장음표시 사용
421쪽
R mus , quam ex eharta .ennensi retulimus in libro v. de re diplomattea . Sie M. V. - Mabillonius. Sunt vero fragmenta librorum VI. U II. V III. ἔκ. Sc X. de Antiquitatibus γudaicis, ab imperito compactore male disposita . Vir. hmmus codicem cum edita Iosephi versione conserre non potuit , quod ea non praesto esset. Hoc non tactum dolet Caveus in Rufino A. D. 39o. Sed mo certior factus sum , codicem ab editis non discrepare ; in quo praeterea nusquam Rufini nomen apparet. Cur autem appareat, si Ru- i non est 2 Librorum de Bello Fudaleo Rufinum ab nonnullis interpretem putari, ait Cassiodorus; non tamen horumce librorum . de Antiquitatibus Iudaicis . Hos enim Senator testatur, se ab amisis vertendos curasse, quod Graece tantum legerentur. Cassiodori verba ex eo. dem , quod superius adduxi, capite xv ii. de Institutione divinarum literarum, huc adseror hane tamen c Iosephum de Antiquitati s
ieis ) ab AMICIS NOSTRIS , quoniam est subtilis nimis multipox,
magno labore in libris xx ii. eonverti fecimus in Latinum . Hi amici , quorum opera in Graecorum scriptis Lario donandis Cassiodorus utebatur , quinam fuerint , videamus . In Institutione jam adducta tres tanaeum ab ho nominari comperio . Hi sunt. r. Epiphanius Sebolastieas , qui codicem encyesium pro defensione Concilii Calchedonensis , Cassiodoro flagitante, Latinum secit, ex laudata Institutione cap. xv I i. quem , inquit, eodicem a viro disertis ο' Epiphanio feeimus in Latinum de Graeeo sermone converti. Exstat in Conciliis Labbei tom. iv. pag. 89 i. cuius emendationes vulgavit Baluinatus in nova Collectione Conciliorum pag. i oo. Didymi etiam expositiones Salomonis Proverbiorum , & vi i. Canonicarum. Epipolarum sibi ab Epiphanio misse translatas, Cassiodorus prodit cap. V. & VI II. Ad haec Epiphanius Sozomeni , Socratis, ct Theodoriti Historias conver-etit, inque x ii. libros distribuit: quibus in compendium redactis Senator suam Tripartitam conflavit. Hujus praefationem consule . a. Bellator presbter, origenis Homilias in Esdram latio donavit, rogatu pariter Cassi odori, hoc eodem teste cap. v II. I. Mutianus Jo: Chrysostomi Homilias xxxiv. in epistolam ad Ebraeos latinas secit, Casiodoro item obsequuturus , quem vide hoc
Hos ergo amicos tres, non alios , in convertendis Iosephi Antiquitatibus Iudaieis Cassiodorus adhibuit, praeque ceteris sortassis , ut ego arbitror, omnium principem Epiphanium , cui alias ea translatio interdum tribuitur , licet illam Cassiodorus ei nominatim non tribuat. Quare nullo modo ambigi potest , quin codex Ambrosianus , ipsi aetate Cassi odori, Justiniano imperante , Latine exaratus , ast amicis Cassio dori prodierit. Mirum est, viros doctos hactenus in contrariam sententiam uno agmine ivisse. Nam praeter iam adductos, Renatus Laurentius de la Barre in praefatione ad opuscula Rufini, de eo sic scribit ἔ
γω bi etiam Latinam feeit hiporiam, e at exemplar . servatur
422쪽
Aia λ is aede Sancti εAmbrosii, Langobarduir seriptam meris . His
conlarmis habet Iohannes Henricus Hottingerus in Bibliothecario cap.Il. . I II. pag. 33.&Hieronymus et schius in Epistola ad Bosium post Rei nesianas pag. 4 o. Rufinum de compacto Ambrosiani codicis auctorem iacientes, quem tamen nihil de Iosephi operibus in Latinum vertisse
palam est. id. Sed cur, inquies, Iibrorum vII. de Belio γudaiso Latina translatio , ad Hieronymum interpretem, quod ait Senator , pertinere aliquando credita est Caussam accipe . Hieronymus in epist. LII. alias xxv III.
ad Lucinium Baeticum scripta , haec habet: porro Iosepbi libros, ct Sau-Horum sapiae ct Polyeami volumina falsus ad te rumor pertulit, a me
esse translata, quia nec ocii mei, nec virium est, tantas res eadem in alis teram Iinguam exprimere venustate . Haec Hieronymus . Postmodum viis
ro magno aliquid Ocii O virium ad Iosephum transferendum stippetiisse. existimatumr quod tamen suppetiit nunquam . De Ambrosio aliter disserendum . Exstant libri v. Latini de Beuo Iudaiso , seu de Gestis γα ο-ram, qui etiam de Drbis Hierosoldimitana excidio propterea inscribuntur, quod inde a Maccabaeis ad Hierosolymae urbis S templi ruinam sub T. Vespasiano Augusto deducantur. Hi libri jamdudum Egesippi, sive ingesippi, aut Hegesippi conditoris nomen praeferunt: quod recentiores eriticos mirifice torsit. Alii enim Egesippum illum putarunt, qui libros v.
Historiae Ecclesiasticae sub Aniceto pontifice scripsit circa A. D. i . teste Eusebio multis in locis, S Hieronymo in Catalogo cap. xxiI. Hujus senistentiae primus auctor , quem viderim, fuit Guillelmus Pastrengicus Petrarchae necessarius in originibus reriam sol. 27. Alii se num quendam genuinum , iuniorem tamen, excogitarunt. At postea in ejus aetate adfignanda sibi ungues rodere 6 caput scalpere coacti sunt. Istius enim Egesippi codex Graecus, unde verno Latina fluxerit, nusquam repertus est. Latinus etiam perinde ac Graecus iste Egesippus, generatim indictus ante Saeculum xii. quo Iohannes Saresberiensis illius meminit in Poli eratteo libro vi. & viii. Ad haec junior hic Egesinur aliqua narrat, non tantum saeculo Iv. sed etiam x. primum audita, si UOssio auscultamus ialib. II. cap. xIv. de Historicis Graecis prope finem . Philippus Cluverius in Commentario de tribus Rheni alveis pag. i. Hegesino Rhenum hieomem ex virgilio dici animadvertit, neque eum esse Theodosio Imp. antiquiorem . Ejus aetatem , de qua nemo etiamnum quid certi assiemare potuit. auctore Clu rio , nos designabimus . Hic Egepnas, qui hypobolimaeus est , alicubi incrustatus, S sub Corrupti nominis Iarva delit scens , perquam iacile se suamque aetatem criticorum notitiae subduxit. Sed rem aliquando aperiamus . Is est purus putus Iosephus de Bello γώ-daleo Latine contractus, is nimirum , quem suboscure a Sancto Ambrosio Mediolanensi translatum ait Cassiodorus . Hoc membranae non unae,
sed multae eaeque antiquissimae et hoc sermo , S stilus; hoc ratio , hoe illustrium quorundam in re literaria virorum auctoritas abunde constris D d d a mant.
423쪽
R mant. Andreas Masius, sacrae antiquitatis peritia excellens , hoc idem' ' Olfecit , quantum colligere possumus ex Latini Latinii ad eum dato res ponso D. 1s66. tom. II. Epistolarum pag. ii 9. Lectiim enim a Masiis Egesi pum miratur Latinius , quippe qui eum non magni faceret. Sed eo magis miratur , Masium eo animum induxisse, ut ab Ambrosis latino versum putaret; nisi tamen, inquit , si adolescenti fortasse , nondum ad iudicandum apto , ea excidisse velis , quae exercitationis tantum gratiaeentasset. Ita est. Ambrosius adolescens , necdum episcopus , istud opus concinnasse dicendus est. Latinius , ct ab eo consultus Guillelmus SirIetus ignorabant, in Eeesippo yosephum latere: quod alii quoque ante ignoraverant. Angelus l)ecenthrius , domo Uigletano in Insubribus , in Politia literaria, quam dicavit Pio i I. Pont. Max. haec habet libro I
Parte v. sol. IX. Pag. a. editionis Augustanae apud Henricum Steynerum
A. D. is o. in solio: ejusdem Hsoriae Iudaeorum a Iosepho scriptae venerabilir scriptor Pries pns compleflendus . Decembrius primigenium libri auctorem , Egesippum quidem ab Ambrosio tamen Latine translatum
putavit. Sic enim ait libro vi i. Parte Lxxvi. Bl. cxxxv I I I. AEgesippus
vocabulum Historici Graeei, ex eapra equo eompositum e qui de bello Titi eum Iudaeisseripsit, a doctore Ambroseo Latine translatur . Decem inhrio addamus Georgium Cortesium Cardinalem . Hic post epistolas suas quin cippi , interpres iuerit Ambrosius, neutiquam dubitat; sed postea & ipse 2 vinum Ambrosii eundem facit, atque illum , de quo Eusebius S Hieronymus meminerunt . Isiacus Vossus in Appendice ad qibrum de LXX. Interpretibus pag. ia . Oelpi nomen non ex capro Scequo, ut pronunciavit Decembrius : sed ex 'vino ortum animadvertit.
Librarii enim 'inni nomen idest yssopbi, mutarunt in laisippi : cujus
diei loquitur Uosius ) fidem faciunt mmbranae nostrae pervetustae, in quibus eroso Iolpi nomine, alteram substitutum comparet. Paullus CO- 4nmefius eadem refert pag. 68 s. operum editionis Fabricii. Alii codices disi. longe antiquissimi, atque integerrimi ,sinceram Uossit membranarumiectionem perperam erasam, restituentes, infra numerabuntur . Ego interim hanc erasionem saeculo xi t. antiquiorem vix puto . Etenim ordericus Vitalis in Historia , quam perduxit ad A. D. II 4 I. primus omnium occurrit,qui hunc Exesippum laudaverit. Laudavit autem lib. II. pag. 8.
Oesippus, inquit, vir Sanctus edi eruditus, Apostolorum temporibus vi rinus in quivio Commentariorum suorum libro Vacobi ffusi meminit .Haec
eguntur lib. v. editionis Barret. Eodem aevo orderici Io: Saresberiensis cuni aliis historicis Egesppum laudavit in Policratico libro VI. cap. xvIII. pag. 3 18.S lib. VIII. cap. xv III.& xrx .pag.ssa.& sss.Scriptor Anonymusis modo texendi Sacram Seripturam nuper editus ah Edmundo Marte ne in Thesauro Anecdotorum to. I. pag. 488. monuit, legendos ex latere γUe-ρ me, Etesippum. Henricus Ualesius ad Eusebium Ith I. cap. X. Observat, in Ecclesiae Parisiensis perantiquo codice Eusebiano , ex Rufini versione ,
semper Ioseppus legi , ubi in Graeco est . Petrus A-lonius Col-
424쪽
latinus de Cattaneis Novariensis , Decembrio aequalis , argumento hau- RUFING.3 sto ex Egesippo, excidium Hieroselymitanum carmine heroico deseripsit, L VI
& in quatuor libros digessit ι. in quorum secundo γυψur pro Iosepho
usurpatur, & dactylo exprimitur . Hactenus dicta undequaque confirmat praestantissimus M abillonius in Musto Italico to. I. pag. l . laudans veterrimum codicem Bibliothecae Ambrosianae , in quo non ni, sed Postppi liber v. legitur in superiori margine plurium paginarum . Si cudenim γοsephus Graece dicitur, ita ' Venus Latine ab interpreta dictus est pro Iosepho . Hinc postea γήπur , Visi pus, ct tandem spuririus Oesippus, instar illius vetustioris prodiit. Initio libri II. eiusdem coqdicis Mediolanensis haec leguntur: Ambrosius episcopus de Graeo transu lit in Latinum. Alium codicem Taurinensem , Mediolanensi consormem, ibidem Mabillonius recenset. Codex coenobii Cremifanensis in Austria apud Fabricium in Bibliotheca Latina tomo ii Ι. sic inscribitur: train
Hatus Ambrosii episcopi de Historia 'osephi eaptivi, translati ab ipso
de Graeco in Latinum . Alium eodicem , Egesippi , ct Sancti Ambrosii nomina praeserentem , servat Florentiae Bibliotheca Gaddiana , a me contrectatus A. D. i i . mense Maii. Caveo in Historia literaria A. D. 3 74.
haec eadem Historia vulgati Egesippi laxior est Iosephi Latina conversio , in qua pauca exstent, quae in Flavii Iosephi Antiquitatibus E - Belio Iudaico non habeantur . Liberior γοsephi de Helio Fudaleo interpretatio
vocatur a Paullo Colomesio pag. 69s. operum . A Francisco Petrarcha in
Itinerario Syriaco pag. s62. operum editionis Basileensis laudatur Egesippus libro iiI. Historiarum , Fosephum feeutus . Hortensius Landus Mediolanensis Medicus, plurium voluminum Italicorum & Latinorum auctor ingeniosus & Iepidus, in eo. , quod Italice Ferulam scriptorum veterum , recentium inscripsit pag. i . ait, Hegesinum errores Iosepbi castigavisse . Neuter Iosephum in Hegesino latentem vidit. Notandum est tamen , Ambrosium non tam interpretem Iosephi librorum , quam noυi operis conditorem fuisse; quippe qui libros septem , in quinquσcontraxerit , S de suo quaedam addiderit, unde libri aetas educitur Iure ergo Isaacus Vossius in Appendice nuper adducta refellit Christia rnum Scholanum , Iosephi Antiquitatum Latinam translationem Rufino tribuentem . Iure etiam assirmat versionem Egesippi sive γψNi esse Ambrosii , hocque tam eertum esse , quam quod eertissimum . Sed errat vir praestans dum versionem Telli Iudaiei esse Rufini ex stilo argui ar
IU- Iohannes Fridericus Gronovius Monobiblon observatorum in Scriptoribus Ecclesiasticis vulgavit Da.entriae aeud Ioannem Columbum A. D. I 6si. in i a P Uir doctus in hoc opere, si una Ambrosi num cum γοAppians committit , easdemque phrases ab utroque frequentatas, easdem dictiones & verborum argutias utrique Seriptori in deliciis passim habitas , sexcentis locis utrinque productis, emendatis & illustra-
ais , animadvertit cap. I. VI. XI. XWI. xx I. xxH. XXIII. XXIv. iis Praeter- . . missis ,
425쪽
R tmmm . quae etsi valde Ambrosio familiaria , quia tamen & aequalibus Deis, magis aevum quam auctorem coarguere viderentur. Haec tam
multa S tam singularia , sibique similia , nec alibi obvia , non duobus, sed uni tantum auctori adscribenda. In duos enim cadere potuisse, nemo qui haec paullum accurate perpenderit, sibi unquam facile persuaserit rquod tamen sibi persuaderi passus est Sebastianus Nanus Tillemontius in tam mentariis de Historia ecclesiastica to. l. pag. s i. judicio quidem non suo, sed alieno ductus, auctorum scilicet postremae editionis operum Sancti Ambrosii, Parisiis excusae apud Io. Evisam Giguardum A. D. 16 . in solio . Siquidem viri docti, mihique amicissimi, in praeis
Bitone primi voluminis pag.f. aiunt, comparationem, a Gronovio inis stitutam, fallacem esse , quum ex auctoribus di versissimis, inter se affines loquendi larmulas hinc S inde resecare S componere, cuivis promtum siti nihilque huic operi insit Ambroiiani stili judiciique.Τillemontius suum his ealculum addidit, dicendi characterem placidum nimis S lene luentem ratus, quam ut Ambrosio tribui possit, dictionesque ipsas in
multis ejusdem aevi scriptis facile occurrere. Uerum haec nimis genera. tim die turr nec Ambrosii stilus non est placidus, nec lene fluens. Dimones vero , quas Gronovius corrasit , nusquam spissius , quam apud Ambrosiism occurrunt: nec larmulae ipsae tam paucae numero sunt,
S in quovis scriptore obviae, ut multis adscribi possint; singulares enim S plurimae sunt, unique Ambrosis familiares e praeterea nemini. His visis, Philippus Labbear, talium S ipse judex aptissimus , in to.I. de Scriptoribus pag. ao. Gronovii conjecturam non improbabilem iudi eavit; vel dici debere censiit, Pseudouesippum Ambrosio aequalem, Ambrosii verba & sententias studiosissima aemulatione suffuratum . Nee enim, inquit, ovum ovo semisius, quam Ambrosii & Pseudouesippi loeutio sibi similis est. Nos , duorum eam esse, nullomodo concedimus , sed utranque ab uno eodemque ingenio & manu profectam, cum vi ris egregiis statuimus. Magni operis Bollandiani Scriptores to. v. Iunii pag.39o.39r.& Mo. de nostro Egesippo locuti,Gronovit sententiam,post Labbeum, haud obscure amplectuntur. Ludovicus vives tanto ante in librum xxx. cap. X. Sancti Augustini de Civitate Dei, Ambrosium operi patrem adsignaverat. Adsignat etiam princeps editio Brixiana , hoc
lemmate instripta . Hegesippi, historiographi fidelissimi inter Christianos disertissinii, Historia de Bello Iudaico, sceptri sublatione , Iudaeorum dispersione & Hiero lymitano excidio, a divo Ambrosio Meis diolanensium Antistite , e Graeca latina facta cum ejusdem anacephalaeosi S tabellis congruentiarsm , cum Iosephi libris etiam de gestis Maccabaeorum . Brixiae per Antonium Moretum i scio. in latio. Huic succedit editici Parisiensis , cui haec verba inscribuntur. 2Ehesippi Hi laria de ex-eἰdio merUsAmitano, a Divo e broso Mediolanensi antistite, e Grais
ea Lot; a facta. Parsis ἐπ aedibus scensionis i sio. in βlio . Colo. niensis etiam sumtibus Godestidi Hittorpii apud Io. Soterem A. D. Isso. Disiligod by Coosla
426쪽
in solio sic praenotata . Egesippi historis raphi inter Seriptores Geusas i- RV DAN eos Oetustissimi , de rebus a judaeorum Prineipibus in obsidione fortitergesis , deque excidio Hierosol orum , aliarumque civitatum adjacentium libri v. diso eAmbrosis otiiolanensi episeopo interprete .
Idem Gronovius cap. I. re diligenter expensia, Ambrosium, virum disertum , aetate adolessentiori, aut in exordiis pontificatus sui, opus Me D- Asse arbitratur . Ambrosio tamen , ut hoc opus conderet , nunquam Vacasse, aiunt curatores Ambrosianae editionis , & ex iis Tillemontius. Sed hoc nulla ratione aiunt. Nunquid vacare non potuit, dum fuit Consuis Iaris Liguriae S AEmiliae λ Quasi vero S aliis in magistratu occupatis non vacaverit spissa & hoc majora opera condere. Sed Gronovium audiamus t ita multa apud utrunque gemina germana reperiantur , quibus
bene exactis vix possis pati, quin unam esse O professorum nomen auctorisfui, ct hujus dissimulantis illud, seripti auctorem Melames. Rem plane conficit vir summe doctus ac talium iudex certe perspicacissimust Lueas Molpenius in fine Monobibli editionis I. ad se dono mi ah auctore Gronovio, ubi haec manu sua adnotaWit: qua vir doctus primo harum observationum evite erudite disputat de spurio Hegesippi nomine, edi δε vero ejus Historia auctore Ambrosio , eonfirmantur auctoritate antiquis mi eodieis ruta. Falatini in Vatieana Bibliotheea , ubi haee operis inferiptio habetire r ineipit tractatus Sancti Ambrosii Episeopi, de Historia γosippi eaptivi, translata ex Graeo in Latinum. αmirea expunno DLD Hegesini nomine, verus operi titutassee eonstitueudus videtam Ssuis
Eri Ambrosii episeopi eontinuatio Historiae tentis γudaeorum ex Iolpo .
Ita misenius in suo exemplari nunc Bibliothecae Angelicae. Ab Henrico Ualesio in notis ad Ammianum lib. xvr. cap.viI. dicitur Iosippus ob Sancto Ambrosio versus in Latinum fermonem. His concinit Io. Pricaeus, vir S ipse doctrinae praestapti a conspicuus. Initio enim Egesippi , quem Cornelius Gualtherus ab se illustratum edidit Coloniae apud Maternum molinam A. D. iss9. in 8.' Primus manu sua haec adnotavit: Petrus Seriverius ad Martialem Iib.I. epig. 6. Pseudo-Hegesippus qui in vetusto IUS. Gus grapho in voee, defaenero. Ambrosias in Hegesino, eitatur
Bella Iudaiso Oexeidio Hieroso misano lib. I. eap.xxxH. Antoni νν.nquit,aeopatra amori defaeneratus luserviebat, atque addictus ejus libidini famulabatur. Hegesinas hie est suppositietas, ct infimae plane vetustatis scriptor, qui non contentus verias Iosephi , ut videatur alie quid novi afferre, saepe nobis sincerum vas inerustati quod magni Sessi-xeri in Animadversionibus Eusebianis de eo iudieium est. Ex Scriori
haec Pricaeus in exemplari Bibliotheeae Angelicae, cujus margini notulas etiam inspersit. Ueterum codicum HSS. Ombrosi nomen praeserentium. quos appellavi , numerum auget Cantabrigiensis a Carolo Daubugi laudatus in libro I. de Testimonio . Iosephi l. xi. pag. I 6. in . quo GO dice ad finem libri I. perinde ae in MedioIanensi , leguntur haec Verba c
beatissisi 4Ambrosii translatio Ix Fosepho . Liber primus explici
427쪽
R 'INNUs. Unum Claromontanum , a me supra indicatum, curatores editionis Lip.V. XVJ. addiderunt, in quo iber iv. his verbis inscribitur et Ean--
riograpbι capitulum quoitGm. Alios duos memorat Barthius in Adversariis lib. XXXIV. cap. XI. pag. is 64. ubi tamen ipse , impudentia non parva monachorum , Auribrosium interpretem assidium suopte ingenio arbitratur: quod temere & ridicule dictum est . Cur enim , & cui honomonachi tot codicibus ubique dispersis alienum Ambrosii nomen, non vero aliud, assingere voluissent λ Nempe ex ilia fama vulgari , de qua Cusiodorus , si audimus curatores editionis Ambrosianae. Verum si ex illa fama quidquam recte deducitur, Hieronymi etiam , ct Rufini aeque ac Ambrosii, nomina , Pseudoegesippi codicibus assingi debuissent. Uterque enim praeter Ambrosium vulgo Iosephi interpres creditus apud Senatorem . At Barthius id dixit, quia verum aliquem Ege. Appum , non spurium , hunc esse putabat, immanibus tamen cumutas, eae Rinni Iosepho petitis , interpolatum. Siccensuit lib.XLVI. cap. IV. Pagina ala 8. Sed ex jam adductis haec evanescunt. Contra ergo sic recte concluditur : ex fama , vera quidem , & certa , Ambrosius , Josephi libros aliquos contractos , deque suo alicubi auctos , latine edidisse , quibus licet subdubitanter, adscripta suerit latina translatio librorum VII. de Selio Iudaico, quum certum eorundem librorum interpretis nomen ignoraretur. Ex his falli deprehendo Iacobum Durantium Casellium lib.1I. Uariarum lectionum cap.xi II. ubi adducto Iosephi testimonio ex libro ν. de Bello Iudaico, mox aliud ei simile adducit ex vulgato
Egesippo, sic praefatus: Hegesippus, qui Iosephi Hisoriam κατα sequutus est , s potius functus interpretis , quum scriptoris officio . Immo utroque , Seriptoris nimirum , Sc interpretis , contraquam Uossius arbitratur lib. II. de Historicis Graecis cap.xiv. Ergo Desini nomen .est S recens, Opus ipsum genuinum & vetus . aEvo Theodosiano plerique omnes eundem illigante ii etiam , qui eAmbrosium ejus conditorem non agnoscunt . Nec ante , nec post v. seculum arbitratur Tille-
montius tomo I. pagina sq. & Gronovit observationibus de stilo Ambrosiano conformi , nihil solidi opponit pagina s i. Scriptor sanae antiquus dicitur ab Isaaco Casaubono Exercit.III. pagina Eos. editionis I. Haec una distinctio ambages frangit, quae Vossium irretiverunt in parte altera libri IlI. de Historicis Latinis pag. os. ubi Desippum inter Scriptores ineertae aetatis Iocavit. Quare huic eudoe resino non Pseudorufini Iosephus ab interpolatore aliquo in sertus est , ni credidit Barthius iure a Frideri eo Grono vio resutatus Cay.XXIV. pag. 26 s. sed potius Iosepho per Ambrosium contracto , S alicubi aucto, praeter nominis corruptionem , quaedam in farcta sunt, quae pristinam veri auctoris faciem sic immutarunt , ut alius crederetur . Gro novius cap.Xvl. pag. 16s. de ipso opere haec literis consignavit:
daica Liuias eonditor, qui Heges pi, quam suo nomine, nosci motuit
428쪽
operis conditori tribuit quod Librariis tribuendum erat. Hi enim, uti RUFINus ex iam dictis maniseste patet, ex Iosippi nomine Hegesippum sive Oe lay Rc Minusippum confixerunt. Erasmus epist. I 3o3. episcopo Rivensi pag. I 42 o. operum to.iII. Parte II. edit. novae ita scribit: Rufinus quidem nihiι unquam vertit bona fide, sed in hoc auctore Iosepho J videntur multi suo lusisse arritrio. Saeculi I v. Scriptorem putat Pearsonius in Annalibus Paulinis pag.so. quando nimirum non deerant, qui linguae latinae studium adhuc excolerent, . iudice Tillemontio to.I. pag.s . cuiusmodi censen dus Ambrosius , vir nobilis & Romanus . Cornelius Gualtherus, cujus editio Egesippi non semel prodiit, quaedam eius assumenta ex codicum MSS. collatione distinxit. Barthius etiam multis in locis emaculavit . Idem opus exstat insertum Historiae Christianae Laurentii Barret, Fariis sis excuta apud Michaeum Sonnium A. D. is 63. pag. Ias. ct in Bibliotheca Patrum Lugdunensi to. V. pag. II 2 3. U. Haec fusius a me scripta sunt, ne Iosephi versionem ullam Rufino adscribamus , utque eius nomen ex codicibus ΜSS. perinde ac typis impressis Josephi libris, expungamus, praesertim vero ex editione prima inter omnes Rufini nomen praeserentes, quae hac epigraphe praenotatur . γιρphi libri xx. Antiquitatum de Graeeo in Latinum tradusii per VenerabiIem Rufinum Aquiluensem, virum doctissimum. De Tello γudaleo librλ vII. per eundem traducti , Venetiit per Radinaldum de Novim Mi 81. in folio . Hanc subsequitur alia editio pariter Veneta apud Jo. Vercellensem A. D. I 86. in solio; mox alia ibidem apud Bernardinum Vercellensem A. D. Iso a. in solio, & Mediolanensis apud Alexandrum M nutianum A. D. Is II. in solio . Has excipit Erasmica hoc titulo insignis e
Flavii Iosephi, patria Hierosolymitant , religione Iudaei, inter Grais
eos historiographos cum primis Deundi, opera quaedam Rufino presistero interprete. uibus post primam aliorum editionem, loca uec pauca, nec omnino levis momenti ex vetustissimorum eodieum eouatione restituta. Basileae apud Iohannem Frobentum Isa 4. In folio . Elegantior editio est, quam decennio serius accuravit Sigismundus Gelenius sic inscripta rnasii Iosephi Antiqsitatum Iudaicarum libri xx. ad vetera exemplarIa diligenter recogniti . De Belio Iudaieo libri vIr. ex eoliatione Graeeorum eodisum eastigatiores quam unquam ante redditi. . 'Contra e ionem libri LI. pro eorruptἰs ante iam ex Graeco itidem non solum emendati sed etiam suppleti . De ἰmperio rationis site demeeabaeis. liber unus,a Desiderio Erasmo
Roterodamo reeognitus . Tasiuae ex o ina 'obeniana is 34. in solio . Gelenius in praefatione testatur, se libros Antiquitatum ad vetera exemplaria Latina, Belli Iudaici ad Graecos codices duos recognovisse. Sed ob Antiquitatum inelegantiam , non putat ab uno utrunque opus Latine conversum , vel hac una coniectura, quod quum Iosephus in concionibus sit ubique sui similis, hae quoties in opere Antiquitatum inci- Eee dunt,
429쪽
RUM V . dunt, miram balbutiem reserant . Contra in sequentis operis Orationi-LM V Vι -RMisas propius Iosephum adsequitur, ejusque declamatoriam quan . dam facultatem longe magis, quam ille alter , quisquis est, exprimit, id quod evidentius apparet in duabus , altera libro ril. ubi dissuadet mortem sibi consciscendam , altera libro VII. ubi eandem rem verso stilo suadet: Unum ex Eleazari cujusdam persona , aliud ex sua. I a Gelenius,
in mino cum aliis errans. Ab his diwersa est editio perinde Latina, Ba sileae facta apud Frobentum A. D. is 67. in solio , ubi in sola interpretatione libri de Maccabaeis, quae incipit, disputaturus, se genium ni agnoscere ait Emerieus Sigotius inter epistolas Reinesianas ad Antonium Bosium pag. 382. Sed ex hactenus ditiis haec quoque sententia, nulla veterum auctoritate firmata, satis superque resellitur . Iosephi libri xx. de Bello Iudaico, septemque de antiquitatibus Iudaicis sine nomine inister pretis edidit Augustae IO: Schuster anno i o. in solio magno . Quinquennio serius oculatissimum hae in re se ostendit Bartholomaeus PIa0na , Sedis Apostolicae Bibliothecarius, qui Iosephi libros vir. de Bella Iudaico, ab se recognitos , nullo interpretis nomine adjuncto, cum
hac inscriptione vulgavit: Historiarum Yosephi libri numero septem . Ins ne sic legitur : impressit elarus er diligentis. artifex Arnoldus Pan
narte natione Germanus in domo visi nobilis Petri de Max. eivis Romani . anno inearnati Verbi MCCCCL XXV. die vero xxv. Novem. Seden. Sixto ii i I. Pont. Max. anno ejus v. Plat)ua emendavit. Notandum est hic, librum NI. Iv. v. vi.& Ur i. non γosephi, sed γοsippi a Platvna inscribi, ne cuiquam insolens videatur, in Ambrosiana versione Iosippum pro νοβρbo appellari. Fiatdina quoque , non Platina inprimis Editionibus dicitur, inque epitaphio ad dexteram portam minorem Basilicae Liberianae, quod Mabillonius exseripsit tom. I. Musei Italici pag. 66. Rei caussam vide apud Lambecium in notis ad Platynae
Historiam Mantuanam pag. 44s. Pisonam vero Bartholomaeum, non
Bapti m , dixi, quia se ipse sic dixit . &, sic eum adhuc superstitem ,
alii dixerunt in Diario literatorum Italiae tom. xi ai. pag. 4 6. Addo Hierondimum Auandrum seniorem , in ossicio Bibliothecarii Apostolici ex Platynae succetaribus unum, qui in dece rum Catalogo M s. Sarpto- appellat. Eodem consilio, iα edendis Iosephi libris νι i. deis Iudaiso una cum duobus contra Apionem, dc ad Epaphroditum , sine nomine interpretis usus est quinquennio serius Ludovicus Cendrata Ueronensis, dum typis exprimendos curavit Veronae per mulserum Fe-trum Maufer Gallieum A. D. i 48o. in folio . Cendrata opus dicavit Antonio Donato , Veronae tunc Praetori, pridem Legato pro Republica Veneta ad Regem Galliarum , S ad Summum Pontificem Sixtum xv. a quo non solum equestri dignitate, sed raro, ne dicam unico, exempIO , etiam Rose aurea donatus est. Hoc ignoravit Carolus Cartharius in Narratione historica de Rosa aurea pontificia . Eorundem librorum V Iris
de Aelio Iudaiso elegantem habemus Italicam translationem, Florentiae
430쪽
excusam apud Bartholomaeum P. anno r493. in solio sine nomine interpretis , qui ex PDοπα editione suam expreὶst, ideoque Rufini nomen re Liv V. C, AVI die omisit. omisit quoque Uossius, a quo in Elymologico, V. proeli, laudatur eruditus γωephi interpres . Contumeliae igitur , quas in Rufinum, ut Iosephi interpretem,bacchantes iaciunt Erasinus Epist. ι II. libri xxiv. ad Episcopum Rivensem , Scaliger in notis ad fragmenta Berosi pag. lo. s. & Casa ubonus Exercit. I. pag. Io. s9. I 3s. Is s. non certe .uo , sed alii debentur. An Rufinus Josephi interpres esset dicendus. haesit Ezechiel Spanhemius, Rufino Ieu Epiphanio Sesolastico versionem tribuens in notis ad Callimachum tom. il. pag. Epiphanii sit, per me licet, dummodo Rufini non siit quem suis e Graeco versionibus prologos, quibus discernerentur, addidisse quum scribat Gennadius in Catalogo cap. XVII. quumque Iosephi omnes actiqui codices careant, hoc unum sufficit, quo eiusmodi omnes Latinas versiones Rufino abiudicemus . Hinc Holstentus in Catalogo ML codicum Mediceorum ex vulgari opinione loquutus cst , ubi haec literis commendavit rScamno xxv I. cod. I. Iosephus ex versione Ut fui, scriptus effractere Langobardieo , folio majori, forma vetustatespectiliIis. Haud enim in ipso codice, qui libros tantum xvi i. Iudaiearum Antiquitatum cum particula libri xviii. complectitur, nomen Rufini exstat. Proustus quidem anteit, non tamen interpretis, sed Josephi auctoris, qui in prima litera pictus cernitur , calamo arrepto scripturas . In eadem Bibliotheca Medicea alii Iosephini codices pervetusti , latine scripti adservantur, in quibus nomen Rufini haudquaqua ni legi lux quod tamen praeferunt recentiores unus & alter, utpote scripti circa finem
I. Commentari; in xxxv. Datidis Psamos Rufino perperam attributi . 1I. Similiter Commentarii is ineam , γοhelam ,-Amor. III. Incerti auctoris est Vita S. Eugeniae, non Rufini .
I. A Lii scelus, Rufino suppositi, aurem vellunt. Antonius de Albone, αλ Archiepiscopus Lugdunensis, & Primas Galliarum , A.D. i s o. librum vulgavit sic praenotatum: Ras i c pro Rufini Aquiluensis presbieri in Lxxv. Davidis Psalmos commentariur ex vetustissimo exemplari bibliotheeae monasterii insuia Barbatae juxta Lugdunum , naue primum in Deem editur. Lugduni apud ilielmum 'visitam is o. in Di o . Hic idem liber decennio serius, prima tantum pagina, pro more bibliopolarum, immutata, & Parisiis excusa apud michaelem Sonuium constituit tomum II. Rufini operum, studio Renati Laurentii de la Bar. re editorum . Alboneus in gravi admodum & eleganti epistola , . qua