장음표시 사용
151쪽
08 PAR, NEsis CATHOL. PARs I. Os Domini non interrogaui , non Ecclesiam , non Scripturas, non Patres , non Concilia, quamuis id tibi persuadeas, non Theologos, ac eos, qui te in antiqua fidei veritate integrum seruare poterant , ante impium tuae profectionis Consilium consuluisti:sed proprium duntaxat spiritum,conceptam indignationem, intestinum in Ro. Ecclesiam odium , occultam superbiam, secretam perfidiam , animi tumorem , ac praesumptionem, velut intimos consiliarios
tibi asciuisti. Proh Sapientes Consiliarij, M. Antoni, dederunt illi Consilium insipiens, idcirco. Speracti auxiliam in fortitudine Pharaonis. Scio, M. Antoni, scio te propterea ad Britannos confugisse , quod sub Serenissimi Regis illius protectione tutum, ac saluum
te futurum sperares. At num ignoras cor
Regis esse in manu Dei 3 Quid si illi pro Delici illo ingenij sui acumine , ac animi praestantia , quibus praeditus est, efficaciter aliquando Dei auxilio permotus, ac Veritate ipsa, qua nihil fortius, impcllente: abruptis tandem fallacium doctrinarum vinculis, quibus constrictus tenetur, liber ad pristinae, atque auitae religionis sinum redireti
Quonam simul spes illa tua evolaret ' Quo abirct
152쪽
An Aur. DE DOMINIs. I 2'abiret ξ ino euanus cerct Habuim quoque siduciam in umbra se'ypti. Cum enim ad Aegyptiacas Anglicanas te nebras transmigraucris, in quibus te latentem Ecclesiam sepultam veritatem, ac ubique oppressam lucem inuenisse putas, in iis summam tuae salutis spem ac fiduciam col locasti. At quaenam isthaec fiducia est 'Num ted gyptiaca umbra saluare poterit, quae AEgyptum perdidit Z An ignoras, teste Iob. Iab
Quod Behemoth sub umbra dormit in secreto
calami, in locis humentibus, protegunt umbrae umbram eii suiquidem Tartareus ille serpes non alium sibi quietis locum inter homines delegit, praeterquam frigidas vitiorum, atque erroriam umbras ; quas non sub Eliae iunipero, t Ionae haedera, non inter virosesia stantia, ac virtute praeditos quaerit, sed
in secreto Calami , inter arundineoS animos, leues, volubiles, & ad lapsum faciles, in locis humentibus, inter Bacchum,& Venerem sibi vendicat; ubi umbrae umbras protegunt , ubi vitia errores, atque haereses totient; SI tamen sub his umbris, quasi in meridie te tuto obdormire existimas. Verum te Isaiae verbis cQmpello. ID. Ini consilium, coge consilium, pone quasi nostem umbram tuam.in meridae , reuoca
153쪽
ΡAR pNpsis C ATMor. PARs M. Antoni, antiquu profectionis tuae Consilium, quod iniquum Dit, melius apud te consilium init de reditu cogita, & qui fidei
meridiem in caliginosa errorum tuorum umbra reposueras, nunc sal Obriori con sillo,, haeresum tuarum umbram , quae velut nox Omnem prorsus tibi veritatis lucem abscondit, in Catholicae veritatis meridie colloca:
alioquin id tibi profecto contingct, quod
Et erit vobis fortitudo pharaonis in cons sionem , is fiducia umbrae L egypti in ignominiam. Neque enim sereniis mi illius Regis potentia , si quando ad Catholicae fidei defensionem , cuius praeclarum olim titulum gessit , sese conuerteret , vllum tuis erroribus praesidium: sed ruinam , ac exitium potius esset allatura; aut si aliter Contingat, te ad Dei tribunal accedentem aliquando comitari , aut iuuare poterit utpote, quae nec sibi opitulari valeati quominus aeternam tibi confusionem pariat: Neque AEgyptiaca illa umbra , in qua modo velut in meridie exultas, ac fidis, cum primum Sol iustitiae Christus in iudicio apparuerit, &ηcunctorum errorum tenebras depulerit, Confusum ac trementem a perpetuae mortis ignominia vendicare pote
154쪽
AD M. ANT. DE DOMINIS. I 3rrit. Ac tunc quidem primum obstupescere incipies, & vltra omnem modum admirans, atque expauescens , forte illud Sa- Ο
pientiae usurpabis. Ego errauimus a via v
ntatu , cor iustiis lumen non utarit nobis, o Sol intestigentiae non es ortus nobis. Haec tecum perpende , & si minus hominum sermonibus acquiescis , Dei saltem te in hoc libelli tui limine alloquentis vocem ne
uibus M. Antonim de Dyminis, fugam Hr Mylasiam a S. R. E. sibi conFuluit. TAm vero prosectionis, seu potius defectionis tuae Consilium, ac Consilij capita
nobis examinanda sunt, ut ex illorum candida sin minus accurata discussione, addiscas Consilium tuum, nec Deum auctorem
habuisse, neque ulla ratione ab eo prosemifuisse. Duodecim huius Consilij capita ex hoc tuo libello nobis colligenda proponis. Primum est, Divina vocatio, a qua teoad hoc Consilium permotum fuisse dicis. Secundum, suspicio de veritate Romanae Religionis diu concepta. Tertium , innatum desiderium videndae unionis omnium EC silesiarum. Quartum , Romanae Ecclesiae
155쪽
t 31' PARAE NEsis CATHOL. PARs I. abusus.camnium,Rornanorum Theologorum, & Patrum in rebus grauissimis repugnantia.Sextum, vera Sectariorum doctii na Septimii,noua articulorum fidei, Romae confictio. Octauum, necis periculum. NO-num, vox Coelestis. Decimu , charitas Clitisti.Vndecimum fuga errorum M ab Osuum. Duodecimum, falsus Papatus. His Consiliorum capitibus te cum prinus permotum fuisse narras , ut Romana Ecclesita relicta ad Angelicanam transfugereS; Si quae prae terea ad tui Confiiij confirmationem addis, poliremo loco discutientur. - P RiMvM CAPUT CONSILL i. iDiuina nocutio
I Rimum quidem , M. Antoni, in CXo dio tui libelli, discessus tui facile Concipiendam in hominu animis admirationem abstersam cupis,ea potissimu ratione, quod ultra decennium ut ais 4 consilio discussus, cxquisitaque doliberatione maxuratus fuerit. At quem apostasiae tuae admiratio rapiat, nisi qui scelera ipsa quae in orbe perpetraritur digna admiratione ducat, quae potius vel lachrymis prosicquenda, ves suppliciis expianda sunt.Q'id enim dignum admira-- ione
156쪽
AD M. ANT. DE DOMi Nis. is stione gessistiξEras Catholicus,nunc Haercti-CUS. eraS Praesul, moX transfuga, quis id stu peat Annon vox Apostolica est futuros in Ecclesia Aseroticos. In vobis, inquit Petrus Erunt magi iri mendaces, qui introducent Sectas
perditionis. Certe ii quid in hoc tuo discessu mirandum est illud maxime, quod tam diu discestum tuum distuleris: cum enim
prauus errorum tuorum foetor , licet vi omni a te compressus , iam totius Romanae
Curiae nares pridem insecisset; quidnam aliud omnium animis persuadebat, praeter, quam tanti foetoris parentem, diu in Ecclesia stare non posse : sed mox ad Haereticorum sterquilinia, veluti ad p priam se
dem migraturum Cum vero transmigra'tionem usque ad decennium protuleris, sane non alia nobis admirationis causa esse
Sed quid audio,discessum narras. Vnde A Spalatensi Episcopatu Z Equidem, at non satis est : ab Ecclesia discessisti, ab Ecclesia Catholica, ab Ecclesia Apostolica, ab Ecclesia super Petrum ex Domini voce fundata, Tu es Petrus, ct seper hanc Petram aedificabo Ecclesiam meam. Iam ubi mens , ubi prudentia , ubi consiliunx: tune istud velut egregium facinus iactas , quod te
157쪽
4 PARANgs is CATHOL. pΑRs 1. Ecclesiae desertorem prodas, quod te a Delsobole expellas, quod Christianae natiuitati valedicas3Mescis coeleste Cypriam dictum: non habet Deum patrem, qui non habet Ecclesiam matrem ρ Nescis inter Christi sobolem computari non posse,quem sponsa Ecclesia Christo non pepereriis Nescis teste Hieronymo I profanum esse, qui
extra Romanam Ecclesiam agnum Comederit 3 Nescis , auctore Augustino, omnia extra Ecclesiam haberi posse, salutem haberi non posse Sed cum apostafiae tuae admirationem sublatam optas ausam profers , quae illius turpitudinem auget. Ne que enim repentina leutatio , aut vehemens animi impetus te in apostasiam prae cipitem dedit: sed scelus animo concepisti versasti, agitasti, ac diutina mentis corru ptione deliberatum ultra decennium iam
uisti. Quid est , M. Antoni , qudd tam
diu conceptam animo apostasiam statim non peperisti Equidem si vera fateri vis duo foetus in mentis tuae utero, velut in alterius Rebeccae ventre colluctabantur : Ddes nimirum , haeresis: diu decertatum est, Vterque praeualere, ac prior egredi C piebat. Quid tandemZpraeualuit haeresis, ac altero vi oppresso,sola erupit. Quid mirum,
158쪽
AD M. ANT. DE DOMINIS. 3 3 squod tamdiu conceptum partum in animo gestaueris' Viperinus partus erat ; parere non poteras,& si aliquando parere deberes, vi tibi pariendum fuit, quod parentis viscera rumperet, & ad necem raperet. Vide quam immaturo consilio, licet ultra decennium protracto, praecipitique deliberatione horrendum scelus pepereris: prauus enim animus expers consilij est, neque ullius sce teris unquatri iusta, aut matura deliberatio esse potuit. Verumtamen primum iniqui huius tui Consilii caput ante propositum discutiamus. Meam hanc, inquis, in loci mutatione
Diuinam esse Socationem, non humanam: nutilo modo aut possum, aut debeo ambigere. Primum quidem, M. Antoni, quaenam haec tua loci mutatio fuerit , statuendum est, ut inde te in ipso limine, in apertas contradictiones ruere facile demonstrem. Non semel in hoc libello tuo profiteris, re Episcopatum tuum Spalatensem inuitum deseruisse atque a Romana Ecclesia, velut a Babylone aufugisse : igitur extra controuersiam esse debet , hanc loci mutationem, de qua nunc agis, non aliam esse,
praeterquam Episcopatus Spalatensis, MEcclesiae Romanae desertionem : ab his
159쪽
i3 6 PARAENEs is CATHOL. PARs L ve puto 3 non dissenties. Iam velo si Episcopatus Spalatensis , & Romanae Ecclesiae desertionem tam cerram , aC indu bitatam Dei vocationem esse Censes , ut
de ipsa nullo modo tibi ambigendum sit: plane dubitare non debes, praeter Diuinam vocationem fuisse, quod prius ad Episcopatum venires , ac Romanae ECClesiae, vel alterius Babylonis ut dicis ) erroribus atque abusibus communiniCares.
Cum enim Deus homines non ad sal sam , sed ad veram Ecclesiam, & ad veros non falsos Episcopatus vocet: id profecto crede dum est,ipsum te ad Rom. Ecclesiam, quam non Ecclesiam , sed Babylonem prindicas, aut ad Rom. Ecclesiae Episcopatum, quem falsum, & aequivocum existimas; nullo modo aut vocasse, aut vocare potuisse.
Iam contradictiones ostendo. Si te Deus ad Rom. Ecclesiae Episcopatum nullo modo aut Vocauit, aut vocare potuit: quid tu in hoc libello, Num. i o Christum te Ca-Nem , ac Episcopum in suo grege posuisse affirmas Cum enim non nisi in Romana Ecclesia Episcopus fueris: vel Rom. Ecclesiam, noua repugnantia, Christi gregem.&Ecclesiam appellas, vel si Ecclesia non est,
160쪽
An M. ANT. DE DOMlNIS. ISTgrege non posuit. Cur te ubique Spalatcnsem Episcopum nominas: Cum te ipso auctore) in Romana Ecclesia nulli Episcopidini nisi aequivoce' Igitur vel tu nullus Episcopus es, Vel a qui uocus; vel tandem si Episcopus es, Babylohicum potius quam Ecese siae Episcopum teipsum nuneupare debes: Cum non ab alia , praeterquam a Rom. Ecclesia, quam Babylone appellas, ac proinde a Babyloniis, Episcopus consecratus fueris. Quid tandem Num. 6.&8. te id tuis exi gentibus meritis, ad regimen Ecelesiae voscatu : ac prius Episcopatum Segmensem, tum Spalatensem Archiepiscopatum ab Ecclesia accepisse narras.Qctaenam haec E clesia est, ad mitis regimen promotus es Quae etiam te ad Episcoparim vOCauit, promouit, evexit 'Romana plane: Ergo Rom. Episcopus es. Quod si Rom. Ecclesia nullos veros Episcopos habet, ergo nec tu verris Episcopus es, nec te Deus ad Episcopatum vocavit. Porro si Deum te ad Ecclesiae Episcopatum vocasse credis, profecto tui Episcopatus desertio , Dei Vocatio non suit. En tibi apertas contradictio
Qu5d vero ad Romanam Ecclesiam attinet. Manifeste in teipsum impingis,
