장음표시 사용
221쪽
ior D E R E B. G E s T I s F R i D. I. In P. latere, rarim habitatorem habens,vacua: Ono tantsi sorti, non paucas tarmes habemti, circundata. Porrectam immensum longitudine,inlato angustior, necessitas locum. signauit. Nam ex ea parte qua Galliae contigua est,monte mediocriter in altum subi to,artatur, ex alio vero latere, qua Germaniam respicit, Rheno: unde fit, quod circa
Rhenum nobilibus templis & aediseqs vestita sit, divei sus montem vinctis, aliis*vsibus exposita. Vulgus quod cum duce in obsidione suit, ex illa parte qua rara est ciui eas, praedandi gratia eam assultu capere voluit. Timens autem nobilissimus dux, si i rationabili plebis furori talis daretur licentia, semctorum sorte loca direptioni di nammae exponi,ne voluntas illorum effectui manciparetur,summopere laborauit. At episcopus ciuitatis,fidei ducis non rectam recompensationem reddens, directis de ciuitate ad ipsum in dolo nunciis,treugam postulati diem quando, & ubi conueniam poti se ad gratiam imperatoris velle venire promittitisciῖ ducem exercitum dimittere, obsidionem soluere, ac ita cum paucis ad propria redire perisadeL Episcopus sol tam obsidionem dimissum cernens exercitum, apertis portis, cum magna ducem insequens militia, ex im prouiso inuast. Dux in suis, quos adhuc de tanto exercitu habebat, tunc primo dolum sentiendo, non, ut assolet arma ex improuiso arripientiabus accidere, mente turbatus, sed ex praesentia hostium amplius ad virtutem anima tus,arma sumit,in hostem ruiti virili term pugnantibus Alemanis, tande ex parte Francorrum comes Emicho,qui caeterorum primipilarius erat lethali sauciatus vulnere,occubuit. Qua de re stadii animo Franci, terga verterunt, praesidioq; sugae se commiserunt. Quos sortissimus dux insecutus, occisis plurimis captis, reliqaos usque ad portas ciuitatis cum episcopo suo triumpho potitus, fugauit. Cives qui parentes ecamicos in illa caede amiserant, tanta cordis amaritudine affecti erant, ut pene in prOptium episcopum,velut huius concussionis auictorem, irruerent.
emetiam dux illustrissimus, alia vice dum praediistus Albertus episcopus cum
Lothario Saxonum duce, alijscp principitius, in magna ec valida militum manu castrum Lympurg in territorio Spirensi situm obsidione clausisset, & iam oppid nis fame & inedia ali ictis castrum pene ad deditionem coestiiset, militem colligens, superueni praedictiosi principes obsidionem soluere secit. Fertur praetaxatos oppidanos dum fame laborarent, quid facto opus esset consilium iiiijsse. Dum v alij & Glij sc&se consulerent, Vtricum quendam de Plomingen, natione Alemanum, vimentis, corporisque proceritate insignem, dixisse, melius fore ut pingues monachicnam monachorum coenobium in eodem castro positum erat ederentur, quam castrum propter ciborum inopiam hostibus traderetur. Qio dicto corito, monachi perculsi, cibatia quae reposita habebant,publicauerunt, cunctos* ibidem manentes milites usque ad liberationem castri in his quibus poterant alimentis pauerunt. id plura Praetaxatus dux,uthreuiter dicam, per omnia patrem induens, tam sidus primcipi miles,tam utilis auunculo amicus exti sit,ut sua virtute honorem regni labefac tatum, viriliter contra hostes tamdiu decertando sustentaret, donec membra a capite
dissidentia, ad gratiam principis veniendo, ad cor redirent. Accepit autem Flentici Noricorum ducis filiam in uxorem,ex qua postmodum Fridericum gloriosissimum, qui in praesentiarum Imperator est,&Iuditham, quae modo Matthaeo Lothatingi rivn duci copulata noscitur, genuit.
perator Henricus,reuocatis in pacem qui erant ei oppositi principibus libere potitus imperio apud inferius Traiectum, siae urbem, in Pentecoste curiam celebrauit ubi morbo correptus, rebus humanis exemptus,sepultis se ibidem interioribus,
per ripam Rheni ad superiora deportatus, in ciuitate Spira patribus suis appositus
222쪽
Lr a E' R P R I m v s. . 2M est. Ae Imperatrix Mathsidis Henrici regis Anglorum sita regalia in potestate sita ha hebat. Quam praedictus Albertus Moguntinae ecclesiς archiepiscopus ad se vocavi filiisui promissiombus ad sibi tradenda regalia induxit.
1Gitur Albertus nam id iuris, dum regnum vacat, Mogi intiniarchiepiscops ab anu
quioribus esse traditur principes regni in ipsa ciuitate Mogsitina tempore autumnali conuoca malorum* a duce Fridetico sibi illatorum haud immemor,cum praedi eius dux ad regnum a multis exposceretur ipse Lotharium ducem Saxonum, viria tamen ex probitatis industria omni honore dignum, plus familiari rei, quatum in ipso erat,quam communi commodo consiliens, in regem a cunetis qui aderant principis hus eligi persuasit. Quae res laudabiliter faeia, grauissimae tamen scii surae seminarium denuo fuit. Nam praedi eius princeps consilio eiusdem Alberti Moguntini episcopi, iuxta quod dicitur, Non mi Fra utem nisi 'na cruoris hιrudo, nondum odio in haeredes Imperatoris Henrici satiati, Fridericum ducem, fratremo suum C nradum persequitur. Cuius rei gratia castrum Noricum, ubi ipsi praesidia posuerant,& tariqi iam iure haereditario possidebant adiuncto sibi Hoemorum duce Hrico, ec Baioariorum Henrico, obsidione clausit. Dux autem Doemorum, eo quod
Barbari qui cum ipso venerant, nec deum timentes,nec hominem reuerentes, omnia
vicina depopulando,nec etiam ecclesiijs parceren a principe post aliquod tempus redire permissus est.
1Talie Ridericus dux, stater' suus Conradus militem collini mi, ac data oppi&nis die ac signo, ipsi quadam die cum militia sua castro appropinquant. Queiod olis
dentes oppidani laeticiam cordis dissimulare non valentes,in voces magnas S cantus prorumpunt. Princeps tutius iudicans alio in tempore praefatum castri im obsidione cingere.quam infidae fore ς fidei se incaute committere obsidionem soluti ac per Babenberg transiens in ciuitatem Herbipolim se contulit. Oppidani cum ingenti clamore descendentes, castra iam vacua irruunt, & siqua ibi remanserant diripiunt, dominos* suos cum magna laetitia suscipientes,in castrum ducunt, duces oppidum ipsum victualibus aliis* necessariis muniunt: sici regem insequentes, illo in ciuitate manent GTyrocinium, quod Vulgo nunc Turniam ei tum dicitur, cum militibus eius extra exercendo usque ad muros ipsos progrediuntur. Post haec Rhenum transeunt, in Spirensi* ciuitate, cuius populus eos ob fidelitatem Imperatorum, qui ibidem humati sunt tanquam eiusdem sanguinis consortes deuote susceperat,prssidia collocat.
ia princeps iuncio sibi Alberio Moguntino, obsidione circundata, multos ibi dies
consumens,praeualere tunc non potuit. Quomodo qtim duces Henricum Noricorimi ducem ex Me reuasurauertitit,c APUT AVIII.
Portia Henricus Noricorum dux supra nominati Henrici ducis filius, ob gratiam
principis, cuius filiam Gert rudim nouiter in uxore duxerat. Friderico duci haud memor affinitatis, quae ex copula sororis suae Iudithae inter ipses erat, bellum imdicit. Coadunatom ex Baloatia non paruo milite, Alemaniam ingressus, non longe a Danubio superfluuium Vuereneta di stam,tabernacula locauit. Qiro comperto. Laepe dieii duces & ipsi militem colligunt. nec longe ab eo castrametantur At dux N ricorum missis exploratoribus quod hostium robur sit inquiriti intibus redeuntibus, re ea quae viderant enarrantibus,suos consuluit. quid* facto opus sit requiriti illi, in cautum fore si hostes expectentur iudicantes, fiagam consulunt. Tanta ergo cum fostinatione Norici, hostes tanquam sibi iam imminentes decimauerunt, ut pontis
223쪽
angustias suspectas habendo, in Sitidis praediim amnis procellis, qui eo multitudine.
yarium plus selito excreuerat, incaute se committerent, ipsol non tam transii dando, quam transeatando periculose transmita, ad propria cum rubore remeauris. QuiGA Friaci insidias Idem ducis tira P. c Α P v T π I π.λ Lio inde tempore pridietiis dux Henricus Alemaniam ingressis,ad propria ibi
enini natione Alemanus, ex antiqua & nobilissima Guelsorum familia originem trahens, ac per hoc multas pollessiones ex ea par te,qua Pyrenaeos montes attingit Alemania, iure haereditario habens, vir per omnia laudabilis, tam animi quam generis nobilitate insignis, in hoc lo se sto tantum reprehensibilis. Missis itaque legatis ad Fridericum ducem Sueuorum, eum amice laquam sororis suae maritum monet,ut ad gratiam principis redeati durum este dicens, quempiam quantumcunque magnum, vel probum principem, totius Imperii pondus ει- tum luitinere. Addit etiam huius nenocii se, si monitis eius acquiescere uiuet, si dum fore mediatorem. Vbi ergo, di qua die simul conueniant, orem ad os de hoc famili rius conferant, monasterium quoddam Zui salten dicitum constituitur. Dux deriscus nil perperam expe stans,ad praedictum locum eum paucis venit.Ille vero non simpliciter ambulans,quo loco nocte cubare vellet,latenter explorauit. Itaque sole ad ii ferius hemisphaerium descendente, in tenebrosis mentibus tenebrarum opportunitas se offerret, cubiculum in quo dux iacebat,eircundatur,& quod non amicus, sed ut hostis aduenerit,re & voce aperitur. Quid faceret, quo se verteret arma corriperet sed pene nullum quo iuuaretur habuit. fugeret sed nullum cubiculi meatum sciens jugae praesidium non inuenit.Volum itaque cognoscens, ad diuinae tantii gratiae severtit adiutorium. Qia opitulante, per abdita quaedam cubiculi penetralia tunc sibi prismo quasi coelitiis ostensa, ecclesiam introiuit, turrim quae eccleuae contigua era ascendit.Hostes cubiculum irrumpunt, oc non inuento duce, clausi ra etiam monachorum ingrediuntur, cuneias officinas ipsera ferro perscrutantur. Phoebo ab inseris redeum
te, superiorem aeris regione illuminare incipiente, vicini quique fideles ducis, iam
teterrimo cognito faelo,aggregatim in adiutorium eius aduolant. Hostibus adhuc secretiora claui iri rimantibus. ignem* minantibus, Ridericus siuos de turre aduentare prospiciens iam securus Dei as,i eiu icum ducem exposcit, eum* sic affatur: Contra fas,bone dux fecisti, qui me in pace vocatum, pacis non serens signa,inimicum te potius quam amicum ostendisti. Nec te ab hoc laeto propriae famae reuocauit honesias, nec carnis, qua coniungimur,affinitas. Ne autem malum pro malo reddere videar, te tanquam amicum fideliter admoneo, ne fideles meos, quos undique aduentare cer
no expectes. Excusatur a quibusdam hoc facium ducis,non solum ex hoc quod eo in tempore inimici suemn iuxta illud,
Dolus an γιrtus quuin hosti requirat'
sed ex eo quod pro fidelitate regni,&rei p. quiete, principi eum tradere, pacem* Im
DIssensio igitur inter Fridericum ducem, Lotharium' Imperatorem pene per de
em annos pertracta,Imperium quiescere non permisit initiiter autem ad vitiamum pacatum fuerit,di quot, di quanta virtutum insignia Lotharius reliquerit, in priore historia dieium sufficiat. Verum silesio praeterire nolumus, quod praedictus princeps aduersam nimis circa regni primordia sortunam sensiti iniciam enim Otto Morauiae comes,ducatum Boemiae affectans, principem adiit, ei magnam pecunia promittens. ad hoc ut Boemiam secum intraret, ibi. eum ducem creat et, inclinauit. Qiiod Ulticus,qui eundem ducatum sorte habebat, impedire voles, nullo principem obsequio a coepto reuocare potuiti igitur rex Saxoniam intram,militem instauratiducens
224쪽
L. I B E R P R. I Μ V s. QFcensin secum otionem, claustra Muarum, Quae Boemiam oc saxoniam seiungunt, hyei tempore ingreditum Boemiae Urieus in ipsis sylvariam abditis locis, septis undique sylvis,super amniculum quendam castianosuit. Rex cum suis propter nimietatem niuium a recta via exorbitans,ac per devia sylvarum oberrans, ad praedictum amnem sorte venit, suis vis labore nimio θc inedia exhaustis quiescere volentAhiis. Barbari turbatum cementes amnem, hostes in proximo esse praesentiunt. Ex imis prouisom superruenientes,Saxones, qui in prima acie erant,iam perniues deambulando satigatos inuadunt, ac paucis per iugam elapsis, quihusdam captis, caeteros crudo liter o dunt.Videns hoc princeps, suisV ex angustia viarum nullum praesdium sesere valens,saeuissima mentis amaritudine perculsus, rerum tamen quas ab adolescentia generat,ae antiquae virtutis memori Quasi collini rore repletus, in collem quendam cum paucis,quos adhuc residuos habebat, se recepit. Quem praefatus dux suis in circuitu positis,mmarumla arborum iactu, Ac clauum reditum negantibus, tanquam clausum tenuit.Tandem Herico Saxoniae Marchione, qui de sorore ducis natus, cum rege aduenera mediante,ad pedes Imperatoris satisfactione offerens, humiliter dux . misit mimininmis sibi cum sacramento fidelitatis exhibens, ducatum ab eo suscepit,
captiuos reddidit sic. princeps portatis secum eorum quinobiliores erant, lanei
iura,cum multo moerore rediit. i principutao biremt,erdesee Asm prijs Fritimc '
ter caeteros nobilissimus Marchio Saxoniae Alberius captus fuerat. Tanta vero strages Saxonum,&praecipue nobilium di illustrium visontiri ibi stacta fuit, ut per Aperui odii inter Saxones ec Bomos somes time accensus, nondum exi eius sit. Otto quoque huius concussionis auctor fuerat,ambitionis suae poenas luens, ibi demnecatus est Sed ut dicitur, Flebile incipium mellarne & hunc principem melior sortuna secum,ad tanta apicem prouexit, ut sedatis omnium tempestatum motibus, cum triumpho revictoria de Italia rediens, in ipsis montibus inuendi secerit finem. Verum Fridericus dux, mortita uxore sua Iuditha, disseimsionis tempore Friderici comitis de Sarhur, franis Alberti episcopi, filiam Agnetem in uxorem duxi ab ea, Conradum, qui Palatinus Comes nunc Rheni esse noscitur,ec Ciatitiam Lodovici uringiae Comitis uxorem accepit.
suncto Imperatore Lothario, ac in monasterio Lutre, quod in eius proprio timeo strum es humato principes regni apud Galliae oppidum Consuentiam,
ubi Mosella Rhenum influit,conueniunt, oc de eligendo principe consilium ii eunt Igitur Conradus Eriderici ducis frater,ab omnibus qui aderant, exposcitur, ad regni is leuatus in palatio Aquis coronatur.Quod eo facilius fieri potuit, quod Imperatoris Henries odium in mentibus plurimum iam deserbuerat, 'bertusm Mo-guntinus archiepiscopus,iam recenter vivendi finem secerati Accesiit etiam ad huius negocii promotionem, quod Henricus Noricorum dux, pro nota superbiae, pene omniinn,qui in expeditione Italica cum Lothmo Imperatore fuerant, odium contraxeraLitaque Fridericus dux Moguntiam, quae tunc pastore siro orbata vacabat, venit: omnes tam clericos, quam laicos ad hoc ut Albertum iuniorem, uxoris suae, quam secundo acceperat fratrem, Hiient induxit, principe ad hoc eorroborandum asci m. Qui patruum sinam seniorem Albertum non exuens, non bene maius benefici nim exti tit,nec plene fidum principi sio se exhibuitiini aliter vero Hemicus dux Noricorum,praedime sublimationi principis contra erit, di quem finem ipse sortitus si ierit, quomodo etiam princeps tam de ipse, quam de mulus aliis triumphauerit, in
priori historia dictum sit isticiat.
225쪽
Irea idem tempus, Ioannis Regiae urbis Imperatoris apocrisiarii, viri claritant
Romanorrum principem adeunt, tam conlaederationis vinculum ob Rogem Siculi insolentiam,inter duo imperia Hesperiae videlicet, di Orientis renouare cupientes, quam sn huius rei argum Etum aliquam regalis sanguinis puellam filio suo in uxorem dandam postillantes. Princeps comparis suae sororem potius illὀ destin uit: in huius rei confirmationem venerabilem Herbipotensem episcopum Em conem virum prudentem 5c literatum in Graeciam misit, Ioanneiam mortuo, sedem te in urbe filio suo praediisto Manuet si omnia sapienter re solerter ordinans, niptias proximapost Epiphaniam hel domada, in urbe regia celebrati cum iami ec docore regio persuasit. Et ipse non paucis ibi diebus ad promotionem huius,& aliorum
regni negociorum manens, dum remigando ad patriam redire cogitare multis Grete corum xenins honoratus oc oneratus, apud Aquileiam vita decessit. Super his autem
negocns,interutrumque principem huiusmodi directs inueniuntur epistolo isne
omnes ponerentur,compendium in causa filii. Conrui deae alia Romariorum Imperator , Io ni ea mesia Con tintinopia Imperatori, salutem cy aesectionem emani amicitiam,honorem. Uriam. Vt parentes nostii videlicet Romanorali eratores, antecesibres nostri ad antecestares vestros scilicet regnum o populum Graecorum constituerunt, constituo: dc sicut seruauerunt, conservabo. Non est gens, regnum, aut populus, qui non nouerit nostrae Romanae reipub. vestia nouam Romam re dici, fore filiam ex huius radice ramos, re liueti: seius processisse:propter quod haereditatem, quae a matre debetur siliae, constituimus, aeternam' volumus, oc eo amplius. quod quae matri debetur, filiam velle cernimus. scilicet ut auctoritas materna praecinat consilio, auxilio, respondeat autem gloria echonore filiastina dilectito. Sint ergo res . ii usque communes, utriusque amicus idem idem im micus,siue in terra, siue in mari. , cognoicat ac timeat matris virtutem 5 va lentia qui non honorauerit filiam siue Noli man uis, siue Siculus, siue quis alter quicunque, ubicunque. Neque enim obliti sumus, vel ego, vel principes nostri imperii,
quotcunque hostium nostrorum in 1:tis vel inuasiones in imperium, ec magniscentiam Romanam. Sed cum diuina clementia si bueniet, retribuemus micitique ipseriT secundum multitudinem ipsorum malitiae. 'idebit ergo,&audiet uniueua re o rum latitudo,quam facili manu prosi ementur latrones,qui insurrexerunt in utriui ue perii nostri monarchiam: quia cooperante deo si alas excutiemus, hoste modo vo litantem capiemus,& cordis eius euiscerabimus audentiam, quae modo extollitur costa utrius imperii nostri honorem 5 gloriam. Conseruamus igitur qui iussito ambobiliasint ad vos, eadem vos ad nos, ς tanto studiosius, quanto per coniunitin s roris dilectissimae coniuζs nostrae imperatricis videlicet nobilissimae, di silii tui cem foederati sumus propinquius. Velum quia de nostris hilarescere successibus,dilei Eonis oc nobilitatis tuae credimus experieni iam,quid post discessum prudentisii morum oerisiariorum tuorum in gener i & solenni curia cum uniuersis Imperii nostii principibus celebrata,cui eos interesse voluimus, deo auxiliantea fium sit, tibi sicut unico fiatri nostio oc amico dileelissimo dignit duximus intimare.Nouetis in tur, quὀd omnes qui imperium nostrum offendit se videbantur,cooperante deo , poteter in nostro imperiali iure inclinavimus,eos in plenitudinem gratiae nostrae si pientes, uniuersas imperii nostri partes abundanti pace ditauimus. Ad hoc Francia &Hispania, Amsi Dania,caetera* regna imperio nostro adiacentia, quotidiana i tione sita, cum debita reuerentia & o equio nos seequenta .ad ea suae Imperii nostri mandata sensi se prompta esse tam obsidibus,quam sacramentis asti antes. Nolumus etiam laterediticretionis tuae prudentiam,quod dominus Papa,tota Apulia, Italia di Longobaedia de die in diem aduen cum nostrum desderant: oc vinoso eis imperiali subuenil nius Potia alia, monuit deuotione expostulant, Huius rei gratia dile
226쪽
eordialem Imperii nostri principem Embriconem, venerabilem Herbipotensem epustopu amicum tinuri,ad exquiredam domini Papae voluntatem, Romam direximus. Cognita vero ipsius circa nos voluntate,communicato principum nostroru consilio,
ea quae ad utriusque Imperii nostri honorem spectant, per charissimos & prudentes nuncios nostros Robertum scilicet principem Capuanum illustrem utique viam, ac nobilem,nobisi fidelem,nemo Albertum dile stum capellanum nostium, & in fide constantem, tuae significamus nobilitati. Hos igitur tanquam nos audias, & quae tibi dixerint, sicut decet excelletiam tuam, disicut te speramus & credimus, ad effecta perducas,&honestos dc idoneos apocrisiarios tuos,una cum nuncijs nostris sine dilatione ad nos remittas.Praeterea de Rutenis, qui ad contemptum Imperii nostri ocessis hominibus nostris pecuniam nostra sibivcupauerunt, sicut conuenit in causa amici di propinqui tui,& sicut nobis scripsisti,ita facias. Militibus quoque Imperii nostri
Alemanis scilicesiqui apud te sunt,sicut decet excellentia tuam, benignus existas. Nihilominus etiam te rogamus,ut hominibus imperii nostri, Teutonicis videlicet, qui Constantinopoli morantur,locum in quem ad honorem dei ecclesiam aedificent, concedas,tum respectu diuinae reminerationis, tum & interuentu ac petitione nostrae dilectionis.Recordati quoque debet tua discretio,quod nos inliteris prioribus per prς fatu capellanu nostru tuae nobilitati praesentatis, hoc idem a te pro dei amore re honore petiuimus quia si ipse qui dat salute regibus,siderit in medio nostri, certum est Q no gaudebunt inimici nostri. Datum xviij Kal. Ratisponae,in Christo feliciter. Amen.
ioannes in Chrisso deo si eli, rex Porphyrogenitus sibi is,frras, uressus, ni tenos L .rator Romanorum, adnobilissmu ratrem oe amicum Impe* mei. Nobilissime& dilectie amice imperii mei rex, Litera tuae nobilitatis fraterni asseclius signum, ad nostram delata mansitetudinem per prudentissimum apocrisiarium nobilitatis tuae multa nos laetitia repleuit Nam bona tuae nobilitatis voluntas,& cognationis, amicabilis affectio te dilectio,quam demonstrasti, ec per liteias, S per verba, & per opera ipsa erga
Imperium nostrum,nostram consequenter Pietatem totam,toto animo ad tuum amorem pertraxit.αrare etiam diuersos fidelissimorum ec familiarissimorum hominum suorum ad tuam nobilitatem emisit, recommunicare per eos volens nobilitati tuae totis de causis,propter quas Sc mandasti ,oc scripsisti ei. Vult enim in deo in omnibus amice sapere, ec cognationabiliter, ec fraterne ad tuam voluntatem, oc omnia agere se eundum quod videtur et,quae ad honorem sent nobilitatis tuae. Qitia vero prudentiLsmus dux Venetiae Petrus Polanus mediator a nobilitate tua in his causis assiimptus
est sicut vir bonus 5c fidelis ambabus partibus, S hoc nobis placere dignu visum est. De causa Apuliae ec Longobardiae, prudentissimis apocrisiariis nostris, quae a nobis visa sunt, iussimus. Nam cs quidam horum ad susceptionem magis nobilissimae cadeo laturae nurus imperii mes, missi sunt, tamen etiam communiter eis notum imporii mei velle. De causa quae laeta est in Rusita, sicut imperio meo scripsisti, sicut conuenit imperio meo facere in causa amici 5c propinqui sui, ne reseci. Sed de caballariis
nobilitatis tuae,quod scripta tua nominatim comprehendebat 5 magis de eo qui de fecit in viventibus ex eis sic fecit imperium meum, ut scripsisti. Vale nobilissime an iisce imperii mei rex. Conra dei Vatia Romanorum Imperator Augusio, cha, seimo rei si F. Porphyro enim Coianeno, illustri cinglorioso re: Graecorum, lutem,c aterna Alecitionem.
Nobilitata tuae literas ut a tanto es ta charo amico nostro serenitati nostrae transinis. fas, gratater excepimus oc vita earande tenore, de incolumitate 8c sublimitate tua ad modii gavisi sumus.Sed auditis a Nyhysoro tuae dile 'ionis prudeli apocrissiario, praeter illa quae inliteris contiuebantur, quibus da verbis duris,& ut veru fateamur, ab omni retro tempore inauditis,ec nos irae maiestatis vltra quam Iin a explere valeat, periturbata est mansuetudo, ec est admirata uniuersa imperii nostri latitudo. Vnde vela quo hoc tam amarum v v processerit,miramur: praesertim cum inter caetera huius
227쪽
ros DE REB. GES Tis F R I D. I. I Μ P. mundi regna,Graecorum regnum omni sapientia & discretione hactenus florrueritissenim idem nuncius tuus Nyhylarus unicum filium nostrum Henricum in praesentia nostra morti dedit Iet,ad maiorem iram maiestatis nostiae animum prouocare non poterat Cum iam per triduum in hoc acerbo laborasset, & rigorem nostri animininio ingenio,nullat sapientia ad suam voluntatem inflectere potuisset, vix tandem quaselo die M is verbis dulcioribus excellentiam nostram exhilarauit nostrae* furore indi' gnationis mitigato,nobilitatis tuae voluntatem nobis apemiti Et quonia ita nunc est,ta esse debet,quod tu amicorum amicissime, orem accipies dilectissimam salia nostram,sororem videlicet nobilissimae coni horalis nostr volumus ut insit aetemu in dus pomnis amicitiae,quam videlicet amicitiam praesenti apocrisiario tuo ore dc manuscrip do firmari iussimus, ita videlicet, vidi amici amicoru tuo i, di inimici simus inimicorum tuorum Proinde certa sit prudentia tua, quod si tuae nobilitati undecun que aliqua molestia vel iniuria suerit illata,no hanc tibi tantum, sed etiam nobis facta iure dilectionis reputamus quoniam virtutis tuae nobilitas, re maxime generos si guinis quo in pignus perpetuae dilectionis confoederati sumus, propinquitas nos i Mitat, ut te tanquam silium charissimum, totius ulnis charitatis amplectamur, eccum eia quae tibi placita sunt,libenti animo faciamus. In qua re iustiam arbitramur, ut ean dem amicitiam nobis N imperio nostro firmari facias ut completis omnibus honor sice, utrique imperio debitus honor exinde deseratur,re pax, ct nomen Christi per niversum mundum inde magnificetur.Porro de quingentis militibus, quos nobilitas
tua petii l.hoc tibi respondemus, quod non solum quinetentos, sed etiam duo,vel triae milia,si necet se habueris,libi mittemus:& quod maius es . antequam detrimentum M liquod honoris tui pati videremus elaborata totius imper a nostri fortitudine,in pro pria persona tibi sicut praecordiali filio,& fratri charissimo,deficere ec deesse non pose semus. Praeterea scripsit nobis tua nobilitas, quod magnos 5c charos nuncios sinceris
eati tuae mitteremus:in quo voluntati tuae acquievimus: quoniam quos chariores h huimus, excellentiae tuae transmisimus, scilicet charissimum praecordialem nostrum
Embriconem venerabilem Uuirtzburgensem episcopum, illustiem de magnum imperii principem,qui est cor nostrum,&anima nostia: necnon dilectisiimum nostrum Robertum illustrem & nobilem principem Capuanu. Misimus etiam quasi utrasque manus nostras Germanos duos iratres, scilicet fratrem Lemonem virum sapiente Ocreligiosum, ec statrem ipsius Itiuuinum, qui nobis valde charus est di familiaris ec n hilis: ec honorandum principem imperii nostri Rogerium illustiem comite de Adriano cuius fidem & constantiam *pius experti sumus: ec Gualterum fidelem nostrum. Istis itaque ea quae in literis non continentur, industriae tuae reserenda commisimus: auorum verbis fidem adhibeas,di quae tibi dixerint,t aquam a nobis dicta credas. De uthenis vero, pro quibus patri tuo divae recordationis Ioanni Imperatori, perfidolissimum capellanum nostrum Adalbertum, Z per comitem Alexandrude Grauina scripsimus,5c de loco in quo nostiis Teutonicis ad honore dei ecclesiam aedificari volumus,& de nobilibus baronibus Apuliae Alexandro videlicet Clarimoniis Philipps de Surre, di Henrico comite, di Senne Pestil Ille noster praecordialis Uuiraetburis gensis episcopus, Ac caeteri familiares nostri voluntatem nostram tibi reserent, quibuxtanquam nobis credas.Super his omnibus fidelem apocrisiarium tuum Nykysorum, licet in principio legationis suae nos conturbauerit, tibi attentius commendamus, ec
CReuerat Fridericus, Riderici strenuissimi ducis stius, militiae' cingulum iam
sumpserat,nobilis patris futurus haeres nobilior. igitur bonae indolis virtute non distimulans, educatus, ut astalet, ludis militaribus,ad seria tandem tyrocinandi accingitur negocia,adhuc patre uiuente terrami suam plenarie tenente.Nam dc co mitem quendam nobilem Henricum de Uuolfiateshusen hoste denuncians, Baio
riam cum magna militu copia ingreditur Noricivimarime comites, di nobiles,velut tirocinia
228쪽
L i 3' ε λ p R i Μ v s. mrocinium Gebraturhquod modo nundinas vocare solemii in pi edicti eomitis cassio se reci piunt. Itaque stimuissimus superueniens adolescens oricos ante murum stantes,ipsum armatos expediantes, non ut iociando, sed ut rem sesiam agendo viri. Eter aggressus est diu , di sortiter utrisque pum libus, tandem ut hostes castro se reciperent,coegit. Versis in fiagam Noricis,ac ex angustia portarum artatis,comes odidam Conradus de Dacho e tunc nobilis comes, postea dux si Rus Goatiae & Dalmati qui incautus extri remanserat,ab homibus capitiriSic' adolescens praefatum ducens comitem, ad propria cum victoria reuertitur. Cum, a multis sibi suaderetur, ut pecuniam magnam ab eo extorqueret, ipse ex innata sibi nobilitate, prauoriani doclinauit constia. Nam sicut sortiter cantum, sic eum liberaliter dimissum ad propria redire sine pecuniae exa ctione permisit.
Post haec Conrado duci,supradiisti Bertossi ducis filio, tum Indicit: capi si
pra memorato Alemaniae oppido Turem, praesidia ibidem poscit. Dehine timetis sibi etiam quibusdam de Baioaria nobilibus, praelati ducis terram eum ma gna manu militum introiuit,atque ad ultima pene Alemaniae procedens, ad Zarin usque ousdem ducis castriam peruenit nullo sibi obviante, vel resistere taente. Non multo pὀst etiam arcem ipsius quandam, quae cunetis adhuc cementibus inexpugnabilis esse videtur, cepit ec expugnauit: ae contramultorum opinionem, fortiummum reditissimum ducem tam acriter debellauit, ut ad patrem, patruums suum supplice eum Venire, ac pacem petere cogeret. Haec &alia tam ardua in ipsi puerili aetate gesislanegocia,ut non immerito eum multorum stirpore, de ipso dici possiuillud evange.
iii, Quis putas puer iste eritr
His diebus Amoldus osdam religionis habitum habens, is eum minise, ut ex
doctrina eius patrui hiemans, ex ecclesiastici honoris inuidia urbem Romam imgredit ac senatoriam dignitatem, equestiem ordinem renouare ad instis aries prorum volens, totam pene Vrbem, ac praecipue populum aduersus pontificem suum concitauit. Vnde di ad eorundem temeritatis, ves potius latuitatis corrobor,tionem, ab eis ad principem desti natu tale scriptum inuenitur.
Exterentissimum εαινοτο bis 'o Orbutotius Amiso, ara o Atinia Romam regis perseratin PopuluOeRO D1M,Salutem, PRO Imperi eluem minctio Arenationem. Regali excellentiae per plurima iam scripta nostra facis, ec legoria diligenter expositimus, qu modo in vestra fidesitate permaneamus , ac pro vestra imperiali corona exaltanda, omni modo augenda quotidie decertamus. Admiae quia regalis industria ut postulauimus restribere dignata nqn fuit, plane tanquase ecfidele, de domino ecpatre satis miramur. Nόs enim Misquid agimus, pro vostra fidelitate o honore facimus. Et quiderit,ein m& inlinium Romanorum, ve stio a deo regimini concessum, exal re tqus in eum statin' quo sitit tempore Constantini &Iustini ani ciui totum orbem vigor senatus, o populi Romani suis tenuere manibus, reducere, senarii pro his omnibus dei gratia reuit eo, di eis qui vestro imperio sesnper rebelles ex si qui tantum bonorem Romampe rid subripuerant,magna ex parte conculcati quatenus ea quae Caeseri ocimpesio de herentur, per omnia α in omnibus ob in eius, vehementer atque unanimiter satam in atque studemus.Et ob huius rei esse num ionum principium ac damentum sectimis.Nam pacem & iusticiam omnibus odi volEtibus obsesumus, soleti ino,
id est, turres di domos potentum vibis,qui vestio imperio ini cum Siculo ec
229쪽
Treverorima archiepiscopo,& Henrico Namurcense comite debellantibus,omniam praeda ct incendio comiticentibus,maximii reipub. dispendia expediabatur. Polonia quatuor fratribus,mbus cum quarto pro ducatu contendetibus,maxima effusionem sanguinis minabatur. Caeteris quo p Imperij prouincijs huius mali no extortibus,r pente per dexteram excelsi,tata fusta est mutatio,in sopitis omnibus his belloru tem pestatibus,in breui totam terram quiescere, ct innumerabiles ex Gallia 5c Germania contra inimicos crucis,crucibus acceptis,militiam profiteri cerneres. Sed antequam huius tam inauditae mutationis historia attingamus,pauca de priori turbulentia prae mittendastinc Qiralis castrum retis Bosin, derBresturnea in oe requisivim KG DB itis.
iGitur eo tempore quo praedictus Henricus Noricorum dux cuprgnominato neni rico Racisponesium episcopo,ciuibusin suis,ac Styrensi Marchione Odoacro gra missimam guerram agitabat quidam milites deorientali marchia egrin Pannonicintento ingrediuntur,ac noctu castrum Bosan, quod oc Bresburg, quod olim Imporator Henricus obsidione cinxerat,ex improuiso ag resti,capiunt: quibusdam com-Pretensis,non ilis occisis,alijs perfugam elapsis. Dod audiens rex Ungariat Geodi Heli regis illius,praemissis quiousdam comitibus suis,qui quare,vel qualiter hoc fictum fuerat,inquirerent ipse eosdem subsecutus, ad liberationem casti l cum magna Ungarorum properat multitudine. Comites quiprscesserant,ab oppidanis, cuius rei uia tam strauem rogi intulerint iniuriam, terter percunctantur. Si respoderunt, se nec pro Romanoru principe nec pro duce suo hoc fecisse,sed pro domino suo Bo-ritio. Erat autem Boritius Colomanni quondam renis Ungariae filius, prςdictum regnum rigariae ut in prioribus Chronicis dictum et iure hereditatio repetens,ac ob hoc adipiscenda,virosm principes Romanorum scilicet ac laraecorsi Dequenter solio citans,multos ex militibus nostris ad fauore suum pecunia inducens.Igitur rex Vmgariae superuetuens,castra* ponens,oepida cinxi diuersis instrumentis, tormento rarint genetibus adhibitis, ac sagittarijs oppido circillusis, utonici, eo quod duacui superioribus Baoariae partibus moraretur,princeps vero in remotis regni maneret locis,cum nullum liberationis suae solatium haberent,de lacienda cum Ungaris pace pertractare incipiuntata ne multis morer,mutuὁ colloquentes accepto a rege suo iureiurando promisso trium millium librarum in pondere, castrinia sibi reddunt, ipsi ad propria redeunti uex autem Ungarorum damnum sibi a Teutonicis illatum g inter ferens,ducem Noricum habens suspectum,hostem denunciat,exercitum. maximu per totam regni ilatitudine colligit. Sed antequa de egressione huius Gli, dicamus,breuiter quaedam de ipsius tertie situ,nationis* ritupraeliciancti videntur.
'Nulluminum & amnium cpnspicua, nemoribus diuerserum ferarum generibus p eius conferti tam innata amoeni late iaciei laeta,quam agrorum sertilitate locuples cognoscitur, ut tanquam paradisus deh vel Aegyptus spectabilis esse videatur. bet enim piae cherrimum, ut dixi, i paraliter spectaculum, sed ex barbarie gentis . v. aedium rarum ornatum, terminosque non tam montium vel syluaorum, quam cursu.m imprum numinum septos. Attingitur ab Oriente ubi Souuas molas fluuius Danubio recipitur, Bulgaria ab Occinite, Morauia & Orientali Teutonicorum K Minia : ad Astrum Croatia, Dalmatia, Hiliria, vel Carinthia: ad septentrionemBoemia,Poloni a umenta. Inter Austrum Orientem Roma:inter Aquilonem,*item Orientem, Pecenarorum εc Falonum, maximam venationum piam habenisi sed vomere acristio pene experte Campania. Crebras vero Ba
v xoi i irruptiones passuhaudinu si myribus,aut lingua agrestis manet de insitu
230쪽
Nam primo quod alibi latius a nobis diistum Ad Hunorum, qui ilicta Iordanum Cc
in bis dimeretricibus otii fuerant,direptioni patuit:postinodia in Auarorum crudis. ec immundis carnibus vescentium conculcationi, ad ultimum Vngaroru a Scythia e gressorum,qui ec adhuc eam incessit,ini sta est possessioni.Sunt autem praedicti Vimgati lacte toti, prostadis oculi statura humiles, motibus& lingua barbari & seroces, ut iure fortuna culpanda, ves potius diuina patientia sit admiranda,quae, ne dicam h minibus,sed talibus hominu moestiis tam desectabile expotat terram. Inhoc tamen Graecoru imitantur solertia,quὀd nulla rem magna sine crebra di longa cosultatione aggrediuntur.Denso cii vilistima in vicis ves oppidis ibi, id est ex cannis tantu ara exti Rrarissima ex lapidibus habeatur habitacula,toto aestatis ves autumni tempore papiliones inhabitanti Ad curiam regis sui singulis ex primoribus sellam secu pose tantibus conueniunt,ae de suae resp. mitu pertractare di discutere non negligunt: hiemis algore in domiciliis,qui habent id ipuam facientes. At omnes sic principi suo o sequuntur,ut unusquisidine dicam manifestis illa cotradietionibus exasperare, sed Noccultis faunis lacerare netis arbitretur Hinc est,ut O prsdi quin regna per lxx. vel amplius cliuisum sit comitatus, de omni iusticia ad fiscum regium duae)ucri partes coidant,tertia tantum comiti remaneat, nullus in tam spaciosis ambitu, rege excepto, moneta vestrionium habere audeati Quod si aliscis ex comitum ordine testem vel in modico offenderit, ves etia de hoc quandocv no iuste in atus fuerit, quilibet insimae conditionis Ita a cui mis us,eum licet satellitibus suis stipatum, solus comprehendit, in vinculis pompi, ad diuersa tormentoru genera trahit.Nulla sententia a principe sicut apud nos moris est, per pares suos exposcitur: nulla accuseto excusiuidi licentia datur sed sela principis voluntas apud omnes pro ratione habetur.Si quado vero exercitum rex ducere voluerit, cuncti sine contradiistione quasi in unum corpus ad natur.Coloni quide, qui in vicis morantur, nouem decimum, ves etiam istem Oct uum, ves inti unecessse fuerit,eum sirpelle is ad bellum necta uia instiuunt, caeteris pro Litura terrae domi relictis. ii vero de militum ordine sunt, nulla occasione nisi graui uim domi remanere audebunt At in ipsa regis acie hospites, quorsi ibi magna copia est, di qui apud eos principes dicuntur atus principis ad muniendum ambi Omnes pene tetri, tetris in armis procedunt, nisi quod iam ab hospitibus, quos nune solidarios dicimus, educati,ves ab eisdem etiam geniti,quanda non innatam, sed qua s extrinsecus assivim virtutem trahentes principes tantum 6c hospites nostros in pugnandi periti armorum. splendore imitivitur.Sed de praedielae gentis ritu haecctatasticianti
Gitur rex ad portam Mellam xx. pumatorum milia,vel amplius habens, emps in Icampo inter portam praelatam, octauuium Litabe qui Teutonica lingua inruest- ac Lemes quod nos vacante um dicere possumus,castra posuiti Dux etiacum suis non longe ex altera parte riuus e fluuij, qui imperii Romani,®ni illius ex vino Danubi j latere nam ex altero Marina fluuius limes est,suos conuocans, itide casu , metatur usis exploratoribus,qui si itum hostium diligenter inquirendo edisceienti Altera die rex in praedicto campo ad quanda ligneam ecclesa accedi ibin ab epis pis na eouis in puerilibus a positus,nonda militeinduerat accepta Eacerdotii benedi stione adhoc instituta armis accingitur. Post haec acies ordinat militEtistiis. 1 positis in capite duabus alis, in quibus sagit , quatenus vini hostium eminus e
leuia erant,& e regione una magna acie, i auunculus sinis Besa dux praeerat, propria legione ut aiu0plus qua . millia misit si retinens. Dehinc fiuvia Litine μ' improuisio exploratoribus ducis no bene, propter quod missi erantiobseruatib. tiui tradado permeat apposito mox in vicinis igne: dux itidem acies instituerat, ec ia qui s