장음표시 사용
371쪽
senteutias; dum nescio quomodo involvat id, quod modo dictum sit, ac nihilominus per qUandam ταυτολο-γἱαν explanetur in sequentibus. Ita in hoc loco Idque referendum ad antecedentia ista, DiDinare autem nam. rierites, et Sed tribus modis censet Deoi, in at Mulsu homines Iomniare; quod cum inclusum sit isti pronomini, additur tamen σαφηνεέας ενεκεν, ut animi futura augurentur. Huic rei indicio sunt loca illa, quae iam contulimus ad Tusc. lib. I c. 37. et N. Deor. lib. I.
c. 15. Pariter quoque lib. II. de N. Deor. cap. 38. Quod si hoc idem respice antecedentia in ex aeterrais tenebris contingeret, ut' subito lucem ad Diceremus, etc.
lib. III. cap. 10. Idemque si Di non sint, negat esse in
omni natura homille melius. Id autem Putare quem-
qnam hominem, nihil homine ebso melius, summae arrogantiae censet esse. ubi h ud D qile subscripserim sententiae isti, quae illa nihil homine esse melius, glossematis damnat. Plura, quae talibus locis vindicandis inserviunt, adferemus infra ad lib. II. c. 41. Sed antequam de tabula tollamus manum, tentabimus aliquid in loco Senecae epist. 108. ubi ista legimus - - cum ambulantem quoque illum ad aliquas d Putationes evocaremus, non tantum Paratum d centibus, sed obbium.
Idem, inquit, et docenti et docenti debet esse Aroμ ι- tum, ut ille prodesse velit, hie Aroficere. Coniiciebat cel. Lipsius. Id, inquit et docenti etc. quae quidem emendatio illustrari illis potest, quae hic nunc adnota-am Ηis adde, quae Noli Ingerus disputavit. Nunc nequa derisu particula viae, ne quo de pronomi nct nomini ipsi iis rei praemita dubitabitur. Per que in hac loquutione adiicitur aliquid, quod aut illustrat et definit antecedentia, anteκ superioribus colligitur, ut fere idem fit, quod et uot, germanicum und D. Diuiti reo by Cooste
372쪽
vimus de ancipite relatione pronominis id; quod continet memoratam iam ad disputandum evocationem, do- 57 Cendique Promtitudinem, et explicatur tamen deinde sequentibus verbis, ut ille Prodet e velit, hic Pro scere. Sed sorte propositum doctoris et discipuli idem satis recte dici potest, quum alter ab altero illo, qui ipsi prodesse Velit, adiuvari atque doceri cupiat. Sin autem id minus no ideat, possis eodem plane usu pronominis demonstrativi remanente, mutatione quidem leviore, sententiaque non minus eleganti; sic rescribere--Jed obvium. ID ENIM, inquit, etc. eoque modo scripsisse philosophum mihi admodum verosimile est, quoniam hoc praeter alia quoque suadere videtur elegantissimus usus con-ianctionis enim, in principio orationis, qua quis ad alterius verba sic respondeat, ut illorum causam rationemque directe referat. Sic Cicero, quo neminem harum Terum auctorem iitque testem meliorem pro sene possu-1nus, de Divin. lib. I. C. 54. - - tum Socrates, Non enim
paruisti mihi revocanti etc. de Legib. lib. II. cap. 17. Q. Equidem νῆα agnoseo etc. Μ. Non enim, Quinte, recte existumamus. de Nat. Deor. lib. III. c. 40. Tum Cotta, Ego τero - - facile me a te vivet Mosse certo scio. Qui Me, inquit Velleius, vi etiam somnia νutet ad nos mitti a Ioυe etc. Sed a Seneca ad Tullium re
ao Et ego aliquando ita conieceram. Sed idem recte dicitur pro eodem modo, de quo usu dirit ad pag. I97. Ratio, quae modum rei agendae attinet, ipsi rei generi adscribitur.
373쪽
Igata Iectio Ciceronis aliquoties stabilitur: semel etiam tentatur. Et aliquando deest, tibi aliis in .Iocis exprimitur.' His tribus horis, i. e. proximis. Caesar Oet codri. restitia , tur. Vita pro hominibus. Dicere, Araedicere, Philo Iu- daeut emendatur. Globi κας ἐψοχἡ9 globi ignei. Vigilantes animi. mero cum Lactantio Dindicatur.
Progrediamur in libro Tullii primo de Divinatio-Ne, cuius quidem cap. XXXIII, 72. sic loquitur auctor: Quorum aliasunt 'ubita in monumentis et disci liua -- cIta autem subito extem ore coniectura ex licantur. Bene omnino abest copula inter. Iubito et extemPore, quamvis Dbito et extemPore legendum coniiciat V. C. quod codex Eliensis det subito ut extem ore. In COPulandis eiusmodi voculis, quae parum aut nihil inter se distant, milliesque una pro altera adhibetur, coniunctio mo- do additur, modo omittitur. Ita quod Florus lib. III.
c. 6. 7. dixit semel et in Moryetuum, illud lib. II. c. 12, 2. dicebat semel in Merpetuum; ad quem locum posteriorem consulas erud. et acutissimum Diserum. Sic quoque apud Ciceronem nostrum Tusc. lib. Iv. c. 15. dici
tur per se, sua Donu, quod de N. Deor. lib. II. c. 11. est Mor se ac sua Donte. Eodon modo dσυνδέτως Conj
m83 Haeo aliquantum distant inter se. Tamen nec cum Hottingero pleonasmum hunc valde inertem censebimtis, . Neque ea Tatione, quam Wophensius explanavit, defendemus. Subito enim est non diuturnis monumentis expressa, ex tempore autem est non a disciplina praescripta, non . Praeparata. Neqrie quaeram in Cie. Divinat. in Verr. 17, 57. utrum voc. reyente, an verba e Desigio a glossatori bissi adiecta fuerint. Plautus mil. at a, et a. ita abr*uit repente se subito. Haec ex communis vitae consucludiate traii Dpunt etiam in oratorum usum. Dissiligoti l ν Coos
374쪽
TULLIANARUM' LIB. III. Car. IV. 349 currunt rinente et es vestigio, lib. I. in Verrem Sed re- eute e vestigio ex homine factus es Verres. Conseramus ista Min. Felic. Oct. cap. 16. Dicam equidem,rit Potero, Pro viribus. quo dextre contulit cl. Davifius
locum Lucretii lib. IV, 259. in quo Parilis pleonasmus
Duritiem 'ν enitus fami sentimus in illo. a59
Adde Plauti prol. Menaech. init. Salutem Primum fama Princi io Aropitiam mihi atque vobis, Dectatores,mιncio. Quinctilianus Declam. VIII, 21. Vix aegre misero licuit mori. ubi alterum aut vix aut aegre toti re, quod faciendum iudicabat celeb. Burmannus, mihi quidem religio est; nam si displiceat synonymia, voculam aegre sic ab antecedente vix distinguito, ut exponas, multo labore id agenti, quam illius vim ut pluribus comprobem non opus est. Plura Vide supra ad cap. 30. Cap. XXXV, 77. Itaque tribui his horis concistis exerciens, atque i se interfectus est. Pronomen his habet venustatem aliquam, ob quam illud non facile exstirpaverim, licet a codice regio absit. Tribus his horis, id est, tribus horis proximis, et continuis cum illo tem pore, de quo sermo est; sive illud tempus subsequutas fuerint, sive antecesserint; nam ea quoque vis est vocis Aroximus, cui plane respondet potestas linius prono minis. Sallust. Iugurth. cap. 31, 2. Nam illa quidem
ao9 Vid. Trahenborch. ad Liv. 5, 51, 5. At necosia est, ut, quod proximum ita dicitur tempus, aut id tempus, quo qui loquitur, vivit, aut aliud, quod intolligitur, attingat. Neoltum apparet in loco Ciceronis, neque ipsum Pronomen significat proximum. Quare scripsisse videtur Cicero itaque tribus iis horis i. e. iis horis, quibus exercitum con 'eisum esse eκ historiarum libris luimus.
375쪽
y et dicere, his annis XV. quam ludibrio fueritis fra-
Perhiae Paucorum. ubi consulatur doct. Cortius. Phae- , drus lib. I. fab. 1. Ante hos sex menses male, ait, dimisi mihi. ubi vide Schesserum ac Burmannum. Caesar de B. Gall. lib. III. cap. 17. Atque his Maucis di bus - - senatu suo interfecto, - - Psrtas clauseriarit, etC. et lib. V. c. 25. Huic Caesar - - maiorum Is cum restitu rat. Tertium iam hunc i. e. ab hoc tempore aunum regnantem inimici Palam - - interfecerunt. ad quem l O- cum codices multos in curis secundis Commemorat Cl. Davi fius, qui eum ante interfecerunt agnoscunt; quae vocula addita sorte a Caesare, praetemaissa autem a scri-aω ptore librario, qui quod praecedens hunc ad Tasgetirim referret, τo eum super vacuum spongio incumbere putabat.
Cap. XXXIX, 85. Quid enim habet harus eae, cur
pulmo irrcifus -- Proferat diem p - - quid astrologus, cur stella μυis aut Veneris coniuncta cum luna, ad Ortus Puerorum salutaris si, Saturni, Martisve contraria p cur autem Deus dormientes nos moneat, vigilantes negli
, gaip quid deinde causaest, cur Cassandra furens futura rospiciat, Priamus sa iens hoc idem facere nou
queat 2 Cur sat quidque, quaeris. necte omnino, etc. Legit clar. editor, quid deinde causae es, cur etc. 8haec enim, inquit, a superioribus non pendent. At mihi quidem Omnino pendere videntur ab his superioribus, cur autem Deus dormientes etc. 2 sed illa male suspenduntur ab iis, quae antecedurat, a quibus sunt plena distinctione separanda. Itaque in lectione quidem
alvi Librarius, qui omisit eum ante interfecerunt, Eliam
mutasse videtur verba tertitam iamnunc annum regnantem. Id enim nondum correctum exhibent editioties antiquae . sivit L p, d by GOoste
376쪽
T DLLIANARUM L IB. III. C A P. IV. 35,1 nihil mutamlum, sed sublatis post verba negligat et
queat, interrogandi notis, hoc modo scribendum - contraria p Cur autem - - Ilegligat; quid deinde causaest, cur -- non queat; cur fiat quidque, quaeris.
necte omnino et C. δ' Ceterion quum mox sequitur, hac de re communis Mita dubitavit; exenussum habemus illustris silanum, unde liqueat etiam Ciceronem nomen vita
eo serisu usurpasse, quom illi Phaedrus et alii tribuerunt, quum sic loquerentur, Prudenti Uitam conflio moriet. Per Uitam nempe intelligebatur ipse homo vel hominum CDUS, quam etiam Graecae vocis βtoς significationem multis probavit ὁ πάνυ Casaub. ad Atticia. lib. XU. c. 5. post eumque eruditissimus Hem stertiuis ad Luciani dialogos selectos. Ex Latinis scriptoribus plura exempla Collegit celeb. Burmannus ad Phaed. prol. libri I. qui tamen humani quid patiebatur, quum Ciceronem eiusque aequales ita hanc vocem cepisse vix se putare scri- 16iberet. Contrarium enim dποδεrκτ1κως evincit locus i memoratus, uti et plura talia. sic Tusc. lib. I. c. 45. Sed Profecto mors tum aequissumo animo OPPetitur,
eum suis se laudibus Uita i. e. homo oecidens corifo- 'lari Potest. et lib. III. c. 28. futurum stiisse, ut omnia
hus perfectis artibus, omni doctrina hominum vita erudiretur. vide quoque lib. V. c. 5. et alibi.
ali) IIottingerus in reliquis consentiens haec notavit: isquod Vero Wopliensius post verba negligat et queat. delendum existimat signum interrogalionis, ut apta tandem et illa sint ex sequenti vorbo quaeris, in eo nimirum laultra est. Immo inconcinna esset oratio. 2I Burmann ad Lucan. 6, 3i I. sequum dixi hoc sensu eam vocem citra Phaedri tempora frequentissime poni, et etiam quosdam a Cicerone ita osurpari iactare, 'Wophetis in Tull. loci. 5 , 4. invertit Iulomnon ilica stropha mea verba et dicit: htimani etc. Quum tantum ex meis verbis Possit Duiliaso by Go le
377쪽
Cap. XL, M. et Iignis admoniti futura dieehant.
Lambi11um Inerito redarguit Clar. Davistus, Verbum d cere in Araedicere et hic et cap. sequente commutantem. Sed loco unico, a viro doctissimo in testimonium citato, digna sunt, quae adiungantur, sequentia. de Fato cap. 14. Ne olimem quidem futura Mossedieere. ηδ Lactantius lib. I. c. 12, 10. nis Themis futura dixisset. Et Epit. cap. 73. mac autem a Aroyhetis et a oatibus futurα aicuntur. Plaut. Poeta. II. sc. 1. uou bona ha-riiDoae dixit. Silius Ital. lib. XIII. v. 819.
tibi plura elegantissimus Drahenborgius. eolligi, alios id prodidisse, sed me nondum vidisse exempIa
ex Cicerone producta, quibus adductis ipse non modo id erederem, sed gauderem meam Phaedri explieationem indoconfirmari. Quaro licet non negari iam possit, Duam a Cieerone eo fere sensu dietam, videtur tamen Politis ille vivendi rationem communem intellexisse, quam, ut Plinius et alii, ipsum genus humanum et saeculum, de quo agunt, quamquam non multum intersit. Gratiae ergo habendati, forent Wophensio, si simplicius, non, ut fere semper solet, maligno et insidentur mea verba, ut aliquid haberet, quod carpoxet, adduxisset: immo potuisset addere virgilium, qui lib. VI. Aen. 662. inventas aut qui Disam exeoluere per artes. ubi etiam vivendi ratio et disciplina potest expliea-xi. Ernestius in Glavi Cicer. p. 855. Burmarinum sequitur. Cons. Bumann. Sec. ad Antholog.. T. I. p. 99. Ciceronis usus a recentioris temporis dictione eo dissert, quod ille voeabulum Disa non absolute de vita et consuetuditis Et mor1bus homὶnum. usurpavit. Quare addit aut adiecibi vum, aut aliud nomen. Sed Plinius aliique Ditam dixe-xunt pro vita hominum, sive Pro vita communi. In Tri . 1, 45. Dita occidens dicitur, quam quis vixerit, pro vitae sarior B, 28. hominum Dita vocatur vivendi ratior in f, 5. uo beata vita agitur. Et de Divin. additum est voc.. comm
378쪽
ΤULLIANA Rum LI u. IIL C A p. IV. 353 Cap. XL, M. Am hiarum se honoravit fama Grametae, Deus ut haberetur, atque ut ab eius solo, in quo
es humatus, oracula Peterentur. Codicum monstris nimium tribuisse videntur doctissimi duumviri Gruterus ac Iac. Gronovius, quorum ille tentabat . . Oracula Drae--starentur, quod in libro quodam Videret, Oramia peterentur vel Araeberentur: hic Vero legebat oracula , Praeberentur, quod Palatinorum quidam resonet. Sed
ineleganter locutus fuisset Tullius, si Amphiarum sic honoratum fuisse diceret, ut ab eo solo, in quo humatus esset, oracula praestarentur, Vel praeberentur. Est quoque phrasiologia, quam comminiscuntur isti viri, inso- ,εα Ieris atque rara; quum ea, quam tollunt, fit Tullio familiarissima. Si nescis, vide supra cap. 34. et infra cap. 43. Cap. XLI, 91. quisquam rex Persarum Motes esse qui non cic. Huc vir es. locum contulit Philonis Iudaei de spec, les. pag. 611. aliis 792. Tην-ουν, inquit Philo, dληΘο μαγικρὶν -- βασrλέων oi μέγrστor, καὶ μύλrστα oi Περσίν δωπονουσχν ούτως, ἄστ' ουδένα φασὶν βασιλε αν παραληφΘ'Mar δύναμtν παρ' αὐτoiς, εl μὰλ etc. At quod ille pro δυναμιν legit δύνα rer Vel δυνάμενον, coniectura est probabilis illa
quidem, sed vide tamen an, levsore cum mutatione, sensus haud incommodior exsurgat, si reposuerimus,
a,4 Nihil mutandum videtur, sed coniungenda esse βασι- λειαν δυναμιs, ut femininum ma forma in hoc adiectivo esseratur, nec cantio illa adhibeatur, de qua Butimannus in Gramm. uber. Tom I. P. 247. loquutua est.
379쪽
, Cap. XLIII, 97. quum coelum discessisse visum est,
atque in eo anima ersi globi. Vox g Iobi. Tibi de meteoris sermo est, per se satis valere videtur, absque epitheto, quod adiiciendum putabatur, ignei. Sic enim
saepenumero columriae, trabo, virgae, cor suae absolute nominantur. ' Seneca epist. 94. nocturni ignium tractus, etC. columnaeque ac trabes, et Varia simulacra
flammarum. Vide quoque Nat. Quaest. libia I. c . 10.
Curantes magiata cum cura, concuVi riteS,
Begni, dant oPeram simul arabicio augurioque.' Hinc Remus auisicio se deυουet, atque secundam Solus avem se at. At Romulus Mulcer in alto Quaerit Aventino, servans genus altis Olcinium. Quaedam iam de hoc loco dixi supra ad N. Deor. II, 58. 63 Nunc aliud quid in illum tentabo, Coniectura tamen dubitante, Cireumspectante, haesitante, multaque adversa reverente. Scilicet in eo reliqui scriptores consentiunt universi, Romulum ut augurium Caperet, Palatinum, Remum vero petiisse Aventinum; eaque de causa mons Posterior extra pomoerium fuit, quod Remus ilΙuc auspicatum iverat. Nisi igitur melius quid in mentem
in adto. Quaerit etc. Sane vix est, ut in re tam vulgari tanto opere ab reliquis Ennius dissenserit. 'ai 5 Hottingero Ennius videbatur memoria lapsus csse. Quod Poetae tam prudenti vix impulari potest. Sed vid. Nie-
380쪽
Tu LLIANARUM LIB. III. CAP. IV.
Cap. XLIX, 110. Sed Vigilantes animi vitast neces statibus serviunt, diiunguntque se a societate divina.
Rescribebat commentator eruditissimus, Sed vigilantium animi etc. propterea quod pio Quinti sententia vel in somnis vigeant, atque adeo etiam vigilent animi, ut videre est cap. 51. lib. II. c. 67. et alibi. At nihil obstat, quo minus Quintus in uno loco populari modo Io quatur, quum sit in alio philosophice loquutus. Et in Jocis sequentibus eadem plane loquendi ratio est. infra lib. II. c. 62. Is animus incidit in maria visa et incerta ex reliquiis, ut ait Aristoteles, inhaerentibus earum rerum, quas vigilaus gesserit. et Cap. 63. tit mobiliter animus agitatias, quod Nigilans viderit, dormiens videre videatur. 8ic quoque pueri in distichis Catonis didicimus: Somnia rict cures; nam mens humana, quod o73tat 26. 'Dum vigiIat . Deciae Aer somnum seviper idi sum. q) , Neque sane in loco Ciceronis proposito hoc culpandum, 'quod animis tribuitur id, quod proprie de ipsis hominibus sit enuntiandum, vigilare ac servire vitae necessitatibus. Potest hoc illustrari ex illis. quae supra diximus ad Tusc. II. c. 25. quibus adde ista Senecae de Tranq. cap. 15. extr. Non Poties grande aliqDid et 1ityra ceteros bloqui, nis mota meus. Ita Nigilantes curae sunt quas curant homines vigilant, infra cap. 43. non contenti vigilantibus curis, - - somniandi causa excubι
butiri aureum opm, Historiae romanae Vol. I. P. a 28. edit. sec. a16 Alii Icripserunt: quod optat, Eum Digilans Derat, per somnum cernit id iuum. Codex, cuius variolarem notatam c liabeo, Digilat.