장음표시 사용
311쪽
gmir quia & ipsi, non obstante sententia illa Conis cilii Sardicensis, & Julii I. Marcellum vel Photino junxerunt, vel Sabellio. Et revera Photihi Magister
VI. Rusdem Marcelli . sicut & Photini haeresses in Secunda Synodo Oecumenica, Conflantinopolitana I. Can. I. proflintae sunt, prout Cabassutius resert in Notitia istius Concilii; per istud proinde Concilium roformatum fuit judietum Concilii Sardicensis. Ergo judicium istud irreformabile seu inerrabile non censuit Concilium I. Constantinopolitanum. VII. Ecclesiae, seu plenarii totius Orbis Concilii, in definiendis factis novis quae per Scripturam, vel Tr, ditionem , seu divinam revelationem non innotescunis, sed per humanum experimentum, stet iuvestigationem lallibilitarem resors bilitatemque Augustinus tradit . 2..de Bapti c. 3. Harillhnis hisce verbis s Astis no-siar sanctam Scripturam eanonicam, tam veteris quam Meti Tipamdinti, eenis suis terminis contineri, eamque omnibiu posterioribus Episeoporum litteris ita praeponi, ut de ista omnino diaitari is disceptari non possit, utrum v sum, vel ulrsem rectum sit, quidquid in ea seripium Use Uiterit: Episcoporum autem litteras, qua post eon μmatum Canonem vel scripta sunt, vel scribunmν, ct ρεν sermonem sorte sapientiorem eu fidei m ea re per ..tioris, ct per aliorum Episcoporum graetiorem aut horita rem , doctioremqua prudentiam, o pex Conrilia luererseehendi, se quid in eis fortὸ a veritare δευiarum Et ipsa Concilia, qua per singulas Regiones, vel Provi eias set, plenariorum Conciliorum authoritati, quaesum ex universo orbe Christans, sine usiis ambagibus
rum aperitur quod clausum erat, ct cognoscitur quoa latebat, με udis ' o sacrilega superbia, sine ulla insa- .
ta cervice arrogantia , sine ulla contentione livida inm via , eum sancta humilitate, cum pace Catholica, iam charitate Chrisiana. Ubi S. Doctor non loquitur deum dativae eorum quae a plenario totius Orbis Conci
312쪽
Pontifici is orbi denunciata. 6. VII. Ilvi definita sunt circa fidei mysteria , sed circa ea quae
sub humanum experimentum cadunt. Dicit enim ple naria Concilia priora polieri linis emendari, cum ali quo experimento rerum aperitur quod clausum erat OG Circa ea itaque contingit etiam plenarium totius Orbia Concilium subinde errare . secundum Augustinum- Unde etiam l. c. contra Cresconium c. 2I, dicit.
quod Christus semper veraciter iudicat; Ecclesiastici auum radires plerumque falluntur. Viit. S. Columbanus deceptum credidit Concilium
generale V. sicut 8c Uigilium Papam in condemnati no trium capitulorum. Alias isti condemnationi notaeon radixisset uti nec sanctus monachus Secundinus: quod tamen ab utroque sectum, videri potest in vitas. Gregorii Magni, a Benedictinis Congregationis S. Mauri nuper latine reddita l. 2. c. f. ct t. . e. Er in tantum contradixerunt, ut S. Columbanus epist. ad Bonilae. ΙUt hisce verbis Uigilium redarguerit: Vidi itis iraque, quaeso, Papa, quia 'te non bene vigilaτιν, lassius , quem caput scandali si clamant, qui mori etalpam inficiunt. Secundinus vero, stientia dc semuse rate celebris, in defensionem trium Capitulorum Ap
logiam consecit , quam Theodotrida , Longobard rum Retina piissima, apprimo Catholica, Gregorio Magno cui Secundinus Meeptissimus fuit) mssit, unei re ponderet, quod tamen impeditus non secit. Nec solus S. Columbanus cim Secundino, sed δρ Epucophism omnes Africae, Istriae , Liguriae, Galliae, Hispa--, Hiberniae, Lombardiae dic. cum laudata The Iinda , ec Childeberto Galliarum Rege, Concilium V. deceptum crediderunt, in condemnatione trium Capse tutorum , & propterea illud non receperunt, re culpabiles existimarunt Romanos Pontifices , qui illud a probarunt. Sanctus quoque Isidorus, Hispalensis Epis scopus, in catalogo scriptorum Ecclesiasticorum eontra definitionem Concilii. V. Theodorum Mopsu stenum laudavit, & in Chronico Justinianum Imperatorem vituperavit, quod omnes in Regno suo Erificetassem Concilii Calaia min capitula damas a campulisse
313쪽
a 2 Artes Iosiatira Nec ipse ergo infallibilem censuit definitionem Concilii V. etiam diu post ipsius approbationem a Uigilio,
Pelagio Ι. &. II. Gregorio Magno &c. quibus diu posterior .fuit S. Isidorus anno 636. mortuus. Estque observatu dignum, quod nequidem post istius Concilii approbationem a Concilio Generali UI. laudatisque Romanis Pontificibus, Concilium Τolatanum XIV. anno 68 . celebratum cuti nec alia pleraque Hispanica Concilia, mentionem ullam fecerit Concilii U. im, post protestam observantiam quatuor primorum Concilioriim. post Concilium Calcedonense a cuiustis admitti jusserit Concilium VI. duas definiens distinctiis αinconfusis in Christo voluntates, per hoc quasi insinuans admittendum necessario non esse Concilium V. in causa secti, non fidei, congregatum , in cauis proinde illa errori obnoxium. Quam etiam ob causim Cassiodorum istud Concilium non approbasse, Baronius ad annum inde colligit , Ouod cum cetera rece .seret Oecumenica Concilia, nullam hujus habeat men
IX. S. Bemardus I. a. de consid. e. ult. Eugenium. ΗΙ. alloquens dicit, Romanis Pontificibus adeo se quentem contingere deceptionem ex facilitate credulitatis, ut ipsorum vix ullus, si ullus, a vitio isto sit immunis: Es vitium inquit cujus si te immu msentis,
inter omnes quos norvi, ex his qui cathedras ascenderunt,
sedebis, me judice , solitarius. Suia veraciter, singulariterque levasti te supra te, juxta Prophetam. Facilitas credulitatis haec es, cujus cassidissma vulpecula Magnorum neminem comperi satis cavisse versutias. Inde eis Vsis pro nihilo ira multa ; inde invooemium stequens a dietis; inde praejudicia in absentes cte. Cui dubium esse potest, facilitatem istam procedere etiam in judicio de factis doctrinalibus , obscuris δc controversis, particularium personarum; cum judicium istud valde frequenter ex talia fiat informatione hominum, quibus Ponti sex nimis laciloe fidem habet Z Unde epist. 317. ad I nocentium II. sit scribit: Nec mirum, nec noυum est,
humanum animum. etiam risue) posse falli ct fasiere..
314쪽
pons ei se orbi denuntiata. s. res et fr
Monachi menerune ad Vos in spiritu mendacii, ct spiritu erroras, adversus Dominum, ct adversus Christum ejus. Verbum iniquum constituerunt adverseus Di comm , cuius conversationis oe vita bonus odor fuit hactenus in omni
loco. aut sunt isti, qui contra legem maledicunt surdo, qui ut canes mordent, qui dicunt bonum malum, qui ponunt lucem tenebras ' mare, Domine, irasi ris in filium tuum t auare iatificasti inimicos ejus y mi est Etad Aposui: ,, Nolite omni spiritui credere. sed probate spi- .is ritus, si ex Deo sunt Z In Domino confido, quia di sipabitur consilium eorum, Θ, cum apparuerit quod ve-rum es, evacuabitur quod ex falso es.
am m ejusmodi fallibilitatem Romani Pontifices, etiam ex Vsis Sanctissimi agno fiunt.
IMprimis Leo Magnus ubi supra, cum doctrinale epistolam suam, in materia facti, ad judicium revo, car permisit, & epist. ad Maximum Antiochenum di xit, Auidquid prater speciales causas Synodalium Coninciliorum causas utique fidei) ad examen usuale de fertur, potes aliquam dijudicandi, io est interprete Pelagio II. P ad judicium revocandi, habere min
Deinde Anastasius II. epist. ad Anastas Imperat. quae refertur to. Concit. pag. I 23Τ.) dicit, quod judi cium Dei selum falli non potes.
Vigilius Papa circa tria capitula, a Concilio V. damnata, tam varius non fuisset, nunc ea cum Concilio isto improbando, nunc cum Concilio Calcedonenti approbando, eorumque damnationi usiue ad durissi s diuturni carceris aerumnas i in quo ipsium Justinianus Imperator, fune ad collum alligato, modico duntaxat pane & aqua pastum, indignillime detinuito resistendo: II Concilium V. accedente consensu suo quem .ante istius Concilii inchoationem pollicitus fuerat . prout iii H I. chra
315쪽
duabus primis collationibus enarratur inerrabile censuisset. Nee Uigilii successor Pelagius r. nec Pelagius II., nec Gregorius Magnus, seipsos inerrabiles credide
Εt Gregorius quidem Magnus, jam Pontifex, Dial. t. i. e. . a 'cid miraris, inquit, quia fallimur , qui homines sumus y ..... David, qui prophetia spirarum ba- bere consueυerat, contra innocentem rubum Ionatha sententiam dedit . . . . s' id ergo mirum, si ora mentientium aliquando in aliud ducimur, qui Propheta non δε- mus y Multum vero est, quod uni cujusque Prasias maxime Praesulum Praesulis ) mentem eurarum δε μου hominumque in spiritu adulationis adstantium fa, lacia, dc ipsorum Praesulum in credendo facilitas) Δυ latreumque animvis dividitur ad multa, flet minor ad singi la; per consequens facia ei in una qualibet re etiam proinde in factis doctrinalibus ) subripitur. Pelagium etiam I. & II. Divumque cum ipsis Gregorium non credidisse inerrabilitatem Concilii V. etiaristi a se approbati in trium capitulorum damnatione, nonnulli probant ex hoc quod trium Capitulorum defen res a Concilio U. anathemate damnatos, Africa utique , Italiae, Galliae, Hispaniae, Hiberniae, Istriae
dic. Episcopos, pro anathemate damnatis non habu sint, sed ad Communionem suam invitaverint, receperintque, etiam in eorumdem capitulorum defensione persistentes.
Uerum quia ex dicendis apparebit, selos illos trium capitulorum Defensores a Concilio V. anathemate damnatos fuisse, qui in capitulis illis Nestorianam agia stentes haeresim, eam defendebant; non eos, qui hin resim illam cum Ecclesis universa damnantes anathematigantesque, eam in capitulis illis non credebant contineri. Ideo melius illud ipsum argumentis sequentibus probatur. 1. Quia laudati Pontifices solemniter declararunt , quaestionem de tribus capitulis ad fidem non pertinere. sed ad quaestiones superfluas, . nulliusque ad fidem mo-
316쪽
menti. Cujusmodi profecto non sunt, quae authoritare infallibili, divinis in promissionibus fundata, auth ritate proinde divina definiuntur. Ad fidem quippe pertinent, uti demonstratum est sect. C. probat. 2.2. Quia Pelagius II. epist. ad Epistop. Istriae in qua condiribenda D. Gregorium ipsi amanuensem misi 1e, eruditi censent) cum Leone Magno docet, selari fidei definitionem ex vi authoritatis, irreformabilem . adeoque infallibilem esse; ceteras vero Synodorum, C- 'tiam generalium, definitiones ad judicium revocari posse: Sperialis S nodulium Conciliorum causa est fides; qui 'qui ergo praeter fidem agitur, Leone docente, ostenditMr , quia nihil obstat si ad judicium revocetu. . Atqui facta trium Capitulorum , licet doctrinalia, sunt praeterm 'dem. Unde illa extra fidem vocat Pelagius I. epist. Ia ad Childebertum Regem , sicut Ze Pelagius ΙΙ. epist. citata, & frequenter Gregorius in us; ca igitur Pelagius II. cum Leone Magno censet ad judicium revocabilia, etiam post Concilii Oecumenici U. definiri 'nem, authoritate proinde infallibili non definita. 3- Pelagius II. 8c Gregorius Magnus eadem in epse stola rursus aiunt, quod licet epistola Ibae a Concilio Calcedonensi approbata fisistet, in materia tamen ad G
dem non pertinente retractari potuisset, ac reprehendi: Licenter tamen im quisque eam reprehenἀeret, etiamsi Epistopi in eodem Concilio residenses suis istam seres rei qimisso aprobassent. socia, B. Leone docente , j- retractandi o, dijudicandi conceditur, in iis quae ad fidem
uou pertinent. Quis euncta res, qua retractari non δε-
t, sela est professio fides. Quid clarius p Εxtra fidei ergo professionem omne Episcoporum, etiam EpiscopD Episcoporum judicium, author te irreformabili vaeua -- rur, id est tali, quae impediat judicii re Mimationen justa de causa fieri.
317쪽
Continuatur traditio Romanorum Pontificum, suam Messa fallibilitatem in factis non revelatis di dican
LEone Magno, Anastasio. Vigilio, Pelagio I. & ΤΙ-
Gregorioque Magno concinens Leo IV. alias III. . n. Nos ii incompetenter 2. q. 7. Sanctionum suarum, extra materiam fidci fallibilitatem , emendabilitatemque, ingenue fatetur, cum dicit: Nos si incompetenter aliquid egimus, . H. abditti iusta Legis tramitem non conservavimus manifeste ergo susponit hoc fieri posse se vestro ae etest rarum Missorum cuncta volumus emen ri judicio. Suoniam si nos, qui aliena debemus corrigere peccata, pejora committimus, cerae non veritatis diascipuli, sed, quod dolenses aecimus, erimus pra ceteris e roris Magistri . Leo ergo IU non credidit promissari,
Romanis Pontificibus infallibilem sancti Spiritus assistentiam, ne contra justitiae tramitem errent in judiciis & sanctionibus suis. Inde vero consequens est nec pro missam ipsis infallibilem S. Spiritus assistentiam , ne Contra veritatis tramitem errent in judiciis, seu definitionibus Sehorum non revelatorum, sive personalium , . sive doctrinalium. Quo enim Scripturae loco promista legitur infallibilis assistentia illa, ne contra veritatis tramitem errent in judiciis ejusmodi factorum , potius quam ne contra justitiae tramitem errent in conditione. legum, seu Sanctionum suarum ξPari ingenuitate Alexander III. cap. Si quando de Re- 'ipi. Romanos Pontifices prava Aulicorum, scu COnsiliariorum suorum suggestione subinde falli fatetur scribens namque Archiepiscopo Ravennensi : Si quando
inquit, aliqua Tua Fraternitati dirigimus, qua animum tuum exasperare videntur , turbari non debes. Sualismetem negotii, pro quo tibi stribitur, diligenter considerans, aut mandatum nostrum reverenter sumptas dii aut per litteras tuuι, quare adimplere non possis, rationabilem eau-
318쪽
Ponifiei ct Oxia denunciata. g. VIII. a 779- ρ Menias. Suia patienter sustinebimus, si non f-
reris quod pravo nobis fueris inomatione Aggestum. Quod procedere videtur in omnibus , in quibus rationabiliter praetendi potest, Mandatum seu Judicium mani Pontificis fuisse ipsi prava insinuatione suggestum. Similiter Innocentius III. es. A nobis, De sent. exeom. agnos it judicium Ecclesiae non semper esse in xum. cum dicit: Iudicium Dei veritati, qua non D M. nec fastitur, semper innitit x ; judicium autem Ecclesia nonnunquam opinionem sequitur, quam is fallere sa-pe emtingit, is fasii. Propter hoc contingit interdum, ut
qui ligatus est apud Deum, apud Ecclesiam sit solutur ;c, qui liber es apud Deum , Ecclesia sit sententia i
Adrianus VI. Romanorum Pontificum fallibilitatem, etiam in definitionibus facto, am doctrinalium ,. jam Pontifex aperte declaravit, dum in Instructione data Cheregato suo ad Germaniae Principes Nuntio, si sum suum de doctrinali facto Lutheri, a Mone X. Praedecessore suo selemniter definito, sic exposuit : Si quis sertae dixerit, Lutherum inauditum is indefensium Disse per Sedem Apostolicam condemnatum, is propterea.
audiri omnino debere, nec, antequam convictus sit, condemnandum esse. Respondebis, quod illa qua fidei sum.
propter Divinam authoritatem credenda sunt, non probanda. Aufer cinquit Ambrosius P argumenta, ubi Merquaeritur. Piscatoribus credYIur, non dialecticis . . . Faremur tamen ei defensionem negari non debere, in his qua sunt facti, id es, utrum talia dixerit, necne, utrum' adicaveris, aut scripserit, nec ne. Quid expressus d
siderari potest 'Paulus IV. anno Iss7. rogatus ut dispenseret in matrimonio rato, non consummato, Francisci Momm rantii, & Ioannae Halluynae Henneae, doctissimos Plata latos, ad deliberandum saper eo congregatos, interrogavit, an id posset t. Et ne vos, inquit , teneant DeceFIorum meorum facta is exempla . . . . . Nou dusito . quis Ego, or Decesseres mei, errare aliquando potueri-M min,
319쪽
rerum generibus. Nec ipse ergo promissam agnovit Romanis Pontificibus infallibilem clivini luminis assis stentiam, ne errent in non pertiuentibus ad fidem.
etiam doctrinatibus, . nun revelaris fallibilitaeem, cum Patribus tradunt antiqui omnes, praecipuique etiamnum Theologi.
PAtres sect. a. & 3. laudatos s litus s. Nomas quo lib. 9. u. ult. In sententiis, inquit, qua ad particut ria facta pertinent. 3ossibile est judicium Ecclesia errare. Nec ficta excipit dolinalia, quasi haec authoritate in- fallibili definiantur, prout paucissimi hodie Episcopi, Carneracensis, Cenomanensis, Rupellensis, Camote sis sceleris Ecclesiae Gallicanae Episcopis contradicentis s) praetendunt. Siquidem hoc Doctor Angelicus improbat. 10. Dum x. a. q. r. docet fidei articulos Iuccessione temporum non crescere. Quod ex supra dictis alioqui fieret. ΣΟ. Dum in 3. inst. 23. q. z. u. 3 dicit, hoc inter Deum 8c homines interesse, qudd alterius hominis cognitio, seu judicium, regula non sit judicii nostri, sed soli primae Veritati homo rationem . suam subjicere debeat. 3o. Dum in ψ. dist. 43. q. M u. s. dicit, quδd quamvis Ecclesia, in hii qua sera sunt, sapientia dono, is authoritate divina sulciatur; in aliist mera, in quantum est hominum congregatio, aliquid ex defectu humano in actibus ejus Erosenit, quod non est a visum, nec proficiscitur ex auriaritate iuvina, sed erra
S. Thomae succinunt Scotus, apud Davmpori in system. fid. c. i. Joannes de Neapoli quodlib. DP Cardinalis a Furno, duriur, dictus postea Benedictus XII. in refutatione fratricellorum, Franciscus Pegna S Rotae Decanus in not. ad director. EImerici p. a. q. 17. S. Antoninus 3. p. tit. H. c. 8. 3. a. Gerson tr. An fia
320쪽
γ appellare a Papa. Et tr. de unit. Eccles Almamus i. de potest eccleL di de laicis c. I s. Nicolaus de Clomangis Op. pag. 6 I. 66. 67. Dionysius Carthusianus tr. de author. Papae & Concilii l. 3. a. I 6. Didaeus de PV-va in Defens fid. l. 2. pag. xyx. Binius in notis ad Vitam Honorii Ρapae m. s. Concit. Labbati. pag. I. D Vallius de infallibilit. S. Pontificis p. a. q. Ic Stapletonus eontrovers 3. q. 4. Wymers tr. de Pontis pag. 7o. n. et . Holdenuς in Defens Drmul. ad Uersus calumnias dieres. pag. 6. Si aert Aphoris p. 2: disp. 38. n. I7. Et se uenter Doctores Sorboniti in Thesibus suis, cumque ipsis Doctores Regulares ex omni ordine. Ex ordinε S. Benedicti Gregorius de Laude Abbax. in vita Abbatis Ioachim. Ex ordine Praedicatorum, cum S. Homa 8c S. Antonino supra laudatis, cumque Cardinale de Turrecremata, Melchiore Cano, & Gesseneo inha laudandis, Franciscus a Victoria resect. . de potest. Papae M Concilii, Joannes a S. Thoma tr. de summo Pontis Gravina depreseripi. Cathol. l. 3. c. 4y. Gonet in Clypeo Theol. 'iomist. tr. de fid. disp. 4. a. I. sect. 3. Contensen Th. Ment. 8c Cord. l. s. in dis ri. praeam L. in Seraphico Ordine S. Francisci cum Card. Laurea Alphonsus a Castrol. contra haereses, Ioannes Hrscha res, Episcopus Roffensis Zc Martyr, ad art. 28. Lut H, Daempore in laudato System. M. c. 2. aiens , communem esse sententiam Theologorum, quod Etes
fia nos hvεs infallibiliter definire, nisi qua saera Seriptura, viti Traditis , certo ct clari proponunt, quodque mias sim filum Spiritus andri illustratur pra sentia. Petrus Marchantius tribun . sacram . to. 3. tr. s. tit. μq. Imuzeur in sua Theol. q. de Papa & Concit. Ex O . Carmelitarum Liberius a Jesu in controve siis dremat. adversus haereses utrimque Orbis , anno
por. Romae impressis, to. i. pag. I92. n. I 6. ubi Ve-droso acatholico respondet sic: Theologi, qui DUempadicuntur, cum omni humilitate subjiciunt se Romano Pa tisset in damnatione quinque propositionum, prout sonam,