse adducebatur, qui ante decennium in Catalogo suo solutam pro vero fietu Pamphili memoraverat, Graece conscriptam , necdum a Rufino in latinum sermonem conversam: tunc enim Hieronymus nullum imposturae vestigium . nulla. Κ h a men-
287쪽
RUFINUS . mendacia , nullasque haereses in exiguo libello deprehenderat, alias a in V. d. V. ctore Catholico & martyre dignum certe non iudicasset. Quin eum legerit, dubitari nequit, quum in prologo Catalogi se excuset , si eos praetermisit, quorum seripta non Iehit. Hieronymus hoc argumento pulsatus , respondet lib. II. Apologiae l. pag. 4 I9. se in hoc a Rufino , qui codicem communicaverat, falsum suisse e posui bune librum a Pamphilo editum, ita putans esse , ut a te ct tuis discipulis fuerat divultatum . Itaque fraudem tuam errori meo imputare nou debes. At alibi non in Graeo , sed in Latino contextu fraudem a Rufino commissam dicit, &generatim dicit. Rusinus tamen haec omnia diluit in epistola , nunc deperdita , contra quam librum H I. suae pologiae scripsit Hieronymus Ego vero puto, illam , siqua suit, in inscriptione , non in cou- operis indicari. At si Hieronymus postea codicem reperit, a librariis solo Eusebii nomine praenotatum , contra est Eusebius ipse , qui illum non sibi solum , sed etiam adscripsit: neque Photius in Graecis hujus Apologiae codicibus, qui eius aetate supererant , ullum ex erroribus deprehendit, quos Hieronymus generatim ait se deprehe disse , quosque in latina translatione a Rufino sublatos fuisse conqueritur . Hic idem Sanctus Pater ante finem epistolae XLI. alias LXV. ad Pammachium S Oceanum multis aliis variisque inter se conjecturis librum Pamphilo abiudicare conatus suerat , quas paucis recensere non pigeat . . Ait, ab amicis & sectatoribus Origenis conflatum sub nomine Pamphili, ut Adamantium testimonio martyris ab infamia vindicaret. Hanc coniecturam postmodum parvi fecit, dum alias ab hae diversas
a. Ex collatione stili agnosci non posset, ait, utrum sit Pamphili, quum aliud ejus opus non reperiatur . De aliis Pamphili scriptis sup rius iam dixi: & si opus genuinum comparatione stri nosci non potest , non ideo in dubium verti debet. Sed nec Hieronymus stilum Apologiae Eusebiano conformem esse dicit . 3. Sex librorum Apologiae Eusebii principiam contineri, ait, in Ap logia, quae Pamphilo adscribitur . Non tamen Eusebii, sed Pamphili principium illud esse monstravimus . . Quum Eusebius & Pamphilus inter se ita convenerint , ut unus ab altero cognomen acceperit, illi ab se invicem dissentire non potuerunt , ut Eusebius Origenem probarit Arianum , Pamphilus vero Catholicum et sed in carcere simul pro una caussa fidei catholicae detentos fuisse, certissimum est . inod si postea Eusebius alio abiit, haud inde consequitur, Pamphilum non scripsisse quod scripsit, immo vel hinc patet, librum Pamphili alium esse a libris Eusebii . s. Hinc adstrui , Apologiam non Pamphili, sed Didymi opusculum esse . Hanc quoque sententiam postea deseruit.
6. Vel laltein cujuslibet alterius, qui ex principio sex librorum Eusebii Distrigod by Goral
288쪽
sebii illam compegerit , reliquis libris inter se postea compactis . Rei RUFINUIS Veritas firma consistit, etiamsi principium sex librorum sit Pamphili, ce- 'teri Eusebii. . Concedit, opus esse Pamphili ; sed necdum martyris, qui tamen
postea martyrio suo errorem Origeni defendendo impensuin deleverit . Hoc tamen eo imbecillius est , quod Pamphilus ex Photio codice cxVIII. opusculum in eodem carcere scripserit, in quo A. D. Io . postquam tormentorum vim subiisset, clausus suerat , teste Eusebio de martyribus
Palaestinae cap. vi I. Ouare ex more illius aeWi tunc erat Vere martyr .
Deinde biennio serius extremum martyrium subiit . Sed ipsa verba Hieronymi, licet susiora, exhibeamus , ut coni churarum pondus sacilius ex se patefiat: quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus corigenis gratias iliis c Rufino ago meo nomine, quod
dignum me putaverunt, quem eum mar re calumniarentur . Si enim
ab inimieis Origenis ιibros ejus c Origenis ) dicitis esse violator , ut infamarentur , quare mihi nou lieeat dicere , ab amieis ejus sectatoribus eompositum esse sub nomine 'Pamphili volumen, quod ilium c Orig. nem a testimonio martyris ab infamia vindicaret 3 Dee , vos emendatis
in. Origenis libris quod ille non seripsit: miramini, si edat aliquis librum , quem ille nos edidit Z Vos is edito spere potestis eoargui . Blec Pamphilus qui nibit aliud edidit,saeilius patet ealumniae: date quo libet opus Pamphilit nusquam reperietis . Unde igitur seium, quod Pamphili fit Z Videliset stilus'saliva doeere me poterit. Nunquam credam, quod doctus vir primos ingenii Distactus quaestionibus-infamiae dedicarit : ese ipsum nomen soluetiei ostendit areusationem ; non enim defenditur, nisi inuod in erimine es . Hucusque Hieronymus, cujus verba hoc loco Tillemontius me praerumpere cogit, qui in Commentariis Historiae Ecclesiasticae to. v. pag. so. Hieronymum mirari se ait, quod quum Iibro I. S 1 I. Apologiae suae Pamphili opusculum vocasset primam sex lihrorum Eusebii , postea semel, iterumque, ut videbimus, sexti libri Eusebdi prineipium vocaverit. Qui suetat primus , cui jam dicitur sexti principium 3 Halloixius in Origene defenso lib. IV. pag. 226. hocploco Hieronymum secum pugnantem deprehendere sibi videtur . Tille- montius vero ait, et raptim scribenti haec excidisse . Sed Norisius in Dissertat. de synodo v. cap. xi i. non Hieronymi, sed librarii mendum esse detexit, qui scilicet verba contracta ν, lib. Eusebii, redissiderit; adeoque nulla in Hieronymo est contradictio : cuius verba, quae Rperius adducta mox Qbsequuntur , haec sunt: Sexti libri c lege sex li-ιrorum Ensebii super origenis defensione prine tum ksque ad mille ferme versus Ither se , qui Pamphili dieitur , eontinet:-in reliquis scriptor ejustim operis profert testimonia, quibus nititur approbare, origenem fuisse Catholicum . Eusebius Pamphilus tantam inter se habuerunt concordiam , ut unius anima homines putes, em ab uno alter nomen
289쪽
R mus . ter se dissentire potuerunt, ut EuseMur is toto opere suo Origenem Aria-L 3.V.CAP. V. ni probet dogmatis, Pamphuam Nisanae Syso F, qaae fuit postea, defensorem ξ ει quo ostenditur vel Ῥid mi, veI e auibet alterias, esse opusculum , qui sexti libri lege sex librorum evite detruncato, cetera membra sociarit. Sed eoncedamus ex superstio , ut F amphtu μ , sed needum mar ris, ante enim scripsi, quam martyrium perpeteretur etat quomodo , inquier, martyris dignus fuit Settieet ut martyrIo deleret errorem , ut unam eulpam sanguinis sui est one purgaret. καanti
.u rota orbe mar res antequam eaederentur , variis subjaeuerant pece
tis ZHaec iusius ex Hieronymi epistola reserre placuit, quod cum aliis eius etestimoniis collata clare ostendant, ipsum in hac de Famphila quaestione suis conjecturis parum fidisse , dum aliis postea rationibus libri a
Horitatem elevare conatus est, quasi non amplius ii mum , sed Eusebiam auctorem haberet : qua in re Tillemontius Rufuam aeque ac Hieronymum probe statuisse assirmat, quum uterque simul collatis ops ris Apologiam pro Origene scripserit , testibus Eusebio , Socrate ,st Photio . Distinctione tamen , a nobis superius expressa , utendum est. Uerum Hieronymus librum non esse Famphili propterea contendit , quod iniquum videretur, a martyre hominem desendi, cujus stridita postea damnassent Mnastasius Ponti sex & Theophilas Alexandrinus Episcopus . Hieronymi verba haec sunt lib. r. pag. 3s9. quid facient γῆ-
μω Neobili Episeopi Papae Ana in in toto orbe haereticum
persequenter, quum liber tuus sub nomine Famphili editus pugnet eοπ-tra Epistolas eorum , edi Episeoprii nomini testisnoniam martyris opponatur Sed Io: Picus pro Rufino respondet, illorum propositum fuisse, haereses illas , & talia dogmata cujuscumque essent, evellere , quia hoc ad
fidem S religionis stabilimentum noverant pertinere . Origenis autem ea esse , ut putabatur a multis , aut non esse , Picus censet Pontifices parum curaturos , immo gratum suturum , si certe probari potuisset, ha reses illas non suisse ab Origene traditas ἔ pro Fide enim hoc faceret, non contra Fidem; contra haereticos, non pro haereticis, qui tanti viri testimonio innixi errorem suum illius nomine tuebantur . Ergo contra
Anastasii S Theophili epistolas liber Pamphili non pugnabat, in quo
haereses ab illis damnatae non excusabantur, sed illarum assertoribus tantus patronus eripiebatur, quemadmodum Sandio & aliis neiandissimis nostri temporis Arianis a Socino instauratis eripitur . Nec unus vero fuit Pamphilus Martyr, qui Origenem antequam damnaretur, a suspicionibus purgare studuerit, quandoquidem hoc etiam a magno Athanasio praestitum notat Bernardus de Montefalconis in praefatione ejus Ορο-rum pag.xix. q. 6.& Dominus de Ia Motte in Historia Tertulliani S Origenis , Lugduni edita A. D. I 69i. lib. I v. ca p. v i. pag. 4 non diffletur, aliqua ejus scripta ab haereticis suisse corrupta. Nec ideo tamen Athanasius contra Anastasium S Theophilum pugnare dicendus est et i qam
290쪽
em quidem oririnem, inquit Picus pag. i 3 . si ilia persequantur epi- solae Anastasii & Theophili eertum est, quod nonnisi ut illarum creditum opinionum haeresiarebam , persequiantur . Pamphili Apologetico se responsurum promittit Hieronymus lib. II. contra Rufinum , quod tamen minime praestitit, quanquam postea xx. annos supersuit. Ceterum si Pampbilus fidem catholicam Verbi semper defendit ; sique Rufi-
Pamphili Apologiam verbum de verbo exprimens, quaedam tantum , ut Hieronymus objicit, quae Filium Dei S Spiritum Mnctum res. Picerent, immutavit, ceu scripta antequam huiusmodi quaestiones propriis formulis in Ecclesia definirentur, fieri potuit, ut Famphilus in sententiis luculentissimis apud Origenem investigandis accuratior undo quaque non fuerit. Qui vero mendacia officiosa pro peccatis haberi non putant, credere etiam poterunt, Rufinum eo devenisse , ut loca consubstantialitati faνentia, illis, quae revera scripserat , supponere non dubitaverit. Beatus Rhenanus in praefatione ad Sixti sententias, a Rufino eduas, hanc ipsam iaspicionem, seu potius calumniam his verbis manifestavit: olim antiqui si quando expedire videbatur, a piis hoc genus mendaciolis non Da abhorrebant. Mitto aliam Rhenani futilitatem , ubi ait, non Rusinam, sed Eusebitiam primum pro Origeneiabrum Pamphilo mandiri inseripsisse . Uerum quum haec aliunde certo sciri non possint, quam ex Graeco e 6logiae codice, quo caremus ,
o istud malae fidei crimen impingi non debet ob unas suspiciones Hieronymi, qui in lib. l. Apologiae cap HI. sic scriptum reliquit et professae inimieitiae suspieionem habent mendaeli. Ouid ὶ quod Rufinas in libro pologiae contendit, nullam omnino haeresim in libro Sanesi Pampbili ,
ab se latine reddito , occurrere, Hieronymumque generatim dumtaAat eum accusare : sique id speciatim praestaret , se accusationis injustitiam omnibus ostensurum . Photius certe , iis quae Arianam labem redolere possent, maxime infestus , quum in hac Apologia ab se Graece perlecta, nihil censiira dignum Offenderit, jure affirmari potest, nihil Arianis propitium in illa occurrisse . Hoc ipsum in Defensione Fidei Nicaenae sect. I. cap. II. I. 2 o. Bullus affirmat, nihilominus putans, Rufinum aliqua sustulisse, quae duras suspectasque sententias praeferre Viderentur, nullo interiin loco superaddito, quem Pamphilus non scripsisset. Sed si Photius , vir perspicacissimux , S in articulo de Trinitate catholicus , haec eadem in codicibus Graecis , ab se perlectis , nequaquam vidit, Rufinus ea videre, & suopte arbitrio resecare potuisse quis credactUI. Jam vero ad Hieronymi Apologiam redeamus . In libro I. Rusinum arguit conquerentein in se dicta putare quae in epistola contra Or, genistas Hieronymus scripserat di quumque a Rufino vapulasset, eum in- sntulante quod Judaeum Tarrabam , praeceptorem , adhibuisset, hunc non Tarrabam . sed Baran Inam dictum lepide ostendit, seque Iudaum audivisse testatur, quomodo origenem legerat, scilicet, non ob fidei veritatem ,sed ob eruditioris meritum. Aquileiam ad manus Rufini per