장음표시 사용
231쪽
diuiditur modo, ignorantia, & infirmitate. Iudas proposito peccauic clicens: Quid vultis mihi dare , ct ego vobis illum tradam Hic quod proposuit volens impleuit, & ideo iustam sceleratissimae voluntatis
mercedem recepit. Petrus vero infirmitate Dominum negauit mortem timens, qui se mortem pro Christo passurum esse promiserat. Sed quia de repente victus fuerat, ideo velocem lapsi venia inpromeretur Paulus vero ignorans persecutor effectus celeri venia sanatur, ipso etiam adtestante r Pe=Iecutus sum Ecclesiam Dei, sed misericordiam consecutus sum, quod ignorans feci . Vides ergo alios nolentes cadere, alios elidi propria voluntate. Duo etiam quaedam in homine sunt, obliuio, & ignorantia. Obliuiscitur homo Deum, cum peccare pro- Ponit; ignorat autem, cum praeuentione delinquit, ut puta fornica tus est quis volens, alius vero repugnans sornicationi infirmitate ubctus est . Unum quidem est amborum peccatum, sed non erit aequalis paenitentia, quia ille volens, hic vero nolens in certamine victus succubuit. Vides, quae sit peccati distantia Z Ecce quomodo cadit iustus, & Domino manum supponente saluatur Sc. . DEi voluntati nostra potestate adiuvemus, ut ipse sua virtute nostrae faueat voluntati, quia scriptum est : Neque volentis, neq. cur rentis, Ied Dei miserantis est . Velle enim, & currere nostrum est, Dei autem misereri, ipsa etiam Veritate Apostolis adtestante : Sine me nihil potestis facere. Et Paulus: uuid habes, inquit, quod non accepisti e
Si accepisti, cur gloriaris, quasi non acceperis e Sc. Itaq; siquis exacerbauerit Deum, Moysi imitetur exemplum, qui dubitationis culpam paenitentiae, & humilitatis satisfactione deleuit. Si sacrilegi; quis critnen incurrit, imitetur Aaron, qu i conseisionis, &humilitatis per medelam transgressionis expiatus crimine Sacerdoti meruit principatum . Si quis adulterium , & homicidium fecerit, consideret David, & agat paenitentiam, atq, medicamine sanus estactus in timore Dei permaneat. Si quis in consessione tuerit victus, &tormentis cedens Fidei extiterit proditor, Petri, qui negauit imitator existat. Egressus foras, idest egressus a perfidia, fleat amariter, & recurrat ad Fidem. In magnis peccatis magnorum virorum delicta mqnstrantur, ut simili modo si infirmus quis, aut humilis errauerit,rspiciens ad exemplum magnorum virorum facilis vitae aditum inueniat, & ad Fidem, p*nitentiamq; conutriatur &c.
232쪽
V. 3. 'Onstanti voeeprofessus. LIS. Non victa voce professus V. 2O. Qui nos procul aquore. M S. sui nos tanto aquore. NATAL. II. Pag. I, 7. Post versum i7. semper eo, ct terris te propter tutus, ct undis Sequitur: Ecce vias vario plebs dijcolor. c. Sed in
MS. haec etiam carmina interponuntur.
Semper eo, O terris te propter tutus , ct undis. Hunc, precor , a terna pietate , o mee serenum Tosce tuis . cuius magno stas nomine Felix. Nunc iuuat effusas in gaudia solvere mentes, cara dirs tandem , quoniam hic praesentibus orta est, Sem er O externum nobis celebrata per orbem , - sua te sacrauit terris , contulit astris. Ecce vias vario plebs cte.
Me que, fidesque 'Deo caleant , passura voluntas oeci V. I 2. Qua munere rettulit alto . MS. qua munere condidit alto. Pag.s p. V. s. sima dies magnis celebratur catibus , ora Gaudent terrarum , O ridere videtur opertis oec. M S. Alma dies magnis celebratur catlbus, omnes Vota dicant Iacris rata postibus , omnia gaudent Terrarum , O Cali. Ridere videtur apertis oec. V. 28. Et qua bis ternas Campania Oc. MS. Et bis tra denas Campania oc. Pag. Fw. post versum 23. Homitibus Oc. Sequuntnr versus tres :Tu quoque post Vrbem titulos oec. Sed m MS. non apparent, re quidem iuste , quum sint: ipsimet versus Na- . Ialis secundi heic insulse repetiti.
t. Mutauit patrias externa cespite terras. MFstica Felicem c. . MS..Mutauit patrias externo cespite terras. Deposuitque sacrum Chananais semen rnia is, Vnde peregranas abeunte propagine terras ad stica Felicem oee. . V .mu . .
Pag.s4s. V. rs Sed ne sola viro facrum caput infula inlet , MS. Sed ne sola sacrum caput infula comeret illi. t.:
233쪽
P. g. ss3. V. s. Felici libata meo. M s. Felici libare meo. . Pag. Is s. V.3o. Defixoque gradu simule dixere. M s. sibimet atrare . V. vlt. Non penetrasse virumpraeclusa.MS.Hrum per clausa m. Pag. I s6. V. et s. O primit, aduersisque expugnat montibus urbes. MS. Obprimit, aduersa qua opponunt mortibus urbes. Pag.s s 8. V. i . Non fera monstra fides quia vicerat alma Leones. MS. Non sera iam feritas , Iὰuos quia fida Leones
Pag. IS9. V. 2D. Maximus , o numerus ductu σe.MS. Maximus. σ pecudes . . . Pag. 6 I. V.6. Hunc retinens animum tria macri Oc.MSI dici tria σα
NATAL. VI. Pag s6a. V. 3. Non gaudere hodie vacuum procedere voti . Caelicolas Christi Oe. M s. Non gaudere hodie j oe vaeuum procedere voti
Qua quis possit ope ingeni, , linguaque , reique e
caelicolas oc. . Pag. I63. V. I. Fercula opima cibis , ceruis aulaea ferisque m. MS. Fercula opima cibis, ceras, aulaea, lucernas σα Pag sc . V. i6. Et tacitum obtento seruari marmore corpus. Membra latent Oc.MS. Et tacitum obtento seruari marmore corpus. Nemo oculi hominum , qua corpore cernimus , extat, Membra latent σαV. vlt. Urbs deuota pium , sed spe solatur Oc.MS. Sed silabatur oec. Pag.s66. Var. Illico sed positis ex o bus rece micat lux.MS. Illico sed possitis ex vibus emicuit lux. NATAE VII.
Pag. s7s. V. e. Ducat , concreto terris canentibus anno. MS. Ducat concretum terris canentibus annum.
Pag. 76. V.2o. Inchoat, ct sicut praecidens oec. 'MS. Et subito praecidens Oe. V.24. Donetur variare modis, ct iam mihi pacta MS. Donetur variare modos , o pacta quotannis. V. 32. Occultaque manu communes oec. M S. Manu clamosos. Pag. I77. V. s. Plenius omne luant decreto. MS. Omne luant dilato Oc. V. 2 . Liber agit, quia non hominis oe. M S. Liber sigit. species panarum in corpore tantum est, Sensus abest , quia non hominis oec. Pag. 78. V. 17.2' ostis eum morem, ut ieiunare. M S. Morem quo M.
Pag. I79. V. 7. Nutabat solitus lignum suspendere funis. MS. Vutabat solitus bcbnum suspendere funis. 'ag.s82. V.I8. Ex peccatorem l cum, falcor, decet esse, Sed
234쪽
MS. Et peceatorem luscum, fateor , decet esse. Si deceat talem esse tuum , quocumque ligatus Crimine, fit dignus seniά iam , si tuus esse caeperit, ut dudum eapi Oe. NATAL. v II. Pag. I 88. V. 7. Quam populo Domini m. Ms. quam famulo Somini.
Pag. s . V. 3. Terrentemque manu latὸ Oe.MSI errentem magnos latae Pag. S92. V. 2. Ceu quandoque fera. M S. Ceu aliquando fera. Pag. I9 . V. 4. Iunocuos cantare reos cte. M s. Atque suos cantare reos. V. 17. Gloria par , quoniam Sanctis fons omnibus unus,
Mart=ribusque sacris, opera o diuersa fuerunt. MS.:Gloria par, quoniam sanctis fons omnibus unxs . . .
Et regnum commune Deus, non una Prophetis,
Maroribusque sacris opera , ct diuersa fuerunt Pag. Is . v. so. Qui villis animas, ct morbis corpora frangunt, Peccatisque vorant oec. M S. Qui vitiss animas , ct morbis corpora frangunt, Qui desideri,s bominem flammantibus urunt,
Pags9s. V. 16. Quasi tristia Urrbae. M S. Quasi tristia merra. Pag. I96. V.2I. Petere , ac ambire G. M S. Petere', ac sentire c. NATAL. t X. Pag. s98. V. 6. Totis mihi praelucere. M S. Totis mibi te lucere oec.
Pag. 99. V.28. Tamen hoc magnα pietatis in omnes. MS. Hunc magna pietatis bonorem . Pag. O. V. i7. Currens Aeolio . M S. Currens et ' u e.
v. 3o. Sexter est in feruor . MS. Dexam, oe inde suis. Pag. 6O2.V. pen. Iunctus adest Domiui. MS. Vnctus adest Domini.
Pag. 6O3. V. . Et aromata verna . MS. Et aromata Christ. U.i6. Hicetam redij P . M S. Vicetam ridere σc. V.2o. Ergo conlpicient. M S. Hunc ego conspiciens Oc. Pag.6os. V. 26. Quo te mea dextra. M S. Quo me tua dextra oec. Pag.628. V. 19. Gemino quoque iure. MS. Gemino qui iure oec. V.pen. Male casto cespite. M S. Male culto cespite. P g. ω9. Populis rumpentibus. M S. Populis gaudentibus Pag.6io. V. I . Adiacet. Hunc Christus pauida cutis amine mentismuere post mortem , vi vero OcMS. Adiacet . Hunc Christus pauida cunctamine mentis
Pro norita dubitare fide permisit , vi ct nos
Hoe duce firmati Nominumque Deκmque trementes Viuere post mortem vero fateamur latum Corpore , viva suae referentem vulncra carnis, Ut veniente die σc. - ae Ee 2 V. 3o.
235쪽
V.3o. Proque salutiferis M s. Paraae fabaeferis Pag.6II. V. I9. Fassus enim est unum trinosub nomine regnum ἰEt quod contexta iunctis sibi molibus aedes Fine pio signant m. Ms. Fassus enim est unum Trino sub Numine regnum Et quod contexta iunctis sibi manibus ades Iure pio signant oee. Pag.si . V.3I. Siuendam vina tabernis. MS. Siscedant vina cte. NATAL. X.
Pag.6i8. U.2r. Aspectare iocos. MS. Alpectare lacus. Pag. oro. V. s. Et multo terrebant igne vapores. MS. Et magno terrebant rura vari re.
Pag.cii. U.22. Quam vicerat illic. ML Quam liquerat illis ἰ
236쪽
Collegia Ambrosiani Doctore. Propempticon eruditissimo aeque, & amicissimo P. EUSTACHIO
Sanctaeque Mediol. Inquis. Consultori, V. C. De antiquo Imre Metropolitae Mediolanensis in Episcopum
Ticinenscm. Ignificasti mihi non semel, Vir ornatissime tibi iam
constitutum sirisse res patrias, easque potissimum , quae ad Metropolis Mediolanensis dignitatem spectant, in hono lumine collocare. Consilium, fateor, occupasti, quod animo meo duos ab hinc annos obuersari caepit, de cui iam multa desti naram. Nihilominus de spe mea de-eidere mihi adeo gratum suit, ut potius meditationibus tuis fuerim gratulatus, quam de interrupti studiorum meorum linea doluerim. Quum enim &ingem jacumine, &eruditionis ubertate longe mihi praestes, inuidiae suspicione fortassis non caruissem , si institutum tuum terrarum orbi procul dubio seliciQs, quam de me sperare queam , Prolaturum obuijs non excepissem ulnis, deuitoque plaulu non fuissem Prosequutus. Quin quanti ego consilium hoc tuum fecerim, non tibi tantum in aurem insusurrare, sed etiam publico patefacere laudum te- Dimonio in animum induxi, ut in dies constet magis, qui obseruantiate simul, tuamque doctrinam suspiciam . Vbi igitur audiui in manibus tibi esse Disquisitionem de antiquo Iure Metropolitae Mediolanensis in Episcopum Ticinensem , continuo quaedam in medium afferenda duxi,
quae tum obsequii mei fidem facerent, tum etiam in huiusmodi labore quicquam sertasse subsidi j tibi suppeditarent . Praeterea mantissa haec Paulino meo adiuncta , velut sax quaedam praeuia, clariori luci praeludet, quam a te literaria Respublica non tam exposcit, quam sperat. Quantum
237쪽
idm autem hocce tuum opus Metropoli huic prςstantissimae isse allaturum
splendoris, satas explicari non potest. Ea enim quorumdam animos inuast opinio, nempe nullis unquam temporibus Mediolanensi Antili iti
in Ticinensem Ecclesiam ius Metropoliticum fuisse, illamque ab i plis Fidei Christianae incunabulis v mcὰ Romano Pontifici paruissse. Quod
di a veritate alienum est, de Mediolanensem Metropolitam offendit, cuius antiquum decus , splendorque 1mm; nuitur, ad huius Sanctae Ecclesiae dignitatem tuendam veritatis amantes impellit . Enimuero hanc unam crebro cantilenam Ticinenses Scriptores caruint, inter quos Antonius Maria Spelta in Oratione de Regiae , ac antiquo si. Papiae praest.
Est inquit, natu alis, s innata Ecclesiue Ticinensis libertas se. Beria
nardus vero Saccus lib. 6. cap. I 3. Ticin. Histor. ita Episcopum quemdam suum loquentem inducit: Ticinenses Romanam Ecclesiam ab ori-ffixe Religionis sua pro capite, O principe habuerunt, solo Cιuitatis uae 'Episcopo intermediato. remo Hieronymus Bossius in Diptycis Episcoporum Ticinensium eamdem Ecclesiam vocat A S. Petro Apostolo institutam, o a Metropolitanis perpetuo liberam. in in sibi Clypeum quemdam, seu Apologeticum hac in re Ticmenses quaesiuerunt, quo
iustam exciperent Mediolanensum opinionem; uti enim testatur Doctiss. Rosca in Martyri Ambr. die ri. Mart ij, mihique etiam fidem facit Lazarus Augustinus Cotta l. v. D. , bonarumque literarum vir amaniatissimus pro Episcopi sui splendore multa conscripsit Octauius Rallada
Ticinensis, quae tamen hactenus luce, ac publico caruere. Parum autem foret, si Ticinensibus tantum , quos patriae suae amor in transuersum ra--pere potuit,eadem sententia sedisset; verum quum de Ferdinando V ghel. Io Florentino, magni inter literatos nominis viro, & de literis optime merito haec Opinio insederit, vetuliam Mediolanensis Ecclesiae dignita tem imminui, aut labefactari diutius serendum non videtur. inquit enim laudatus Auctor tom. I. Ital. Sacrae in Ep. l'apieias Iam inde a sua irili tutionis muro nullitis Metropol taui arbitrio paruit, sed unam tantum Apostolacam sedem immediatὸ usque ad haec nostra tempora venerata est. Et nos quidem praesenti aeuo nullum a Ticinensibus erga hane praeclarissimam Metropolim obsequium eXigimus i Atqui veteri etiam renunciasse gloriae non tam prodigi animi quam vecordis sciret. Itaque tuum est, vir doctissime, eruditionem tuam Mediolanensis Ecclesiae patrocinio commodare, eiusque iura ab niuria temporum, Scriptorum
rite, vindicare. od quum praestiteris hoc autem te Lehimim certocio) & amantissimi erga tuam Ecclesiam filij, de praecliui inter eruditos viri famam nomenque nullus dubito quin sis adepturus. Haec pauca it Ierim accipe, quae non omnibus Obvia , dc in abditis Ambrosianae Bibli thecae scrini, per me obseruata, alicui mrtassis usui tibi esse poterunt, quλque Anecdotio mei aptissime addenda videntur.
238쪽
Metropolis Mediolanensis olim amplissima Ex Ambroso ἰalijsque probatur . Ticinensis Episcopus inter
Prouinciales huius numeratu. .
VT utem ad rem aggrediamur, iam tibi persuasum arbitror,
per quatuor priora Christianae Fidei secula Italicis Prouinci, duos solum praefuisIe Metropolitas, Romanum videlicet. a Mediolanensem . Illi decem Prouinciae parebant, quae Iubur bitariae appellatae a Vicario Vrbis regebantur ἔ Huic vero septem aliae suberant, quas sub praecipuo Italia nomine vicarius Italiae Mediolani sedens moderabatur, eaeque suerunt, ut ex Notitia Utriusque Imperii Patet, Venetia, cum Histria , Aimilia , Liguria , Flaminia cum Piceno Annonario, Alpes Cottiae, Maelia prima ,ec Rhetia secunda. Fuit haec sententia Sirmondi V. C. E S . Iesu , quam ille in Propemptico contra Salmasium lib. I. cap. 8. pluribus confirmat, & quam postea celeberrimus vir Petrus de Marca lib. I. cap. 3. de Concord. Sac.&Imp., alij que sapientissimi viri sequuti sunt. Porro Card. Baronius ad A. Ch. 3so. non has dumtaxat Prouincias , sed de Illyricum Occidentale Mediol nensi Episcopo assignauit, quum a s. Ambrosio perspicuum sit Sirmiensem Episcopum fuiste consecratum, uti fidem iacit in eius Viti Paulinus.
Haec quoque Philippo Berterio in Pithan. Diatriba χ. cap. q. sententia placuit , eique subscripsere non pauci. sed ne quis forte opinionem hanc praesenti solum , aut proximEpraeterito seculo inualuisse arbitretur, quaedam carmina producere liceat, barbara illa quidem, & quod ad phrasim metrumque attinet inculta, & aspera, sed antiquitatis m iiestate decora. Habentur illa apud Gualuaneum Flammam ex Illustriss. Praedic. Ordine, ut optime nosti, circiter Α. Ch. Is 3α scribebat, & cuius opera in Ambrosiana Bibliotheca asseruantur. Cap. Ii 8. Chron. Extra uag. ita is loquitur: B. Barnabas priuilegium concessit, quod Mediolanensis Ecclesiae Antistes super ceteros Episcopos prae 1entes, O futuros , non solum Liguriae, sed AEmilia, Venetrae, Alpis Cottia, Ebetia prima, Rhetia secunda, usque in Baueriam post Romanum Ponti cem Me- ropolitanus haberetur. Vnde Actor: Vrbs secunda Roma infulis laureata supremis
Irnperis, sedesque Iouis , miris exarata Structuris , Prima Metropolis Urbes Liguria regis, Rhetias utrasque, Baueria , Coria, Cuma,corsica, Sardinia, Rauenna , Ianua, PVa,
Gradus, Aquilegia, TICImm , Placentia, Sena . Augusta cum Secundia subiunx. Et tu Subria Roma
239쪽
Vides hic, vir religiosissime, quam late olim proferrentur Mediolanensis
Metropolis fines, antiquisque etiam temporibus propositam nuper seniarentiam Scriptorum calculo fir isse firmatam. Equidem non arbitror in Corsicam , sardiniam , ac Bauariam Mediolanensi Episcopo ius patuisse, sed illud tantum mihi constat, Prouincias olim Vicario Italiae subiectas nostro quoque Metropolitae paruisse. Aquileiam quoque,& Rauen Iram antiquitus Metropolitico honore carentes, Cathedraeque Mediola mensi suboitas pene exploratum habeo, quicquid contra nos asserat Sal-rnasius in Eucharistico ad Sirmond. Da g. I 37., dc si licet post Salma sum virum heterodoxum producere Emin. , &Clar. Card. Norisus in Diss. His . de Sy nodo quinta Cap. ιο pag. I 3s. Qua in quaestione, si Deus
aliquando annuerit, vires meas, tenuissimas licet, experiri iam propositum est mihi. ut quam ample Mediolanensis Metropolita dominaretur, Palam fiat. Nunc ad rem nostra in confirmandam animaduertisse sum iaciat celeberrima S. Ambros, verba in Ep. 2 s. ad Vercellenses, qui in demortui Eusebi, locum Episcopum alium substituere cunctabantur. Conis
fictor , inquit magnus Doetor , dolore, quia Ecclesia Domini, quae est in
vobis, Sacerdotem adnue non habet, ac sola nunc ex omnibus Ligurrae, atque A miliae, Veneriarumque , vel ceteris finitimis Italia partιbus huiusmodi eget olficio. En quam aperte nonnullos Di me sis suae fines Am-hrosius ipse definit. Liguria nempe, Venetia: qui in Prouincia sita olim δquilei. in ceteraque finitimae Italiae regiones a Mediolanensi Episcopo suorum Antistitum consecrationem exposcebant, quod idem eli ac Metropolici honoris primas illi deferre. Nunc igitur a Ticinensibus peto, an illis probrum olim soret eidem subesse Cathedrae , cui tot illustriores cnbst verbo inuidia in Urbes par e summum decus arbitrabantur Antorta sis extra Liguriae fines Ticinum sedebat, ideoque in ditionem Episcopi Mediolanensis redigi non poterat Bene tamen res cessit , quod aperte Ambrosius Sedi suae subiecias OMNES Liguriae Ecclesias affirmauit. Certe non video, quam nam rationem , S: consilium ita turi sint Ticinenses , ut se ab omnibus Liguria Eccles si secernant. Primum hoc est sententiae nostrae argumentum , cui consentire etiam videas praelaudati
apud Gualuaneum Scriptoris carmina , in queis TICIN VM insulis Mediolanensibus subesse dicitur. Et compertum quidem habemus uniuersos antiquitus Episcopos, qui sub una Prouincia numerabantur, alium non cognouiste Metropolitam, quam Prouinciae suae caput. Ticinum autem in Mediolanensi Prouincia perpetuo fuit. Consule Prouinciale Romanum, & ex eo statim intestiges Popiam quoque inter huius Prouinciae Urbes recenseri ,& quamquam noli ra hac aeti te quo minos in hunc cen sum veniae reculti, olim tamen nullo se titulo ab hac Prouincia eximere Domit. Antiquum memorati Prouincialis exemplar MS. in Ambrosiani 11. bliotheca habemus, ubi inter Mediolanensis Archiepiscopi Sustra ganeos ut vocant j Papiensis quoque connumeratur ita tamen ut linea adi
Posita exemptu; appelle cur, quo ς Liam vcibo edici libri utuntur. Sed
240쪽
hine patet, quid aeuum vetustum, & quid nostra tempora de Ticinensi
existiment; neque enim exemptus ille appellari potest, qui numquam, Mibiectus suit. Huc vero respexisse Landulphum, qui sub Datii nomine M S. cum in nostra, tum in Metropolitani capituli Bibliotheca seruatur mihi suadeo, si quidem Benedicti Archiepiscopi operam reserens pro iuribus suis in Ticinensem Ecclesiam recuperandis haec ait: Puam verbsine rationis causa iure hoc Ecclesia nostra fuerit spoliata, in Pontificali Romanorum s legendum reor Prouinciali) si legeris Lector benigne res peries . Hinc porro est quod a Gualuaneo Flamma Scriptore,ut dicebam, non unlgato in Chron. Maiori cap. 22 . Papiensis Episcopus inter Mediolanensis Ecclesiae Suffraganeos refertur: Abstractis, inquit ille, ab Ecclesia Mediolanensi pro maiori parte Sufraganeis, remanserunt tantum XHII., prout habetur ex libro Beroldi. Itaque ordinabantur per Cboros . G IX. essent in qnolibet choro Oc. Tum Episcopos singillatim ex ordine
recenset, quem in Prouinciali bynodo tenebant , eisque Ticinensem me rito adiungit. in & hoc vetera monumenta testantur, quae ad nos ravsque tempora seruantur. Huiusmodi est antiquissimum illud opus depictum , quod in Ambrosianae Mediolanensis Basilicae Odeo, seu Choro extat, de a doctissimo Pumcello graphicὰ in Monum. Bas. Ambr. n. 2o., ct 99. describitur. Decem, & octo ibi conspiciuntur Episcopi, qui Metropolitae Mediolanensis Suffraganei per aliquot secula truere , & ad Pr
uincialem Synodum conueniebant, eu qiramuis temporum iniuria pene obliterati characteres fuerint, nihilo secias inter illos Ticinensem quoque referendum accuratissimus Puricellus arbitratur. Neque praeteribo egregium viri doctissimi tetiimonium, nempe Caroli a S.Paulo, qui in Geogr. 5ac. antiqua Prouincialibus huiusce Metropolis Episcopis Ticinensem quoque accenset.
Episcopus Ticin. 1 S. Ambrosio consecratus. Idem Synodo Aqui. ieienti sub Ambrosio, & Mediolanensi sub Eusebio interluit.
S. Epiphanius itidem eius Urbis Episcopus conlecratus. Ennodi1 verba explicantur. Anastasius,ac Damianus Ticin. Episcopi inter Prouinciales Episcopos huius Metropolis recensiti. Nε tamen longe nimis coniecturas petamus, aliud argumentum
affero, quo Ticinensium opinio prorsus iugulabitur, vistisque omnino dare manus aduersarii cogentur . Inquit Paulinus Presbyter in S. Ambrosii vitar Sed post dies hos ordinato Sacerdote Ecclesa Ticinensi insidit in infirmitaI Sacerdotis vox. vi