장음표시 사용
191쪽
DE X. STMBOLI ARTICULO.. Remissionem peccatorum.
Ni Tio huius articuli unum cum Cain hismonotadum est, nimirum articulum se remissione peccatorum, non tum co-tinere in se diuinum mysterium,sed etia omnibus ad silutem comparandam maxime neces
Hoc quamuis sit omnibus satis per se notum, nuhilominiis probatur duobus modis; Primo testimonio ipsius Christi Saluatoris,Luc. ar cap. qui p Illo nis ascensum in Mylum de ea re' sic locutus est, cum discipulis sensim aperuit ut intelli gerent scripturas: mel at Christumpatio resurgere a mortuis rertia die, ei praedicari in nomine eiu paeniteηtiam, errem fove peccatorum in omnes gentes; Si oportςbδς praedicari gentibus remissionempeccatorum, Erg sentes illam necessario credere debebant. Deinde ratione tali: Nςmo saluari potest sine cem D sde eorum omnium, quae in symbolo Apostolo. xum credetnda proponuntur, ut aliquoties repet Catechisinus: sed remissio peccatorum in caeteris a liquiis symboli Apostolici numeratur:Ergo,&
QUAESTIO LQuis est sensus huius articuli CONCLUSIO UNICA.ῆς -ε constemur, ηιρη- peccar ora remissima
192쪽
im catholiis Ecclesia reperiri de qua Isaias aedixerat, Populin qui habitat in ea, auferetur ab eo iniquitia sederia potestatem peccata remitrendi in ea esse: quasi ritὸ,9 secunda leges actriIDDomino prasiriptas sacerdotes utar . tur, verepeccata remitti ct μὴ nari credendum est. Est Catec.s Munus igitur parochi erit, c Lxplicatur sequentibus quaestionibus QUAESTIO II.
Icclesia quibus modis remittit pece ta: Et, An necesse sit esse alium modum remittedi peccata , baptismo t
EGlam remittit peccat aper Sacramenta, ct prius
quidem per Sacrametum baptisini, quindelibus,cum primum fidem pro tentur,aιὸ cumulata peccatorum venia tribuitur,ut nihil aut culpη delendum ue eη origine conio cta, me quid propria voluntate omissum ni commissim sit, Mut poena pers uendum reliquatur. Est Catech. Haec autem venia M. Et D. Thmanae in quaestionibus additis q. II art. I. dc suo loco latius explicabitur.
CONCLVsIO ILN H Ecclesia prater Sacramentum baptismi esse claues regni caelorum,hoc est,potestatem,qua positur unicuique paenitenti, etiamsi usque ad extrem D diem peccasset, delicta condonari. Est Catech. f. Cum igitur necesse fuerit, E D. Thom. sup. Ratio conclusionis est manifesta,quia etsi per bap tismum omnia peccata remittantur, non auferru a a ruta v infirmitas, sed remanet etiam
193쪽
post baptismum concit piscentia, quae nos Vsque ad vitae finj ad peccata incitare non definit, & vix ullus reperitur, qui vel tam acriter illi resistat, vel la diligenter,& vigilanter salutem suam tueatur, ut omnia Peccata vitare possit. Clavium Ecclesiae traditarum clarissima testim nia in sacris litteris habemus: Nam apud S. Matthaeu, cap. I s. Dominus ita ad Petrum loquitur: Tibi dabaclaues regni cHorum , ct quodcuque ligaverissuper terra. erit ligatum ct in calis, ct quodcumquesolueris super terra, erit lxtum 2 in caelis. Item cap. 18. Quacumque adiga uet itis super terram, erunt ligata ct in calo, o quacumqua solueritissuper terram, erunt soluta ct in cEo. Deinda sanctus Ioannes cap. ro. testatur Dominum, cum insumas et Apostolis dixisse: accipite Spiritum sanctum, quorum remiseritispeccata remittantur ei ct quorum reti meritis retenta sunt.. aeST Io III. An per claues Ecclesiae omnia peccaritorum genera, dc Omni tempore re,
on est existimavidum claues , hoc est,potestaten peccata rem uendi certis quibi dam pecca torum generibus definitam esse. Est Catech. f. Neque vero existimandum est, Et D Thom .p. s. q.86art.I. Nullum enim tam nefarium facinus vel admitti ζl cogitari potest, cuius remittendi potestatem sano Ecclesia non habeat, Quemadmodum etiam n
194쪽
eoruni seorsi Verὶ poeniteat certa ei veniae spes pro posita esse non debeat.
SE neque bac ea potes ita circumscribitur, ut finitosorum aliquo tempore,ea ni liceat. Est Catech. M. Sed neque hoc, &c. Et D. Thoni.
Nam quacumque hora peccator ad sanitatem re dire voluerit, rehciendum non esse docuit Saluator noster, Matth. I3. cum Principi Apostolorum inter roganti, voties peccatoribus ignoscendunt esset,ati sipties, Respondit: Non septies, sed usque septuagies septies.
, QUAESTIO M M. An omnibus fidelibus sint concesta claues regni caelorum3 CONCLUSIO UNICA. Dominus non omnibu sed Disivis tanthm rarido ibus tam sancti muneris potestatem dedit. Lit Catech. . Verii si ministros,&ca xu Thoanin quaest. addit. q. I9. 23 QUAESTIO V.
An Episcopi &Sacerdotes quacumquc ratione peccata remittere possinit CONCLUSIO UNICA.
195쪽
nt sYMBOLI APos To I. ICI mammam: Cum igitur homosactus esset,ut homi nibus hanc peccatorum veniam i rgiretur,priusqualia caelam ascenderet, ut ibi ad dexteram Dei in pedipetuum sederet, eam potestate Episcopis & praestateris in Ecclesia concessit. Ad adieram partem dicendum est, non eandem prorsus potestatem tributam esse hominibus, quae est in i , Deo:Nam ut antea docuimus Christus sua auctoritate , caeteri ut eius ministri peccata dimit.
te alis, ex ratione qua Deus clementismuspater, nil-.do peccata delere constituit: Nam sanguine νη geniti l uiselara nostra expiari rotuit,ut pryam, qu/m nos pro peccatis comm rui ius ultrὸ ille persolueret, iustuli pro iniusti damnaretur, invocesi pro reis morte certissima asceretur . Est Catech. F. Sed ipsa etiam ratio,&c. 'Explicatur Nam cum animo cogitabimus nos,Veloquitur D. Petrus, E Epistolae I. cap. non corruptibilibus auro & argento redemptos esse, sed praeliota sanguine, quasi agni immaculati Christi & inconta. ininati facile statuemus nihil nobis prςstantius,salubriusque contingere potuisse hac reniittedi peccata potestate, quae inexplicabillam Dei prouidentiam, sianimamque erga nos charitatem ostendit.
CONCLUSIO III. 'SVmma huius potestatis utilitia ex eo apparet,qu cator me huimpotestatis confirmatus, in stem erigitur. kri posse, νt ex flatu damnationis, in qu seper peccatum Irmpitarat, .restituatur inflatumsalutis, a quo peccata ea V erar. Pro quo ummo benescio nonpotest nonsumno purio
196쪽
E LUCIDATI . Usandio ct exultare, o immortalis
Est Catech. Ex hac autem cogitatione maia, anus fructus,& Explicatur concluso aptissima similimidine: Nas grata &iucunda medicamenta videri selent, quae medicorum arte & industria cum graui aliquo nodibo laboramus, paratur; quanto iucudiora esse dcbce ea remedia,qui Dei sapientia ad animorum curati nem, atque adeo ad vitam reparadam instituit ' cum praesertim non quidem dubiam salutis spem, ut me. dilinae illae quae corporibus adhibentur, sed certisit mam i, qui sanari cupiunt, salutem asserant.
antedictis Catechismus suo more insere, duo Documenta Spiritualia. Primum, fideles omnes cognita huius tam amplidi praeclari muneris dignitate & utilitate,studere dohere, Ut ad suum commodum illud religiose coue tant; Vix onim fieri potest, ut qui re utili & neces
ria non utitur, eam cotemnere non exstimetur: prς- sertim cum Dominus hanc potestatem remittendi peccata ea re tradiderit Γ ccles ae, ut omneψhoc sal tari remedio uterctur. Nam quemadmodum nemo
si e baptisino expiari potest; ita quicumq; baptisini
fratiam mortisciis sceleribus amissam recuperare voluerit, ad aliud expiationis genus, nimirum s 'mitentiae Sacramentum confugiat necesse est. Alterum , fideles omnes cauere oportere ne tam mylavenis facultate proposita, quam etiam nullius temporis termino definiri declarauimus, Vel ad pec i
Ρndum saciliores, vel o resplicendum tardiorea
197쪽
nt sYMBOLI APos To I. ICI Ganratain: Cum igitur homosactus esset,ut hominibus hanc2eccatorum veniam largiretur,priusqualia cael m ascenderet, ut ibi ad dexteram Dei in pedipetuum sederet, eam potestate Episcopis & praestib teris in Ecclesia concessit. Ad adieram partem dicendum est, non eandem prorsus Iotestatem tributam esse hominibus, quae est in ipso Deo:Nam ut antea docuimus Christus sita auctoritate , caeteri ut eius ministri peccata dimit.
testatis, ex ratione qua Deus Elementisi Ruspater,wῆ- .etpeccata delere coistituit: Nam sanguine νnigenit iij viselara nostra expiari voluit,vt proam, qu'm uos prope C iis comm.ruimus vltrὸ ille persolueret, iust Vsi pro iniustis
damnaretur, invoces proreis morte certissima assceretur. Est Catech.M. Sed ipsa etiam ratio,&c. 'Explicatur Nam cum animo cogitabimus nos,Vt loquitur D. Petrus, L. Epistolae I. cap. non corruptibilibus auro & argento redemptos esse,sed praetiosis singuine, quasi agni immaculati Christi' & incontiminati,facile statuemus nihil nobis prsstantius,salubriusque contingere potuisse hac remittedi peccata ipotestate, quae inexplicabillam Dei prouidentiam,
summamque erga nos charitatem ostendit. .
SV a huius potestatis utilitia ex eo an ret,qu spe calor huimpotestatis confirmatus, instem erigitur is D posse, νt ex flutu damnationb, in quem seper peccatum precipitarat, .res matur inflati salutis, a quo peccandati leas erat. Pro quo ummo benescio nonpotes no annus seudio
198쪽
Est Catech. M. Ex hac autem cogitatione maxi, anus fructus,& Explicatur concluso aptissima similitudine: Nas grata &iucunda medicamenta videri lent, quae medicorum arte & indusiria cum graui aliquo no ho laboramus, paratur; quanto iucudiora esse dcbce ea remedia,qui Dei sapientia ad animorum curatio. nem, atque adeo ad vitam reparadam instituit ' cum praesertim non quidem dubiam salutis spem, ut me. dicinae illae quae corporibus adhibentur, sed certisi mam i, qui sanari cupiunt, salutem asserant.
Documenta Spiritualia. r antedictis Catechismus suo more insere, duo
Documenta Spiritualia. Primum, fideles omnes cognita huius tam ampli& praeclari muneris dignitate & utilitate,studere dohere, Ut ad suum commodum illud religiose coue tant; Vix onim fieri potest, ut qui re utili & necessaria non Utitur, eam cotemnere non exstimetur: prς- sertim cum Dominus hanc potestatem remittendi peccata ea re tradiderit rcclesiae, ut omne hoc sal tari remedio uterctur. Nam quemadmodum nemo
sne baptismo expiari potest; ita quicumq; baptismi
gratiam mortis cris sceleribus cmis ana recuperare voluerit, ad aliud expiationis genus, nimirum scin nitentiae Sacramentum confugiat necesse est. Alterum, fideles omnes cauere oportere ne tam amplaVenis iacultate proposita, quam etiam nullius temporis termino definiti declarauimus, vel ad pepi'ndum faciliores, vel ad resipiscendum tardioris reddaptura
199쪽
reddantur: In altero enim, cum iniuriosi & c6nimo. liosi iii hanc di linam potestatem manifeste depro-hendantur, indigni sunt, quibus Deus misericordia suam impertiatur: In altero Vero magnopere verem dum est, ne morte praeoccupati, frustra peccatorum xemissionem cosesii fuerint,quam tarditate, & pro crastinatione merito amiserunt. Et haec de hoc articulo staficiunt.
DI XI. Samaot I ARTICVLα Carnis resurrectioneni.
NITIO explicationis articuli, unuta cum Catechismo obseruandum est hunc articulum prae csteris diligetibsime in sacris litteris non Ibium crodendum proponi,sed etiam variis ra tionibus,& exeniplis confirmari,propter duas potissimii in causas. Prima, quia iides huius articuli plurimdm valet ad stabiliendam veritatem totius fidei& religionis christianae, sicut e contrario incredulitas huius artuculi omnem fidem & religionem christianam penutus euertit; Sic enim argumentatur Ap stolus I. ad Corinth. Is. cap. Si mortuorum resurrectio non est, Eros Chinin non resurrexit: Si Christus non resurrexit,
200쪽
Altera, quia tota spes s delium nititur vesuti siris missi seo cuidam fundamento credulitati huius articuli: Cum enim illi toto huius viis tempore,pro b nefastis nulla recipiant praemia, sed persecutiones, aerumnas, & miserias,si no esset reseciectio mortuo. Tum,prorsus omni spe exciderent, & miserabiliores essent omnibus hominibus: mo d vidit idem Apostolus cum ait, eodem loco: Si in hac vitara tum in σπην sterames sumus, miserabilioressinim omnIuth minbus. Quare diligentissime veritas huius articulist plicanda est. .
. AESTIO I. Quare Apostoli resurrectionem
minum vocant resurrectione carnis
P Rim , ut docerent,quod necessantis ponendum est, o mam esse ismorialem. Est Catech. Sed imprimis attendere oportebi
Nam si dixisscnt hominum resurrectionem, cum homo costet anima A corpore, cogitare aliquis pintuisset, hominem no sollim quoad corpus, sed etiam quoad animam interire &qiload utruque resurgere. quod falsum est, cum plurimis sacrarum litterarum locis constet animam esse immortalem. . Ex qua conclusione ulteritis sequitur, quod qus uis saepe in scripturis sacris, Caro, integrum hominε
ficet,Vr apud Isaiam, cap. go. Omvranro fατιππι Et apud Ioannem, cap. 1. Verbhm carosactum est; boodio iam Narnis vox,colus tantum sisnificat, va