장음표시 사용
481쪽
tillam, ablegatis eos eiusmodi nugis atque ineptiis modeste inter se et hilare colloqui, neque unquam deesse ipsis, de quo sermones jucundissimos conserant, etiam si multam in noctem Convivium producatur. Itaque ex il- . Io nobili apud Agathonem convivio ejicitur tibicina ' et aut sibi aut mulieribus canero jubetur. At hercule alumnus ejusdem disciplinae Xenophon in id convivium, in quo et
Socrates esset et Antisthenes et alii sapien-
tia Praestantes viri, non modo Philippum ex citandi risus artificem induxit verum etiam, sublatis epulis, Syracusanum illum cO- inessatorem Cum tibicina et saltatrice et sominoso 'puero, qui 'et ipse tum saltando tum, sidibus canendo summa eos, qui ' aderant Voluptate persundereti In Homericis etiam epulis et Ρhemius canit et Demodocus in Virgiliano'Iopas. Sed haec sortasse aliquis 4ntemperantium procorum et luxuriosi regis et . reginae jam tum amoris telo percussae .di-
482쪽
4 . A. II c RETI xerit esse convivia. Quid, quod, epulantibus diis, canere Apollinem et Musas serunt Nam Euripidi quidem sententiam mirari Saeposoleo, qui non in conviviis, sed in luctu portius musicam adhibendam esse censet, quod convivia satis ipsa per se laeta sint; in luctu autem quaerendum sit aliquid, quo minuatur dolor. Ego vero, i si usquam, inter pocur1a maxime talibus blandimentis et relaxationibus animi locum esse duco neque, dum
ea moderatio retineatur, ut turpitudo omniρ et obscoenitas absit, .caussam video ullam, cur ita mensa aut comoedum aversari aut
auloedum fidicinemve refugere sapiens debeat. Nam, si semper tam facundi ac diserti Convivae contingerent, quam illi sunt Platocnici , tum fortasse noni immerito talia omnia excluderentur. Quod enim esse potest tam mirabile acroama, quod non Collatum cum illorum sermonibus sordeat i Quos equidem arbitror, si Apollinem vidissent ipsum cum lyra et plectro ingredientem, uno ore omnes
oraturos fuisse, ut aut abscederet aut ne Camtu Suo sermones abrumperet institutos. Et
483쪽
tamen, ni valde fallor, non multo turpius suisset tibicinae alicujus cantum audire, quam vel orationem Aristophanis vel ea, made de Socratis temperantia ebrius Alcibiades intemperantissime narrat. VI, 15.
Poetamran et apum comparatio. Πrustratus Noragii versus, Necte meo Tamiae coronam.
I albenter ac saepe faciunt poetae, ut Se quidem apibus, studium autem suum mellificio Cuidam comparent. Neque, si quis diligenter inspiciat, parum multa utrisque inter se similia reperientur. Apes in struendis operibus suis naturam tantum magistram Sequuntur, artem non adhibenti Sic et poetae natu- ra tantum Valent; arte, si qui se poetarum nomen tueri posse coti sidunt, eos gravissimus auctor Plato pronunciat, nihil unquam egregium ac memorabile essecturos. Itaque Pindarus eo se gloriatur adversariis suis, Bu chylide nimirum et Simonide, esse SupeΓiΟ- rem, Iuὀd ipse natura poeta sit, illi autu,ndidicerint a magistris, in quo tantum eSSe
inq) in Ione, Phaedro et alibi passim.
484쪽
vult, ut eo potissimum nomine se aquilae, illos corvorum similes esse dicat δ' , σοφος, inquit, b πολ-
Διος προς ορνιχα Θεῖον. Apes, nisi irritentur, innocuae sunt; irritatae figunt aculeis eos, a quibus laeSae sunt, et acerbissimos eis dolores infligunt. Idem poetis ingenium. Nulla, ubi nota laeduntur, i nocentior hominum natio; lacessiti, ita se ulciscuntur, ut interdum eos, quibus Ossensierant, ad mortem adegisse narrentur. Nam praeter id, quod de Arestilocho accepimus, novi ego, qui hac aetate tantum versibus suis inimico dolorem inusserit, ut ex eo ille sit mortuuS. . Neque non hoc de se ipsis poetae praedi ni, quorum sunt illa: Pe, CaWc: Namque, in malOS QSPerrirnitS, Paralia tollo COVnua . Et, Ne quisquam noceat CDPido mihi Pacis. 4 l im,
485쪽
Qui me commorit, melius non tangeres clamo Flibit et insignis tota cantabitur urbe
Quocirca Plato in Minoe praecipit iis, qui
bonae famae studiosi sunt, ut diligenter ca-Veant, ne cum poetis inimicitias suscipiant. Apec e variis floribus succum Exprimentes, opus dulcissimum conficiunt. Poetae quoque, vagantes per hortos illos Gratiarum et Veneris, de quibus est apud Pindarum et ex iis bellissimum quodque carpentes, ea con Cinnant carmina, quibus ne mel quidem ipsum mellitius videri potesti Inde . igitur illa sunt: Floriferis ut ves in saltibus Omnia libant, Omnia nos itidem de ascimur aurea dicta, Aurea Pemetua Semper dignissima ι ἰu Et, - Ego vis Mauriciae . More modoque Grata camentis thyma Per laborem Plurimum, circa nemuS UVidiquc.
486쪽
quibus ajunt ornari ac redimiri a se caput illius, quem laudant, ut in Pythiis συνευμενεέα δεζαι στεφάνωμα τόδε, 'et alibi 'M pe. Quod imitatus Horatius dixit: - o quin fontibus integris Gaudes, uri S neCte Orcs, Nec e meo ramim coronam, Pimplea dialcis. Deliciae alutent meae, Euripides, Hippolytum' quoque de hymno, quo Dianam celebraV βD Hor. carm. IV, 2, 27. I
487쪽
VΛRI E LECTIONES. , 449rat, ita ut de corona quapiam loquentem sa- cit
Oσοις διδακτον uir δόν, ἀλλ' ἐν τῆ cρυ πειτο σωφρονεῖν εἴλυηχρον εἰς τὰ πάντ' ὼεὶ, τουτοις δρεπεπραι, τοῖς κακοισι δ' οὐ Θέμις.α λ ω φίλη οεσποινα, χρυσέας κόμης δνάδημα δέξαι χειρος ευσεβους ἄπο.Atque equidem hos versus, si potero, Vel ΡΟ-ti , utcunque potero, Latine exprimam, ut etiam ii, qui Graece nesciunt, Singularem eorum suavitatem quoquo modo odorentur. Ab iis autem, qui Graeca per se satis intelligunt. valde peto, ut haec mea aut ne legant aut conniventibus oculis legant: Tibi hanc corollam, diva, nexilem fero, tam e scirentis Pratuli intonSa coma, Quo nequc Proter iam Pastor unquam inigit
488쪽
M. A. MURETI . Apis una fores Mere libat integros, Puris honesius quos rigat stu*his Pudor. Iliis, magistri quos Sine ορera Per clem tura docuit ima tem oriantiam, Fas camere illinc; in robis autem nefas. At ira aurem, regina, Vincialiam comin Amica susciρe, Pia quod Porgit manus. Et quoniam semel audere coepi, subjungam etiam versus aliquot ex edyllio, quod abhinc annos novem ad Franciscum Turno nium, cardinalem Omnibus maximis honoribus dignissimum, scripsi. In eo igitur ita erat, in extremo: Use ego rum, e terra Pennis sublatus Amoris, Per Charitiam Venerisque hortoS Pictosquie Perenni Flore ierar cam os et Mulgo incognitia strata, de metens piolasque et PurPUTEOS Ἱα- cinthos Intactasque rosas immortalesque amarant OS, Non prius audito texam tibi more corollam, Quori damnosi e res senii, tua i mra cirreum Ardeat internoque nitens scintillet honore, Donec ad inquoreis ignotos iactibus ignes Clara Ariadnem rutilabunt signa coronin.
489쪽
Socratem Phaedrus cum adducere vellet ail
idem argumentum tractandum, quo ipse Scriptam Lysiae orationem paullo ante recitarat, ita ei blandiens apud Platonem 4D inducitur ' Και σοι εγο, ως περ οἱ εννεα αέλχοντες, Σπισχ νουμπι χρυσῆν εἰκονα ἐσομέτρητον εὶς Δελφους ἀνα Θησειν , ου μονον ἐμαυτου, ὰλλαχαὶ σήν. Quaesitum est autem ex me, quae nam esset aurea illa statua, quam Dei plus ponere Solitos archontas. ex eo intelligeretur, et qua de caussa id fiereti Respondi, novem Atheniensium archontas, id est, epo-Dymum, regem, pol emarchum et sex thesin mothetas, cum magistratum inirent, publice iurare solitos, se observaturos esse leges neque passuros, fidem suam donis muneribusve Gorrumpi; si quis ipsorum secus secisset, eum
multae Domine auream statuam Suam penSurum esse. Eius rei auctor est Iulius Pollux libro Onomastici ad Commodum Caesarem p. 297. Bip.
490쪽
octavo Cypselidarum autem anathema, de quo Hon ita multo post ea, quae posui, verba apud Platonem mentio est, quodnam suerit, copiose Pausanias in Eliacis docet
De Ieste quadam Persinum Monanitatis Alana.
Multae olim apud Ρersas leges fuisse traduntur, ex quibus lacile intelligi potest, singularem quandam ejus gentis sapientiam suisse. Atque earum in unam nuper cum inciderim qiise neque multis, nisi me sallit animus, cognita est et dignissima, quae cognoscatim' ab omnibus ; judicavi, non ingratum fore iis, qui haec Iegent, si eam hoc loco proponerem. Erat igitur apud eos ita comstitutum, ut, cum quis in judicio arguor tur aliquid secisse contra leges, etiam si liquido constaret, eum Culpae affinem ESSE, non tamen statim condemnaretur; sed prius