장음표시 사용
821쪽
E L v C I D A T I o. να ahominibus inquit peccata eoum, dimittet se vobis pater vester c Hessis delicta vestra: Si autem non dimiseritis hom, tibus, nec pater vest ex dimittet vobis peccata vestra. Vterque sensus habet eandem ignoscendi necessitatem , ut si volumus nobis Deum veniam concedere des ictorii parcamus illis ipsis necesse sit, a qui. Bus iniuria accepimus. Sic enim Deus obliuionem iniuriarum, mutuumque studium&amorem requi-xit a nobis, ut'eorum qui in gratiam non sunt reco-ciliati,dona ac sacrificia reiiciat,& asiperneretur. Est etiam naturs lege sancinam,ut tales nos alijs praebeamus,quales eos in nos esse cupimus:verὸ & impudotissimus ille sit,qui postulet Deo, ut sui sceleris p nam praetermittat,cum ipse in proximum,animum
An ergo necessariumst ε salute remittere iniurias 11 bis illato tDicendum ese necessarium.Nam sic sacere urg mur di hac precandi formula: Sicut ct nos dimittimis debitoribus nostris: Et apud S. Lucam cap. 17. id iubet Deus: Si peccauerit intestateri vi,increpantu, ipsense entia egerit,dimitte illi:st, septies in die peccauerit in te, septies in die conuersulfuerit ad te, dicens, Poeniter me, dimitie illi. Et in Evangelio Matth. cap. s. sic: Dinita inimicos vestros. E t Apost. ad Rom. Ir & ante eum Salamon scripserat Prouerb. 21.5 i esurierit inimum tuus, ciba illun sisiti potu da illi .Et sic apud S. Marcu Euangelistam cap. H. Cumflabitis ad oradum, dimittite si quid habetis aduersus aliquem,ut O pater vester, qui in cilis est,
dimittat vobis peccata vestra. Consule D.Thom. 2.2.q. 21. art. S. &q. 27. aris.
822쪽
Dis p IcvLTAs v I I. d*ciis' liuinin illatas remittere, qualis ratae 'usus ad idsecti poterunt delium animi lDicendum primo, commemoratione diuinora Craculorum, in quibus audire licet imperante Deuinimicis esse ignoscendum. Deinde praedicatione eius quod verissimumna agno esse argumento hominibus, ebs esse Dei fi. Iios, si facile remittant iniurias,& inimicos diligant ex animo : Elucet enim in eo quod inimicos diligi mus, similitudo quaedam cum parente Deo, qui sibi inimicissimum & infestissimum genus hominum,f iij sui morte ab aeterno exitio redemptum, recomciliauit.
Postremh, & illo imperio christi Domini,quod
recusire non possumus sine fiammo dedecore&pe nicie Matth. .Orate propersequentibus ct calumniatitiis sorsisufle Parris vestri qui in calis est
moriam deponeret Suis enim puerimi, i mn intelligant se debere conterere iniurias obliuione voluntaria, ct eos dilia iere, qui Aserunt,id cupium,opro viribusfaciuntsed ν verso memoriam istumiarm Abi eri uriri non possese m. Nam residem is animo quaedam resiqnia ominaris; ramobrem magnis agitantur conscietia yibus, verente,
obediant rostendendum talibus primo contraria esse stu dia carnis &spiritus, quod illitassensus sit ad vindi. dum procliuis; Huius ratio propensi ad ignoscendums
823쪽
E LUCIDATI ostendum,hinc inter ipses perpetuam turba ae rixam xistere. are saluti illis minimὶ dissidendum esse.
Consequenter demonstrandum est, reclamantibi ia&aduersantibus rationi corruptae nature appetiti nibus,modo spiritus per stet in ossicio& voluntate
remittendi iniurias,proximum ue diligendiiMi bmξ dissidendum esse s luti.
Dicendum posse gehem quod duabus ravonlabus ostendi potest. Nam quiuis unus ξ fidelium numero preces hassicit totius Ecclesiς nomine,in qua pios aliquot esset necesse est,qui debitoribus quae hic comen sermatur,debita remiserunt. Accedit & altera ratio, quod id a Deo petentes. Vna etiam petimus quicquid ad illud impetrandum in eam petitionem a nobis necessario conserendum est..Petimus enim & veniam peccatorum,& don MVerae poenitetiae: petimus facultatem intimi doloris: postulamus ut peccatis abhorrere, & illa sacerdoti Verξ, ac pie conateri possimus. Itaque cum necesse etiam nobis' sit parcere ijs, qui damnum,aut malu aliquod dederint, cum, ut nobis Deus ignoscat pre- mur,simul oramus ut largiatur facqltatemr
illandi n0s illis quos odimus.
sicienda sunt illi qui frua unx Migs recisionis: Voltc
824쪽
o facinora,illa, lachrymis expiare. Est Catech.M. Primum haec in ea cura, &c. Nam venia non datur nisi poeniteti .Et probat rsusius sequenti conclusione.
STcund , adhibita est illi cautio inposterum ena rem,
in qribus fuit aliqua occasio peccandi, q 1 nobis ans Grepsuit ad offendendum parentem Deum. i Est Catech .f.Cirin hac cogitatione, &c. Vtraque haec conclusio probatur exemplis e se erastriptura petitis . In his enim curis Versabatur David cum diceret Psalm. m. Pecc tum meum contra ne est per .Et Psalm.6.Lauabet per ingula noctes lectilis meum lachryniu meis'atu meum rigabo. Et Publicanusii Dic. G. qui longe consistens prae pudore ac dolore, i di oculis humi dcfixis tantum pulsabat pectus, eam ' habens orationem:Dem propitius esis mihi peccatori: Et mulier peccatrix Luc. cap. 7. quae Christo Dinnino retro stans, rigatos a se eius pedes, capillis etia m ab-t stersos osculabatur. Petrus denique PrincςpS ApD' , stoloruin attha qui egressus foras fleuit af Se
TLViρ, η bibenda quoque sequenter sacra ent Poeniteretiae ct iacharistia. - tech. D inde cogitandum est. am quo ii strato es sunt homines, S ad mos bo abin i,m e Deccata propesiores,do pluribus 's UVςuoribus 'edicamelis indigent:sunt autem
825쪽
ADbibenda etiam Eleemosyna. Est Catech.=. Deinde eleemosyre quem
Nam quemadmodlim trad ira diuinae niterae eleemosyna medicina est accommodata sanadis ani ne vulneribus.Haec quantam vim habeat ad deleti' dum scolerum maculas teitis est Tobiae cap. Ita Aia gelus Domini sanctus Raphael, cuius est: illa vors, Eleemos'ua a morte liberat, ct ima e t qua putuar peccata, Ofaciti uenire misericord am Opitam uernam. Testis quoque est Daniel,qui NabuchodonotarRegem silc admonebat cap. 4. Peccata tua eleemosynis red me , ctim; titates tuas misericordyspauperum . .
CONCLUSIO QP0strem , adiu grada est ubi o ct condonario ima
Maram bona voluntas ei a eos qui rem vel exi muro MNel corpus tuum, tuorumpe violauerint.
Ei Citecta. i. O timi autem largitio,&c. Vide illi quae diximus p ivlo ante iccum ex 'haremus praeceptam,
Dodumentum Spirituale- In sine hul iis petitionis Catec hismi' cestigit hoc Documentii spirituite: Nihil iniust ius eueat tringi posse,quam eum, qui cum hominibus durus nemini se det ad lenitatem,idem postulet, ut in la Ritthic benignus Deus.
826쪽
Et ne nos inducas in tentationem. N T A elucidationem huius petitionis.
duo obseruanda sunt. Primum Pastores & Catechistas debere excitare fidelem populu ad freque- teni huius precationis usiim,propter duas causas. Prima, propter exemplum Christi Domini, qui frequenter iusiit suos discipulos sic orare. Neque enim selum in hac orandi regula,iusiit a Deo petere ne patiatur nos induci in tentationem;sed illa etiam oratione,qua ad sacros habuit Apostolos sub ipsum mortis tempus, cum quidem ipsos mundos esse dixisse eos huius officii his verbis admonuit Matth. 26 Orate ut non intretu intentationem. 'Altera, quia nisi nos quotidie Deo commendimus, eiusque patri m curam &praesidium imploremus, veredum est sere,ut desert diuino patrocinio vaserrimi hostis laqueis irrithi teneamur. Hoc etsi semper iure timendnm nobis sit,tamen tunc maxime, cum post impetratam idelictoru αἰ veniam,nouam vitam agere instituimus; tunc enim maxime humani generis hostis omnes aduersius nos artes excogita oes machinas parat, quib' oppugne' mur, Ut tunc praesertim verendum sit,ne labefactata di mutata sententia rursum in vitia delabamur, lon-
νquo deteriores evadunus, quo fite fuerimun
827쪽
ELvCIDA Tto. niti de nobis illud Principis Apostolorum iure dici
possit 2. epistolae a . cap. Melitu eru illis non cognoscere viam iustitia,quari post agnitionem, retrorsum conu erti aiae'quod illis ιraditum est ancto mandato. Secundum, duas esse easque grauissimas rationes
quibus facilὰ persuaderi poterit fideli populo fremquens usus huius precationis. Prima est,humanς naturi imbecillitas & inscitia: facile enim intelliget fidelis populus quantopere egeat diuini huius adiumenti, si sitae imbecillitatis. inscitiaeque meminerit; si recordabitur illam Christi Domitar sententiam Matthaei 26. Spiritus quidem promptus est,caro autem infirma; si ei venerit in mentem quam graues sint, & exitiales hominum casias, i m. pellente Daemone,nisi sustineantur dexterscaelestis auxilio. sed illustrius esse positi humanae infirmitatis exemplum,quam sacer ille chor 3s Apostoloru i Matthaei 26.qui magno antea animo cum essent,prbmo quoque obiecto terrore,relictoSaluatore,diffii. gerunt' etsi illustrius etiam est illud Principis Apo. liolorum, qui in tanta professioris singularis & Lo xitudinis,& amoris in Christu Dominu, cdin paulo ante sibi bene fidens ita dixisset Matthaei 26. Si oportuerit me mori tecum , non te negabo unius Voce
mulierculaeserterritus, se Dominum non nosse iureiurando affirmauit: nimirum illi in summa spiritus alacritate non respondebant vires. Quod si viri sanctissimi humanae naturae fragilitate, cui con fidebant, grauiter peccauerunt: quid non timendum
est caeteris, qui ab eorum sanctitate absunt longis
Altera,hostium nostrorum externorum,hoc est. Remonum vires max hinuictus animus,immane
828쪽
in no; & infinitu n odium,audaci doli, quibuῖ pem petuum nobiscum bellum gerunt, ut nulla pax esset
cum illis,nqllae induciae fieri possint: Mys ita depingit Apostolus ad Ephesios s. cap. Non est nobis cog ι-ctatio aduersius caruem se aii uiuent,srd aduersius principescrpotestates, aduersus maudi reclues renebrarum Irarum, contra spiritualia nequitiam calest bus. Illos Apostolus, Principes appellat propter naturς excellentiam; nam natura omnibus Je caeteris quae siub sensius 3 cadant, creatis rebus antecellunt. Vocat etia potestates,qubi non statum naturae vi, sed potestate etiam se erant:
Et reo ores nominati ii ι tenebrarum, Non enim cla
rum&illustrem mundum regunt, id est, bonos &pios, sed obscurum&caliginosum, nempe eos, qui flagitiose &facinoro e viis sordibns, ac ten ebris obcaecati,duce tenebrarum Diabolo delectantur. Na-capat etiam Daemones, stiritualia nequitia: Est enim carnis, & spiritus nequitia: Carnalis quae dicitur nequitia, incendit appetitu ad libidines, & voluptates, quae percipi utur iensibus. Spiritualix nequitiae, sunt mala studia, & prquae cupiditates, quae ad stuper iore
sertinent animae partem ; quae tanto peiores Cantquam reliquae, quanto mens ipsa, & ratio altior est, atque praeitantior. Haec Sathanae nequitia , quia maxime si pstat illud, ut caelesti nos haereditate pri uet; propterea dixit Apostolus, In cEsib u. Ex his licet intclligere magnas esse hostium vires, inuidiam animum, rinmane in nos & in nitum odiu: q, bellue iam perpetuum eos gerere nobiscum, vet nulla pas. esse cum illis, ni illae induciae si eri yosiliat. in tu irvero audeant, declarat illa Sathan e vox apud Prophetam Esaiam I .cap. In calaricose cendam, Aggresssas est prinios hominum in Paradi se: ajortuis est
829쪽
r L V CID A Τ I O. N. Propheta v appetiuit Apostolos, ut quemadmodun apud Lucam Euangelistam cap. 22. loquitur Dominus,cribraret eos sicut triticum. Ne ipsum quidem Christi Domini os erubuit Matthaei. q. Itaque eiu inexplόcabilem cupiditatem. & immensam diligentiam S. Petrus expressiti epistolae . cum dixit: Ad-. Mersarius vester Diabolus tanquam Leo rugiens circuit,qu rens quem deuoret. Quanquam non Vnus modo tetat
homines Sathan, sed gregatim interdum Daemones in singulos impetum seciunt, quod ille consessus est Demon,qui rogatus a Christo Domino Matthaei.8.uosd sibi nonae esset respondit, Legio mihi nomen est, nempe Daemonii multitudo; quae miserum illudi. uexarat. Et de alio scriptum est,Matthaei iet. Assumit septem alios Spiritin secum nequioresse, ct inframes habitant ibi .' In hac doctrina duo cauenda sunt. Primum, ne cum impijs quibusdam hominibus ea quae de Daemonibus, eorumque in nos bello dicuntur, salsa putemus. Multi enim sunt hodi:, qui
quod impulsus,atque impetus Daemonum,in se minime sentiunt, totam rem salsam esse arbitrantur: quos ipsos a Daemonibus impugnari mirum n5 est, quibus se siponte tradiderunt. Non est in illis pietas, non charitas, non virtus illa christiano homine di. gna; quare fit ut toti sint in potestate Diaboli,nec ullis tentationibus opus est ad em euertendos, in quo-- rum iam animus ipsis libentibus commorantur. At vero, qui se Deo dicauerui, in terris caelestem vitam
argentes, ij maximE omnium Sathanae incurlibus petiitur, hos acerbissime odit, his in singula teporis. ' x aenta struit insidias. Plena est historia diu niarii litterii ruunctoru hominum , quos praesenti etiam
830쪽
ORATIONI s DOMINICAS animo stantes, vel vi, vel fraude peruertit. Adani, David, Salomon, aliique, quos enumerare dicticile sit, experti sunt Demonum violetos impetus & callidam astutiam,cui resisti non possit colitio, aut hominum viribus. Quis igituri sura praelidio satis tulite istimet' Itaque pie,casteque petendum a Deo est, ne nos tentari sinat supra id quod possumus, sed faciat etiam cum tentatione prquentum, Ut possimus sustinere . Petri 2. cap. Alterum, ne nimium inem onum: vim & potentiam animi imbecillitate , aut rei ignoratione perhorrescamus; sed tentationum fluctibus agitati in hunc precationis portum c nfugiamias: Non enim Sithan in tanta de potentia, & pertinacia, in capitali odio nostri generis, nec tantum, nec quamdiu valdtentare nos aut vexare potest: sed om nis eius pol stas Dei nutu,&permi a gubernatur. Notissimum
est exemplum Iob.I. cap. de quo nisi Diabolo dixis set Deus. Ecce uniuersa qua habet in mam tua sunt; nihil eius Sathanas attigiset: Contra vero nisi addidisset
Dominus: Tantum in ex 'ne exteds msul tuam uno
Diaboli ictu cum filiis ipse, facultatibasque concidisset. Ita alitem illigata est D*monum vis, ut ne inrcos quidem: illos, de quibas scribunt Euagelista
ittheas 8. & Hircus s. non permittente Deo ia-uadere potuisset.