장음표시 사용
741쪽
t L v C I D A T I o. ' sis omnem mentem, a Dioncm, &otationem nostram consormabimus: inquit Christos Dominus Ioannis i .) in meo verba mea in robuniam serint,quae clivique Volucritis, petetis et vobis.
Qui acient qui titubat interdum nec sesatis essest nisi in desentiunt 'Viantur illa Voce Aposolorum Luc. 17. Domine adauge nobis Mem: Et caeci illius,Marc. 9. Adin tu r
AESTIO IX. Quae est optima ratio orandi ε
NTE resblutionem, nota maxim Fre ferre quem modum & rationem ashibeamus in oraco. Etsi enim oratio bonum sit saltitare, tamen . nisi recte adhibeatur, minime prodest: quod enim petimu s, saepe non ascquimur, ut inquit S. I cobus cap. q. Obcεm causam, quia male petimus. '
Oi Ptima orandi ratio psulat, Primὸ, ut oratio vi in spiritust rei itate. . Est Catech. M Lst igitur orandum in spiritu, c. Et D. Thom. 2.2. q. 83. art. 12.&Is Nam caelestis Pater. tales quarit, qui adorent cLm in spiritu & veritate, ut testatur Ioann q. cap. Orat in spiritu & verilate,qui intita um ac flagras animi studium adhibet. Huiusmodi orationem Deus, cui patent occultae hominum cogitationes, audit, etit nasi orensi proserantur. Sic I. Reg. I. audiuit Annae, eius quae mater
742쪽
ORATIONI s DOMINI M suit Samuelis, intimas preces, de qua illud legimus
ibidem cap. 13. flentem orasse,&rantum labia mouetem. Oravit hoe modo David: Inquit enim Psiaim. 6. Tibi dixit cor meum, exquisiuit te facies mea. Huius
modi exempla in diuinis libris pasiim legentibus
In oratio q sit voce adhibita sis mala 'Dicendum non esse malam; neque enim a spirituali precandi oratione vocalem excludimus, sed principatum tribui illi orationi, quae a vehementi animo proficiscitur.
Infit interdum utile,vel etiam necessarium orare voce' Dicendum quod vocalis oratio propriam habet tilitatem & necesiitatem. . Vtilitatem; Nam incendit animi studium,&religionem orantis inflammat; quod ad Probam San- us Augustinus epistola Iri .scripsi x hoc modo,Nom quam verbis se alys gnis ad augendian demeriumserinctum nos ipsos acrius excitamus. Necessitatem; Nam cogimur interdum vehemetinnimi cupiditate & pietate verbis efferre sen retiam. Siquidem exultante animo laetitit, par etiam est lin. suam exultare: ut decet nos vere cumulatu illud Rcrificium facere,& animae & corporis. Hunc Apostolorum orandi morem fuisse ex Aetis,& ex Apo. solo multis locis cognoscimus,I. ad Corinth. Iq. ad
Vtilitast& necessitas orationis vocalis ostendi potest & hoc modo. Duplex est precandi ratio,priuata,& pubsica: piiuatae orationis pronunciatione utimur propter priuatari
743쪽
ΕLvCI DATIO. Datam utilitatem, ut intimum studium ac pietatem adiuuet: In publica,cum ad incitadam fidelis populi religionem instituta sit, certis statisque temporibus lingua officio supersederi nullo modo potest.
Qui censendi sunt mase orare, non oram in spiritao veritate Primum insdeles, de quibus ita licet Christum
Dominum loquentem audire, Matth. 6. Orores, is
die mulim loqui. cur Ethnuisacmarpurant enita quὸd in multiloqui uo exaudiantur; Nolite ergo mulari eissis enim pater vester quid op a vobis, antequam petatis enm. Hoc unum diligenter hic notandum est, quod licet Christus Dominus loquacitatem prohibeat, longas tamen preces, quae a vehementi ac diuturno animi studio proficiscuntur,tanthm abest ut rei lativi etiam suo exemplo nos ad eam rationem c Or-Τetur,qui non modo noctes in precatione cosumpsit Lucae 6. sed rer eundem sermonem repetiit, Matth. 26. Tantum igitur statuendum est inanivorborum sono minime exorari Deum, sicut opinabatur salso Gentiles. Secundo, d e sinu huius conditionis peccant hypocritae, qui ex animo non Oront, a quorum consuetudine nos deterret Christus Dominus in hanc sententiem, Matth. 6. Cum oratis, non eritis sic At hypocritae, qui amat in Istnagogis, stin angulis platearu flantes,orare,It videantur ab hominisus; smen dico vobis,receperat regi redesuam: Tu autem cum oraueris, infra in cubiculum 1 ιm, O clauso ostio ora Patrem tutim in abctatio: ct Pater itus qui videt in abscιndito, reerit tibi. Cubiculum, quod hoc loco dicitur,ad cor homi
nis referri potest: quod non satis est ingr*d sto pr*
744쪽
in animas extri secus, quo precationis integritas vio 1ari possit:tum enim caelestis Pater, qui omniu men tes& occultas cogitationes maxime perspicinorantis postulationi concedit.
CONCLUSIO ILSβήνη si postulat, ut fiat cum Uiduitate.
Est Catech.M: Requirit praeterea oratio,&Q
Quantam vim habeat assiduitas in orado. Iudici illius exeplo Dei filius ostedit, Luc. 18. quicum nec timeret Deum, nec hominem reuereretur,uietus assiduitae , ac diligentia viduae, eius postulationi concesiit.
1taque asiiduae Deo preces faciendς fiant; nec imitandi illi, qui semel aut iterum orantes, nisi quod petunt, impetrarint, in oratione defatigantur. Nulla enim officii huius Iasiitudo esse debet: quod nos Christi Domini,& Apostoli docet auctoritas.Quod si interdum in eo voluntas defecerit,precibus a Deo. petamus perseuerandi vim.
CONCLVsIO III. Tirtio requirit,ut orati at in nomine Iesu Christia
Est Catech. f. Vult etiam Dei filius. Deprecatio nomine Iesia Christi facta, eius meri to & gratia id pondus assequitur, ut a caelesti Patre audiatur. Est enim eius illa vox apud Sanctum Ioannem cap.I6. Amen,amen dico vobis,si quid petieritis Patre in nomine meo,dabit vobis: que modὸ no persis quicqham in nomine meo, petite, Ur accipietu ivtaaudium vestriim stplenam
745쪽
Varro postulat,visat cum ardeti animi ludio, qualis sancti homines in orando adhibebant. Est Catech. s. Imitemur ardes sancto , &c.
CONCLUSIO V. QViηtὸ re Virit, visat cum gratiarum actio .
. Est Catech. f.Gratiarum autem actiopem. Patet exemplo Apostolorum, qui hanc c6 suetudinem perpetuo seruauerunt;quemadmodum apud Apostolum videre licet, r. ad Corinth. Iq. Ad
Ephes 1. ad Coloss. 3. & alibi sypius. CONCLUSIO VI.
STnὲ, ut orationi ieiunium societur. Est Catech. f. Ieiunium certe maximὶ,&c. Nam qui potu & cibo sunt onusti, horum mens oppressa est, sic ut nequo Deum intueri, neque quid sibi velit oratio cogitare possunt.
SEptim , ut orationi quoque eleemosyna iungarum. Est Catech. M. Sequitur eleemosy na, &c. Magna enim & eleemosyna cum oratione secte. tale habet. diis enim cui facultas sit benefaciendi ei qui aliena misericordia vivat, nec opituletur proximo, & fratri suo, se charitate prsditu dicere audeati ut quo ore is,qui expers sit charitatis,Dei auxilium .
746쪽
in animas extri secus, quo precationis integritas violari posiit:tum enim caelesiis Pater, qui omniu mentes& occultas cogitationes maximὶ perspiciliorantis postulationi concedit.
CONCLUSIO ILSMκmio postulat, ut sat cum Uiduitate.
Est Catech. : Requirit praeterea oratio,&α
Quantam vim habeat assiduitas in or do, Iudicis illius exeplo Dei filius ostedit, Luc. 18. qui cum nec timeret Deum, hec hominem reuereretur,uietus assiduitan , ac diligentia viduae, eius postulationi concessit.
1taque asiiduae Deo preces saciendi sunt; nec imitandi illi,qui semel aut iterum orantes, nisi quod petunt, iiDpetrarint, in oratione defatigantur. Nulla enim officii huius iasiitudo esse debet: quod nos Christi Domini,& A postoli docet auctoritas.Quod si interdum in eo voluntas desecerit,precibus a Deo petamus perseuerandi vim.
Est Catech. f. Vult etiam Dei filius. Deprecatio Domine Iesu Christi facta, eius merbio de gratia id pondus assequitur, ut a caelesti Patre audiatur. Est enim eius illa vox apud Sanctum Ioannem cap.I6. A en,amen dico vobis i quid petieritis Patre in nomine meo,dabit vobis: que modis no pet6lis quicquam im ηomine meo, patre, o accipietis ; νtgaudium vestrum stplenum.
747쪽
- ELUCIDATIO. genu=α Et iterum cap. I . Quodcuw2 petieritu Patre in nomine meo, hocfactam.
Turrὸpostulat,visat cum ardeti animistudio, Fausancti homines in orando adbibebant. Est Catech. 3. Imitemur ardes sancto , &c.
CONCLUSIO Raint re Virit, ut et cum gratiarum actione.
. Est Catech. .Gratiarum autem actiosem. Patet exemplo Apostolorum, qui hanc cri suetudinem perpetuo seruauerunt;quemadmodum apud Apostolum videre licet, r. ad Corinth. Iq. Ad
Ephes 1. ad Coloss. 3. & alibi lapius. CONCLUSIO VI. SExt , ut orationi ieiunimn societur.
Est Catech. f. Ieiunium certd maximὶ,&c. Nam qui potu & cibo sunt onusti, horrem mens oppressa esl, sic ut nequo Deum intueri, neque quid sibi velit oratio cogitare possunt.
S tim , ut Vrationi quoque eleemosina iungarum. Est Catech. Sequitur eleemosyna, &c. i Hagna enim & eleemosyna cum oratione societate habet. bis enim,cui facultas sit benefaciendi ei qui aliena misericordia vivat, nec opituletur proximo, & fratri suo, se charitate prsditu dicere audeat' aut quo ore is,qui expers sit charitatis,Dei auxilium
748쪽
Mi l ORATIONI s Doni Ni C Ag Sanctis autem, qtita gratiosi sunt apud Deum, pet, mus,ut nostri patrocinium suscipiant,ut nobis Deoiimpetrent ea quibus indigemus. Hinc duas adlubemus precandi formulas modo differentes: Ad Deum enim proprie dicimus,Miserere nobis, A udi nos: Ad Sanctum , Ora pro nobis.
Quanquam etiam licet alia quadam ratione pe- tere, ut Sacti nostrii misereantur : sunt enim maximEmisericordes: Itaq; possumus precari eos Vt coditiq.nis nostrae mi sesia permoti, siua nos apud Deum gratia ac deprecatione tulient. Viium hoc loco tantum obseruadum &cauend
est , ne quod Dei proprium est, cuiquam praeterei
νψημ quis orationem Dominicam ante imaginem esse cuius Sancti pronunciare potest Cum ad imaginem alicuius Sancti quis Dominbcam orationem pronunciat,ita tum sentiat, se ab iliq petere ut secum oret, sibique postulet ea,quae Dominicae orationis sormula continentur; & sui deniquest interpres & deprecator ad Duum: nam eos hoc
fungi qmcio docuit Sanctus Ioannes Apostolusi' Apocalypsi cap. 8.
An sit praeparandus animus ad orati nquibus maxime virtutibu ' CONCLUSIO L
ortet animum ad orationem pr. a ate.
Est Catech s. Est in diuinis litteris,&c. zriim Ecclesiast,i3.cap. habetur: anteorati l
749쪽
E LUCIDATIO. M. praepara anima tua, ct noli esse quasi homo qui tentet Dec . Tentat enim Deum is, qui cum bene or l, male agit. cum loquatur cum Deo, a precibus animus eius aberrat De tentatione Dei vide D. Thom. 2. z. q. 10. art . ad L. & q. 97. art. 7
Raeparatur animus primὸ humilitate. Est Catech. L Primus igitus gradus,&c, Huius praeparationis ispissime faciunt mentio nem diuinae litterae, quae & illud loquuntur, Psalm- 1or. Respexit in orationem humilium,ctnon1breuit precemeereum. Ecclesiast. 31. Oratisi humiliantis se nubes penetrabit. Occurrent Pastoribus & Catechistis loci script rarum innumerabiles,qui in eam sententiam conue. iiiunt; quamobrem plurium non necessaria comemoratione supersedemus; tantum Vero,quae alias ata tigimus, ne in hac quidem parte, quia sunt apposita ad hanc ratione, duo illa exempla praetermittemus: Publicanus est ille notissimus,Luci i8 qui long ec sistens oculos humo tollere non audebat. Est etiam mulier illa peccatrix, Lucae T. quae dolore permota
lachrymis pedes Christi Domini perfudit. Vterque quantum afferat orationi podus humilitas christi,na,declarauit.
Ex his patet, quod primus gradus ad bonam ora tionem est,uere humilis ac demissus animus, scelaruis Oe recognitio, quibus sceleribus intelligat qui ad Laeum accedit, se non modo dignum non eme qui quicquam impetret aDeo, sed qui ne in eius quidem conisi tum veniat oraturus.
750쪽
U ORATIONI s DOMINICAE CONCLUSIO III.
PRV ratur quoque contritione, ue angore quodam in recordatione delictorum, vel saltem aliquo dolori λδ ob eam causam quὸd dolere non positurus. Est Catech. Sequitur angor, &c. Nisi enim virutrique, vel certε alterum a poeni tente adhibeatur,venia impetrari non potest. 'CONCLUSIO ΙΙΙΙ.DLinde fuga prassertim quorunda celeru quae maxime obstant quὸ minus in precarione Deus poIIuia. noni nostra concedat; visunt homicidiu,ira,implacabilitas, nilericordia, siuperbia,contemptus verbi Dei. Est Catech. M. Sed quia sunt quaedam scelera, &c. De homicidio sic loquitur Deus ore Isaiae cap. I.
Clim extenderitis manivi vestras, auertam oculos meos a ' bis ct cum multiplicaueritis orationem non exaudia; manus
enim vestrasanguine plena sunt. De ira sic loquitur Apostolus a. Timoth. a. cap. Folo viros orare in omni loco leuantes puras manus me ira es disiceptatione. De implacabilitate, sic Christus Dominus Marciri. Cumstabitis ad orandum, nitrite si quid habetis: Et
Matth. 6. Si non dimisieritis hominibus,nec Pater vester δε- muret vobis peccata vestra De immisericordia sic loquitur, Prouerb. 2I. Qui obturat aure uam ad clamarem pauperis,ct ipse clamabir
superbia, quantoperὶ Deum offendat testis est illa vox Iacob. . Deus super is resistit,humilibus au tadat gratiam. De contemptione diuinorum oraculorum extat