장음표시 사용
361쪽
636 T. Wor Natis L EcTIONUM Prosyera Tui iter his dextris fulgoribus-edit. Ut illic fulgoribus edere dicitur, quid vetat quominus
alibi voee. disina, aut vocibus diυinis edere dicatur pSie porro Cicero in epist. a Brut. ep. 2. Haec ex ora-
eulo Apollinis Pythii edita tibi puto. item de Leg. lib. III. c. 20. a ud eosdem censores qui magi ratu
abierint, edant et exμOnane, quid in magi ratu gesserint. Atque his de causis, temerare mihi potius videtur Bosius, quam emendare lectionem istam Com. Ne . potis in Conone eap. 3. Sed tu delibera, utrum eo Io qui maiis, an Mer litteras edera quae cogitas: ubi cum Codd. quibusdam malebat agere, quod tamen haud deterioris commatis alii respuunt. Miror etiam, quomodo ὁ πάνυ Graevius in haecce, Ossic. lib. II. c. 22. Itaque quod oIIo Pythius oraculo edidit, artam - perituram. id videtur non solum Lacedaemoniis-yra dixisse: in haecce, inquam, miror quomodo vir ille summus talia Commentari potuerit, ut phrasin oraculo aut responso edere Latinam esse negaret, Proptereaque sequendos illos codices diceret, qui oraculum pro oraculo 'referrent. Mihi quidem tam commbde dici posse videtur Apollo quidpiam edere oraculo, quam edi quimpiam Apollinis oraculo ; quam so aam. Posteriorem habes, de Fato cap. 7. quamquam id millesmo ante anno ollinis oraculo editum esset. et Senecae epist. 94.
p. 333. Quadia sunt illa, aut reddita oraculo, aut s- milia. et apud Curtium lib. III. c. 1. Geolis deinde affirmantibus, editam esse oraculo fortem, Asae poti-19ω Post Bosium nemo consideravit alteram scripturam edere, quam Aldina prima exhibet. Neque ea potest improbari. Nam si quis negaverit, hene dici per litteras edere, at nos commode et apte coniungemus edera quae cogitas. Sic alibi edere occurrit Pro edicere, Proferre. 1Disi tiros by Cooste
362쪽
que dicitur declarari oraculo, de Nat. De Or. lib. II. c. 65. multa oraculis declarautur, vitilla vaticinationibus , multa somniis, multa Porteratis. Qucmadmodum autem in his Iocis nihil habet ablativus. cur reiiciatur aut cum accusativo permutetura sic quoque Omnino retineri posse videtur, in loco isto de Fin. lib. II. cap. 15. Si enim ad honestatem omnia referaratur, neque in ea volu tatem dicant inesse, ait eos inani voce sonare. ubi legebat erud. Anglus, inanes Noces sonare, quod Tullius alibi inanis sonos funder' nominat. At vero passim sic fine accusativo venit verbum sonare, Pro sonitum edere, id quod ebnservandae receptae lectioni lassicere arbitror.
Vulgata Ciaeronis lectio in I. de αυλ. septies fabuistir, et semel iterumque emendatur. Subiunctius in altero Orationis membro. Ordo Derborum obferuandus. Cicers obiater defenditur. Macrologiae Decimina quaedam. Xenophon et Maximus Tyrius Dindicantur. Aditinctis tribuitur, quod competit subiectis. Ammiani locus eorrigitur. Adserre, memorare. Deinde et deinceps quid didierant. Id notabili modo mehoat sententiam. Cicero defenditur.
Senecin tentatur. Usus του enim notandus. . i
Cap. XXIV. eiusdem libri Ι. de Divin. . . . ei fecuu- dum quietem visam esse Iunonem Araedicere, ne id f-- αλ
I9I Caussa mulationis nulla est. Neque probari potest, quod Goereti Eius legendum esse coniecit, inane sonare. Id in recentiore scriptore non displiceret. Cicero ex moromo seripsisset inane otii rem fonare: nam quod apud eum numerose foriantes, acute fonare, mala sonantia dicuntiar, ad modum sonorum spectant. Sed inani Doce dicendii merat, quum ad personam eius. qui sonos ederet, Teserretur.
363쪽
eeret, ni inarique si id fecisset, se curaturum ut eum
oculum, quo bene videret, amitteret. Subiuncti nam Nideret haud facile in hoc loco damnaverim, licet codex regius et Cantabrigiensis, qui passim conspirant in lectione recepta immerito deferenda , indicativum agnoscant. Geminus enim subiunctivus est in his, quae
mox sequiantur: Itaque ex eo auro. quod exterebratum esset, - - buculam curasse faciendam. et Cap. antecedente : Matrem Phalaridis scribit, - - ου am esse videre iusomnis simulacra Deorum, quae inse Phalaris domi conseerasset. Ex his Mercurium e Patera, quam dextra mauu teneret, sanguinem visum esse jundere: qui referve Icere Nideretur, sic ut tota domus sanguino re- .dundaret. Nihil est in obliqua oratione istiusmodi subiunctivis solennius. , Cap. seq. 25, 54.J Adscendit in Aren agram. Non video, cur haec lectio minus adrideat insigni viro, quam illa unius, alteriusve' libri, tu Arium Pagum. Quamvis enim Graeci passim dicant υρεioς στύγος, Cicero tamen usquam non una voce Ares agus dicere amat, quant' nego quidem adsequi potis suerim. δ).Cap. XXVIII. Quid hoe somnio dici divinius Motes p Apage istos codices, qui Lalem Verborum ordinem reserunt: Quid h. s. diei potes dioinius p omnino
Praefero receptam scripturam, quae, quamvis dura videatur editori cl. , Ciceroni tamen neutiquam indigna existimanda est, cui ista durities, siqua sit, suavissimaa9s Non exemplis hoo demonstrandum est, sed Tatione. Atquo indicativo nullus hic locus conceditur, praemisso Pronomine eum. Bene so haberet haec oratio: 'tit alteriam ocuIum, quo bene Didebat, amitteret. 93J Quis latinorum scriptorum umquam dixerit, Arius μα-gus, ne Davisio quidem cognitum erat. Duili Corale
364쪽
TULLIANAnum LI s. IIL Car. III. 339 'suit; sic enim infra cap. 43. et in Sibyllae libris eaedem 1 mertae Praedictiones sunt, pro reP. I. et lib. II. c. 2. aut admiratus fortunam sum alterius. Et cap. 9 neque illud quidem dici, raesertim a Stoicis titillo modo Motes. et cap. 58. quorum quidem defert reIx tita quam longe est '' sic quoque Acad. lib. II. cap. 4. 25iet millies alibi: ut iuxta cum loco, quem tarn vindicamus, sanus etiam atque sincerus esse VideatuT alter qui . dam Tusc. lib. II. c. 12. nec se tu unum /locum conlata
omnia sint; licet illic, praelucente codice quodam, eonlata sint omnia, in editione sua PTiore maluerit vires. ηυγ Sequitur inferius: Audivi equidem ex te ipso, sed mihi saepius noster SaliryciuS HGrr Uit: quum etc.
magnamque Martem noctis vigilasses, ad lucem denique arcte et graviter dormitare coe i c. Si verbum dormitare minus valeat, quod grabiter dormitare incon
cinnius dicatur: legi posset dormire te comi e , cum Lambinus voluerit dormire comi e. Cum tamen vis ille doctissimus nihil mutandum Censuerit, ego quidem illius sententiae libentissime accedo, quam huic funda 'mento innixam esse coniicio, neque enim ipsi illud declarare visum fuit quod arcte et graviter dormitare hic sensu praegnante sit dormitando in somnum arctum
194J Haec exempla nihil efficiunt. Neque enim agitur de verbo potest a verbo dici remoto, sed de vi potissina ae no-lionis in sino sententiae collocanda. in Quint. 2, 3. nam quid hoc iniquius aiat indignitas reici aut commemorari
Potest Z Philipp. 8, 1, 4. quo quid absurdius dici titit existimari potest λ Si comparaverimns haec: pr. Mil. 2, 5. qtiid magis follicitum , magis exercitiam dici atit ingi potes P de Divin. 1, 26. quo somnio qDM in Deniri potest
certaus P prosecto non dubitabimus assentiri Davisio. 19o Uirumque probari . poterit. De Oss. I, 14, a. id enim iustitiae a fundamentiam, ad quam referenda sint omnia.
365쪽
340 T. W o P v E at s L E c TI O M U Mgravemque incidere. Νeque huic explicationi illud obstat, quod sic stipei fluum suturiam sit verbum coepisse ;quippe cuius verbi pleonasmus optimo cuique Latino familiarissimus fuit, ut post alios docuit eximius ille philologus, G. Cortius ad Sallust. Cat. cap. 7, 1. Nec sane palato nostro suaviora sunt ista macrologiae specimina. de Fin. lib. I. c. 10. cum Iolrιta uobis est eIigendi optio. quis illud eligendi desideraret, si a loco abesset Τde Consol. pag. 823. o rem dignam, in qua Hon modo
de Clem. I. c. 18. quod in hominem licere commune ius animaritium Petet. πλεονάZεt licere. Addamus sequentia Paradigmata ex auctoribus Graecis. Aeschines .in argum. Orat. Contra Ctesiph. Prope init. του νόμου κελευοντος μὴ υπεε Θυνον ὀρχοντα στεφανουν :
quum lex iubeat uora licere magi tratum coronare, ratio-ulibus non relatis. Xenophon. Cyxop. lib. I. p. 12. D. Γ3, 17.Jτω νων ουν heέλευε δειν τὁν &καστρὶν τῆν φον τίθεσΘαt: secundum legem igitur iubeat o ortere, iudicem calculum Monere. et lib. II. p. 40. B. I, 21.4, καrρδς οδν αὐτ* ἐδόκε et εἶναi Miν ἐμβαλεῖν : tempus igi- tur ins videbatur esse, ut aggredi OMOrteret, ubi H. Ste- Phanus, codicum quorumdam fide, legebat -- εἶναr νον ἐμβαλεiν. at geminus est locus Platonis in Alcib. II. pag. 249. edit. Cantab. sc. 12. J οὐκουν Κναγκαῖον ἐδώεt
196) Hoc probabilius esse videtur, quam quod Hollingerus exposuit, adverbia arcte et grauiter dormiendi cupiditatem nimiam indicare. Levis enim qui erat somnus, in graviorem transire coepit. Et per verbum dormitare indieatur, ab initio levem fuisse somnum. 397 Νuno e codicibus restitutum legitur εκελευεν ἀεί.
366쪽
TULLIANA Ruri L I n. III. C a p. III. 3ή10 λέγεtν; 'Au non neeessarium nobis videbas ιr, OPIrtere Primum Putara nos scire, vel revera scire illud, quod Aron pie faeturi dieturtae simus p ubi δεῖν, ut vides, eodem modo abundat. Et Synesius, quum cp. 16. p. 75. sic loquitur: ἐμὲ δὲ δεi χd 1ν δφHλεrν αειν, δrdτr σor κατ--rδς ε re nonne et brevius et elegantius dixisset: ἐγω δὲ-δφε λω αὐτ*, etc. ' At similem usum verbi debero eleganter illustrat summus Graevius ad Iustini praefat. His sorte etiam comprobari possunt verba Μaximi Tyrii Dissert. VI. p. 62. ηγοὐ-μην δειν φρονταστέον εἶναr Aor μα λον ὁ λου. ubi erud. Davisius illud δεiν tollendum, aut cum Heliasio ιδρὶ legendum censebat. Haec hactenus velut in
Cap. XXIX, M. illa autem spars animi), tu qua feritas quaedam si, - - quum si immoderato obstiyefacta Pstu atque Pasu. exsultare eam in somno Inmoderateque iactari. Mavult Vir es. ex codice Eliensi, tumefaeta potu At cur non Potius obtuna actap verbum certe Obtumescere reperitur de Seneci. cap. 7. Num igitur hunc coegit - - iu fuis sudiis oheumescere senectus p au non in omnibus iis studiorum agitatio 193J Cur in his quaedam mutata sint, non video. Apud Platonem legitur ἄρ' ἄναγκαῖου σοὶ δοκεῖ εἰναι, οταν τι μελ λα, ου ἡτοι πραττειν ἡ λεγειν , - - ο αν προχειροτερως φιλέλλωμιευ τι ἡ λόγειv - πραττειν. Quod autem ad verbum δεῖ, attinet, eadem abundantia est apud Dionysium do Com-POL verb. 4. οὐδεὶς φετο δεῖν ἀναγκαῖον Δυτα ειυ . ubi Schaeis ius nolavit loquutionem usitatissimam οἶμαι δεῖν.. 199 Vulgata ferri non posse, nemo dubitabit. Fortassa seri-hendum ταῖτα τοι ἐμοῖν, ἡ νου ην δια οροντιστε υ ειναι μοε , μῖλλου αλλου. Epicrates opud Athenae. P. 59. e. ὀλιγον διεφρόντιζον. et Sed vid. Eratessitas ei Hollingerus ad. li. I. - Duiliaso by Cooste
367쪽
mitae aequalis fuit 2 quod exemplum eo apposui liben-
55 tius, quia diligentiae elapsum est lexico graphorum, atque etiam Nitolio latuit, penes quem illud Verbum plane dπαρ δerκτον esse Video.
Cap. seq. 30, 62.J quod habet in sationem magnam is
cibus, tranquillitati mentis, quaerenti vera contrariam.
Solet Tullius de qualitatibus rerum loqui, tamquam de rebus ipsis, quarum illae qualitates sint. Sic in hoc quoque loco tranquillitati mentis tribuit, quod proprium est mentis tranquillae, cuni illam tranquillitatem vera quaerere dicit. Hanc loquendi rationem Ciceroni Perfamiliarem fuisse, testantur quae iam complura illius generis exempla collegimus ad lib. II. Tusc. cap. 25. Et iam observavit doci, Cortius, quem nihil ferme, quod ad genium elegantiamque linguae Latinae pertineat, 'subterfugit, saepius ex duobus substantivis uni adsignari id, quod magis proprie reseratur ad alterum. Vide illum virum ad haec Ciceronis ad Fam. lib. XV. ep. 2. indicia manifestarum in idiarum l. e. iudicia manifesta insidiarum. Quae cum ita sint, vix ausim codicibus et coniecturis illis obedire. quae quaerentis legi pro quaerenti iubent. Quod autem Gellius lib. IV. c. 11.20O Nisi auctoritas librorum praevalet, defendi debet vDIgala, quae lacilius corrigi quam siqgi potuit. Tranquillitas
animi quaerens Dera dicitur, ut pr. Lege tria nil. 9, ag. eorum membrorum collectio dispersa. ubi frustra conii-esebant Hisper forum. de Nat. deor. a , I9. umbra terrae
Iibi offfciens. Heindorsius dedit obicientia. Et tranquillia ,
ths animi accipi potest pro, tranquillo animo. In quo usu vocabulorum qualitatem et genus designantium admodum frequens est Cicero, magis tamen Sallustius. Cio. in Galil I , 5, 9. Laoces coniurationis. de Lege agrar. 2, 4, 13. Defmulationis i. q. simulata spe. Alia vido apud Hotlinge. rum et apud Μalthiae ad orat. de Lege Μanil. 9, 22. Diuitig Corale
368쪽
TULLIANARUM LIB. III. C A P. III. 343 Iocum sic adsert - - tranquillitatem mentis quaerentibus contrariam; istam variationem inci lisse videtur auctor sol O memoriae vitio, eamque per incuriam, quae ipsi cum multis aliis auctoribus communis fuit, ut in adserendo loco animus intentus in praecipua illius parte, reliquas haud satis considerate tractaret. Ceterum in loco Ammiani, quem paullo inferius laudat corrigitque Clar. Davisius, mendum alia quadam ratione libenter 'sustulerim. Sic loquitur his oricus lib. XIV. c. 11. Solutus enim comoreis Hexibus animus, fem or vigeus motibus inde se sis, et cogitationibus subiectus et curis, quae mortalium follicitant mentes, colligit vise no- aucturna, quas φαντασέας uos a Pellamus. Valesius coniicit legendum, et cogitationibus abiectis et curis; Da-Visius autem, et cogitationibus non subiectus et curis, vel nec cog. s e. e. Quid si , salva sumniorum hominum sententia, rescribamus , et cogitationibus S VB-T UCTVS et euris; nonne ex facillima mutatione IO- quendi forma resurget elegantissima ΤIbidem: Divinare autem morientes illo etiam exem-ylo confrmat Posidonius, quo adfert, Rhodium queu- idam morientem sex aequales nominasse et dixi e, qui Primus eorum, qui secundus, qui deinde deinc a moriturus esset. Primo ' observandum duriuscule se habere illud quo ad fert. Forsitan rescribendum, quod adfert; Ithodium quendam etc. vel potius, qui adfert, nissilium quendam etc. ita enim relativum Pronomen sae-2o2 Noseio, an ab omni hira eriticis discedam , quum hunc locum integrram, nec coiitectura emendandum esse arbitror. Sensum enim verborum hunc mihi colligo: is animus, qrii semper vigetis molibus et cogi lationibus' et curis stibio-Clus est, quum solutiis est corporeis nexibus, colligit visa
369쪽
pissime deflectere a demolistrativo, docuimus ad haecce Tusc. lib. c. 64. Nee sile r illud potenti dimi regis arraPaesum, qui laudat senem etc. Et adferre saepe
sine accusativo idem Valet, quod dicere, narraTe, eXPO nere. infra lib. II. c. 16. Sed adfers, in tauri extis - eor non fuisse. Tusc. lib. III. c. 23. Haec enim oratio - - tantummodo adfert, nihil evenisse quod nou OALnandum fuisset. et lib. I. c. 29. Tu quὁ igitur Ioeo
est 2 credo equidem in eayite; et cur credam, adferre Mossum. Secundo iam loco attendant, quibus huius' modi res curae sint, quomodo eum linguae ratione, Tulliique elegantia conciliari possint iunctae illae VO-culae de inde et deinceys, quas nemo i Orat eandem plerumque vim 11abere. Illud quidem apud virum do- . Clissimum tanti ponderis erat, ut cum Eliensi codice legendum duceret qui demum deincePs moriturus esset. Ceteri codices, quos adfert ille, dant qui delude, quiata deinceys moriturus esset, vel qui tertius, qui deluem m. e. At quamvis deinceμs ta ius idem denotet, quod postea, mox, aut silmile quid, eoque nomine cum apposita Vocula deinde prorsus aequipolleat; non tamen de'
sunt loca, in quibus diveisum aliquid signis,cet, proptereaque, deinde, Mostea aliisque eiusmodi voculis subiici non ita dissiculter possit. Scilicet cum deinde sit idem quod postea, respondeatque τῶ ἔπεzτα Graecorum; proprie relationem habet ad seriem quandam atque successionem, et exprimit id quod Belgico
vocabulo vervolgens, by vervola, et Graeco ἐφεξῆς - aQ At adest in his ablativus eum infinitivo compositus.
In tertio exemplo verba cur credam vicem substantivi Explent, Tamen elegans est emendatio ista, quod Nert, quam quum Oxonienses codices confirment, equidem receperim.
370쪽
TULLIANARUM LIB. III. C A P. III. 344 appellatur. Atque ita sumitur de clae orat. cap. 3. Posteaque Proiserae res deinceps multae confecutae sunt. de Leg. lib. III. c. 2. quod genus imMerii Primum
ad homines iussismos et sapientissimos deferebatur:
deinde etiam deince s Moseris prodebatur. Livius lib. II. c. 47. Funerα deinde duo deineeps collegae fratrisque dueit. Nec suavius sonat, quod deinde cum Mos haee iunxit Lactantius lib. I. cap. 14, 11. Poshaec deinde Saturno datam Iortem. cuius generis exempla plura collegit Sanctius in Min. lib. III. exeunte, et Vechnerus Hellen. lib. I. p. 93. quibus etiam haud aegre
se vindicat illud primum post princinio, in his de Fin. lib. I. cap. 6. Principio , inquam, in physicis, quibus
maxime gloriatur, μrimum totus est alienus. Totus Ibi relative dicitur, pro sere totus. Conser N. Deor. I. c. 26. Hisce iam adde, quae mox dicemus ad cap. 33. ubi concurrunt eodem modo subito, et ex temPore, quae sane haud magis inter se discrepant, quam deinde et deinceys. Cap. eodem et Idque: ut modo dixi, facilius eve niet, aPyroyinquante morte, ut animi futura augureu tur. Haud bene connecti oratio Videbatur viro es. . qui emendabat Itaque, Vel Ideoque, ut modo dixi, fa-eilius menit; nam evenit erat in omnibus eius codici- absibus, non emeniet. NobiS autem complura Observat sunt in Cicerone exempla, in quibus pronomen tam demonstrativum, quam relativum duriusculo connectatao4a Vide Drahenboreh. ad hune LI vii Iocum. Assenserunt
Holtingerus et Goerenatus: et iure quidem. aos In defendendo vocabulo primum egregie versali sunt Bremitis et malthiae. At ipse, hic Iociis ad illud genus' xeserri debet omisi vo buli deinde, quod ophensiu rillustravit P. 75. .