Ottonis episcopi Frisigensis Leopoldi Pii marchionis Austriae F. Chronicon, siue rerum ab orbe condito ad sua vsque tempora gestarum, libri octo. Eiusdem de gestis Friderici 1. Caes. Aug. libri duo. Radeuici Frising. canonici de eiusdem Frid. gestis

발행: 1569년

분량: 597페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

ritalibus tantum iuxta illud: Beati mundo corde, quoniam ipsi deum videbunt. Quod nonnulli sic intelligunt, ut deum tantum corde, tantum etiam illic in suae naturae simplicissima puritate videndum asserant. Quibus intantum accommodarus videtur Augustinus,ut in libro de Ciuitate de dicat durum ess e credere, quod illic culos claudere non possimus, durius in clausis oculis deus ibi non videatur. Sed viadendum est,multa in eodem opere praedicium patrem non sub assertione posuisse, sisecut ipse testatur dicens Nam nec ego volo tem ere credi cuneia quae posui, quia nec a meipso ita creduntur, tanquam nulla de illis sit in mea cogitatione dubstatio. Vnde eum de hac ipsa a caeteris redargueretur sententia, tanquam coua auetoritatem, inicvisurus sum ipse,N non alius di oculi mei conspei iuri fiunt, dixerit: respodiis in hoc non peccasse quὀd deum istis oculis videndum negauit, cum aut ipsis non videatur, aut si videbitur, oculi illi non sum ipsi qui nunc sunt: quia longe in digniorem statum alterati. Qirare non desunt, qui deum utroque modo videndum amrmant. Dicunt Onim plenam beatitudinem in visione dei consistere, a qua si tunc fraudarentur coip ra nequaquam sanisti in utroque sed in spiritu tantum liam ma beatitudine maerentur. Nee multum ab hoc statu ille distaret, cum ec nunc corporibus in terra putrescentis hus spiritus di animae iustorum in collo deum videant. Nec repugnat quod diciture Beati mundo corde, quia ipsi deum videbunt: quem prosei'ό non impuri, sed laumundi cordis videre merebuntur. Verum ergo eu ex parte subiecti, tu mundo cose de deum videre: sed non verum est ex parte praedicare, deum videbunt mundi corde selum. Verbi grati veruin est, Pater est solus deus: sed non est verum, solus pater es Ede .lii priori propositione ponitur alius deus non esse a patre,quod verum est: in se cunda ponitur deus non es le alius a patre,quod falsum est: quia filius deus est, ct alluva patre persenaliter, sed non alius deus. quare S a theologis negatur deus dici singi laris vel solitarius.Siue igitur mente tantum,siue ad maiorem beatitudinis cumulum, ut duplici stola vestiti in utroque,corpore scilicet ac spiritu saginati, utrisque deum oculis videant,hoc constat, quia reuelata iacie ipsum sicut est videbunt: in ipso, di de is Pso gaudebunt,ipsum in secula seculorum laudabunt. Haec est octava quae sabbati vesperam non habens subsequitur, vel potius continuat. Haec enim vespera non in noctem vergendo tenebrescit,sed in prima sabbati, quae octaua non terminata animarum requie,1ed receptis corporibus duplicata lucem Haec requies ex requie, fissi intum ex sabbato,mensis ex mense. Haec erit in fine sine fine. En habes diuina sapientia maliciam semper vincendo,quam sortiter a fine ad finem attingat,quam suauiter omnia disponat. Did em in sortius, quam diabolo cum membris eius in abyssum putei

inferioris prscipitato ad supercoelestia gaudia membra sua perducere talid suauius, quam cumsta haec sine aliquo perturbationis motu peragerer Asine igitur ad finem, id est, a principio usque ad consummationem,unde Alpha & ω vocatur, rei ter attingi hoc est utrisque diuersa meritorum stipendia iuste distribuit, vel a fine honorum ad finem malorum. Vnde propheta: Qui sedes super Cherubin, intueris abritas. Se det enim tanquam incommutabilis seper altissima,& intuetur tanquam iustus diser tor infima Sedet,quia cum tranquillitate iudicando suaviter omnia disponiLIntuetur desuper Cherubin abystas,quia a sine ad finem sortiter attingit. Attingit intuendo, iustes moderando finem,quo nihil inferius,a fine: quo nihil superius, finem: quolnihil amarius: a fine, quo nihil suauius, finem: quo nihil miserius, a tamquo nihil Deatius. Haec est haereditas seruorum dei. Ibi ut ait Augustinus, vacabimus, videbimus, amabimus audabimus. Erit autem iuxta Prophetam, nomen ciuitatis ex illa die, do minus ibidem.

202쪽

HAec de fine ciuitatis Christi, iuxta capacitatem misi nostri, dicta sussiciant. In

quibus, viverbis utarDionysii, quaedam praetermisimus corninensurationi sese monis prouidentes, simul& honoris tes secretum, quod supra nos est cum silentio.Est enim gloria remm celare verbum:&maiestatem minuit,qui mystica v Ut oui quippeii cmagna dici oportere, insemper supersit quod eum diligentia in quiratur, ne vile appareat, si totum inalgariter pandatur. Proinde sicut ea quae non de nostro,sed scripturarum sensu quamuis inculto prolata eloquio, charitati tuae deuoia osterimus, se nolentibus & spementibus impudenter non ingerimus. Nam visupra de Augustino dixhnonnulla ibi non siti a rione,sed opinione ec inuestigatione posita sunt, itiuae' sententiae examen prudentioribus teli militi Tuum vero erit nunus dicta supplere, maledicta corrigere, superflua resecare, me in hoc suo mundi peccatis oneratum i horantem orationum tuarum re mediis subleuare.

OTTONIS FRIS INGENSIS EPISCOPL CHROND

203쪽

DOMINO SUO FRIDERICO VICTORI, INCLY-

eo, triumphatori, Romanorum Imperatori, ac per Uucto,Orto dei gratia Frijsingessis ecclesie,idquod es,in eo pro perari qui ursaturem rcnbM.

Etiuit vestra imperialis maiestas a nostra paruitate, quatenus liber qui antes annosDe mutatione remi a nobis ob nuhilosa tempora cotiriptus

est, vestrae transiritteretur serenitati. Parui ergo libens vestro imperio tantobeuotius,quanto regiae ocellentiae cQ Venientius esse considero,ob reip.non selum armis tutandae,sed S legibus ec iudicu, informandae incremetum,antiqua regum seu imperatorum gelia vos velle cognoscere. Sic magnus ille Persarum rex Assuerus seu Artaxerxes, quamuis ad agnitione verae lucis per cultum Vnius dei non peruenisse ex nobilitate tam en animi,regiae magnificentis id expedire cogitans, Annalia qut sub ipso vel antecelloribus suis scripta erant, reuolui iussirrita gloriam hanc, ne videlicet innocens tanquam reus puniretur,nocens j Vt innOXiVS poena effugeret adeptus est Praeterea cum nulla inueniatur persona mundialis quae mundi legibus non subiaceat. subiacendo coerceatur, ii reges,utpote constituti stapra leges, diuino examini reserauati, seculi legibus non cohibentur. Vnde est illud tam regis, quam prophetae testimo nium,Tibi soli peccaui. Decet ergo regem non solum animi magnanimitate nobilitatum sed S ad cognoscendum creatorem suum diuina gratia illuminatum, regem rogi , dominum dominantium deum prae mente habere , & ne in manus eius incidat. quantum potest odis omnibus praecauere. Cum enim iuxta Apostolum, omni mortali holrendum sit uiciderein manus dei uiuentis: regibus tamen, qui hctum praetexiptim supra se habent quem metuant,eo erit horribilius, quo ipsi caeteris possunt pec care liberius: secundum illud viri Sapientis ubi ainAudite reges, di intelligite, discite iudices finium terrae praebete aures Vestras vos qui continetis multitudines,qplace tis vobis in turbis nationum: quoniam data est a domino potestas vobis, di virtus ab M altissimo, qui interrogabit opera vestra, re cogitationem scrutabitur. QMomam cum Messetis ministri regni illius non re ste iudicastis,nes custodistis legem iusticiar,nem so cundum voluntatem dei ambulastis, horrende oc cito apparebit vobis: quoniam iudacium durissimum in his qui praesunt,net. Vos autem,princeps clarissime, qui re oc nomine Pacificus iure appellamini,quia noetem nebulosam oc pluuiosam ad delectabilia matutinae serenitatis spe standam, cui* quod suum est conseruando reduxistis,p cem* amabilem mundo reddidistis,deo,qui di principium, perseuerantiam largiem

Le, huius tam amarae sententiae diuina fauente clementia udicium non incidistis. Ho nesta ergo erito utilis excellentiae vestrae historiarum cognitio, qua θc virorum soratium gesta,drim regna mutantis,& cui voluerit dantis, rerum mutationem pauentis, virtutem ac potentiam considerando,sub eius metu semper degatis, ac prospere pro cedendo per multa temporu curricula regnetis. de nobilitas vestra cognoscat nosivinc historiam nubilo si temporis,quod ante nos fuit turbulentia,inductos,ex amaria tudine animi scripsisse,acob hoc non tam rerum gestarum seriem, quam earundemia

seriam in modum tragoedis texuime:& sic unamquam librorum distinctionem,usce ad Septimum ec Octauum,per quos animarum quies,resurrectioniat duplex stola lignificatur,in miseria terminata. si vestrae placuerit maiestati, gestorum vestrorunobilissimam in posterum memoriam stylo commendare, per notarios vestrae celsitudinis digestis capitulis mihim transmissis,deo dat vitas comite,ea laeta, laeto animo proseqia non pigritabor,nihil aliud pro mimere expectans,nis quod ecclesiae cui de stiuio in opportunitatibus suis vestra subuenire velit imperialis clementia. De expoditione quam contra Mediolanensium superbiam ordinastis,ob honorem Imperii vestraein personae exaltationem libenter audiui, praeceptum* vestrum super haere hi militati meae destinatum, reuerenter suscepi. Misimus autem praesentium latores vonerabilem Abbatem Rapatonem sancti Stephani, di capellanum nostrum Ragauianum, qui hanc historiam ex ore nostro subnotauit, Vt de hoc verbo sub gratia vestra susscienter respondeant, Praecoris

204쪽

itii

PRAECORDIALI AMICO, SUMMIQNE INTER

s Viniuxta Boetiunt, in omnibus philosephiae disciplinis ediscendis atque

i iras andis,summum vitae positum s lamen existimem vestrs nobilitatis per i loria eo familiarius ac iocundius ample 'ior, quo ipsius sitidio vos hac tenus in dat te, in apprime eruditum este cognosco.Eapropter non ut rudi, sed ut philolopho, de libro quem domino Imperatori transmisi, vestrae industriae considentius scribo,perem ne in quibusdam ibidem positis sinistium, sed bonum vos interpretem experiar. Scitis enim quod omnis doctrina in duobus consistit, in fuga Seleictione. ergo ab ea, quae accedentibus ad philosephiam prima est Grammatica,ordiar, ipsa est quae secundum suam disciplinam, docet eligere ea quae conueniunt proposito, Ac iugere quae impediunt propositum. Verbi gratia, Certa lege dictionem di stioni se cundum consimilia accidentia construere iubens, ea quae non sunt talia, utpote Baseharismos ec Soloecismos purgando fugere docet. Sed oc Logica, cuius ad syllogismorum do ctrinam principaliter spe fiat intentio, iudicium purgans di instruens,propOsitionum coniugationes inutiles ad syllogizandum purgando fugit , utiles autem in armendo eligit. Querare cum sedecim propositionum coniugationes inueniantur, in prima tantum iuxta Aristotelem figura,quatuor utiles:duodecim mutiles, in secunda itidT quatuor utiles,duodecim inutiles: in tertia sex utiles, decem inutiles reperiunmtur. Geometer quoque Urtem selsigraphi ad impossibile ducens fugiendam, suam in demonstrationem necet sariis probans rationibus,eligenda ostendit. Sic Chronogr phorum facultas habet quae purganda sugia quae instruendo eligat. Fugit enim mendacia,eligit veritatem. Itaque non indignetur vestra discretio, nec sinime, ut dixi, imperialibus auribus interpretetur, si in Historia nostra contra antecesseres, vel paretes suos, ad obseruandam veritatem, aliqua dicta fuerint, cum melius sit incidere in manus hominum,quani tetrae fucatum superducendo colorem faciei, scriptoris amittore officium. Praeterea Doque quo ordine currat haec historia, breuiter exponam, ut hoc cognito qualitas operis ficilius pateat lNenti. Quatuor principalia regna, quae inter caetera eminerent,ab exordio mundi fuisse, in finem , eius secundum legem totius successive permansura citrio visione quoque Danielis percipi potest. Horum ergo principes secundum cursum temporis enumeratos, pri mos Atinios pθst suppreusis Chaldaeis,quos inter caeteros historiographi ponere dedignantur, Medos N Pe fas ad ultimum & Graecos oc Romanos posui, eorum nomina usque ad praesentem Imperatorem siubnotaui. De caeteris regnis incidenter tantum, & ob ostendendam rerum mutationem disputans: de diuersis quoque religio rum ordinibus, catalogo regum in Laurento,Latio, Alba ante Urbem conditam regnantibus, ec post Vrbem conditam: item de catalogo Imperatorum seu pontificum Romanoru, usque ad eum qui in praesentiarum est,disserui.Sic in O.'auo de resurreetione mortuorum, fine utriusque ciuitatis loques, Opus terminavi. taliter etiam regnum a regno supplantatum,usque ad Imperium Romanorum fuerit, ostendi hoc quod de ipse dicitur, quia de lapide excise de monte plenarie subuertendum sit,usque in finem temporum,iuxta Methodium expediandum aestimans. V A L E T E.

205쪽

FRIDERICUS DEI GRATI A ROM ANO RUM 15

Hronica quae tua sapientia digessit, vel de eludine inuni,

bratam luculentam erexit consonantiam, a dilectitone tua

nobis promissa & transmissa cum ingenti gaudio suI epismus, bc post bellicos sudores interdum dele stari in his, repermagnifica gesta Imperatorii ad virtutes informari prso ptamus. Ea verὀquar ab ingressu regni a nobis gesta sun ad petitionem tuam breuiter compilata, notitiae tuae libenter commendaremus, nisi quod ad similitudinem priorum gestorum, quae ab excellentis imis viris edita fiant, magis dici possiant umbra quam faeia. Tamen quia tuum praeclarum ingenium humilia extollere, oc de parua materia multa scribere nouit, plus cor

fis tuis laudibus,quam nostris meritis,tantillum hoc quod in Romano orbe per quinquennium fecimu , paucis perstringere curamus. Ost primam unctionem Aquiserant,&'acceptam coronam Teutonici r

gni,generalem curiam Merseburgin Pentecoste celebrauimus ubi rex Dat i norum Petrus ad curiam nostram vocatus venit, & hoilunio ac sdelitates nobis se sta, coronam regni de manu nostra suscepit. Deinde Cicensem episcopum Vulcmannum ad archiepis copatum Magdeburgensem iranstulimus. Et quanquam multae lites 5 controuersiae inter nos di Romana ecclesiam inde suissent, ad ultimum tamen quod a nobis laudabiliter saeium suit,auctoritas apostolica confirmauit. Post haec expeditionem Romam mouimus,& valida manu Longobardiam intrauimus. Haec quia propter longam absentiam Imperatorum ad insolentiam declinati erat,& suis confisa viribus aliquantum rebellare coeperat,nos animo indignati, Omonia sere castella eorum,furore debito ec iust non militum, sed seruientium destruximus. Mediolanenses versuti & seperbi verba sine fide nobis dederunt, ec ut nostra cocessione super Cumas di Laudam dominium habere mererentur, multam pecuniam nobis promiserunt: sed cum nec prece,nee precio fle stere nos possent, & cum ad terram eorum venissemus,a terra copiosa sua declinantes, tres dies in selitudine nos duxerunt, quousque tandem contra voluntatem eorum iuxta Mediolanum ad miliare Teutonicum castrametati esssiemus. Ibi dum ab eis mercatum quaereremus, ipsi no- his eum negarent, nobilissimum castrum eorum Rositum videlicet, quod quingentos milites armatos habebat,capi,&incendio destriti fecimus. Ibi milites nostri usque ad portam Mediolanensium luerunt,&multos vulnerauerunt, B multos ceperunt. Hinc inde ortis inimicivis internos &illos fluuium Ticinum versus Nouariam transeuntes,pontes duos quos ipsi armauerant ec incastellauerant, violenter occupauiamus: quos post transitum totius exercitus nostri destruximus. Inde tria castra eorum fortissima, Minimam videlice Gallardam oc Trecam destruximus. Et natale domini cum maxima iocunditate celebrato per Vercellas di Taurinum euntes,Padum transtirimus. Inde Chatram maximam &munitissimam villam destruximus,& ciuitatem Astam incendio vastauimus. Deinde Terdonam ciuitatem munitissimam natura arte, obsedimus. Et post tres dies Burgo capto, ipsam arcem cepis mus, nisi nox dimaxima tempestas nos cohibuismet. Tandent post multos assultus, multas caedes, ecmiserabilem stragem illorum,& non modicum damnum nostrorum, arcem per dedistionem occupauimus. Qirendam principem Graecorum, qui a Marchione Malaspiana captus era liberauimus. Destructa Terdona, Papienses ut ploriosum post victoriamitriumphum nobis facerent,ad ciuitatem nos inuitauerunt ibi in corona,& maxima isticia, di ingeti serruitio ciuitatis tues dies deduximus Deinde directo tramite per

206쪽

LiBER OcTAVvs. Isr. Longobardiam in Romaniam &Tusciam euntes Sutriumvs p peruenimus: minus Pana cu tota ecclesia Romana gaudenternobis occum it,& cosecrationEnobis paterne obtulit,sia a gratiamina quae a Romano populo passus erat, nobis conque uus est. Sic nos quotidie simul euntes&simul hospitantes,dulciah miscentes collo quia, Romam uso peruenimus. Romani nuncios uios ad nos miserunt, ec maximam pecuniam pro fidelitate eorum ac seruitio, tria quoq; a nobis iuramenta exquisieriit. Inde cum domino Papa Ac cardinalibus consilio inito quia imperiit emere noluimus,&sacramenta vulgo praestare non debuimus,ut omnes dolos S machinamenta eo rum declinaremus,O flauiano cardinale conducente, maxima pars militiae nostrae nocte per portam earuulam iuxta S. Petru intrauit,& sic monasterium sancti Petri prae occi pauit. Mane facto dominus Papa cum tota ecclesia ad basilicam S. Petri nos praecinit,& ad gradus cum maxima processione nos suscepit:& Missa celebrata ad altare S.apostoloriam Petri Sc Pauli in honore S.Mariae virginis,quia sabbatum erat, bene dictionem coronae Romani Imperii largiter sit per caput nostrum effudit. Quo rite facto θc peracto,dum omnes nimio labore εc situ confecti,ad tentoria rediremus re cibum caperemus, Romani de ponte Tyboino prosiluerunt, & in monasterio S. Petri, duobus seruis nostris occisis, oc cardinalibus spoliatis, Papam capere intendebant. Nos vero deseris strepitum audientes armati per muros irruimus,& tota die cum Romanis conflictu habentes, eorum pene mille occidimus, ei in Tyberi submersimus dicaptiuos deduximus,donec nox nosWillos diremit. Mane facto,quia victualia nobis defeceran assumpto Papa oc cardinatibus,cum triumpho victoriae laeti discessimus: ει omnibus castris oc munitionibus quae circa urbem erant,in potestatem nostram deditis, usque Albam venimus,& per aliquot dies ibi cum Papa morati sumus. Inde venimus Spoletum,& quia rebellis erat, α comitem Guidonem Guerram, re caeteros nuntios nostros in captiuitate tenebant, assultum ad ciuitatem fecimus. Mirabile Ninscrutabile iudicium dei. A tertia vis ad nonam munitissimam ciuitatem, quae penecetum turres habebat, vi cepimusi igne videlicet digladio: A infinitis spolijs acceptis, pluribus igne consumptis,sunditus eam destruximus. Inde euntes versus Anconam, Ualeologum non ilissimum principem Graecorum,& Maroducum socium eius, cum caeteris nunciis Constantinopolitanis obuios habuimus. Qui ut in Apuliam iremus, ei hostem utrius Q imperii Guilhelmum potentia virtutis nostrae conterere vellemus, infinitam pecuniam nobis dare spoponderunt. inrita vero militia nostra propter mutitos labores &bellanimis attrita tiai placuit magis principibus redire, quam in Apuliam descendere. Sic nobis redeuntibus ec Graecis cum superbia multitudinis suaedi copiosa pecunia in Apuliam euntibus, Paleologus post adeptum Barum remunt tionem destructam obj ξc ilhelmus congregato exercitu repente in Gaecos in. xuit ec paucis captis, et eris occisis,omnem pecuniam asportauit. Nos vero cum maxima victoria a deo nobis praestita qualem cum mille octingentis militibus conqui sitam prius nunquam audiuimus, Veronam usi peruenimus. ialiter illi in praecipiutio cuiusdam montis nobis insidias posuerint,& qualiter a nobis occisi, oc duodecim sispensi sint,tu audisti Scis etiam in ordine quam inter fratrem tuum ducem Austriae

diducem Baioariae concordiam secerimus, & quam gloriose indeticum in Coloniensi archiepiscopatu sublimauerimus.Haec pauca paucis comprohensa, illustii ingenio tuo dilatanda dc multuplicanda porrigimus.

207쪽

CAPITA PRIMI LIBRI OTTONIS FRIS INGEN. EPISCOPI, DE GESTIS FRID

perurit.

Q item Rutilphvi instinctu Gregos rex erratur,opob se in praelis occiditur. cap. De comiterii serico, ubigener imperatoris factus ducatum Sueuia obtinuerit. cap. Mosed postgenuos Mifluos Frurricum o conradum,diem obist. De uxore eius Agnete,quod Leopam Marctioni nupserit ποuia defuncto Imperatore sit eius Henriciis po- ter erregni obtinuit. Op mmomodoapud Barum,comitem Rei ratium cepit abduxit. Cip.is. Quod innuptiis api Noguntiam remoscissim est, ct de gestu Fridericitatis. Op. ix. Q modo Nogunt iam obsedit,ct quomodo dei sitscts archiepiscopo triumphauit. O bteridem dux castrum m burg ab obsidione liberauit Oct eius coniugio. cap. t ubi H mM Imperator moram ex sepultus: quod Allienus Moguntinus astu regalia ab Imperario ob: ia

'Lotharta xSaxonum in Imperatorem eligitur, qui moxheredes Heliri persequitur, O Noris et castrum ab

ipso obsidione cingitur. Fridericus ct conradus fugato Lothario,oppidum muniunt. Quomodo iidem duces Henricum Noricoram ducem ex Alamant gruemit. Quomodo Friurisiuin i eiusdem ducis euasit. Deexpeditione Lotham in emium. Qui primcipes ibi occubuerint, O desecundis pise Priderici insed mortuo Lothario conradiurex creatur,o quis Asserto Moguntino insede urespera. aliter Ioror Gotrudis reginae faciata est Manuel Graecorum imperatorc emplar literarum tunc temporis hinc in miliarum. De Frideriso tantore,cr se his quas fit apud Vώοἰ ei hora. momodo etiam Berto Am ducem betosuperauit. omodo instinctu Arnold Romani adure siti pomificem concitantur,ct seratorum Agnitatem instor

remoliunturi curia

Epistola Romanorum ciuium di regem super c cidiarum diuersis praeliis per expeditionem Hieros dimituram opitis. cap. s. Qualuercastram regis Ungariae Bosan, quod oe Bresburg, captum O requisit in ceristoruio. cap. 1 De situ gari ta more gemis. cap.3 De pugna habitainterregem Ungari O ducem Henrictum tap.3 Q3οmodo Rursus triremum Graeciam destinat, ea is vi expit tittis quibusdam eluituri in de arcibus ea privos abducens. c. s.

Quomodo auctoritatesedis aposto ea transirima expeditis per si L c . , Epistola Eugeni j Papaesi perpraedictare. cap amodo praedicarisne De rei clamassensis inviis, rex Franciae cum sin princissus reum acceperint.

cap. 35.

Q modo aJpraedicationem cuiusdam despbcor ualu Francia ex magina naucvidem inta profipat heris persecutione contra Iudaeos, cans Debortatio clarauallensisabbatis ab haere. cap. Qi modo idem abbas regi conrado,crmulispinicipibus rem decipere persea 2:er de obitu senioris Friderias din deprincipibu ci innumerabilis misitu apudParisio tra luas riga οὐ pedalon pro rosint. 3 Cis. Q. Pristola rati rensi, blatius per haere.

208쪽

Quomodo ines clarauassensis tantra eum istactinest,eπ de Petro Abatardo. op. r. Epistolae pro eius conicimi oneat mum ponti cem,crem empontificis re=ο istac cis. t. De Apolorico eiusdem Petri,crsuper quibus capitula pusibato,er de obiturio Op. s. De studio Giliberti, cris quibus impeteretur capitalis. Op. so. Quisvite Uusconuinciputabaturposci cap. sti Subtilis eius em retor . cap. 1 Excursus theologicia. cap. U. Qitaliter cause episcopiu sadgeneralaconcilium dilata est,er de retuo reum. Op. ς De eone rationerius m E ,σdescistis concus σεGd nunc8 Henrici iunioris Romam retis, adeon Eliampraedictum uenerim. cap. s. Quomodo episeopus Gilibertus post conciliam disculpa est crNDnsio erus π.Usualiter Garicantepiscopi co- uenientes idem uammscripto digesserunt. Cap. ναQgbi ear ales Minaris ecclesia deboeindignati sunt, πο tis rario contra rapam Euri ηi: σquomodo tandem hae nutilisfinem habuerit σε inmoto Gilibertus epistopici e serit. cap. r. Deexercitu nos Iro,o regenancoram,ubim transmarinuapplicuerit, quando Hu sobriam cinerit: π de rege conrado, er depraefato rege dorico,er qualiterσubi se inuicem uiderint. Cap. 1λDe reditu regis conruit, quod Hideris ducem anteferemiserit. cap.D. Excur ut ad excusandum ementum inusexpeditionu. Op ο Quomodo e quibus epistola idem rex a ripa Eugenis exceptus sit. Op. aia De obitu Hraririiunioru regis, er Harallebi uissensis episcopi,er Anitas colore sepiscopι N. Monradus rexad inferiores mi partesprincipiatur, quomodoprii auditaen causim lectensia Milaarianthvresis est,Cribi omnibus bene compositis, Bomberge diem obi t. cet. H.

CAPITA SECUNDI LIBRL

Quomodo litem duorum consanguineomen de regno Dac deciderit. tap. nQαρmodo rex controversia quaeia Metire etensi ecclesia oriasib terminaruris σε d sim bellum iudicere uoluerit. cap. 6.Qgomodo propter litem duorum ἐscum terminand m, pud Hobipoli curiam Mebrainit, cygi expeditionὀin Italiam iuraverit. Cap. .

Qim Gerardusvis urgensis praepositia, sirim num clam mepiscopum Et eccosuerit, Ne poti papaesuperhac. cap. s. Quomodo per duos cardinales assense principu quidam episcopillo usint, σ&ὀ-bus ducibus Horioic

did mortuo Euenis Anastasim subrogitur: σquod car alis Gerardus insolenter aereissem, pro itu ,eriis amortuusest,er Guimannus in scopatu confirmatur. cap. a cassa legatos in Graeciam delisaueri σquod Homco Saxonum duci ducatMMisarisadiudicatur.πquia mem Italiam procincti mouerit,er quomodo apud Roncalus quin stam episcopu regina Auduata sint. it. Desitur talia, ex morerentis eiusdem.uem de tueτ superbia Mediolando de conbuetudo σMicia regni, ans deriversisque Onijsadprincipem delatis. cap. ix. Qx Oee ionibu rex in Metistinensis arma conuerterit. cap. 3. Qi damoppida de rastra Medistinensem euertunturicro Noua suo. conire. cap.i De subuerseneca ira crAJa,U detreura militum.

209쪽

Ronta minerem ligatione otiali responsum a principeacceperint. Item qualiter hortatu summi pontificu Laeoniram urbem,cr ecclesiam sancti petri princeps occupari strerit. cip. 13. QPmodo rex in eadem eccista ancti Petri coronamimperis acceperit, σί excino Faeninorum, σ vitiae

uictoria Imperatoris. Op. xx

imperator regressia ab urbe ia diuerterit,er adficerit. Deeuersisne volat L Delia riser moeriis G

Q modo exulti Apuliste sum receperant, π quomodo Impercorpropternimia intemperiem aeris m. tisextinetis,irruit ad transalpinairecogituri σqulimujssinguli pseuipes redierint. capi De dolo Veronensium at pontemsuper Aibsim: item deui fidi se eorum in artomontis. quomodo item uicti ex capuσ intermi cap. x Desilui exitu principis in Baiocria'. cap. s. Imperator patri in uumhortatur ad transigendum e sice saxonis. Cap. Q modo apud Rutil=oram Henricus in poegionem Baio riae duratus mittituricr de controversia inter Μαλιm mcrchiepscopum, VHeramni Palatinum comitem de Rheno. Et qualiter Rutilbonensiis episcopus Harderi s in grati principis redierit.Item delegatis, erexcusatione Veronensium,aceor iam reconciliatione: προ sati actione Moruntatus archieps pus, tr Patit imis comes inparem redierint. cap. i. De obitu Amidi colaniensli archiepiscopi,σqxod princeps pranominatos duces ad concordiam revocare μυ-gebit,Cr demptib imperatoriscum Beatriis Mirarii filia Herbipoli relibratis,erq re. Item delegatis a G cia reuersit σε re Gracorum legatiadpresentiam Imperatoris non admittebantur. Op. xv. Quireexpeditionem ntra Mediolanensesindixerit, crexemplar literarum de hoc. itemdeguem Pupiro rum Cr Mediolanensium. Op3 Deschipirate 'loniensis Gelasiempter elictionem Trideria σ Gerardi.De morte Borati er ligaris Gmorarde contentione coloniensis cleri principe. --3 Detransactione oram Deum: deparefactam Balaaria,Crde decisi e litis latercoloni ρμ cap. 3

CAPITA TERTII LIBRI. QVI

primus est Radeuici. De procinctu contra lanon. de tutem,Crmorei Plasgentis. cap. rimam. Que e saluerit illius expeditionis. tap.

Quomodo imperator Poloniam intrauerit, Crquii soreerim , Cip. MQuomodo dux eorum addeditionem uenerit. Co. De conditionibus pacis Cr redita Imperatoris. O nDeriduitatione principiscuersus Graecorum liga s. ει α Delegaris regis Anglia,Cr eius muneribus, erexemplar Et era . O mDenunc; sdiuersaram nitionum, erct curia.pud Bi sunt umeri rata, Crminrijs Adriani ripa. O MExemplar literarum eiusdem. . . Qui liter Imperator talem letatione ripae tertia rit,inliterae per ambitu perii superboedire .cap. iiDe negoci s m Burgundia benegestis. tap. xt Q d talarifumersacramenta mentitisint er denunc' Gagae regis Vngcria,eriratre eius Stephano. . . Omodoapud Rutili oram obsam dux Memor et,exducerexcreuuntiquomodo etiam Oti m D gens episcopum,σHenricum Austriae ducem eoncordarit tapis. Eur Fridericus imperatorpartes Rheni peragrauerit,eπquomodo consilijs religiosorum ad expeditionem contra Metiola Uesseprae meriti cap. x

Meqstulatio delegitis Roniani pontificis, erexemplarliterarin Adriani Papae. Op. in uepiscopimmanis rescripsierinti cap. c. QMdprocinctummouensqueAugi lam, o numissRomanipontificis diuit. Op. immtu ris p cipis suosmptin Italiam. cap. RQF Dp cursores Impitoris in Idaliaeus, Riuolam deditionem acceperiri,cπurraemetum vitale Imporator facere pre scopiarsa ciuitates. cap modo legati principis ab Italis rerepu,ta quid patrauerint creur Otto remes palatii in Gu etain quemdam ennatens nobilem manum miserit. c inter elegati erga nuncios Romanipontificis baluerint, er quid Abdem Rominis in uia decideriti cap. M. verba MijRomaniapportauerint. Item excusatorialite Adriam Papae. cap. .

210쪽

De eruptione Mediolanensium contra Horum ducem Bia Tvide eis m. Op., intemeritareeuiusdam Mellinuntio,erprobitate inmitis suberti capi αQuamoto imperator ciuitatem g auerit ,σde turri qua Medaturarem nia 3. ω.3 Decrudelitate monensii σPapiensii in contra Mediolanenses. cap. 3ν. Qison: odo Meilatinoses uarijs modis attritis dente idone comite, tradita crimis pustucinoratis exhorrmioriariusdem declare. Cip . . Omodo Medistinenses ingrati sintrecepti, I deconditioni pacis. Op.4t.

ubi Metiolanensi aconlpectum p cipi admigi'hσptariter. O Dereconciliatione Medi sinensium, o quotuviri laetitia. cap M. Quomodo post actum triumphum imperatorno es exprimi binia propria rei epmni fit, cap. 4. Qua de causa Frideritas quosdam veroneri hostes indicauerit cristimo in into. Umde Ferroia, C ei

obsidibia. Op. 4 Deaedificationeris Laudae. Decurua pudRomalus relebranti. cap. H. De constantinopolitano Imperator ex quomodo is dias uorum evaserae cip.

CAPITA QUARTI LIBRh Q.VI

secundus est Radeuici.

Onis, o Priderisus aicelibranda cummis ci pestribM Romulia ccstrametatuι s. tap. Dedilbositionetiberataculorum exercitus. cap. Qui principes fuerimmi lacu ,π tria Meut rutiora.Itera oratio inperatorisper mur, tem ibidem hasta. cap. . sub quemfauor episcoporum,s eorum restoto Hoesiis copo Mediolanensi prolatvi cap. Quomodo nautis dioere sanis finguos iudices procerit item quomodo regalia vallis manas principis r gravervi erquibus ea tinuo habere concesserit. cap. . 3dpriaceps magi tiratas eruisti ordinare Dau,σqadobsides acceperiraomnibus. O . Deseribus uvi Imperarorpromulgaum uidiacet demess,er deprcenon uiolanda. cap. m controviresia cremonensium π Placentinorum item decontroversupra Moctico uerti vita ον. De Mijs imperatoris in Sardiniam er cos mi ατ de Linuensibis subcetis. cap. Q-modo Imperator nataudori apud Assarac librans iuncios pro coiligendo Viso undis ἐπαὰ o de te ram: hildis. Cip.ια morte Ottonisepiseopinsum', c. i. Deconflagratione vi secari'. tap. ta. Qua odigiab necti precesserint: σγὀi Assertus otionisuccesserit. cap.i,. inertiationeSpirensiseresesi G morte aliorum episcoporum ac inapum Gyx Quod Romanus ponti miserum occasiones quae is aduersus Ira torem Frideri ι Op. in Rescriptum Imperatoris Fruerisiadriparapro eo malioneiacet Rauennensis cip. α Epistolare nou Adrianiraperimperatorem es t mmsi luteorta interprincipem, Tuisu n e copum G IRE vide eadiuersis transmige. Op. x Asiae istolarius emissu mamn pontificem. ς Q occasioneMedio esses iterum tumultuarie erunt,er veris deficere. Op.xx. Denuncus Gracorum,ta regis Francia, crevs Anglia,r γ Vnoris, di inperatoreriis . ta, e conquestio Friderici Mediolano M'distetis. tap. LResponsio principum,minuecti oratio contraFladiolanenses. cap. .

SEARCH

MENU NAVIGATION