장음표시 사용
331쪽
RVFINus . tione , quam Omphorianus Champerius libro suo de PDdru L 'Ν , Lugduni apud yannot de Campis A. D. Iso . in A.' Idem Cham perius Sixtum dicans Philiberto Naturelio, mirari se ait, librum
eximium a nemine Gauorum ante, quod sciret, impressum. Hanc editionem ignorasse videtur Teatus Rhenanus, qui una cum aliis antiquis auctoribus idem opus hac inscriptione vulgavit: AEneae Platoniei Chrisiani de immortalitate anima , deque eo orum resurreHione vialogutaureas , qui Theophrastus inhibitur , Ambrosis Cumaldulensi interprete. thenagoras eAtheniensis de resurrectisne, OOrsilio Ficino inter
XUi 'thagorici sententiae , Rufino ἰnterprete .
Eosilleae apud yobannem 'obenium is 16. in η.' Rhenanus in epistola ad Paullum Volgium, inque altera , qua praefatur in Xasium , ait, hujus sententias ad antiquum exemplar , quod apud Di 1am Fidem Selestadii habetur , ab se recognitas. Ceterum utraque editio, Cham- perii Sc Rhenani inter se conferri merentur, alicubi enim distrepant, &praesertim in prologo'. quem sibi minime visum ait I ille montius to. XII. cap. cxx IX. BIondelius autem in Pseudo-Isidoro pag. s8. negat, hodie. reperiri. Nam desideratur in omnibus Patrum Bibliothecis , quibus Xyst
Iiber inseritur ; tomo III. editionis Ι. paullo ante memoratae, tomo ν' editionum Parisiensium A. D. Is 89. I 6o9. I 624. I 634. I 644. I 5sq. t mo III. editionis Coloniensis A. D. I 618. R denique tomo etiam III. vltimae Lugdunensis A. D. I 677.
IV. Galeus de hoc Myla, Sixto, vel Sexto, aut Sextio tot enim modis inscribitur erudite disserit in praefatione ad opuscula mythologica ς sed cum aliis homonymis illum conflare videtur, vel saltem ab aliis non bene distinguere . Nam hic noster, ut literarum fama iam notus, a Cicerone laudari non potuit in lib. II. de Finibus: quem Eusebius in Chronico anno dumtaxat Abrahami et oi 6. Olympiade cxciv. floruisse tradit his verbis . Xastus othagoricus philosophus aenoscitur, sive clarus. hahetur . Sic prostat in editionibus Mombritii, Sichardi, Pontaci, & Sca ligeri: estque phrasis Hieronymi interpretis , olympiade LXI. nacreon Lyricus poeta agnoscitur . olymp. Lxxvi. Λ colus scriptor tragoediarum agnoscitur. Olymp. Lxxiv Diagoras agnoscitur . Olympia de xxxv II. Herodotus historiarum scriptor agnoscitur . Olymp. LXXX. Earas Sacerdos apud Ebraeos insignis agnoscitur . Olymp. LXXX I . Aristarchus tragoediographus agnoscitur . Sexcenta hujusmodi exempla pas. sim o flendimus. Ad haec nobis adstipulatur Marianus Scotus, apud quem in Chronico AEtate v i. cap. xxx r. anno Augusti xLi i. Christi iΙ. haec legimus t Sextius 'thagoricus philosophus claruit. Frustra ergo in notis ad Senecae praefationem libri II. Controversiarum , nascisur pro in Chronico Eusebii legendum affirmat,
mi nimirum de filio , non de patre Eusebius loqui intelligatur. Annus ille, in Chronico expressus, fuit V.C. ss. Augusti xviii. & primo Christi DΟ-
332쪽
sti Domini, secundum Eusebium , cujus epocha, ut alibi dixi, Diony- RyFINus. sanam biennio antevertit . Eusebio inhaerens Auctor de Uitis philoso Lis.V. C.VIII. phorum cap. cx. Xustum tradit, temporibus Oriaviani Imperatoris cla ruisse. At Cieero C. Vibio Pansa S A. Hirtio Coss. interfectus est anno v. C. Ii. Olympiade CLXXX i V. annosque XLIII. priusquam Sextus, ct clarere coepisset. Nicolaus Faber in loco supra indicato hune Sextum , de quo Eusebius loquitur, filium facit alterius Sexti, a Seneca Iaepe laudati, & praesertim epist. XoVIII. hisce verbis : honores repulis pater Sextius, qui natus , ut Rempublicam deberet capessere, Iatum eia dium , dimo Iulio dante, ποπ recepit, liberius nempe philosophiae vaca tu rus . Iulius Caesar Confoditur anno XII .. ante aeram Christianam V.C. io. Frpto Sextius pater ad illud tempus Senatoriam dignitatem remuit: cui xx. annorum aetatem praefinit Carolus Sigonius lib. II. cap. I. de Antiquo iure civium Romanorum . Quare nihil impedit, quominus Sextus pater is fuerit, qui apud Eusebium post annos XL. , Pythagoricae philosophiae gloria insignis , floruit sub Augusto. Illi has laudes, aptari statim videbimus. Seneca epist. LXI V. gnomicum illud suum dicendi genus ex nostro se hausisse ingenue fatetur. Nec de hoc dubitat Sealigernum. gor . Uerha Senecae , licet pluscula , adducere non gravabor i u
estis est IIher in Sextii PATRIS, magni ,siquid mihi credis, viri , edi, Ii- est negent Stoiei. E intum in illo, Dii boni Q vigoris i stantum an mλl me non In omnibus philosophis invenier. Grundam scriptaeia
rum habent tantum nomen . Cetera exserauia sunt. Sustituunt, dispu- beant, eavillantur , non fsci ut animum , quia non habent. IDReris SextIum, dises e vivit, viget, liber est, supra hominem est, dia mittit me plenum isaeentis fiduciae. Nam hoc Sextius habet, quod heaeae tui vitae ostendet magnitudinem , O desperationem ejus non Dei et mi Seneca patris appellatione Sextium distinguit, ne Sextium Alium eidem admisceat, quidni utrumque suo in 'florere demonstrat p. Librum certe Sextii, quem legerat, novum, & non adeo veterem, sed tune recens editum fuisse innuit . Rursus epist. MX. Sextium ecee quam maxime Deo, virum aerem Graeis verbis , Remanis moribus philosophantem
Haec de SextIO Philosophus Cordubensis : qui consuli etiam potest in libro II. de Ira cap. xxxv r. S lib.III. cap. XXXV. ubi ex eodem Sextio prostri hanc gnomen e speeulum iratis profuit a pexisse. Anne Sextus, noster dicendus qui primus omnium quadraturam circuli demonstravit,iteste Simplicio ad Praedicamenta Aristotelis pag.94. editionis Graecae Ba - sileensis anni is i. in ΡΓΟ At alium, S philosophum quidem, sub Hadriano Augusto floruisse tradit Georgius Syri cellus pag. 349. Alium, Chaeronensem nimirum , Plutarchi nepotem M. Aurelius Augustus audivisse se ait libro I. de rebus suis q. 9.' De eo vide Thomam Galalierum iα
notis . Sextus certe , vel Sextius, ab Annaeo tantopere commendatus,
333쪽
R min. vit. Homo en m Romanus Graece scripserat, quomodo S alios Mnct .v. VIII. multos scripsisse adnotavit Scipio Orteromaebus Pistoriensis in oratione de laudibus literarum Graecarum , saepe edita, S praesertim A. D. Is IT. Basileae apud Io. Frobentum in 4.' Romanis autem philoisphis utrumque Sextam patrem & filium adnumerat Claudianus Mamertus in lib. II.
de statu animae cap.vIII. Nemo vero ante Galeum Observaverat , Senecae
proverbia ex hoc Sexto manasse , vividumque illum spiritum, quo Latinus philo phus moralem doctrinam percurrit, ex Graeco libro Sexti derivatum. Itaque Rufinus non iniuria se Romanis auribus gratificaturum putavit, si Graecuin Gnomologum illis adcommodaret. Par enim est credere , ei probe cognitum, quanti haberetur non solum a Seneca ,
aliisque prosanis scriptoribus, sed etiam a Christianis , Graecis praeseristim , ab eoque in primis, cujus scripta Rufino ipsi in deliciis eran t. Origenem a me innui, nemo non videt. Origenes hunc eundem nostrum
Sextum Gnomologum laudavit. Est locus insignis lib.vi ii. contra Celsum pag.397. editionis Cantabrigiensis Guillelmi Spenceri r nee alienum Boe Deo fuerit meminisse palabrae sententiae, quae apud Sextum degitur , multis Gristianorum celebrata. Sententia haec est inter Sixtimas Io I. esus animatorum est quidem indisserens, abstinere tamen praestat , vide- tarque magis rationi consentaneum. Idem origenes tomo seu libro xv. commentariorum in.Matthaeum paullo post initium editionis Huetii to.I. pag.369. aliud Sexti dictum prosertex libro eius Sententiarum , quem δέ bonae notae, S mustorum manibus teri testatur. Dictum illud subjicio: quaecumque pars corporis ad intemperantiam te compulerit, projice abs te; satius enim est, parte mutilum , caste vivere, quam ea prassitum, perdite . Huic aliam ex eodem Sixti libro sententiam statim adneuhiti homines quidem ad tuendam reliqui corporis fanitatem membra Dascinden tes videas abjicienter . At quanto metius ad conservandam evitatem Utraque paullo aliter versa adhuc super est in Anulo num. Io. 29. Sed Adamantius neutram adprobat, utpote a recto Sanctae Scripturae sensu de Eunuchis, longe abeuntem . Ita enim subjungit: at iis c Sexto& Philoni saerarum Iiterarum , eirca ilia sententiam , minime adsequatis, fides habenda non est. Anne ergo Origenes Sextum pro Christiano , vel saltem Judaeo accente, qualis fuerat At Iudaeum quis credat, Gentilibus &Christianis tantummodo notum Si Christianum faeimus , ut alii etiam fecerunt, illum in gravi & extrema senectute, puta sub Claudio, Apostolorum Petri & Paulli opera ad Christi fidem traductum dicere oportet . Rasinus nedum Christianum , sed episcopuin urbis Romae ab aliquibus creditum dicit. & inse Augustinus interdum credidit. a San Maximo in scholiis ad Dionysum to. II. Operum cap. . pag.ss. Deserimeas philos hus dicitur, isi hanc eius sententiam promit: neque divinitar, neque inrenitam, neque paternitas substantiam Dei fi r feant . Thomas Reinesius in epist. xc. ad Daumium pag. gas. nonnullas 5ixti Sententias Rufinianae versionis emaculans, ex Othagorieo OV
334쪽
siautim facis . Eodem spectat vir clariis Michael Lequienius amicus no- RUFI P. ster, orbitanum, sed philosophum ratus in notis ad Sanctum Io.mascenum , qui eum sub nomine Stati Romani laudat in sacris Paralle iis tomo i I. Operum pag. sententia ex eo recitata , quae iisdem veriabis adducitur a Sancto Maximo tomo II. operum editionis Combesisti sermone Lx. pag. 67o.ueque τοπ vvdpiscer, neque virtus apud insipientes quaerenda es. Quae Lequienio suaserunt, ut Sixtum Chri Haruam crederet, tres sunt sententiae a as. 399. quarum prima innuit bap.
i . Fidelem te esse professus, spopondisti pariter non peeeare meo
a. Sine Deo sunt bi, pro quibus verbum Dei maledieitur. 3. Pasce anisam verbo Dei, edi eorpus simplieibus euis. Alias ex Sancto Ioh. Damasceno hoc loco proferamus. Sunt vero to. II.
a. Vir sapiens eriacens honorat Deum, eum noscat qua de caussa
3. Victima Deo est bona voluntas . . Fieri non potest, ut quis seeundum Deum vivat, nisi sapientero juste cuncta feeerit . His S reliquas adnectamus , quae apud Sanctum Maximum exhibentur in Sermonibus per excerpta, uti vocat Combessius, to. II. Operum pag.sso. s64. 628. I. & 68s. i. Ne amisum tibi adhibueris, cui omnia non credir. a. Qui amicum eavillatur, nulla dignus sis laude vel si .era dia
3. Necessariorum dum vitae supersites sunt, euram agito . Morte autem sublata, eorum humo commiscenda ea vera, quod O Me pium sis ae justum ; non enim una eum corpore sepelitur animus. Frustra Uisa r nimius ille funerum Iabor suseipitur. . Malam mulierem sigillum deere. s. Duo sunt, qua hominem movent, at Deo euram ἐmpendat, in pietatis paena, , religiosae mentispraemIa. t Si haec scite dicta nunc in Sixti Anulo desimi, illud in caussa est, quod adnotat Vossius pater in Historia Pelagiana lib. I. cap. xxxi. Semrentia ista non tam eopse modo a X to philosopho seriptae, quam ab alio ex X sti opere exseriptae. Subnerumus quae Demophili, Democratis, &Secundi, veterum philosophorum , sententiis moralibus inseruntur , per Laeam Hespenium Romae vulgatis apud Mascardum A. D. i 638. in I a.' pag. I 36. notat vir doctus, Sententiam I. pag. 33. esse Sixtinam , quam Rufinus in duas secuerit num. 9. 8o. Aliae immiscentur Dem phileis pag. ii . ad Sixtum referendae, quas Rufinus interpolavit numero si. a. Hactenus de antiquis & Graecis quidem Scriptoribus, qui Sixti, eiusque sententiarum meminerunt.
V. Quae Rusinus in prologo ait, se Anulo Sexti addidisse religis
335쪽
RUFINUS. parentis ad Aium , ea Galeus ex Clementinis Recognitionibus sumta lav.V. C VIIJ. immo restituta , arbitratur, quum Clemens ille vulgatus , Galeo iudice, vix quicquam in libro I. Recognitionum & Homitiis habeat , quod ex hoc Sexti libello non sumserit. Ad haec Galeus, quasi parum dixisset,&illud adjungit, Rufinum hoc pandere noluisse, ne X Uto stio aliquid δε- trabere auctoritatis , aut forte minori in pretio essent pulabet iiii libri Gementis , si quando Sextius detracta persona purus putur ille deprehenderetur liba risus. Sic ille. Mox libro etiam Pastoris , quem
Pseudo-Clementis facile credit , multa ex hoc asscta arbitratur. Sed Galeus, ultra quam decuit, criticem suam provexit, nulla ratione , nullo prorsus testimonio prolato , quo nos in suam sententiam attraheret . Quare Iohanni Alberio Fabricio libenter accedo , jure ct merito dubitanti in Bibliotheca Graeca tomo v. cap. I. pag. 7. an multi adsensuri sint Galeo. Neminem quidem ex eruditis puto adsensurum . Singula
enim argn mentis sortioribus indigent. Quod Sixtum respicit, Ulusinus nec Fonti em , nec Marorem lacit, sed a quibusdam putari dixit: Sixtum, inquit, in latinum verti, quem Sixtum episcopam ess E TRADUNT , qui apud vos in urbe Romana Sirius vocatur l episcopi martyris gloria decoratar . Error proclivis fuit, ut Sixtus Romanus episeopus crederetur, qui Sixtus R&manus passim audiebat, quomodo etiam Clemens , Timanus dictus. Immo Lequienius, quum Damascenus Sixtum laudans, Romanum dixerit, hinc apparere ait, Sixti Sententias a Graecis habitas , tanquam Sixti essent Romani Pontificis . Caesar Baronius A. D. I 42. q. x. non constare , ait, priorisve, vel posterioris Sixu , itidem mar0ris , nomine illum Rufinus ediderit librum. Neutrius quidem certe . Ipse enim Sixtum tantummo do , non Pontificem, non mar rem dixit. Ab aliis Episcopum diei assiemavit . Non est ergo , cur plerique omnes recentiores post Hieronymum summae fraudis Rufinum arguant, perinde ac Romano Pontifici &martyri librum hominis Ethnici supposuisset. Hieronymus hunc librum,tannuam Sixti pontificis per os Pelagii S sectatorum volitare audiens , in Rufini manes excanduit Epist. XLIII. ad Ctesiphontem , quasi Uere Sixti pontificis nomen Rufinus Anulo Sixti Pythagorici suspendisset. Puto
tamen Hieronymum in Oriente ex relatu aliorum , ut fit, nec viso Sixti libro, aut prologo, loquutum . Hieronymi verbis censuram exponam e illam autem temeritatem, immo inoniam ejus , quis digno possit explanare sermone , quod librum Sixti PVthagorei , hominis absque orso atque ethnisi, immutato nomine , Sixti maroris , Romasa Delesiae Episeopipraenotavit: in quo juxta doema Pythagoricorum, qui Bominem exaequant Deo , edi de ejus dicunt esse substantia , multa de perfectione dicuntur , ut qui volumen Philosophi nesciunt , sub martyris nomiue, bibant de eallae Babionis . Denique in ipso volumine nulis Propbetarum, nulla Patriarcharum, nulla Apostolorum , nulis cir
si' mentio , ut Episcopum ct mororem sine Christi se fuisse e teπ-
336쪽
dat: unde O vos Pelagiani plurima contra Ecclesiam usurpatis te- 'simonia . Idem vir sanctus circa finem libri I. contra Jovinianum , si V inti dictum his verbis laudaverat :-X ius in sententiis r adulter est,
inquit, in suam uxorem amator ardentior . Stridonensis Pater scripsit hoc opus antequam in apertam simultatem cum 'sino prorumperet, necdum Sexto latine verso . Quare usus suit codice Graeco . Editio enim Rufini num. 22 a. sententiam paullulum aliter reddit: adulter es in suam uxorem omnis impudicus amator ardentior. Hanc eandem sententiam Hieronymus iterum recitavit, Rufinum c haud tamen expresse nomina tum acerbe sugillans libro vi. in Ezechielem cap. Xv III. pulchre, inquit , in 'sti Fithagorici sententiolis dicitur et adulter est uxoris pro
pria amator ardentior : quem librum quidam in latinam linguam transferens , mart)ris 'sti nomine voluit illustrare, non considerans , in
toto volumine , quod in DUAS PARTES frustra dimisit, Christi nomen
E - postolorum omnium reticeri . Nec mirum si gentium philosophum in mar rem, O Romana urbis Discopum transtulerit, quum Eusebii quoque Casariensis primum pro Origene librum , Pamphili maroris voeabulo commutavit, ut Deilius tali laudatore libros impἰissimos Feria
arebon Romanis conciliaret auribus . Longiusculum testimonium protuli , ne meis verbis viri maximi sensus male contraherem . Eadem caunia iterum facit, ut ex eius etiam Commentario in Hieremiam lib. IV. cap. XXII. alia verba superioribus consentanea describam : miserabilis
Grunnius Rufinus qui ad calumniandos sanctos viros aperuit os suum,
Iingilamque suam doeuit mendacium , XUti 'thagorici, hominis gentilissimi , unum librum interpretatur est in latinum, divisitque eum in DUO UOLUMINA, edi sub nomine sancti mororis Myti , urbis Roma Episeopi , ausus es edere et in quibus nulla Christῖ , nulla Spiritus San-Hi , nulla Dei Patris, nulla Patriarcharum , Prophetarum edi Apostolorum fit mentio. Et hune librum stlita temeritate , insania , Anulum
nominovit: qui per malias provincias legitur , edi maxime ab his , qui απινα ειαν, edi impeceantiam praedicant. Quomodo igitur Dominus ye-ehoniam instar Anuli de manu sua edi digito se projesturum comminatur, ita lectorem obseero , ut nefarium librum abjiciat, legatque, si volue-σit , ut ceteros libros , non ut volumen Relesiasticum. Postremum hoc Hieronymus jure postulat, neque aliter postulavit ininterpres.
Mirari hoc loco subit, Gerardum Io: Vossium, alias dissuta lectionis hominem , subactoque iudicio praeditum , qui in libro de Philosophorum sectis cap. vi. q. I. postquam tradidisset Sixti Enchiridion aliquoties in Germania editum eam praefatione Rufini ad Apronianum , haec subinde verba de ipso interprete scribere potuerit : in qua praefatione ) dicit Sextum hune 'thagoreum eundem esse atque fit Sixtas sive M-sus Papa edi maror. Nusquam hoc dixit Rufinus, qui ab aliis traditum dicit. Sed praejudicia menti infixa id saepenumero agunt, ut res
ipsas, licet perspicuas , nostrisque oculis subje s propius videre pro
337쪽
RUFINUs. hibeamur. Volsius ad eundem scopulum pridem offenderat in Historia L V ub Pelagiana lib. I. cap. xxx i. Rufinum, narrans , Myri Pythagorici Philosophi eommentarios a se versos sub Myti mororis nomine eriisse . Pline
facile fuit, alios quoque doctissimos viros eamdein incudem tundere , Norisium in Historia Pelagiana lib. I. cap. II. Brunonem Neusser, sive Honoratum Fabrum , in Prodromo velitari pag. 82. col. a. Aubertum Miraeum in notis ad Gennadium , ut minorum gentium scriptores
UI. Locus Hieronymi, proxime adductus, contra librum , quais tenus temere martyri adscriptum , in caussa esse potuit, cur Gelasius pontifex in Concilio Romano Lxx. Episcoporum eundem reiecerit inter apocryphos , publicae nimirum S canonicae auctoritatis expertes . Nam
in iecreto, quod nos jamdudum Gelasio asserui inus , sic legitur e liber promerbiorum ab haeretieir eonferiptus , Ο SANCTI sit nomine praesi gnatus , voervbus. Verba haec : Sansii 'sti nomine praesensias no tanda sunt. Nam Sancta praenomen a librariis, vel sortasse ab haereticis est incrustatum , non sane a Rufino . Id res clamat, & Rufinus agnoscit. Vossius in Historia Pelagiana , mirum videri ait, quod Gelasius non agentilibus , sed ab haeretitas scriptas dicat Xysti sententias . Id ait ponti sex, quod Pelagiana lactio Myti huius auctoritate abuteretur , quasi Episeopi & mororis. Forte etiam quod X tum interpolasset. Non ceriste propter 'suum interpretem, ut suspicatur Vossius . Gelasius enim in hoc ipso Decreto Rusinum honorifice nominat, & Nazianzeni o muscula, eodem interprete, libris recipiendis adnumerat . His & illud adde, Galeum ex MSS. codicibus olfecisse, duas Sistini Anuli editiones , inter se diversas , antiquitus factas . Utraque ad-pertinere non potuit. Quid ergo vetat, alterutram ab haereticis culam arbitrari, quam Gelasius notare vOIuerit λ Baronius A. D. 4 Io. q. Lxlv. Gelasia me cenis
surae putat occasionem dedisse Ioca biblica ab Plusino in Sixti librum intrusa. Sed Hieronymus non illi hoc facinus exprobrat . Nec sane tacuisset, si Rufinus verbo Dei scripto Philosophum, gentilem creditum , interpolasset. Sesinus, uti vidimus ex Hieronymo, Gnomologicon illud Sixti in Gas partes discriminavit. Eundem ordinem servavit Cham-
perius, non tamen Rhenanus, Bigneus, Galeus, ceterique. Sed gno. men recitemus ex editione Cham perii, quam licet Pelagius & Augustinus Sixtinam agnoscant , in reliquis tamen editionibus universis frustra quaeris : libertatem arbitrii fui permist hominibus Deus, ut pure, O sive peceato viventes , Deo similes fiant. Hoc evincit, editionem Cham perii ad fidem codicis longe omnium antiquissimi & sincerissimi expressam . Quum Pelagius hunc locum, duosque alios, tanquam Xysti manae Ecelesiae Discopi O martyris pro se recitasset, eos Augustinus bona fide ratus auctoris, vere Summi pontificis , & vere martyris, insensum catholicum emollire conatus est cap. Lxiv. β. τ . libri de Nutur. oe Gratia contra Pelagium e quis item , inquit, Christiatius laxorat , quod
338쪽
quod beatis um XVum Romanae Delestae Episcopum ,-Domin; moria R IN 's . rem commemorat c Pelagius θ quia libertatem arbitrii sui pomst, in V, C VIII. minibus Deus , ut pure edi sine peeeato viventes , simius fiunt Deo λ Hane selitentiam sub Xysti pontificis S martyris nomine a Pelagio pro sua hae.
resi adductam , Augustinus, ut haeresiarcham tanti nominis auctoritate exarmaret, subsequentibus verbis catholicam reddere conatur et Sed adiuum arbitrium pertinet vocantem audire credere, ab eo, in quem credit, non peccandi adjutoriam postulare . Num utique qaam diis
eit : similes fiant Deo , per earitatem vel futuri sunt Amiter Deo : quae diffusa est in eordibus nostris non naturae possibiIitate , nee tibero arbitrio, quod est in nobis, sedper Spiritum Sanctum, qui datus est nobis.
Mox duas alias Sixti sententias Augustinus promit ex ejus Analo nu. 4o. sp . Et quod dieit idem moror : templum sanctum est veo mens pura , altare optimum est ei eor mundum , sine peecato; quis nescit ad tuam
perfectionem perducendum eor mundum, dum interior homo renovatur
de die in diem, nou tamen sine gratia Dei per 'esum orsum Ῥο-- num nostrum Z stem quod ait ipse : vir eastus , siue peeeato potestatemaeeepit a Deo esse Filias Dei , ne quum qui ue fusius fuerit ita eastur , sine peecato c quod ubi quando in eo perficitur , nonnulla quaestio, est, inter quos tamen constat, fieri posse , sine mediatore Dei c- δο- minum homine Christo Iesu fieri non posse tamen , ut dicere carperam , prudenter 'sus admonuit, ne quum fuerit quisque talis factus , O per Boe refle inter filios Dei deputatus, putetur usus fuisse potesatis , quom
per gratiam accepit a aeeo quum eam non haberet tu natura iam vitiata atque depravata , Hut in Evantelio legitur. Hactenus Augustinus Sixti sententias , quas pontificis S martyris crediderat, lenire studens . Sed postmodum illarum auctore detecto non quidem Christianorum pontifice nee martyre, se deceptum pro candore suo fassus est in libro i I. Retractationum cap. XLII. quod egregium facinus, ct ingenui pudoria plenum laudat Ecclesia Lugdunensis in libro de T ibus epistolis to. 1I. Ructarii Bibliothecae Patrum pag. ii 94. Augustini verba huc adferam et iis libro de Natura ct Gratia eontra Pelaetum verba quadam , qua ,
.elut XVsti Romani Episeopi maroris , Pelagius posuit, ita defendi , tanquam revera ejusdem X i essent . Sed postea leti XVsti Phi-D Ubi esse. , non X i Gristiani. Non quaerit Augustinus quis suerit X as ille philo phus . Tantum nec Discopum, nec ' mar remiuisse ait . Puto Augustinum , perlecto ipso - Xysti libro , & Rufini prologo , fucum ab haeresiarcha sibi factum agnovisse . Certe , ut statim agnosceret, una prologi inspectio sufficere poterat, quomodo
suffecit Gennadio , qui. in venerandae antiquitatis eodice Vaticano Alexandrino num. 8. post Hieronymi Catalogum cap. co I. vel xvii. latiuas P si versiones enumerans , ait, eum 'si Romani sententias exhibui GR : ubi non sane 'mana urbis episeopam , nec mar rem dicit. In Vulgatis Gessali editionibus omittitur vox Romani, quam tamen Xystun
339쪽
laudans, adstruit Sanctus Io: Damascenus . Honorius, alias fidus αν-
' nadii exscriptor , in re nostra cum eodem consentit, quamquam non Romani, sed nomen usurpat cap. xviI. ubi vertisse
ait 'sti philosopbi sententias. De suo addit: eontra matbematicos; seniatentias enim contra mathematicos Gennadius a Sixtinis distinxit, &Pamphili esse dixit. De his inserius disseremus. Sed miro mirius est, post omnem erroris nebulam , de Xysto philosopho , non pontifice, sententiarum auctore dissipatam , adhuc repertum , qui Xystum ex philosopho Pythagorico pontificem faceret. Is est Auctor libelli de xii. Scriptoribus Ecclesiasticis , Isidoro & Ildesonso subjectus, qui cap. I. haec literis consignavit i X ur Oiscopus Romanae urbis edi moror , composuit ad instar Salamon/s Iibram Proverbiorum tam brevi eloquio , ut in singu- Iis vesiculis singulae explicentur sententiae : eui quidem opusculo Baeretici quaedam contra eoelesiasticam fidem inseruerunt, quo facilius sub nomine tanti maroris perversorum dogmatum reciperetur assertio . Sed is, qui eatholisum se eise meminit, probando legat, ea qua veritati eontraria fant, non reeipiat. hidam autem c Gelasius in Decreto putant, eundem libram ab haereticis, non a 'sto fuisse dieatum . χθωt autem hane opinionem beatissimus Augustinus , qui in quodam opere suo c do Natura
S Gratia cap. Lx i v. ab eodem mar re hoc opus eompositum esse fatetur.
Sed, vir bone, legendae tibi fuerant Augustini Retractationes, in quibus se
deceptum non diffitetur. VII. Ceterum cum Fabricio in Bibliotheca latina lib. IV. Cap. III. pag. editionis Iv. optandum, ut hae sententiae, pleraeque aureae , Graece reperiantur, ad antiquos Rufinianae versionis codices conserendae. Pauca illarum fragmenta sub nomine 'thagorae S aliorum, immo interdum nullius, sparsim occurrunt apud Iohannem Stobaeum , inque
Gnomis Sancti Nili, cujus eas operibus inseruit Fosephus Maria Sua resiur, episcopus Uasionensis pag. s48. Quaedam leguntur , ut dixi, inter sententias 2 emophili & Demoeratis, ab Hosenio primum G. L. vulgatis r qui indicavit in Scholiis , Idem vir praestans in notis Μss. ad Xysti editionem, auctore Ludovieo mu emio, quam servant plutei Bibliothecae Anolicae , alias Xysti sententias exstare innuit apud Hieroclem &yamblieum . Ouae apud Graecos scriptores ecclesiasticos , Origenem ,
Maximum, &Damast enum, habentur, supra congessi q. U. Quod ad Sixtinam Rufini versionem attinet, illi auctoritatem conciliat occidentalium monachorum Patriarcha Sanctus Benedictus, ea usus in Regulae suae cap. vII. in fine, ubi, tanquam ex libro , passim recepto, hanc eius sententiam prostri ex num. ι 34. Sicut scriptum est ,sapiens verbis innoteseit paueis . Magister etiam in Regula cap. XI. apud Holstentum in to-mo n. codicis Regularium , velut ex Origene sententiam adducit, quae tamen ornat Anulum Xysti num. I 44. melius est lapidem in vanum Iacta. re , quam verbum . In Causa Dei contra Pelagium pag. ios. & io . alias exhibet Thomas Bradvvardinus ordinis minorum Conventualium quem ordo
340쪽
ordo scholasticorum doerorem profundum cognominavit, quiq ue obiit RUFINUs. Archiepiseopus Cantuariensis xv. Kal. Septembres A. D. I 349. ex rici harioni Anglia Sacra tom. I. pag. Ir9. Auctor libri de Vitis PM Iosephorum primaevis typis excusi, quasdam etiam inseruit capite cx. His adde vulgati Uriri epistolas decretales , quarum nonnullae Sixti Pytha gorici ex versione Rusini, sententiis scatent, ut tertia Alexandri I. prior Sixti I. prior itidem Pii I. Melchiadis posterior, Zephyrini prior, Callisti utraque, Pontiani posterior, Anteri unica, Cornelii posterior, Lucii unica . Ouod ait Blandelius in protegomenis pag. 64. 6s. 66. t. has
sententias a Rufino in latinum translatas A. D. 39o. stare nequit , septenario scilicet prius, quam ex Oriente in Italiam trajiceret, ubi constat versionem ab illo adornatam . Post censuram , qua Hieronymus in Xystum generatim animadverterat,Johannes Maria Brasichellensis in Indice libro iarum expurgandorum pag. I 89. omnes infra positas eius sententias sin
263. 26s. 287. 299. 3o6. 336.342. 343. 393. 396.4o9. vel emim, inquit, haeretiea, vel erroneae, vel male sonantersunt. Innuit autem Bibliothecam Patrum editionis II. Parisiensis A. D. Is 89: to. v. pag. 769. ubi 'sti Rufiniani sententiae singulatim enumerantur: sunt vero ilia Iae 4IO. VIII. Ut tandem hane de X to disceptationem ab luam, eius eodia Ces, calamo ct typis expresis, paucis complectar . Ex Galeo discimus, Iatina exemplaria harum Parabolarum, ut Seneca appellat, adeo inter se discrepare, ut ferme constet, duas Xysti editiones antiquitus prodiisse. Lodicum enim quidam plures, alii pauciores sententias comprehendunt. Nihi multa repetuntur, atque ordo immutatur. Alia quoque exempla Tia non uno tenore procedunt, sed duas partes constituunt i quod posterius a Hieronymo notatum animadvertimus, ct in Champeriana editione servatum . Denique Galeus nullum se codicem nactum aflirmat, cui ex accurata praedictorum collatione aliqua aecessio fieri non possit. Xystilatinus codex inter bist. Bibliothecae Vossianae , nunc Lei densis reponitur a Paullo Colomeso in Catalogo pag. 8 8. Operum editionis Fabricii. Hactenus de Xysti eodicibus manu exaratis . Nunc describam editiones
I. Symphoriani Champerii. Lugduni apud Iannot de Campis Iso in ψ.' eum prologo Rusini ad Apronianum . a. Cum Pythagorae aureis carminibus . mittenburgi in ossicina Gmnenbergi Is I 4. in A. 3. Beati Rhenani. Basileae apud Io: Frobentum Isr6. In 4.' eum eodem prologo, nonnihil tamen diverso. Haue primamque editionem superius recensui.