장음표시 사용
61쪽
mum quia non convenit de tempore , quo Petrus diacitur Romam venisse.' Ad primum quod attinet , idcirco S. Lucas pros ctionem D. Petri Romam non refert , quia eius institutum est gesta praesertim D. Pauli praeceptoris sui narrare , non vero aliorum Apostolorum facta omnia
singillatim describere. aa Sane post caput Actorum
decimum sextum Petri oblitus videtur . Quamquam nec ea omnia , quae spe'ant ad D. Paulum , Lucas memoriae prodidit. Etenim D. Hieronymus in cap. a. ad Galat. , ubi affert rationem, cur is non memine rit dissidii, quod Antiochiae intercessit inter Petrum& Paulum de observandis Legitimis , scribit, non m rem esse , s Lucas hanc rem tacuerit, eum o alia mul
ta , quae Paulus fusinuisse se replieat , hisoriographi lia
rentia praetermiserit. Ad secundum respondet D. Hieronymus in cit. Cap. a. ad Galatas e Occulta his oristir ouaesis : Quid igitur RPetrus s invenisset ex gentibus , non eos adducebat ad
Fidem P Aut multis si ex circumcisone aliquos reperisset, non eos ad Chrisi baptismum pinvocabat P Quae ita solvitur , ut dicamus , principale singulis in Iudaeos σGentes fuisse mandatum , ut qui visendebant Legem , haberent quem sequerentur , qui Legi gratiam praeferstant , non deesset eis doctor , praevius . In commune vero foe res habuisse propositi, ut Chrso ex cunctis gensibus Ecclesam confregarent. Legimus enim o a Sancto Petro gentilem baptietatum fuisse Cornelium, θ' a Paulo in Synagogis Iucorum Chrisum saepissme praedicatum. 23 Legimus etiam, Petrum a Deo electum, ut peros erus audirent Gentes verbum Manaelii , & Paulum conversum ad Gentes, quod Iudaei, quibus oportebar pri-
xx S. Dan. Chrysostomus in Acta Apostol. hom. I. t m. s. pag. E. t Maxima pars aurem ιibri Pauli gesta sunt , qui plus amnibus Iabormis r euius rei caussa est , quod is, qui hunc ι brum seripsit, Beatus Liaeas, eius esset diseipuItis: eiatur virtuissem tum ex aliis multis cernere es , tum maxime , quod doctorisus indefinenter baserit.
62쪽
mum loqai verbum Dei , repellerent illud , o indignisse rudicarent aeternae istae. Ad tertium quod spectat. Libenter do , historiis falsitatem colligi ex Scriptorum dissensu , si in historiar
praecipuis capitibus dissentiant e nego autem, si lincircumstantiis duntaxat quibusdam non conVeniant . Contingit enim aliquando , ut de facti veritate constet , de tempore autem , quo id fac tim eii , haud Compertum sit. Quid certius Christi nativitate δ quid
morte' Quid tempore , quo natus , ac mortem pas
sus est, incertius aue Similiter Christum mortuum
esse sub finem Hebdomadum Danielis tam certum est, quam quod certissimum . At unde inchoandat illae sint, ab Cyro ne, an ab Dario, an ab Arta serxe Longi mano, an ab Artaserxe Memnone , magnum est inter Chronologos certamen. Itaque cum S. Petrum Romae fuisse, & Romanam Ecclesiam constituisse , omnis testetur antiquitas, variae ac discrepantes de tempore , quo Romam advenit, sententiae prosectam ab antiquis veritatem infirmare nullo modo posse
Actori eap. XV. 7.& eap. XHI. 46. as Vide Historiam nostram Familiae saerae eap. I. & I3. De Christo Domino. 26 ὶ Orosius lib. 7. cap. 6. dicit , Petrum Romam venisseeinrdio regni CIaudii . Eulebius in Chronico , S. Hieronymus De Viris illustribus eap. r. secundo Fasciculus Temporum anno quarto Claudii, alii septimo, alii decimo tertio, alii initio regni Neronis , ut observat Honoratus a S. Marialom. x. Animadversionum in Regulas ct usum Critices disset .
Lactantius De mortibus persecutorum cap. a. scribit, Petrum Romam advenisse, eum iam Nero imperaret. Anastasius quoque Bibliothecarius narrat , Petrum ingressum in Urbem Rotnaiis sub Nerone Caesare. Quem loeum explieans Blanchinus in notis ad eumdem Anastasium Bibliothecarium rom. a. pag. II. Initio scilicet principatus Claudii Neronis Drusi filii, eυjus sirpi tam familiare fuit cognomentum Neronum, Sabina lingua fortem sani eans testibus Aeronio ct Gellio, ut Ode 4. lib. 4. Horatius his υοret Nerones eius agnaros ς ει filius Domitius ascitur ingentem Claudiam Nero si appellatus, prout hie etiam nomina- C tur φ
63쪽
tur ιin. 8. vel se de Domitio μνone intelligit , posteriorem εὐυentum Petri cum priore confundit. S. Leo se m. 8o. cap. 4. pag. I 64. tom. r. Ita alloquitur S. Petrum: Nee mundi Dominam timet Romam , qui in Caiphae δε- mo expaveras Sacerdotis anelliam . Numquid aut iudicio Pilati , aut saevitia Iudaeortim minor erat vel in Claudio potestat, vel ira Nerone erudeliras' ubi ad marginem adiicit Paschasius Quesnellus : Petrtis sub Claudio Romam venit, sub Nerone moritur. Ecclesia nullam ex his Epocham probat, aut improbat: hoc solum ponit pro certo, utpote traditum a Maioribus, D. Petrum Romi fuisse, ct Ecclesiam Romanam fundasse. Cuius rei memoriam quotannis celebrat XV. Kal. Febr. nomine Cathedrae S. Petri Romae . M autem Romana cathedra omnibus inferipta Martyrologiis, Romano, Bedae utileato, Usu ardi , Monu . Rabani , Notheri, Bellini, ct vetustissmo S. Hierou mi , aliisque
Mn. perantiquis, ut est apud Bollandum die Ig. Ian. to m. a. pag. iga. qui s. 6. subiicit, eam solemnitatem. quae R mae s incertum quibus caνssis exoleverat , a Paulo IV. res turam fuisse . P. Quesne IIus in admonitione praeposta se imoni ς6. S. Leonis credit, tisque ad Pauli IV. decretum, quod anno as 38. die et 3. Ian. editum est , unicam fuisse in Ecclesia solemnitatem VIII. Kal. Martias , qua utriusque s Cathedrae Romanae , S Anti
chenae memoria , veι potius generaliter assumtio S. Petri ad Episcopatum honore debito celebratur . Ceterum , ut ait Baronius ad an. 4s. f. II., ipsa prima Pontificia Sedes Perri, Carhedra , inquam, lignea , dignum plane tantae rei eximiumque monumen-rum , quam plurimis semper miraetitis ilIustrata , a maioribus asservata , in eiu Idem Petri Baslica Vaticana recondita hactenus c oditur, ει certis diebus pop&Io visenda exponitur . vide dis sertationem De Romana Cathedra , quae inserta est notis ad Anastasium Bibliothecarium tom. q. Pas. 15. .
64쪽
. De proximo successere D. Petri , Clito
diverso ab Anactito .LInus , an Clemens proximus post Petrum ponati sex fuerit , discrepat inter veteres auctores. Tertullianus ideo Ecclesiam Romanam ab Apostolis originem trahere contendit , quod Clemens Romanorum Episcopus a Petro ordinatus es. I Eodem modo , ut ait Hieronymus , plerique Latinorum secundum pos Petrum Apogklum putant fuisse Clementem. a Id quod distini aut innuunt Scriptores alii tum G ci, tum Latini . 3 Hos secutus videtur Hieronymus ante annum 302. scribens alibi quidem Clememtem successorem Aposesi Petri , alibi vero pose Petrum C a Roma
i r ὶ De Praescr. Haeret;e. cap. m. 2IBeneinus in Notis ad Anauasium Bibliotheearium toni. a. pag. 46. : ordinatum quidem asserit Tertullianus a Petro Cl mentem, sed non Decessorem constitutum: quo modo Antisebia , tibi S. Ignatius es Grinatus dicatur a Chrysostomo , eonstans ramen est opinio , Evidium Perro Antiochiae Iucesisse , non rugnatium s a in His verbis S. Hieronymi In libro De Viris illustribuacap. 1 f. tom. a. pag. 33ς. notari S. Optarum , ct S. Augustinum , existimat Christianus Lupus in Scholiis ad Tertullianum De
praeser. Haeret. cap. 32. t m. ς. edit. Venetae pag. a64.
Bollandus ad diem 26. Aprilis tom. 3. pag. 4o9. : uuinans sini hi plerique Latinorum, nemine tispiam nominato. per alia quam coniecturam videmur posse assequi, s dicamur , fuisse amriquos Caralogor summorum Ponti eum , quorum aliquem S. Hieronymus petiit a S. Damaso, qui respondit, se gesta Pontiscum , quae potuit leperire in Sed is suae studio , ad eum dirigere . S. Damasi decessor fuit S. Liberius . cuius tempore conis textum veterem Indiculum Romanorum Pontificum , testis spelatatis ιι b. s. Rationarii Temporum cap. s. , qui eum penes
f. habuit. t 3 ὶ Apud Otelerium in annotat. ad Constitutionea Ap stolicas lib. 7. cap. 45. pag. 387. num. 6. Duili Corale
65쪽
Romanam rexisse Ecclesiam. Sed horaim verborum sensum satis explicat idem Hieronymus in Libro De viris illustribus , seu Scriptoribus Ecclesiasticis ,
quem edidit anno 392. , cap. 13. , ubi de Clemente sermonem instituit ex profesta . Ibi enim reiecta opinione Latinorum aperte tradit, Linum fuisse seeundum Romae Episcopum , tertium Anactetum , qua
tum Clementem. 3 Ab Hieronymo non dissentit
Epiphanius . opinatur enim, Clementem , quem Petrus sibi successorem designaverat , modcstiae caussa
abiisse de jure stio , donec Linus & Cletus, qui Petri ipsius in Episcopali munere adjutores fuerant, alius post alium ad mortem usque summi Pontificis personam sustinerent. Linus igitur proximus Petris 4 in Adversus Iovinianum lib. r. g. I a. tom. a. pag. 237. In
Isaiam lib. I . extremo cap. sa. tom. 4. pag. 612.
t 1 3 Ejiis verba haec sunt ex libro citato, tom. a. pag. 83y. . Clemens , de quo Apostolus Paulus ad Philippenses cap. IV. Ieribens ait r Cum Clemente & ceteris cooperatoribus meis . quorum nomina scripta sunt in libro vitae, quartus post Petrum Romae Episcopus : squidem feetindus Linus fuit . territis An elirus, tamets plerique Latinorum secundum post Petrum Ap
stolum putent fisisse Clementem. ε ὶ En verba ipsa S. Epiphanti Haer. 27. f. 6. pag. 1 7. et
Roma pνimi omnium Petrus er Paulus Apostoli pariter atque Episeopi fuerunt. Inde Unus . tum Cletus . Post hune Clemens . Neque vero miretur aliquis, quod ante ipsum in Pontifieiam diagnitatem alii 'solis successerint , eum Petri ae Pavii siet aequalis r iisdem enim isse temporιbus vixit. Verum tuis adhue superstitibus, impostis manibus Episcopus a Petro consecratus, eaque detrectata proυineia, ab omni administratione ineaverit: ι-ta enim in quadam epistola scripst : Recedo, exeo, instet populus Dei , nonnullis videlicet Me modo eonsulens : nam in quia lusdam commentariis ita scriptum reperimus 3 an portus secum dum Apostolos ab Episeopo Cisto sit eonstitutus, Iistitia non eo flar. Quamquam vel hae quidem ratione poterant viventibas a
hue Apostotis , Petro stilicet ae Paulo , Disopi alii subrogari ,
quod isdem illi praedicandi Euangelii gratia in alias Urbes , --gionesque profectionem fuseipreent, earere autem Episcopo Romanon posset. Siquidem Paulus in Hispaniam pervenit. Petrurυ ro Pontum ae Bithνniam saepenumero peragravit . Ae fieri sane potuit, ut primum Clemente eonsituro, eum is defugeret : si ita Diqitigod by Coosli
66쪽
tri successor fuit ex D. Hieronymo atque Epiphanio, quorum sententia nititur auctoritate S. Irenari,
ita tamen contigit, quod esto opinando potius, quam asυerandσdixerim in postea Lino , CIeroque mortuit , qui XII. ann timnatio fingiuatim Epistopatum obtinuertint post Apostolorum λώtri , Paulique neeem sa in annum Neroniς XII. ineureit . rum demum Pontificatum capessere si eoactus . Sed utcumque se feres habuerit. Romanorum Pontifetim ista Deeesso est. Petruser Paulus, Linus ae Cletus, Clemens, Euaristus, Alexander , Sixtur, Telesphortis, 'stinus , Pius, Anicetus. Bellarminus De Rom. Pont. lib. a. cap. s. pag. 3 . R 3os . . Primus a Petro Pontifex non Clemens , sed Linus fuit . Id isses relligimus primum ex Epiphanio Haer. et . , qui ex sententis veterum tradit, a Clemente sedem recusatam , dum viυerent Liis eius oe Clitur. Deinde ex hac ipsa ambiguitate. Si enim absquetilla eontentione successsset Petro clemens , aut Linus, aur quicumque alius , nullo certe quaestio de primo suceusore Petri e
stitisset, quemadmodum de primo successore Iambi Hierosobmis ,
ο Μarei Alexandriae nulla umquam suis quaestio. Quia vero in Romana Eeetesia post Perri obit- sancta tantentio ex humilitate nata est, s unus suit, or alter esse debuit primur furesbe Petri, inde nonnulla obseuritas in hane Decessionem invecta est. Atque eἡ bis conciliaνi possunt Auctores, qui aut clementem Uinno, aut Linum Clementa anteponunt . Siquidem Irenaeus , Eusebius, Epiphanius . optatus, Augustinus , Hieroumus , dum erunt petro ianum proxime successis , verum asserunt sesnon negant id factum esse, quia Clemens Episcopatum illum re
e averat: porro Tertulliantis, Hieronymus, Rufinus , s cereis νi, qui Clementem a Petro fuecessorem relictum esse, scribunt , rem veram narrant, sed nee Us negant, Clementem eo tempore sedem aut re noluisse. Neque multum me moυet, quod pontistatis Damasi, Sophronius, s simon Metaphraster in Vita Lini dictint , Linvim anta Petrum obiisse. Nam Sopbronius oe Simon reeentiores funt .
Pontificalis vero Isre , qui mutato tribuitur , dubiae in hae re auctoritatis est. Auctores autem, qui Linum Perro fueregisse feri bunt, cum antiquissimi, rum etiam plurimi ct probatissimi sunt. Vide Baronium ad an. Ch. 69. 3. 43., ct annotat. 2. ad Vitam
Lini . in Lib. 3. eontra Haereses eap. 3. g. pag. 176. : Trandantes igitur oe instituenter beati Apostoli Ecclesam Lino Episseopatum administrandae ΕαIesiae tradiderunt ... Sueeedis autem
ei AnaeIetus: po eum tertio loco ab apostolis Estiseopatum sor-ritur Clemens .... Huis autem Clementi fuecedit Eviristus, NEvariso Alexander, ae deinceps sextas ab Apostolis consittitur ess
67쪽
38 DISPUTATIO Eusebii, 8 Theodoreti , q S. Optati, io S.
Romanae Ecclesiae Traditio , quam exhibet Martyrologium Romanum , ubi legitur primus post Petrum Apostolum Pontificatum tenuisse Linus, secundus Cletus, tertius Clemens, quartus Anactetus. i Num
Sixtus , s ab hoe TeIesphorus, qui etiam glorio ime martyriu=n se- eis: ae deincepe 'ginus, post Pius, post quem Anicetur. Cum autem successisset Aniceto Sorer , nune duodeeims Ioto Episcoparum ab Apostolis habet Eleutherυs . Vide Renatum Massuet in
Sa Irenaeum lib. 1. cap. 27. pag. 1ΟΙ.
t 8 ὶ Lib. 3. Hist. Eccl. cap. a. pag. s7.r Pia Pauli, Petriaque martyrium primus EeHesae Romanae Episcopatum fuscepte Linus . Et cap. 4. pag. 39.: Linus primur post Petrum , ut supra iam diximus , Eeelesiae Romanae Episcopatum adeptus es .
Et cap. 13. pag. 7o.r Linur Ecelsa Romanae Episcopus , eum eam duodecim aunis administrasset , Aneneleto deinde regendam tradidit. Et cap. x s. pag. 7o.: Aneneletus exa tis in Episeopatu annis duodeeim, Deeessorem reIiquit Clementem pag. 73. : CIemens Romanae Eeclesiae praesidebat , qui re ipse tertius a Paulo ae Petro inter Episcopor eius Urbis promotionis ordine numeratur. Primus enim suis Linus, seeundus Aneneletus. ς ὶ In epist. a. ad Timotheum cap. IV. a I. l. 3. pag. IO6. ζFerunt autem Linum magno Petro fueressisse , s Romanorum
Eeelsa post illum sedem tenuisse. Zoneras in Annalibus tom. r. pag. 43o et Post Petrum primur Pontifex Unus fuit. ' io Lib. a. De Sehismate Donatistarum f. 3. pag. 28. rErgo Cathedram unieam, quae est prima de dotibus, sedit prior Petrus, eui Deceor Linus, Lino Clemens , Clementi Anasetias,
eedentium considerandus est , quanto certitis , s vere salubriter ab ipso Petro numeramus .... Petro enim successi Linus , Lino Clemens , Clementi Anactetus , Anacleto Eviristus, Evaristo πι
1 a J In Chronico integro pag. 7os. : Post Petrum primur Romanam Eeelsam tenuit Linus. Pag. 7o6 Romana Eetlesiae fecundus constituitur Episcopus Cletus. Pag. 7o7. r Romae tertitiς Ecclesia praefuit Clemens. Pag. 7o8.: Romanae Ecelsae quartus Episcopus praeest Eυaristus. 33 ὶ Die a 3. Septembris pag. 43r. t Rome s. Lini Papa di martyris, qui proximus post B. Petrum Apostolum Romanam EecIesiam gubernavit. Et a6. Aprilis pag. I 83-: Roniae Natalis
68쪽
Num vero hic Anactetus idem sit, atque Cletus , apud antiquissimos Scriptores pugna invenitur. Qui enim Cletum memorant , de Anacleto silent, & qui
Anactetum recensent , nullam de Cleto mentionem
faciunt. Itaque res est obscura, & dissiciles explicatus habet. Sed in his , quae sunt Romanae Ecclesiae , major fides es adhibenda e us alumnis , quam ceteris . . i Non eumdem igitur esse Cletum , atque Anaiscletum satis superque persuadere crediderim antiqua Romanae Ecclesiae Martyrologia , Kalendaria , aliaque publica ejus monumenta , quae Cletum distinguunt ab Anacteto, ut est apud Bollandum die as. Aprilis tom. a. pag. Io. & apud Schel stratum in Antiquitate Ecclesiae illustrata tom. I. Dissertat. 2. cap. a. f. 8. Haec monumenta , atque adeo acceptum a maioribus morem & institutum sequens Romana Ecclesia , nomine , patre , patria , rebus gestis , mortiς tempore alterum asserit esse diversum ab altero , diversoque anni die utriusque memoriam hactenus ce
lebrat , C leti quidem VI. Kal. Maii , Anacteri au
B. Cisti Papa , qui seeundus post Apostolum Petrum rexit E cIesam. Et a 3. Novembris pag. 328.: Νaralis S. CIementis Papa, qui tertius post B. Petriam Apostotum Pontificatum renuit . t x4 ὶ Baronius in annotat. ad Martyrologium Romanum die, Aprilis pag. 18 .l 1s Bellarminus lib. a. De Rom. Pont. extremo cap. s. pag. 3os. : Ex eo, quod sIiqui veterum Anaclettim Clementi antepo. nunt, aIii subiiciunt , colligit, duos suisse , non tinum. Anaiscletum vero etiam Cletum appellari lolitum, id ait esse argumento , quod eumdem omnino Pontificem , quem Irenaeus ct Eusebius Anaeletum vocant, Ep*banius, Hieronymus, Damasur , oe Missae canon Clerum nominat . Subiicit , mirum non esse propter nominis fimilitudinem a veteribus qtiibusdam ex duobus Anaeletis unum esse factum , eum eonstet apud Graecos passim confundi Novattim eum Nwariano, eum tamen certissimum sit. μυatum Carthaginiensem, No tianum Romanum Presisteriam
fuisse εἶρο Eusebius, se Nicephorus Constantinopolitanus in Chν nieis ex Μarcello ct Marcellino unum fecerint , eum duos fuisse , cerrum s exploratum sit.
Papebrochius in Conatu Chronico-Historico apud Bollandum
69쪽
Contra primam hujus disputationis partem afferri solet epistola Joannis III. ad Episcopos Germaniae &Galliae cap. a. apud Labbeum tom. 3. Conc. pag. 82ς. Si atilem Petrus princeps Apostolarum adiutores sibi ad scivit Linum Cletum , non tamen potesatem pontia scit aut lipanis aut si endi eis normis tradidit, sed
successsiori stio sensio Clementi , qui Sedem Apolliolicampo si eum potemtem Pontificalem , tradente fbi
lcato Petro , tenere promeruit, &c.
Primum dico , eam epistolam esse subdititiam, ut probat Baronius ad an. 372. 3. 3. atque ex eo Natalis Alexander dissertat. I . in Hist. Eccl. Saec. I. Deinde addo illud etiam , quod supra dictum est ex S. Epiphanio , & confirmat Glossa in Cap. Si Petrus I.
Cettis a 8. =v.f. I. desumtum ex memorata Ioannis
III. epistola supposititia , in haec verba : Patet quod Linus O CIetus non fuerunt Apinolici, o hoc es verum , quod pos Petrum satim non fuerunt Apostolici , sed Clemens fuit pui eum Aposoticus. Videns autem Clemens , quod hoc esset perniciolum exemplo , quod alia quis sbi eligeret successorem , renuntiatat Papatui : σitinc electus fuit Lintis : eo mortuo electus es Clitus rquo mortuo denuo fuit Clemens elefius o oe se Clemens secundum unmu computationem fuit fecundus , oe secundum aliam fuit quartus : Ende versus Disputat hic mundus , quartus fueritne fecundus. Quae afferuntur contra secundam partem , paucis
tom. 8. Maii pap. xς. Ceterum diwnctionem sCleti ab Anael to ram hi Catalogi , quam alibi a nobis producta antiquissima Mart=rologia tam certam videntur sacere, tit diabis Iocor Iuperia esse aegre possit. Dubitat tamen , imo absoltire negat dissim nisdor Natalis Alexander, peritorum , tit ais, indicio subnixtis. Iuhii Adrianus VaIstis es , Εὐεbsi illuserator , eoque in eius μmiter sententiar lino procliviore qui etiam ad cap. 13. II. . o I rvat, Graecis omnibus . Irenaeo Aneneletum diei , qtii passim Larinis aliis AnaeIetus est . Plura in eamdem sememtiam habet noster Halois, ubi de S. Irenaeo: mem eonfulat, eui id opera pretium erit. Huc spectat etiam disputatio Anamensis de Cleto ti Anaeleto apud elimdem Pape brothium pag. 21s. , Ciatus ex mutilato Anacleti voeabulo factuς υidetur Valesio in cap. 33. lib. 3 Hist. Eccl. Euisibii Pampirili pag. 3.
70쪽
eonfutat Bollandus. Quod enim in Epistola S. Ignatii ad Mariam Cassi obolitem dicitur Clemens successisse Anarieto, & in altera ad Trallianos legitur isnarietus o Clemens ministerium exhibuisse S. Petro , id totum amrmat epistolis illis fuisse insertum a posteris , ideoque desiderari in genuinis Mn. Graecis a Uossio editis . Addere licet, epistolam ad Mariam Cassio litem annumerari epistolis S. Ignatio suppositis , & epistolam ad Trallianos interpolatis. i s)Quod vero spectat ad S. Irenaeum , qui lib. 3. cap.
3. enumerans primos undecim Pontifices Romanos Anarietum omisso Cleto recenset , & alios omnes, qui
Irenarum secuti sunt ; item quod pertinet ad S. Epiphanium , oui Cletum nominat omisso Anainto , dicit idem Bollandus cum Baronio , majorem fidem adhibendam esse alumnis Ecclesiae Romanae , quos supra produxit, quam externis , cum hi istiti suerint , ne
ob similitudinem nomintim aberrarent.
Jam Lucii Dextri Chronicon , quod habet, S. narietum vel Cletum successisse Lino , asserit , plane supposititium esse , atque ex figmentis consarium , &potuisse auctorem ambisere , quis prius sederit ante Clementem , quis huic successerit. Denique Martyrologium a Rosvveido una cum Adone editum titulo Martyrologii Veteris Romani , in
quo An eius tantum memoratur, docet pro Vetere Romano non admitti a viris eruditis , nec videri Bedar & Usuardi aetate innotuisse , cum hi Clitum Mase
naeus lib. I. cap. 27. pag. ros. dicit eumdem Hyginum rν- ναννον άπὸ τῶν Α'ποστόλων .' nonum ab Apostolis . Sic Epiphanius Haer. 4 I. g. r. pag. 3o ., & Haer. 42. g. I. pag. 3O2. scri
bit, eumdem Hyginum a Petro Pausique Apos is nonum E cissae praefuisse. Quo ordine numerum Pontificum Romanorum ineuntes iis favent, qui Cletum diversum faciunt ab Anacleto, Sed vide quae in citatum S. Irenaei locum annotavit Mansuerus, & Coteletius in Constitutionea Apostolicas lib. I. eap.