장음표시 사용
191쪽
M AI ΜΠ RETII badicabit Τeslatum quidem omnibus esse volumus , . nihil aliud nobis propositum fuisse, quam ut sine cujusquam offensione auxilii aliquid attulisse huic studiorum generi dicer muri A te autem, Hippolyte, principum decus, etiam atque etiam Petimus, ut, qua nos humanitate in lamiliarium tuomm numerum recipere dignatus es, eadem hos labores nostros, qui nulla re magis; quain tui nominis auctoritate, nixi, in publicum prodeunti tibi accipiendos putes neque tam, quid amplitudini tuae conveniat, quam quid praestaria nobis possit, expendas. Nam et haec ipsa novis in dies accessionibus crescent, et alia Suo itempore, quae tibi gratiora sore confidimus, proserentur. I II. P. I. sqq.
ex Italia octavo post anno in Gal- Iiam mihi osse redeundum viderem, judicavisore, ut mihi vitio verteretur, si ex regione Copiosissima et bonis omnibus abundantissima, in qua tot annos versatus emem, redirem ad meos, inanis aliqua re exquisita et visenda, qua Possem αντι γιλοφρονειν eos, qui,
192쪽
tam Iongo intervallo, salvum venisse, ut fit gratularentur. Quanquam igitur toto per grinationi meae tempore studiosissime seceram, ut Veteres bibliothecas, quae illic plurimae ac pulcerrimae sunt, excuterem, bellissimum quodque , quod suo. tempore ad usum hominum depromerem, conditurus; tamen-
ultimis illis diebus, quibus Romae fui, majori
etiam studio ad eam rem incubui, insita et usitata hominibus consuetudine ardentiori aflectu tractandi atque amplectendi ea, quibus Se . Paullo post. carituros ridenti Saepe autem audiveram commendaζri ab hominibus
eruditis volumen quoddam perantiquum Philippicaruin M. Tullii, quod asservaretur in biblioth ca Vaticana, non in majore quidem illa et augustiore, quae pontificum beneficio quotidie sere statis horis patere ad communem studiosorum omnium utilitatem Com
suevit, sed in abdita quadam et non ita omnibus pervia, quae a sacerdotibus divi Petri superioribus annis concinnata, ΡOStea sive negligentia hominum sive fraude exhausta prope iam et exinanita esseti Sed anxium me ac sollicitum ,habebat, quod, Cum antea multa per me, multa per amicos expertita emem, ut eum librum inspicere eoque tri-
193쪽
Μ. ae Μ v n E T Iduum aut quatriduum arbitratu meo uti
sem, nunquam SucCesserat, semperque casus
aliquis, cum jam jamque id, quod optabam,
Consecuturus viderer, Conatus omnes me
eluserat Statui tamen, antequam ab incepto desisterem, semel etiam experienda omnia esse, et, quasi munitam aliquam arcem diu frustra obsedissem, prius quam re insecta di Cederem, omnibus simul machinis, omnibus operibus ad murum admotis, tentandam iremptionem. Quid quaeris, puncto temporis Ob- xigit, quod totum prope biennium nequidquam Optaveram. Non modo enim mihi
eximium illum librum inspicere licuit, quod ego ipsum posuissem in magni beneficii Ioco;
sed etiam permissum, ut eum mecum ause rem domique haberem, data prius fide , eum, quod longissimum esset, ante septimum diem redditum ac restitutum iri. Tum Vero, tanquam longo tempore collectam sitim ex Ρlere cupiens, ita eum avide pervolutare et cum iis, qui ab eruditissimo ac diligentissimo viro, Hieronymo Ferrario, emendati erant, Conserre coepi, ut me, quanquam graviter aegrotare coeperam, non valetudinis ratio, non cibi potionisve necessitas, non ille ipse omnium Homitor ut eum poetae Graeci Voὲ
194쪽
ant) a tam dulci occupatione. posset Somnus abduCere. . PraeClare autem mihi. constitit ope vi meae fructust non enim facile crediderit quisquam, quam multa in his Onationibus mutila, quam multa , temere addita, quam multa corrupta ac depravata legerenturi 1 omnibus aliis libris , quae hujus ope expleta, resecta, Suriata et integritati suae restit ta sunt. Librum autem ipsum credo equidem ante hos septingentos annos exaratum esse
Quod et ipsa litterarum conformatio ostendit plerisque Iocis gemina ei, qude in pandectis Florentinis et in Torentio Ρetri Bembi. visitur; et scribendi ratio, quam WρBοτρα ριαν VO Cant, eadem plane, quae tu iis, quos modo nominavi, libris et praeterea in antiquissimo illo epistolarum Ciceronis, cujus exemplum abhinc triennium . . divulgavit Ρ. Victorius. Quam quidem cum ex aliqua parte exprimendam curaverim, non tamen Sum ausus
perpetuo id facere, ne nimia illa novitas si quidem nova dicimus etiam ea, quae, cum vetera sint, diu ab oculis et ab usu hominum abfuerunt) lectolibus et moram objiceret et molestiam pareret. . Ut taceam, quod quaedam in eis libris inesse judico, errore potius et vitio illorum temporum, quam ratione et
195쪽
auctoritate superiorum recepta. Cuius geri ris sunt en rus, sunφιuS et similia .per littexam In quo ita immoderata fuit aetas illa. ut sin nia et SO num ev te tareque omnes tum scriberent. Sed et,illud ex
eodem fonte fluxisse puto, quod litteras muta
tas inter se' commutabant: cum a Sum et om
lineo contraque scribitum et Ob-re sispe in eorum libris legatur. In eundem numerum incluserim aineris pro abieris et bolamina pro miramina ejusdemque generis innumera-Nam illud quale esse dicam, nescio, quod Iathrones et lactrocinia prope semper scribebat is, cujus manu ille Ρhilippicarum liber scriptus esL Fe illa quidem exprimenda
duxi, alicere . a onere, conligere, conlega, inlustris et talia aut oecum, reli Nm, DCUn- ur , cotidie , quae tamen non ejusdem generis, cujus illa, esse duco, aut it Ia, immemoriam pro in memoriam , summaSt pro Summa ratet similia, etsi haec quidem non plane aspe nanda censeo. M liaec leviora sunt. Illud maioris momenti, quod Iocos amplius trecentos, in omnibus aliis libris depravatos, a nobis emendatos videbit; quisquis hanc editionem cum aliis conserre' volueriti Tibi autem, Adriane Turnebe, vir optime et doctissime,
196쪽
hunc Iaborem meum inscribere quasique comsecrare placuit, tum ut extaret monime tum aliquod veteris amicitiae nostrae, tum ut liber ipso hoc nomine studiosis omnibus gratior. ac commendatior foreti Et sane sive quaerendus erat amicus de me bene meritus, i eui hoc munusculum daretur: neminem O
ditiis nostri videbam, cui plus deberem; sive deligendus judex ; qui de his rebus existima-
Te unus omnium Optime posset: nullum re-Ρerire poteram, cui justius id deserretur, quam , tibi. Non enim . aut Obscurum aut ambiguum est inter omnes, qui hodie litteras tractant, . . ad j quem ex hominibus nostris primae sine controversia deserantur. , . Valemoque, ut iacis, amare perge. Lutetiae. Id.
hunc Aristotelis librum vobis explienturus essem, multis de caussis mihi sa-
197쪽
M. A. MD RETIciendum putavi, ut eum prius Latine a me conversum ederem. Primum, quoniam, etsi in ceteris libris explicandis conatus eram es.scere, ut ne ii quidem, qui Graecarum litterarum rudes sunt, aditum sibi ad me audie dum peregrinitate sermonis Occlusum esse
quererentur, non obscuris tamen multorum isermonibus aures meae quotidie Verberabam tur conquerentium, crebro illo vocum G
Carum interiectu retardari intelligentiam suam, planiora sibi multo et expeditiora omnia lare, si Iotine dicerentur. Horum igitur studio aliquid tribuendum esse duxi. Deinde submolestum ipsi' mihi nonnunquam aerat verum ut satear tantum quotidie operae ac temporis in reddendis singulis vocibus ponere : ut mihi quoque satius videretur seme1 illo labore defungi. Nam cum singulae di putationes nostrae in unius horae curriculum concludantur, ex eoque ipso aliquid saepe multis occasionibus delibetur ac datrahatur. adhibenda parcimonia est, videndumque Omni studio, ut id saltem, quod datur, quam possumus optime et utilissime collocetur Iam
e tam brevi tempore non multum poteSt trae
tandis rebus relinqui, si aliquid ex eo singula verba decerpanti Praecipue autem hic libeo
198쪽
pr ter mirificam quatidam rerum ac sente tiarum subtilitatem postulare quodammodo videbatur, ut quo liberiores animi nostri totos se ad eas penitus Cognus endas darent, illa altera pars Haboris et vobis et mihi demeretur. Fuere: et aliae , hujus mei consilii caus- , , quas uihil necesse habeo pluribus perse- qui. t Dedi autem operam, quantum quidem in me suit, i ut Aristotelis non sententiam in do exprimerem, sed genus ipsum dicendi, quoad liceret, imitarer. Nam cum Suo quiS-que modo et loquatur et scribat, aliosque a g ta, pressa, concisa, alios ampla, copiosa, redundans delectet, oratio; non satis Probo consilium eorum, qui, cum Aristoteles siccitatem quandam tenuitatemque dicendi, contra Cicero copiam et ubertatem adamaverit, neque quidquain tam dissimile, sit . quam eorum inter se dicendi genus, Aristotelem tamera interpretantes, quia se, quam Ρ sunt, Ciceronis simiMimos esse cupiunt, quae ab illo et breviter et subobscure dicta sunt, ea hujus more dilatant atque diducunti . Sed suum cuique, ut dicitur. Ego, an, quod vo- lui, assecutus sim, nescio aut potius, id non
SECutum eme me, Scio: Certe quidem, quod.
in hoc genere optimum est, id me secutum
199쪽
M. A. ΜURἘTI'i6o esse ac propositum habuisse confido: idioque damno industriam eorum, qui aut ante me aut post me si quidem. iam duodecim anni sunt, cuni hujus libri interpretatio mea pri,inum edita est in iliis rebus i Latine tractam dis elaborarunti Quorum etiam quidam .au
xilio ad eam rem meo usos esse Se , non dissutentur. , Neque tantum, uis ille dies it , post
rior dies prioris discipulus. βω. etiam in gister. Multa aliter olim accipiebam,. aliten hodie accipio. Graecos etiam Iibrosi muli
pluvibus locis'. depravatos. emes ideo', quam tunc arbitrubar. Itaque neceSse est, inulta
Ionge secus in eorum intra pretationibus, quam iii mea , ' legi. De quibus non intelligentes modo, sed etiam eos, qui sibi tales videnturi
quorum omniS aetas magnam copiam: extuli judicaturos esse prospicio. I Horum ego neque alteros rejicio neque alteros extimesco est: .ejusdem' ingenii et eruditorum' admonitiones amare et indoctorum maledicta contemnere. Ubi et cur a ceteris dissenserim,
vos quidem quotidio ex rhe . ipso, ceteri
autem ex 'Commentario, quem, cum Ρrimum
licebit, edituri sumus, intelligent. Romae.
200쪽
Se inpen: maximi iaci Senecam semperque de eo, ut de scriptore non tantum , 'quod omnes latentur,' sapietitissi1no, 'sed etiam, quod latui negant, disertissimo, judicavi. Ita lue multum operae in libris illius posui eosque saepe Cum cura pervolutavi neque me, quantum eis legendis pro cerim', poenitet. Te quoque,
ut scis, praedi ati'ne mu Rrimus impuli, ut
eum CognosCere Cuperes : in quo cum mihi DaruiSSes, seusisti, eum tibi et ad orationis
Cultum a C COPiam et multo magis ad tranquillitatem animi et ad despicienda, quaecutaque immerentibus 'acerba eveniunt, mirabiliter prosuisse. Cum igitur explicare statuissem librum ipsius de providentia, eumque a me diligenter emendatum SeorSum a cetcvis edi placui sset, ut commode in manibus hab vi posset ab iis, qui me audire tanti putabunt, volui ia ipso ejus quasi limine extu vo leStim Onium amoris erga te mei, Oxti ex tuo ei guoptimas disciplinas admirabili studio, placidissimis moribus, integritate viis' elium Optimis temporibus praedicanda. FIunc a te peto,