Artes jesuiticæ in sustinendis pertinaciter novitatibus laxitatibusque sociorum quarum plusquam mille hic exihibentur S.D.N. Clementis 11. atque orbi universo denuntiatæ per Christianum Alethophilum

발행: 1710년

분량: 635페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

281쪽

x s Artes Dinsitica is ergo ipsis impossibilia si meram eorum infirmitatemri consideres , gratia destitutam.

is Sanctus pontifex Leo Magnus serm. s. de Jejunio

is VII. mensis c. a. ita loquitur. . . . Et neu ue adis inertem de iam desperatione ducamur , qua impo bilia sunt homini ex imbecillitate propria, possibili ponis det ex virtute Divina. . . . ut auctor itineris fiat posis sibilitas ambulantis. & rursus serm. s. de quadrag. c. r. . . . Aesi quid sibi impossibile aut arduum in manis datorum essectibus homo experitur, non in se remari neat, sed ad jubentem recurrat, qui ideo dat pra- is ceptum, ut excitet desiderium is praestet auxilium. o S. Augustinus I. I. retrach. c. 22. quo in opere tamri tam adhibuit di igentiam & cautionem, quantam nusquam majorem, naec habet: Cum sortis se potens pro M paratur et oluntas a Domino , facile fit opus pietatis . ,, quod prius di iis atque imposebile fuit. . . . Iterum ,, expos in Ps Io6. in hunc modum destribit hombia nem qui luctatur cum cupiditatibus, sed necdum m- ,, test emergere : Invenit ergo fle ligatum di tiliaribus is cupiditatum , ct non posse viam propter compedes am-- bulare. Inelusum se Ientis di cultate mitiorum , ctis ramquam muro imposbilitatis erecto , portisque clam- ,, sis , qua evadat ut recte vivat, non invenit. A Non immoror ejus Discipulo S. Prospero, qui in eundem Psalmum etiam uiurpat vocabula impossi- is bilitatis di impotentiae : 'Vincula quedam impo ilit is iis, experimenta impotentia suae. Sed operae pre-ὐ tium erit observare S. Augustinum de industria voca-- bulo Ucile, addidisso impo iis; & non dixisse selumis ae iis vel imp bile disjunctive; sed utrumque co-- putasse; judicavit nempe necessarium esse postremum ,, ut excluderet haeresim Pelagianam, & inculcaret gra-- tiam illam fortem dc robustam, de qua loquitur, es., se omnino necessariam ad faciendum bonum, & siuec isto auxilio non solum dissicile, sed etiam impossibile is esse illud operari spotentia consequente) ideli, sineis ista gratia nunquam contingere ut fiat bonum, vel

282쪽

is . S tus canon celebris Concilii Carthaginensis subis anathematis poena vetat dicere quod sit tantummodo is dissicile implere praecepta Dei sine gratia. . . . inter ,, propositiones , quas Facultates Lovaniensis & Du is censis censura notarunt anno Is87. & Is88. deci-- maquinta sic se habet: omnia loca Scriptura sacra. quaia significant esse impossibile quosdam conveni, intellige M da sunt, ut impossibile accipiatur pro eo quod es valde is 4 cile. Hactenus Auctor ille.

Quae tametsi tanta expresserit cum praecautione, io,

que cum restrictionibus, limitationibusque antecedentibus, concomitantibus di consequentibus , Jesuiticus Auctor Historiae quinque propositionum anno I 69 Hagae Comitis editae. propositionem ipsius non solunt truncavit, sed di a limitationibus restrictionibusque 'vulsit, ut eam ad primam ex quinque damnatis calumniose pertraheret, a qua toto citari ostio. Praeter alia, namque disserentias, quae videri possunt in istius Hist riae refutatione per Auctorem libri cui titulus, Larata' de Clement m. ou Demonseration des deuae fa seleet. capitales avancem dans mimire des V. propositioni p. I. g. 7 pag. 9o. laudatus Auctor non loquitur de impossibilit te in sensu naturali Sc obvio, 1ed secundum communem loquendi modum ; selon lusue commun du lavage, qui plerumque di eri a sensu naturali 1eu grammaticali , ut constat ex usitato isto loquendi n)odo , Sum humillimus o ob edienti mus siemus tuus. se es momtalium optimus. Impos Uile est mihi domo συδ ob temoporis inclementiam. Quamvis enim communiter usio ratae sint expressiones istae, sensus earum non est litic

resis, naturalis & obvius. Deinde prima propositio ire sensu naturali & obvio in quo damnata est omni moradam ab 'utamque designat impossibilitatem tam ex par te objecti, quam ex parte potentiae. Auctor vero Tra patrionis de ea non loquitur, sed de impossibilitate con ditionali, partiali & secundum quid , quacum stat γυtentia antecedens servandi Mandata, solumque dreae potentia consequens, sive pomilitas eum essectu, ut loquitus Augustinus: loquitur proinde Auctor iste ad senis

L s sum

283쪽

oblatis , quos certum est Romae probatos fuisse velut sanam doctrinam , scholaeque S. Thomae con i memcontinentes. Cum enim articulos illos velut fraudulentos Pater de la Fontaine Jesu ita, sub ementito nomine Cornelii a Craneberg aggressus fuisset in scripto cui titulus : Fraus quinque articu lorum &c. , scriptumque' istud una cum quinque articulis examinatum fuistet in Tribunali S. Ossicii: Eminentissimi Cardinales de Laurea , Casanate, Aguirius &c. censuerunt doctrinam quinque articulorum posse currere ; scriptum vero Cra-nebergii proscribendum esse, prout revera proscriptum fuit per Decretum Innoceruii XII. de I9. Martii

, Alias aequivocationes. fallaciasque & imposturas Patris Desicampii castigat D. Germain toto libro memorato, sicque postea concludit: si Postquam adeo aperia se impugnavi tuam illam universalem gratiam , quae cum sit vere sum ciens Zc necestaria, secundum te, se ut praecepta Dei sint possibilia, dc eorum transgres-- sio imputari possit) excludit necessitatem omnis alte-- rius auxilii seipso ossicacis; non dubito , mi Pater, ia quin hunc librum consideres velut novam machin ,, tionem contra S. Sedis Apostolica Constitutiones ..... nam Societas tua ejusque Theologi in hoe is potissimum incumbunt, ut eversa funditus gratia e si ficaci δc omnipotente Christi, exurgat portentosus se sum cientis. ut vocas, gratiae Colosius; cujus Colos is si basis est humana superbia, radix ad orcum usque ,, porrigitur; caput ad coelum se extollit, ut Deum com-- pellat qualibet hora, quovis momento, stare ad ost, ,, um cordis cujuslibet peccatoris, quamlumcumque is ex ecati & obdurati, semper is ubique, inquit Les se sius. Qui Colossus ab uno orbis extremo ad alterum brachia exporrigit, ut complectatur Omnes genera-- tim homines, qui fuerunt, suntia erunt, idololatras. - ec infideles, Judaeos & Christianos, impios, atheosis di sceleratos, qui bibunt iniquitatem velut aquam, ,, quibus vitium quodammodo pro . natura Inolevit; α qui .

284쪽

n fiet o orbi de uriata. VIII. . Hi

is quin etiam eos qui sunt traditi in reprobum sensum.., ΕΟ cujustnodi Culosium statuat novus hic Nabucodo- is nota, noleos agnoscere se premum Dei nominium. si neque omnipotentiam Gratiae Divinae in cor huma- ,, nunvr si quis alitem non adoraverit prostratus, mi tetur in Brnacem ignis , persecutionis utique , ctis denumiabitur a P Societate tanquam Calainista, impius, is violator fovirilegm Constitutionum S. Sedis Ap sol is ea. Sed Dem noster, quem colimus Quidni enimis usurpemus Trium puerorum responsionem λὶ potest is eripem nos, mi Pater, de camino istius ignis arden-- tis & de manibus Societatis liberare. Quod si nolue is rit. notum sit tibi. quia statuam, quam ercxisti, .se non adoramus. Calumniis, quantum libuerit, aut is potius quantum Deus permiserit, perstringetis gra-- tiam Christi omnipotentem sub nomine gratiae neces sitantis . . . . Ingenio & eruditione praediti ncc am-- biguitate verborum, nec vestra in calumniis sparsenis dis confidentia capientur; & iis qui doccndi sunt , , sex Capita, quae vestris opposta , abunde susscientis ad tollendam ambiguitatem & dissipandas ten bras , is quas hujusmodi quaestionibus ossundere studetis. L -- ctis histe capitulis clare videbunt, I p. id quod praeis tenti Jansmistae docent de necessitate grai ita seipsa e is ficacis ad omnem actionem Christianς bonam, nilis aliud esse, quam id quod traditur in scholis SS. Au-- gustini & Thoenae, dc nominatim a RR. PP. Domi- se nicanis, Carmelitis Discalceatis, & ab ipsi simct Ec-,ὰ clesiae Romanae in inalibuε sub oculis supremi Pon- tificis. A M. Gratiam sufficientem , qu m in Jesuitio imis pugnant, nil aliud esse quim gratiam iusti cicnis rem Molinae , non autem illam, quam aliqui Thori mistis vocant sussieientem, sic tamen ut non cre-- dant eam si cere ad faciendum opera sallati aetet naris utilia. - ID. Adstruere , quemadmodum adstruis pag. 387., quod doetrina de gratia sussiciente in tuo dc Societa- .

, tis sentia sit eadem cum grati. sussiciente Thomilla-

285쪽

,, rum, quos ibidem citas, esse fraudem indignam vu ro honesto Zc magis adhuc candore Theologi C ri tholici, sed qua' novelli tantum tyroties decipi pos- is sunt. A Q. Plectendam esse temeritatem dicere, prout diari cere ibidem audes, dogma de gratia sussiciente data ,, omnibus , esse articulum fidei a Tridentina Synodo is definitum . . . . Cum sancta Synodus nequidem uti v si luerit vocabulo gratiae sufficientis, sed tantum gratiae ,, eXcitantis . . . quam adeo non credidid sussicere deri dari omnibus, ut plane contrarium docuerit, dice is do, non omnes percipere fructum Mortis Christi . M nam contendere gratiam quae esset semeiens ad sal se tem non esse fruetiim mortis ipsius, quid aliud es.., set, nisi surripere Christo titulum Salvatoris omnium ,, hominum tis Denique cernent, quamvis firmissime inhaereamusis dogmati de gratia per se essicaci rem is tissimi simus a gratiin Molinistice sussiciente, nos laes,, men sinceram prorsus submissionem exhibere Constiri tutioni Innocentii X. Pontificis. Immo tantum a is est ut illam inireue is petulanter vellicemus . . . . . M ut coram Eceseua palam dicere non dubitemus Jessib,. ras potius illam inique ct petulanter vellicare; quippe ,, qui sitis inte*retationibus falsis, temerariis & errori obnoxiis eam dedecorent & calumniam impingant ,, S. Sedi , an sit que dent haereticis Ecclesiam Roma-- nam Pelagi misini insimulandi, ac nonnisi adumbrari tam submissionem exhibeant Bullae, cujus studiosi

is mi veneratores audire volunt.

- Quippe adumbratam ei submissionem exhibet, qui ,, non recipit illam in sensu S. Sed is, & non vult da δε nare errores quos fierit, nisi simul condemnando dog- ma gratiae emcacis, quae est gratia Christi. Praet M rea illam inique vellicat, qui contendit Pontificem is damnasse dogma quod ejus antecesilares cum Ecclesiari considerarunt velut unum e pretiosissimis depositisia sibi a Deo commissis. Ad haec eandem petulantervellicat, qui ea uti conatur ad stabiliendum novitates

286쪽

Pontifici ct Osir denun ta. s. VIII.

Ee persequendum maxime Catholicos Ecclesiae The is log S. - Atque ut veniam ad singulos quinque. articulos - Pontificio Diplomate prostriptos . . . . reipsa Je-- suitae inmuti labuntur in errores Calvini aut Pelagii, is aut utriusque simul. - Nam quantum ad primum & quintum e quinque articulis , dum substinent ad hoc ut praecepta Deiis censeantur possibilia necessario admittendam esse si gratiam sum cientem omnibus hominibus comm A nem, & quae in omnibus sit fiuctus amoris Christi, ,. nonne laborant ad probandum cum Calvino pi aecepta is Dei esse impossibilia, cum eorum possibilitas destru A tur hoc ipso quo proponitur velut pendens ab opi-- nione, quae adeo non nititur Scriptura aut Traditi ,, ne, ut etiam cum utraque pugnet 3 Cum vero gratia

- illa iussiciens omnibus communis, quam adstruunt, ,, excludat necessitatem gratiae stipsa emcacis, quae diis vera Christi gratia est, & necessaria ad omnes acti is nes vere pias , patet iterum eos labi in Pelagianbis sinum,. liquidem SS. Augustino & Thomae crediis mus, eorum Scholis, Amoemiis Lovaniensi Dua,

is censi. Congregationi de Auxiliis, & Supremis Po tificibus Clementi VIII. ac Paulo U. is Quantum. ad reliquos tres articulos, iisdem I bis cibus Calvinisini aut Pelagianismi notam minime eL- fiigient: is enim Pelagianis aut semi-Pelagianis con-- isnat, qui contendit veram Christi gratiam non esse A seipsa essicacem, sed voluntatis pedissequam , quae is eam pro libitu inanem & vacuam. dimittat. Porro A Jesiuitae incrunt id necessario credendum ad damna is dum ut oportet secundam & quartam Propositio. M nem. Econtrario cum Calvino concinit quisquisis credit hujusmodi gratiam , quae suum effectum in is voluntate infallibiliter producit, imponere ipsi neces- sitatem libertati repugpantem, & sic quidem ut jam se mereri non possit. At nonne hoc ipsum Jesultae elic

cere nituntur ex condemnatione tertii Articuli pis Nonne ab annis quadragintaesustinent istam propos L 7 is tridi

287쪽

,, tionem non posse recte damnari, nisi renuntiando 'ri dogmati de gratia per se essicaci λ &c. En quo Jesultas caeca praecipitat passio Molinae adverserios velut Calvinitas & lansenistas traducendi. Quod dum viris do Ris persuadere non possunt per argume di vera dc selida , saltcm minus doctis persuadere coisnantur per fallacias & mendacia, exemplo Patrum sit rum, qui simili arte ipsimet summo Pontifici Paulo V. in Congregatione de λuxiliis imponere conati sunt perscriptorum fasticulum ipsi oblatum , prout Clarissimus Auctor Histor. Congreg. do Auxiliis marrat L φ. c. Is Verum Pontifex, inquit, Iacobo Bassutio, Consultinum

uni, examen demandavit , qui prolixa Censura . . . ..

d. singulis scriptis sigillatim pronuntiavit . . . . auctoras fraudis, fallacia, falsitatis reos habuit, quod apud S dem Aristolicam non ea με animique candore sie gere rent, quem is Iudicis majesvi , is argumenti dU.tώρsularet. Eadem arte usus Lemus in Praefat. Apologiae sis econtra Censuram Lovaniensem dixit. Iliam Cense madoo Augustini non esse, in Calmini sit potius, quem sineutus Tellerius in libro quem falso inseripsit Dinensi

nem novorum Christianorum oec. prorsus a veritate alb/ erravit, dicendo, Censuram Ovaniensem anni Is .

a professis Societatis inimicis fabricatam milla, istius. que Censurae doctrinam, Et conformem esse, quam I noemtim X. is Arexander VII. Crestitutionibus suis

damnarunt.

verum liber ille Tellerii poenas promeritas luit, per meretum jussit S. D. N. Clementis X. promulgatum , quo Romana Inquisitio librorum proscriptorum catalogo ipsum inseruit. Legi potest Apologia historica

Censurarum Lovaniensis ac Duacensis a D. Geri edita adversus mendacia Tellerit Jesiuitae, quae ibi validissimis conterit argumentis. Legatur etiam insignis resutatio Jesuitici Paralleli, quam vir clarissimus Libertus He nebellus , Academiae Lovaniensis Doetor Theologus, ad S. Sedem deputatus, Romae Eminentissimis D

Cardinalibus supremis Fidei Inquisitoribus obtulit, case, jus

288쪽

Pontifici o, orbi denun M. f. VIII. jus inseriptio est, Defensio Censura Tovaniensis is 'UL

Acationis 'sim, itemque Censura Duacensis emtra scriptum a Thyrso Gontales Praeposito Generali Societatis vulgatum, cujus titulus: Parasinus Thom mi veri 9 falsi , quo scripto Generalis iste doctrinam de gratia Jesu Christi ab Academiis illis assertam, atque ex D. Augustino & S. Thoma certissime depromptam , atque' a Thoma de Lemos, aliisque celeberrimis Τhomistis plurimum collaudatam , per imposturam Jesultis famili 4em traducere non veretur ut fassum Thoran um, quem Societas Jesu, nimio utique Molinismi sui amore λα- cata, fatetur nom posse se a DUm o Minguere. Uerum aequivocationes ipsius , fucataseue fallacias elarilssimus ille Censurarum Belgicarum Desenser egregie detegit, clarissimeque demonstrat, Censuras illis tanto in pretio in Auxiliorum Congregationibus sub Clemente VIII. habitas fuisse, ut coram Paulo V. , gravus o selectorum Cardinalium Consultorumque consessu , P. Gregorius Nunius Coronesius ordinis S. Aug. Secretarius Congregarionum de Auxiliis, jussias compendio referre ea qua sub Clemente VIII. gesta erant, mipso relationis exordio palam dixerit, Doctores Facultatis Lovaniensis ad unam ct triginta Prosessorum Sori ratis propositiones dignam adhibuisse Cessuram; extareque

prorsus integram hanc relationem in bibliotheca Angelieadae urbe ad S. Augustinum, una cum votis plurium Consultorum , qui eamdem plurimum praedicarunt. Nolim

inquit) mihi quis hac in parte eredat, sed oculis saltem Dis illa leg/ntibus in prassis a Bibliotheca Angelica erederedisnetur, quod profecto coram supremis cauis Iudicubus asserere, ad ipsaque sensivum testimonia remulos . provocare tutum ipsi non fuisset, si quid ea in re dubii fuisset. Legatur denique praeclarissimus Auctor Historiae Congregationum de Auxiliis t. r. acap. 6. ad i3. i ubi I

ruiticas criminationes omnes adversus easdem Censitras,

non selum in cineres, sed di in nihilum redigiti eaΩque Romae anno I679. sub Innocentio XI. post trime- ure examen a Romana Inquisitione approbatas fuim

289쪽

luculentissimis demonstrat testimoniis Eminentissim rum DD. Cardinalium Riccii, Casinate, de Laurea, Capissicci, nec non R. P. Antonini Cloche Generalis Praedicatorum , Illustrissimi Favoriti Innocentio XI. a secretis, clarissimi Abbatis Palamii Canonici S . Petri in Vaticano,. duorum Praesectorum Bibliothecae Vatic me Emmanuelis a Scheistrate, & R. P. Josephi Sabb

tini ordinis S. Augustini, sancti Officii Qualificatoris:

Iesuiticam vero in contrarium epistolam mcndaciter eGse confictam patenter evincit, ita ut mirandum sir. multumque mirandum, Iesiuitas in mendacio tam palpabili posuisse spem suam. Sed quid dicam 8 Imitantur ipsi pressos suorum dum

sum Patronos cait Facultas Theologica Ovaniensis in epistola congratulatoria ad Facultatem Duacensem 2I. Decembris anno I 6 8. constripta auibus solemne fuit ad mendacia confugere, quoties id caus isorum exigeret. Non vos latet quomodo Pelagius haeresiarc 'nodum Palesinam circumvenerit, atque ab Antistitibus stropharum ejus ignaris absolutionem si arripuerit. Nostis etiam quod Celsius Zoximum Papam primitus deceperit, ct acerrimas ab eo litterus contra accuseatores suos ad sticanos dipiscopos extorserit. Scitis is Cassianism, Semipelagianismi Architectum palam docuisse, ac litteris consignasse, me dacio inendum υelut Helleboro. Nec vos latet Faustum Semipelagianismi restauratorem Anathemati as suos sub Arelatensis Synodi nomine divulgasse. . . . Istorum itaque Ceteratorum haredibus, nulla si es in propria causa adH-henda est: ignum quippe est, ut quorum sequuntur sententiam, imitentur astutiam. tam anno i 7 οχ. imit,' tus P. Robertus. Stephani posteaquam in suis de gratia dictatis disp. a. sin. a. subseci. 3. dixisset, tauod

immerito gratia intrinsece efficacis Patroni se Augustinianos mominent scimus eium quinam dicuntur Ecclesia Feformata, o quinam Helveliorum se Evangelicos v cene P in praefatione statum Conclusionum Theologica tum Miscellanearum, nihil nisi injurias, macias, mendacia, aequivocationes spirantium, gratiae per se emc

cis Asicitoreae intolerabili audacia mendaciter depingiu

290쪽

rint ei se orbἰ denuntiata. f. VIII. 2πvelut pseud Augustinianos, in eo sense Augustini

m suur, is quo Haresiarcha Joannes in Hesus a suis dificia ulis Dannes Augustini vocabatur, in quo Calvinus sopias dixit, Augustinus totus meus. Quod jure optimo de seipso dixistet paucis ante lineis sente : Veneramur Fulgentium , Presperum, Hilarium omniaque veros Amininni ad hae usiqua te ara discipulos, inter quos postr mos, summo nobis honori ducimus accenseri. Itane, Roberte, veri discipuli Augustini non siunt gratiae per se efficacis DesenΕres, sed assectae mlinae, quem Augustino prorsus adversum Pelagianisque de Semipelagianis assinem Congregatio de auxiliis totiescensuit, Censuraque Lovaniensis ac Duacensis, di ipsius Iustificatio tam efficaciter probavit Z Itane veri distir li Augustini non sunt Religiosi Augustiniani, nec Τh mista, a quibus notum est gratiam per se efficacem si stineri Itanedummo tibi honori ducis, Roberte, veris Augustini discipulis accenseri, qui Augustini auctoritatem, Ecclesiae approbatione post canonicos striptores maximam, dum Molinae Novitatibus adversatur, invidiose limitas, cumque Molina tuo asserere non eru- bestis, S. Augustinum obsturitate sua pereiciosis errori. bus occasionem tribuisse s , ' Quem non pudet cum Semipelagianis Augustini de gratia doctrinam de excessu insimulare , temerarisque ausu effutire, quod manisestum sit, selemnissimum A gustini contra Pelagianos argumentum , a divina justiestia petitum, non concludere, uti ex verbis tuis e sic citer ostendit Auctor Speciminis doctritis a Jesultis in Seminario Leodiensi traditae cujus Auctoris exquisita eruditio singulari pietati conjuncta, furorem tuum c hibere debuit, ne tot injuriis virum te longe sepienti rem, Ecclesiaeque submissorem onerarest Itaque si Superis placet, in materia de gratia , non

jam amplius Augustiniani di Thomistae, sed Molinistae veri sunt Augustini distipuli: sic utique Jesuine Remen ses in famosa Thesi sua ob Illustrinimo Carolo Mauri, tio te Tellier, Archiepiscopo & duce Remensi meritis. simo proscripta de 37. Decembias I 697. dixerunt:

SEARCH

MENU NAVIGATION