장음표시 사용
811쪽
E LUCIDATI α ν Incredibile est quanta voluptate, ac laetitia per fundat piorum animas hic panis, tum cum maximὸ terrenis molestijs, & incomodis conflictantur. Exemplo nobis est sanctus ille chorus Apostolorum, de quibus extat Actum s. cap. Illi quidem ibanum res a constectu concil3.
Resertii sunt huiusmodi exemplis libri de vita M.
ctorum hominum. De intimis his bonorii gaudii, ita loquiturDeus Apoc.2. cap.Vincenti dabo manna absionditum. Praecipue panis noster est ipse Christus Domin qui in sacramento Eucharistiae substantialiter continetur. Hoc inexplicabile pignus charitatis dedit nobis rediturus ad patrem: de quo dixit Ioann. 6-2m manducat meam carnem, o bibit meum sanguinem, i me manet,or ego in illo. Et Matthaei 26. Accipite O cate,Hoc est corpus meum.
Quarestiritualis panis,id est,Chrisivi, qui in sacrameto Iuch4ristia continetur vocatur noster φDicendum, quia fidelium modo hominum esuid esti eorum qui charitatem cum fide coniungetes, poenitentiae sacramentoserdes eluunt peccatorum, qui non dimittentes memoriam se Dei filios esse, diuinum sacramentum sumunt, & colunt quanta maxima possunt sanctitate ac veneratione.
Quare idem p iis Christia in Eucharistia Dcatur pus Hamul In promptu duplex est ratio. Altera,quod in sacris christianae Ecclesiae myste. i iis quotidie di offert Deo,& datur pie lanctequa
812쪽
Errant ergo ' i dicunt, nisi longo interuallo salutaribus his epulis anime vesci non oportere; C vincit illos Sanctus Ambrosius lib. de Sacrani eap. his verbis:'quoti -- estparui, ci p0t et μω.
In sine huius petitionis Catechismus suo Morginfert duo Documenta Spiritualia. Primum,cum fidelos redheonsilium &industriiseam possierint inc a parandis rebas vitae necessa ctiis, rei exitum Deo permittere debere; seuraq; μὴ sideri ira ad eius reserre vMunitate qai non dabit iii aeternum fiuchaationem iusto. Nam vel concedet Deus, quae petuntur, & ita suum ortatum cons metitqr: Vel non concedet,&id eritcertissin a argumentum,nec salutare illud esse; nea utile, quod
phsa Deo negitur,cui Magis egre est de eurq si lute, in illis ipsistis e Dociime uM illustrare poterunt, explicudis hi rationibus quasti Sacto Augustino i i epistolavi Probam praeclare colliguntur. Secundam diuites facultates suas & copias Deo acceptas reserre debere, cogitareque is Llcirco illi bonis esse cumulatos ut illa distribuant egentibus. Hoc quoque oocumentum explicari & confir miri poterit ex iis, quae in prim a epist. 1 4
813쪽
Et dimitte nobis debita hostra, sicuth nos dimittimus debitoribus nostri
NTE O plicationem huius peritii, nisi tu tim Catechismo notanda sunt. Primum, Pastores&Catechista, ac .rath ac dii igenter animadu ertere &ex nere debere sententiam huius petitionis , Edilud a illa ad casestem vitam consequendam maxima conducat. Est chim summa quaedam eorumboh4; quibus Iesus Christus sua passione cuminuit 'genns humanum. Id docet Isaias cap. 27. in quit) iniquitia Dinui lacob,ct iste omnust invitis inferatur peccatum eius.Hoc David etiam ostendit, u os praedicans eos,qui salutarem diu tu seu ctum litis cipere potuerunt Psalm. 32. his verbis. Beati querita , i suum μitates. Quomodo ante Christi aduentum pusio sit biis vitaremissionem peccatorum, vide D. Thosti.
' Secundum, aliam esse rationem huius pestilam duarum sequentium a quatuor praecedentibus: hactenus a De no Q in taeenti & q,iritualiabo sed caduci, quae ad hanc vitam periiMnterui noda petimus' nunc vero duabus seque ripetitioni ius in Iadeps inuid a m
814쪽
RATIONI s DOMINICAE Vide D. Thorn. 2. 2. q. R. art. 9. o. Habet 8d aliam diuisionem orationis Dominicae. D. Augiiit. ibidem ad I. Tertium & postremum, quomodo affectos esse oporteat eos qui impetrare velint quod hac petitione postulamus. Tria siquidem illis necessaria sunt. Primum, necesse est ut ij qui ad hoc petedum velint
accedere,suum ipsi peccatum agnoscant. Deinde ut eius sensu ac dolore commoueantur. Tum ut sibi omnino persuadeant Deum in hac esse voluntate, ut ijs qui peccauerunt,ita ut diximus assedi is,& comis paratis ignoscati: ne sorte acerbam delictorum reis cordationem, recognitione illa veniae desperatio consequatur,quae olim Cain,& Iudae animum occu, pauit; qui Deum modo vindicem, & vltorem non etiam mitem,& misericordear existimarunt.
d ad primu attinet, ut videlicet agnoicamus peccarum nostru , facile adducemur si ipsum audie. rimus Deum nos in sacris litteris huius rationis asmonentem; Est enim illud apud Dauidem Psalm.is. Omnes declinauerunt , si nud inutilesfactisunt: non est qui faciat bonum,non est 6que ad unum. In eandem sententiam loquitur Salomon Ecclesi . . Non est homo iustra in terra,quifaciat bonum,ct non pecier. illud etiam
pertinet Prouerb. 2o. Q potest dicere,mundum est cor
meum puriussinat peccatos Quod idem 1 S. Ioanne ad deterrendos homines ab arrogantia scriptum est r. ςpistolae i. Si dixerimus quoniam peccatum non habemus, nasseducimus,ctveritas in nobs no est. Et a Hieremi cap. 2. Dixisti,ab uepeccato,ct innocens e sum: 9pro
pterea auertatu uror tuus a me: Ecce ego iudicio conitemdam tecum, eo quod dixeris, nonpeccaui. QAorum omnium sentetus idem, qui eas eoruciore protulerat Christus
815쪽
E LUCIDATIO. 72. Chrisus Dominus hoc petitionis praescripto comfrtia atquo iubet nos delicta nostra costeri .Iden inisecus interpretari prohibuit auctoritas Mileuitani Concilij cap. 7. iii hunc modum.
verba ipsa Donunica orationuPrbi dicimus,D mitte nolis deis bita mira ta vult asηdis dici,ut hhmiliter, n raraciter hoc duatur,anathema sit. sthis enim ferat orant mist non
hominil us, sed ipsi Dιmino mentienum, qui labbi bi dicis
dimitti velle, corde dicit, quasbi dimitiant r peccaraxon habere
Quod ad secundum, videlicet dolorem pecciis torum, ad illum quoque poterimus adduci, si haec
considerauerimus. Primum, scelerum ac erratorum turpitudinem.
Deinde indignitatem ac sordes nos ras,qui cum nihil simus nisi putrida caro nisi summa saeditas,in compriliensibilem illam Dei maiestatem &inexplicabilem prasiantiam, incredibilem inmodum audeamus cffendere, praesertim quo procreati, liberati,in numerabilibus, maximisq; beneficijs aucti
Vt quidlut abalienati patre Deo, ut fiammum
bonu est, tu rpissima peccati merccde, Diabolo nos addicamus in miserrimam seruitutem.Neque enim dici potest, qu m crudeliter ille dominetur in eoruanimis,qui repulso suaui ivgo Dei, ruptoque char, talis amabilissimo nodo, quo parenti Deo spiritus noster adstringitur, ad hostem acerrimum desciuerunt, qui eo nomine Princeps&.rector mundi, &Princeps tenebrarii,SRex stiper uniuersos filios sis. perbiae dicitur in diuinis litteris. In eos qui Daem nis tyranide opprimul ur,vere covenit illa voxIsa inpia 6.DomineDeus nosterpossederut nos domini assis te. , Haec si
816쪽
minus mouent rupta foedera moueant certe calamitates, & aerumn in quas pepppccatu incidimus. Violatur enim sanctitas animalicuam Christo desponsam esse scimus: profanum si*hlud idem teplum Domini,quod qui con inina ny, in eos dicit Apostolus i. ad Corinth, M quis mplum Dei violauerit disperdet illam Dem. Innume hilia siunx mala, quae peςcatum inuexit in homine Ruam pene infinitam pestem Dauid hii verbis eas
presiit,Psalm.37. Non estsanitas in carne mea,ara icius u πρη esipa Vibiu meis a facie peccatorum meorum; Mimirum norat hac plagae vim, cum nullam sivi paretem pestifero peccato intacta fateretur. Perua1ς zmim in ossa peccati virus,id est, rationem,& volun salem, quae maxime solidae sunt animae partes, ins επrat Hans lata patentem pestem indicant sacrae si Drae,cum p*catores claudos, surdos, mutos, caesos,
Domnibus membris captos, appellant. Sed praete 40lorem,quem ex peccatorii quasi scelere sentiebati mygi ansebatur Dei quam in propter peccatum commotam intelligebat .Bellum cnim est s teratis cum D in qii xum sceleribus in . oedibiliter ossedituranquitςpim Apostolus ad8 9
manet; cci semper ira Dei illud perseq*
ipd attinet ad textium & postremum, spem Vbi licet consequendε venis,ad illud quoque pertin- sexe poterimus sequeribus rationibus. Quou&EGuelas Christus Dominus potestatem dedit remitti-
817쪽
iciato cleclaratur: & hac petitione docuit quanta esset Dei bonitas,ac liberalitas in genus humans: Nisi
enim propriis esset, ac paratus Deus ad condonanda peccata poenitentibus, nunquam nobis hanc precadiserm uiam praescripsset, Dimitu nilis debita visira.
iampuem illud f)um in animis n'stris tene debemus, fore, ut is halernam misericordiam nobis imperitat, qui ipsam his precibus iussit expostere. Nam omnino sub hac petitione illa est subiecta hem lentia, sc esse in nos afectum Deum, ut Vere e*tentibus libenter ignoscat. Est enim Deus is, in quε abiecta obedientia, peccamus; cuius ordinem sapi-ς ntis perturbamus, quanIum est stum ip nobis γε offendimus; quem factis,dictisq; violamus. veru idem est ille be es centUψaus parens, qui,'cum possit omnia condon re, non modo se id velle declar uit:sed etiam impulit homines, 't a se veniam pet Tent, ,quibus verbis Jd facerent,docuit. Quare 'dimini dubium esse potest, quin illo auctore in nostra potestate sit, robis Dςi gratiam rςcpciliare. Et quo
niam haec testiscatis propes ad ignoscendu μuinae voluntatis sdem avsit, spem alit, charitatem inflammat; operaepretium est ornare hunc locum nonnullis diuinis testimoniis, di hominu exempli suibu smaximoru m scelem poenitentibus Deus v miam concesserit Quam sententia quonia persecuti mus,quantia res ferebat, in proemio huius precationis, di in ea symboli parte quae est de remittendis peccatis: inde assum et Parpchi S Catechistae quae ad hunc locum instruesdum pertinere videbuntur:re. liqua haurient ex diuinarum litterarum sontibus. His ita praenotatis ad elucidationem petitioia
818쪽
QUAESTIO LQuid postulam us hac petitione rCONCLUSIO I.
PRimum minime petimus,ut remittatur amor ex toto corde,ex tota anima, ct ex tota mente nosra. Est Catech. . Primum autem scire oportet . .
Nam illum omnino Deo debemus,&illius debiti solutio est ad salutem necessaria. CONCLvSIO ILNFqVt postulanm Vt ηρο amplius debeamus obediem
tiam,cultum,venerationem, θωtera huiusgeneris scia, qua debiti nomine etiam continentur.
Est Catech. M. Neque vero quia debiti nomine. Nam illa Deo & superioribus debemus, & illorii debitorum selutio est quoque ad salute necessaria. CONCLUSIO III. P Mς mr vero ut Deus nos liberet apeccatis.
Est Catech.M. Sed precamur ut liberet. Sic Sanctus Lucas cap. II. est interpretatus hanc petitionem : qui peccata pro debitis posuit, ob eam causam quod illis comittendis rei efficimur Deo,&debitis poenis propositi, quas vel satisfaciendo vel patiendo pedimus. Huius generis debitu fuit,quod Christus Dominus loquutus est ore Prophetae Psal. 68. Qua non rapui tunc exsolvebam. Qua Dei verbi sententia licet intelligere, no solum nos debitores esse, sed etiam non esse siluendo, cum peccator per sesa' tisfacere nullo modo possit.
819쪽
Si nos sumus debitores Deo, ct nonsum soliund qua modo ergo Deo a nobis sati eripotra it 'Vtendum erit deprecatione & patrocinio pasito. his Domini nostri Iesu Christi, sine qua nemo vnquam veniam delictorum impetrauit, i qua omnis, satisfaciedi vis & ratio tanqua ex sonte profluxit. Vam precium illud in cruce . ChristoDomino pe solutum,& nobiscum per sacramenta, re, vel studio ac desiderio adhibita commhnicatum, tanti est, ut nobis impetret &c6ficiat quod hac petitione post
lamus, Ut peccata nostra remittantur.
Christi passionε esse fontem omnis satisfactio.
QVorum peccatorum remissionem hkpeti inmata, stet mortalium ' Dicendum, quod non modo pro leuibus erratis 8c facillimis ad impetrandam Veniam,sed pro grauibbus&mortiferis peccatis deprecamur: quae tamen precatio in scelerum grauitate pondus non habebit nisi id a poenitetiae sacramelo,re, vel certe desiderio suscepto, ut iam dictum est, assumpserit.
An eodem modo debita dicatur nostra cuti panis antea dictus est ηοIter 'Dicimus debita nostra longὶ aliter,quam panem nostrum antea diximus: Noster enim ille est panis, quia nobis Dei munere tribuitur: at peccata nostra sunt,quia illoru culpa residet in nobis; nam nostra voluntate suscipiuntur,que peccativim no habere nisi essent voluntaria.
820쪽
ras ORAπI NII DOMINICAE Hac ergo voce discimus, non Uti excusatione cuiusquam, nec causam in quenquam trasserre, Ut primi horia ines A dani &Eua secerunt, sed nos ipsos iudicare debere, illair uiue Dauidis Prophetae sententib od hi bere Psalm. in o. Nomi eclines cor men in Terba Ma- litia ad excisandis excusationes in peccatis. DIFFICvLTAs III IcQ are non diciti r in petitione, Dimitte mihi,sed nobis rDicendum,quia fraterna necessitudo & charitas, quae inter hornines intercedit, a nobis singulis po- , sulat; vide communi proximorum salute solichi, Cum pro nobis preces facimus, pro illis etiam 'd Precemur. Huncorandi'morem a Christo Domino traditu, deinceps ab ecclesia Dei acceptum, perpetuoq; sei Uatum,ipsi & maxime tenueru ut Apostoli,& vica teri adhiberent,auctores fuerunt. ν Huius flagrantis studii, & cupiditatis in depreca- .HO pro salute proximorum,habemus in utroque t flamento Sanctorum Mosis N Pauli praeclarum e emplum:quorum alter sic Deum precabatur Exod. 22. Iut dimis te eis hanc noxam, tuis nonfacies,dele n. e deii bro tuo:alter in hunc modum, ad Rom. 9. Optabam Go se anathema esse a Christo prostatribui meis.
Quid signiscat haec vox s sicut in petitione 'Haec particula, dupliciter intelligi potest; ,Na re similitudinis vim habet: cum videlicet a Deo
Petimus, Ut quemadmodum nos iniurias & continnaclias remittimus ijs , a quibus laesi sumus, sic ipse nobis peccata condonet. Est praeterea conditionis. Nota. In quam senteptiam Christus Dominus eam sormulam interpretatur Matth. 6. Si enim dimiseritis