장음표시 사용
151쪽
aliquando in aymis sacrum consciunt sacrificium P ro Nonne viri schismatici querela haec videtur signifi- re, Alexandrinam & Hierosolymitanam Ecclesiam
ante schisma aetymo usam esse, ac noluisse aZymis reiectis Graecorum schismaticorum exemplum sequi Nonne credibile est, plerosque Orientis Episcopos , qui a Fide Catholica desecerant, disciplinam quoque
ad materiam Eucharistiae pertinentem mutasse, ne Romanorum Ecclesam imitari viderentur' ro Quis enim non sbi facile persuadeat, tot Patriarchas &Episcopos , aut illegitimos aut haereticos, pulcrum existimasse ac gloriosum, diversos a Catholicis ritus etiam in maximo totius Christianae religionis Sacramento amplecti , ut hac veluti tessera ab orthodoxis discernerentur λ Num mirum sit, Graecos huiusmodi Episcopos id facinus ante saeculum VII. admi-ssse, quod postremo schismate Graeci perpetrarunt , qui posequam tunicam Domini inconsutilem diviserunt , tit perpetuae dissonis scandalum interponerent, Sacrificii risum sermentato pane in locum a1ymi substituto temere muta te 8 a I Hactenus sunt conjecturae, quae aptissimae videntur ad persuadendum, etiam apud Graecos primis Christi saeculis aetyma in usu fuisse : quam sententiam contrariorum locorum dissolutio magis confirmabit.. Primus omnium distatuendus est locus Ioannis Grammatici Alexandrini, cos nomento Philoponi , quo in primis auctore sententiae suae adversarii utuntur. Is nomo sexti saeculi contendit, Christum Dominum pridie mortem suam non celebrasse Pascha legitimum , eoque in a7ymis Eucharistiam non instituisse: quandoquidem ait, si Christus sub specie paniss εο ὶ In epistola ad Petrum Patriarcham Antiochenum apud Baronium ad an. Ios . f. 32. Vide annotat. 4. ad S. Nic laum I. ao in Iacobus Cardinalis de Vitriaeo in Historia Orientali cap. 38. apud Mabillonium Dissertat. de azymo di fermentato . Cod. 3. pag. 33o. Aia. Innocentius III. lib. 4. Mysteriorum Miuis extrema
152쪽
ΗISTORICA XI. rarius aetymi corUs suum discipulis dedisset, fore ut id
etiam tum in Ecclesia fieret. aa Id vero istum evertitur hac responsione. Nam omnis Ecelasia Orientalis prioribus saeculis credidit, atque adeo pro certo habuit, Christum ultimam coenam diebus azymorum peregisse. Asianorum Ecclesiae morem, quem sequebantur, celebrandi Paschae Luna XIV. defende hant exemplo Christi, qui eo die Paschalem agnum comederat. 23 Origenes Tract. 23. in Μatin. aD serit, Christum more Iudaico Pascha ultimum celebrasse. Origenem secuti sunt Theophilus, S. Cyrillus , S. Proterius Alexandrini Patriarchae, a S. Epiphanius Haer. 3o. f. 22. Theodoretus quaest. 24. in Exodum, & S. Ioannes Chrysostomus Hom. 8I.,& 8 . in Matth. Qtiar opinio inter Graecos adeo communis fuit, ut Photius in Bibliotheca Cod. ii 5. as scripserit, non modo S. Ioannem Chrysostomum, sed etiam omnem Graecam Ecclesiam docere, Pascha legitimum a Christo celebratum fuisse . quod si ita est, prosecto consequitur, Graecos prioribus Christi sarculis panem sine fermento consecrasse, quod non
eo anno, quo Christus extremum Pascha celebravit. Idem M hillonius Dissertatione memorata cap. 1. pag. Iag.
as Verba ipsa Photii sunt in superiore Disputatione de
153쪽
secissent, si Salvatorem pane fermentato usum , scivissent: ac proinde Graecos iuxta , atque Latinos azymi consecrandi morem ab Apostolis accepisse , Millos quidem , ut Christum imitarentur , per aliquot saecula , hos vero usque ad hanc diem constanter acireligiose servasse. Quare ex testimonio Philoponi illud unum videtur confici, morem fermentati consecrandi id aetatis in aliqua peculiari Ecclesia obtinuisia se , non autem Κηste toti Graecae Ecclesiae communem neque Graecos pane fermentato semper usos esse. Sed esto Graeca Ecclesia Philoponi aetate fermentato usa fuerit . Quomodo fermentati usum illum a primis usque Christi staculis repetendum esse probabis λ Certe aut auctoritate, aut Traditione . At auctorum testimonia certa & explorata nulla sunt. Tra ditionis vero fundamentum quodnam erit J Num locus Philoponi λ at Philoponus nihil dicit. Num E clesiarum consensus P at de eo haudquaquam com
Id constabit, inquies, ex s. Aligustini, & Irenaei
doli rina, iuxta quam Perpetuus agymorum usus aput Latinos ab Apostolis in Disputatione superiore deductus est, cum saltem Cerularii aetate Graeca Ecclesia omnis sermentatum communiter adhiberet. Nihil minus. Nam tempore Cerularii Ecclesiae Patria
chales, ne quid de aliis dicam, ab antiqua disciplina jam desciverant, instigantibus Episcopis schisma
ticis & haereticis , qui sedes illas subinde occupaverant . Atque haec ipsa Patriarcharum successio vel in termissa suit, vel omnino cessavit . Ρost captam a Saracenis Hierosolymam anno 63ῖ. ad finem usque saeculi XI. , cum Latini Urbem illam in suam di
tionem redegerunt , quinque aut ad summum sextanto temporis intervallo numerantur Patriarchae Hierosolymorum . Successio vero Patriarcharum Alexandrinorum licet usque ad medium ferme saeculum VIII. legitima haberetur ; difficile tamen fuerit eosn Dinatim recensere, qui titulo duntaxat Patriarchariu runt per id tempus , quo Alexandria barbarorum
154쪽
dominatu pressa &. amicta est. Quid Antiochia λ Nonis
ne ab Saracenis circiter annum Christi 683. occupata, per tria serme iacula nullos Episcopos habuit , aut saltem eorum nomina nos adhuc latent st De Constantiri litana tandem nihil dico . Illam enim ab Apostolis sundatam non fuisse, nemo ignorat . Ex his, ut arbitror, patet, usum fermentati apud Graecos non posse secundum doctrinam S. Irenaei ab Aiapostolis deduci . Etenim is requirit non solum , ut Communis mos sit, ut ab Apostolica inititutione derivari queat: sed etiam ut successio legitima Episto porum i illius Ecclesiae, in qua mos eiusmodi servartur, i Dumquam interrueta suerit . .
ii locum Philoponi maxime urget, ut ostendat,
fermentati usum ante memoriam omnem apud Graecos in-
villaisse, et i idem sententiam suam probare nititur hoc etiam modo . orientalem Ecclesiam ipso Christianae religionis exordio , ut ex epistola Irenaei narrat Eusebius lib. 3. Hist. Eccl. cap. 2 . , servasseritus ab Ecclesiae Occidentalis ritibus diverses ; quam diversitatem per varias Ecclesias -- in sicis Sam is agnoscit etiam Photius epist. 64. ideoque fieri potuin se, ut Ecclesia utraque panem diversum ad Eucharistiam conficiendam adhiberet. Hanc conjecturam confirmari auctoritate Origenis in Matth. cap. XVI. 16. , ubi differens de sermento Phariisorum : Aunon, inquit, aliquando fermentatum offert super A .
i, Aliud testimonium desumit ex Chronico MS. D tii Episcopi Mediolanensis , qui medio taculo sexto
vixit . Quo in Chronico dicitur S. Ambrosius Grae eorum Ecclesiam in plurimis sociis venerabiliter imitatus fui sse, sacri frium eorum , s licet fermentatum , ctim nostro avmo in celeberrimis Festititatibus , maxia me in Resurrestione Domini benedixis. Proseri insuper testimonium Humberti Cardinalis in Responsione ad Nicetam, ubi aperte innuit, tem
155쪽
Graecos alio pane usos esse, quam Latinos.
Illud denique addit, quod Graeci ante schima Pho- tumum pane denso re integro , iisdem omnino inser mentis , atque ritibus utebantur in Liturgia famas , quia
lus etiam nunc utuntur: atque ex eo quod de pane
integro re denso eo ranulam lanceola demebant in sacri cium , colligit, panes ab ipsis tum adhibitos fuisse eras, sis re inpares , quales in usum communem redunt sta est fermentatos . . . . . '- Uerum haec indicia omnIa levissima sitnt . Nam nec Eusebius, nec Photius aliquid dicunt, quod panem sermentatum , aut aetymum indicare possit Quod spectat ad Origenem , primum non constat , utrum de Veteris, an Novi Testamenti sacrificio loquatur e deinde si adiquando fermentatum offertur δε-
per Altare , ergo non semper, ut volunt adversarii remo nonnumquam etiam aetyma. Postea , si quidem Origenis mentem assequor, tantum abest, ut serme tatum offerri asserat, ut etiam contrarium senifice Nam iuxta editionem Petri Danielis Huetii r ουτω5 , inquit , w ποτε ζυμη ου 4προστέ τM o 'υ eo e M. Ita -tem numquam fermentum offertist super A rare: a8 3 Duae vero negantes particulae apud Gra
Porro Chronicore Datis nihiI officit asserisoni nostrae. Praeterquamquod enim non est credibile, S. Ambrosium duplici panis genere sementato & aetymousum esse, opus illud falso Datii nomine inscriptum observarunt viri doctissimi Pagius, Menardus, Bona et quin Mabillanius ipse, qui eo usus est, fatetur nomiisere Mi de Mius Granici auctσritate certo pronuntia
αν Vide annotae. r. ad s. Agathonem o
as Part. T. pag. a I. edit. Rothom. anno r66g. Iu QI. . ay ὶ Μabillonius Dissertat. De atymo ac sermentato capiast. ag. 334. Bona lib. I. Rer. Liturgie. cap. 23. f. 7. Menardua in Librum Sacramentorum S. Gregorii tom. 3. pag- 386. Pagiua ad au. ssa. f. 37.
156쪽
. Iam vero certum eli, quidquid dicat Cardinali: Humbertus, nullam in Synodo VI. factam aetymi aut
fermentati mentionem. Quod spectat ad extremum, non apparet, cur panis azymus talis esse non potuerit, qualem tunc Graeci adhibebant, densus, integer, crassus & inflatus Et lanceolae usum recentem & novum esse, advertit Jacobus Goar in Euchologio pag. II 6. Qui sententiae de perpetuo apud Graecos usu semmentati consentit , eam conatur aliis indiciis stabiliare. 3o Recitat primo loco Graecorum Patrum cai testimonia , qui panem consecrandum appellant com
Subiungit acerrimas Graecorum querimonias adve sus nationes throno Patriarchali Constantinopolitano subiectas , quae azymis praeter communem usum uti
Addit, ob eumdem usum aetymorum reprehensos esse Armenios , eumdemque usum apud illos coepisse circa tempora Synodi VI, Generalis , restquam defecerant ad haeresim Eutychianam , ex decreto G ciliabuli in Urbe Manaschierti in finibus Hircaniae ab Ioanne Οχniensi Patriarcha coacti, ut narrat Clemens Galanus Part. I. Conciliationis Ecclesiae Armeianae cum Romana cap. II. pag. ao I. ga γ
t 3o J Bona lib. x. Rer. LiturgIe. cap. 23. . r. 3α ὶ Iustini Martyris , qui prope finem secundar ae pologiae θνmonem habens de Sacrifieis Missis: Non enim, ait , ita si
mimus ur communem panem , ct communem potum , sive aetatius Aterpres vertit , ut vulgarem panem , di vulgare poc Ium . Irenaei II. 4. cap. 34. Iam non communis panis est , sed
Eucharistia. Gregoria Nyssent orat. in baptismum Chνisti: Panis item panis est initio communis , sed ubi eum mysterium sacrificaverit, Corpus Christi fit & dicitur. Ἀνilii Hierosebmia rani Careeb. stag. 3.r Panis Eucharistiae post Spiritus Sanminvocationem non amplius est panis communis , sed Corpus Christi. Udori Pelusiotae Iib. a. epist. xoq. t Spiritus Sanmas in mystica mensa communeu, panem Christi corpus faeit.
157쪽
Ad primum respondeo , sanctos illos Patres, ut cuIalibet eorum verba attente perpendenti perspicuum fiet, sumere vocabulum panis communis non proprie &prout opponitur pani azymo , sed quatenus opponi tur pani consecrato , seu Corpori Chri iti . Quamquam quid prohibet , quominus etiam panis azymus panis communis dicatur λ Nonne ex eadem materia constat, ac sermentatus λ Nonne , ut ipse Eminentissimus B na Cornelii Celsi auctoritatem secutus fatetur , panem utrumque aetymum & sermentatum Romani, ac gentes aliae adhibere communiter consueverunIRNeque ex Graecorum querimoniis adversus eos , qui Zymo uterentur, aliquid conficiunt. Nullus enim scriptor in medium adduci potest , qui insurrexerit contra Ecclesias aetymum consecrantes ante S. Niconem , qui sub finem saeculi X. objit. Nam quod spectat ad Ebionitas, numquam S. Epiphanius illos C arguit , quod aetymis uterentur , quoniam ea in re Sanctos imitabantur, sed tantum quod aliam mysterii partem aqua sola perficerent. At enim Ebionaei imita-tati sunt Sanctos quoad ipsi ruseris, non eorum miseriam alioquin dicendum foret , eos aquam quoque --hibuisse ad imitationem Sandiorum , 3 3 λ cum S. Dpiphanius utramque conjungat. Acuta sane i rite pretatio, & ad evadendum quidem apta , ad sensum vero ac mentem Epiphanii minime accommodata . I seria persciunt per avma , ait S. Epiphanius . Num dici potest, verba haec ad ipsa tantum Mysteria, ac non potius ad Sacrificii materiam pertinere Verum quidem est, Ebionitas aquam solam consecrare solitos: at hoc id non est, in quo illi Sanctos imitabantur, neque id S. Epiphanius significare v luit .
synodum eongregavit in inbe Man uireti in eonfinibus mPeania proviaeeia, ubi convenientibus eum Armeniis sex Albriis Misopis , do nita fuit in Christo tina natura, tina voluntas, s una προν fueruntque a saeris ablata mysteriis fermentum s aqua .r seque flaturum est , non usa amplius in sacrifieiis aquam
33 3 Bona lib. a. Rer. Liturgie. cap. 23. f. I.
158쪽
Iuit. Duo enim inter se distinguit, ac dicit, Ebi
Maeos secutos exemplum Sanctorum usos esse mimo,
deinde e vestigio subiungit, illos ad aliam Sacrificii pa
tem conficiendam adhibuisse aquam solam, qui unus erat ex erroribus Ebionitarum. 3 Tandem quod pertinet ad id, quod tertio loco o lectum est: non nego, Graecos ante tempora Synodi VI. fermentato uti coepisse: id enim docet supra allatus Philoponi locus: nego tamen, Galani testimo- 'nio probari , morem huiusmodi communem in Ecclesia Graeca fuisse , & Armenios eo tempore pane azymo sacrum facere coepisse . Nam centum & a Plius ante annis azymus apud Armenios sacrificalis erat: siquidem , ut supra dictum est, Moses Armeniorum Catholicus ideo Constantinopolim ire recusavit, ne ibi fermentum sacrificare cogeretur. Neque in Concilio Manaschierti habito Armenii anathema contra Synodum Chalcedonensem dixerunt, sed in conventu anno 134. , centum & tribus annis post Concilium Oecumenicum IU. celebrato in Urbe Titan, quo tempore Armeniorum nonnulli eiurata fide Catholica Eutychianis adhaeserunt, seque ab societate Ecclesiae separarunt. In hoc autem Tibinensi conventiculo nulla mentio facta est de sacrificio aetymorum , sed reiectae tantum sunt Traditiones aliquae, quas Armenii a S. Gregorio primo ipsorum Patriarcha, aliisque majoribus acceperant. Sed de a-
etymo Graecorum iani satis est argumenti. Quo autem tempore ab usu au mi consecrandi r
- cesserint, nihil certi videtur posse constitui . Existi-- maverim, Graecos illorum quinquaginta annorum spa-
tio, qui a medio saeculo VI. ad initium saeculi VII.
expressa Μ1steria vero videliset preMiunt Deundum imirationem Sanctontim in Eeeissa anno in annum per , cratiam partem Usterii per AEquam solam . it 3s Constant haec ex Narratione de rebus Armeniorum in Bibl. Patia tom. ra. pag. 816. S. 337. vide Pagium ad an. Vsa.
159쪽
numerantur, aZyma abiecisse. Sane Philoponustur, Graecos exeunte saeculo VI. panem fermentatum usurpasse, quamvis non designet Ecclesiam , quae eo uteretur, nec significet quam antiquus & communis hic usus fuerit . Id etiam certum est , ritum illum in omni Graeca Ecclesia usurpatum non fuissse . Etenim Ecclesiae Catholico Armeniorum subjectae, quae mannam Ecclesiae Graecae partem constituebant, cum mille & amplius essent, aetymo utebantur: quod, ut supra dixi, in caussa fuit , cur Moses Armeniorum Patriarcha , aliique Episcopi a Mauricio Imperatore arcessiti Constantinopolim ire recusaverint. Praeterea Armenii, ut pariter dictum est, anno 16 a. interfuerunt Concilio Oecum. X. Constantinopolitano II. , unde colligas , Ecclesiam Constantinopolitanam aZymo tunc uti consuevisse. Nam alioquin Armeniorum Episcopi recusas ent communicare cum Episcopis su tectis patriarchar Constantinopolitano , quemadmodum postea Moses Catholicus, aliique Antistites secerunt, eam solum ob rem , ne furno coctum panem . hoc est fermentatum comederent . Inferre ex his licet , ab anno. 3o ad finem saeculi UI. Ecclesiam Constantinopolitanam, aZymo ablegato, sermentatum ad hibere coepisse : cuius exemplum , uisole obtinentis Iocum principem inter Graecas Ecclesias, imitantibus
subinde aliis Ecclesiis , sermentati usus paulatim us ve ad ultimum schisma increverit . Hinc Michae ICerularius, ejusque sectatores obtrectare Latinae Ecclesiae non dubitarunt , ouod panem aZymum consecraret, quamvis, eorum cecesseres morem istum tamquam legitimum, aut saltem indifferentem respexis.sent. Neque enim Patres Synodi inlinisextae anno 692. celebratae vitio Armeniis dederunt, quod aχνmo ad rem divinam faciendam uterentur. Sed perge porro. Ab anno 333. usque ad sarculi finem quatuor Patriarchae Constantinopolitanam sedem
tenuerunt. Mennae anno 332. vita fimcto anno eodem suffectus est Eutychius , qui statim per litteras rogavit Uigilium Pontificem, ut Concilium indice
160쪽
ret dirimendae controversiae trium Capitulorum , cmae Ecclesiam perturbabat . 36 Annuit Pontifex , A sp. nodus , quae locum inter Oecumenicas quintum o tinet, eodem anno I 33. Constantinopoli habita est is Paullo post , cum Eutychius Iustinianum Imperatorem in novum errorem lapsum castigasset , 1mper
tor ira percitus, conventu anno coacto patriaris
chatum illi abrogavit & Ioannem Exscholasicum mi gnae Antiochiae Responsalem a Constantinopoli agentem, in ejus locum suffecit , annitentibus haereisticis, quibus adhaeserat . Ioannes iste, tertius hoc nomine, se pro Patriarcha gessit usque ad annum 377., quo obiit diem supremum, & Eut hius thronum conia fantinopolitantini secundo accepit . 38 Eutychio a no 381. subrogatus est Ioannes 1 U. cognomine tem-nctor, quem cum Eutychius morti proximus sibi sitia sectum iri praevidisset, eumque nosset intus & in cuia te, professus est, se electionem hujusmodi non probare . Concilio ex Episcopis, qui erant Constant1n pili , & pro ius aberant, congregato, ut caussam regorii Antiocheni cognosceret , nomen Episcopacentimenici seu Unieterfatis sibi arrogavit . Id aegre tuis lit Pelagius II. pontifex Romanus, ejusque succes rGregorius Magnus, quo regnante , Ioannes novum& ruperbum nomen ubi arrogate perseverabat. 39 Joannem anno 396. excepit Cyrtacus . Hic quoque eum Oecumenici titulum assectaret, eoque Concilium indixisset Cqnstantinopolim, S. Gregorius ab eius amisbitione omn a metuens, epistolam ad Eusebium Theia
salonicensem, & ad Episcopos Orientis dedit,
ut sese Cyriaci audaciae ac temeritati opponerent ,
sci in vide annotat. 3. ad vistilium pontigeem .i 3 Theophanes in Chronographia pag. rsa. edst. veneas ,s Idem Theophanes ibidem pag. xεν.
s εο ὶ Idem s. Gregorius lib. s. epist. Ig. S 19. nomen Epustopi tinisersariis dicit mastum, nefandum, sultum, superbum ,