Tarquinii Gallutii Sabini e Societate Iesu Orationum tomus 1. 2.

발행: 1617년

분량: 442페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

manum, gestum , vocem, totius corporis acti nem expectat. Cavete, ne qui maiores vestros vidistis cum acclamatione inseenam exceptos, hscena pari prorsus, ac sortasse maiori cum probatione digressbs, vos, qui in eorum suasecti locum estis, explosi a multitudine, cum risu, &sibilo dimittamini. Videte, ne qui taedam illam ardentem a nobis defatigatis integri, valentesq; accepistis in cursis, tardiores videamini, eum deberetis esse celeriores. Suilolhqr potius sa-eem istam, atque in hac palaestra vestro animi ardore, vestra diligentia, & audio multo magis accendite. Respondete vocibus nostris, quas in

Theatro,ut imitaremini, quanta poteramus maxima contentione protulimus . Augete patrimo nium, ornate Spartam, quam nacti estis insi-3nem, atque ab auctoribus vestris omatissimam

habuinis. Non est filiorum, insistenti praedic

tione parentum efferre virtutem, vi tis imitationem praeterire . .Laudabunt nos etiam ignoti ; laudabunt exterae gentes, S dationes. imitabimini vos, si vere tantis Natalibus, & nostra claritate gloriamini. O grauem, & auribus no stris acerbam concionem, Auditores. Cuius enim obiurgatio illamon consedit animum, cuius non conuenit c'nscientiam, cuius non damnat secordiam, accidat ignauiam Equidem ipse , cum me diligenter exploro: cum in illorum speculo maculas intueor meas , intolerabili prope pudo-

102쪽

. Oratio IV . 81

re sit stundor, intelligens', ne adumbratas qui dem a me fui ste virtutes, quas elle multo iam ante oportui siet expressas. Quorsum obsecro vos, illae maiorum in atrijs, in peristylijs, ista aulis, tota denique domo tam longo stemmate a nobis exp*nuntur imagines φ Quorsurae illae tam ampla serie suspenduntur ubique ta-jbulae, in quibus attinores, S parentes Sodalitatis , in quibus sectos, vel insigni vitae sanctimonia, vel caede clarisiima nobilitatos intuemur φ An, ut nostrae ipsorum labeculae collo centur in lumine i an ut nos compositi ciIm is ijs, a quibus originem ducimus , aliena lucere luce videamur Ita prosecto res erit, nisi eas in nobis e Tngamus, exprimamusque vim tutes, quarum clarissima lumina in maioribus nostiis suille,saepe , multumque praedicamus Quid enim esset aliud eorum imagines ostentaIe , quorum res gestas non imitaremur, nisi facem sustollere , quae comparatione deterrima faceret animi nostri maculas illustriores Aga mus ergo per Deum immortalem Sodales : ad illorum nos similitudinem, mente, manuque

directa, si quem , non dico tractum , & ductum aberrantem a recto, sed vel letiissimum quasi naeuunt in nostro ipsorum exemplo deprehenderimus , obliteremus illico, & prauis enormibusque , vel castigatis , vel expunctis li-seamentis , postrema quaedam innocentiae

103쪽

pigmenta , & virtutum absolutarum colorem illum floridum inducamus. Ita enim vere illius Natalem, cui paremus, Imperii, ita nostrum ipserum proprium , ita totius Sodalitatis exanimo celebrare videbimur , si quae olim ad- luersus Imperatorem per contumaciam, aut imprudentiam admissa sent, nostro iudicio, senten- 'l tiaque damnemus; si quae tam insignibus accel ptis a Deo beneficiis , ingrati animi vitio sintl admissa peccata, diligenter , accurateque corrigamus , si quae demum a parentum nostrorum abhorrent innocentia, & probitate , ad eorum exemplar impendio,& renouato per tempus se elimoniae studio conformemus . Hoc illi nimirum a nobis efflagitant , hoe requirunt et imitationem vita tum sitarum minime fallacem , aut adumbratam ; non glorio-

sana Natalium, & eius , quod ab ipsis trahimus si inanem,cassamque generis praedicationem . Uideamus inquam etiam,atque etiam, & illud diligentissime caueamus, Auditores ; ne sicut illis

pulcherrimum fuit,hane & parere primum, & lomnibus dehinc ornamentis communire Rempublicam; ita nobis surpissimum sit,parta malo. rum laboribus obliterare Hecora, obterere gloriam, translatitiam illam atque acceptam a pa

rentibus dilapidare per inertiam haereditatem . i

104쪽

IN SOLEMNI

INSTAVRATIONE. Festa D. Magdalenae di .

AD SODALES

Romani Collegij.

AXIMO PERE eupio eius orationem hodie persequi P P. qui anno proxime siu- periore multis ex hoc loco

contendit , conuentum

hunc , & nostrorum grat lationem instauratiuam Votorum, sapienter a nobis honorari huiusce parsimoniae genialibus epulsis,& liberaliore coviuior cum nihil aliud videatur esse, nisi noster ipse- , rum, &Sodalitatis uniuersis natalis stato tempore repetitus cum celebritate dies.Sed ea femina,

quae discumbentium ingressa coenationem , i inaudita, incredibilique lacumarum vi Libera

toris

105쪽

toris Christi diluit,ac detergit capillamento pedes , timere me propemodum cogit, ne lacrymae potius hunc in nostrum Natalem cadant, quam cc ueniat gratulatio. Neq; enim hunc ipsurcnouandis sacramentis latores nostri voluissent

esse proprium, & sepositu diem, nisi id etiam volu ssent, hanc seminam facem quodammodo

praeserentem Ecclesiae,hodie nobis esse propositam ad imitandum . Haec, inquam, faciunt, ut mihi veniat in mentem subuereri, ne questii, ac luctu sic oporteat nostros nos ornare Natales,

quemadmodum a nonnullis factum gentibus accepimus; apiid quas exortus hominis in lucem funestissima collacrymatione lugebatur ue summa cum laetitiae significatione, ac vocum, fidiumque concentu celebrabatur interitus. Legimus enim saepe quicumque legimus antiquorum historias, Gaditani maris accolas , Causianos, Cessas, Gymnosophistas,Brachmanes, ciues suos in luce editos excipere solitos fuisse lacrymis, mortuos acclamatione secunda consileuisse prosequi, &modii latissimo cantu. Verumtamen, si rem diligenter attendamus, neque beata illa Mulier

aliud luget . nisi obitum, ac bustum animi sui,

is barbararum natic num minime barbari sapientes, haud iniuria natum hominem funebri lamentatione inducunt in vitam; cum tutelli, gant, id quod verissimum est, nasci nos ad aeis Iu as, ad lac mas , cum in orbem terrarum

106쪽

Oratio . 9 I

velut e naufragio in littus effundimur, atque si hanc , conceptaculum miseriarum omnium , animique carcerem , ingredimur vitam. Luget igitur illa prudenter, quae iuniis plorat, atque obitum lamentatur suum: quae nondum Chri sti vocem salutarem revocantis ad vitam, atque omnia, sibi crimina condonantem audivit. lugent hi sapientissime natos homines, quia nihil de humanae vitae calamitate dici tam exaggerate potest, quod ieiune,ac parum copiose diliit

esse non videatur . Nobis vero qui iam, ut spes est,ex animi delinquentis tumulo a Liberatore potentissimo excitati sumus ad vitam,nobis, qui, non quide ad lacrymas nascimur, cum hanc animi vitam intramus, sedi ad felicitatem; lugere, ac, lacrymari non licet. Quin,nisi ratione careamus,&vitae sensu,non modo gratulabimur hoc Nata. .li, verum etiam efferemur animo, ac inusitata quadam voluptate gestiemus. Quae dum a me pro ingenii mei tenuitate disputabuntur accuratius , oro vos, ut quam alijs ex hoc loco dicem tibus attentionem, ac beneuolentiam exhibuistis,

eam mihi quoque, idem,quod ab aliis tractatum

est argumentum promouere conanti, abunde satis atque prolixe commodetis. Contendam

quippe , selicitati nos, & beatitudini natos esse,

eum hane,veluti nouam aliquam vitaminiuimus

olim Sodalitatem. Sed quia haec haud faciis vincere possum , nisi ostendero , nullam in ea

107쪽

selicitatis humanae pallem desiderari , aliqua necesse habeo repetere altius , quae 'estram in audiendo multo maxime patientiam postulant , requirunt, atque implorant humanitatem. Non tamen id acturus sum, ut ex infinitis illis de selicitate staientiJs, quae a M. Varrone,Latinorum,

Graecorumque doctissimo apud Augustinum octoginta, & ducentae fuisse memorantur; aut ex multiplici, quae traditur a Philosophonimprimis dignitione , ipsam humanae beatitudinis vim, & quasi naturam otiose pervestigem. L quor enim apud eos, qui vel emerita iam stipendia doctrinae multiiugis habent, vel ijs dant operam adhuc litterarum studiis , ubi haec exiliter,exigueque disputando resecantur ad viuum. Illud igitur unum hoc initio redigam vobis ilia memoriam, quod uniuersi cognitum habent; omnem illam felicitatem, quam in vita homini consequi fas est, ab antiquis illis sapientibus di- mibutam esse bifariam,ac bipartito. Duo quippe humanae vitae munera,& actiones sunt,quae

imbui singillae debent sua parte felicitatis : altera in operose labore posita est, altera mentis agitatione selitaria continetur: illa est actuosias, S propemodum irrequieta , haec, contemplatio ne quietissima contenta, non habet quid ultra requirat a illa appetitiones dirigit, ac perficit

voluntatem, haec intelligentiam ornamentis explet , strumaeris suis . Cum enim singulae bea.

108쪽

titudinis a Philosephis descriptae definitiones eodenique Voluantur, ut velint illam bonum inroddam esse persectum , nulla sane dici vere felicitas absbluta potest, quae utramque partem animmi non absbluat. Neque vero de corporis,ac sor tunae bonis hic a me dicendum est aliquid. Nam quia illa sunt adminicula quaedam externa se licitatis , & ea , quae haud magnopere desderet sapiens, alio potius loco tractanda sint, quam in hac ratione ponenda , ubi leuissme summam

ipsam, atque apicem selicitatis attingimus . Duas inquam, ut inititutum teneam cui sum, viri sapientes fecere selicitatis sermas, quietam , &actuosam . e quibus posteriorem hanc , quia versatur in Ciuitatibus, & vitae functionibus ho- ne1lis exercetur, hoc est ijs virtutibus, quae publicis demum commodis, communique Om nium se licitati prospiciunt, ciuilem appellare beatitudinem voluerunt. Quamquam enim is , qui ad hanc felicitatis partem assectat viam , illud enixe contendit, ut appetitiones habeat in ossicio, regat cupiditatem , virtutibus imbuat omnibus animum , quae vitam, iniquitate , sordibus , atque auaritia liberant; quia tamen huic studio prudentia moderariir, & ratio, quae vita

tutes illas, & priuatum hominis bonum V communem Reipublicae refert opportunitatem, fe- ri non potest, ut quisquam ea ratione beatussi, quin beatitudinem illam suam cum ciuis

109쪽

tic felicitate coniungat . Firmat haec Aristoteles in optimus vitae magillar auctoritate, qua pollet eximia; quem in libris de Republica scriptum 'reliquita scimus, homine, omatissimos , hoc est eos, qui omnium plane visitum varietate animum instruxissent,& sua, & Patrum mem

ria duo mtissimum vitae genera proponere sibi i litos fuisse: philosephicum, si in Elitudine, politieum,si in hominum secietate sibi vivendum iselle iudicassent. Cur autem politicum , nisi quia intelligebant, se quasdam esse Reipublicae partes , adeoque virtutes illas , quas priuato 1ihi iludio parauissent, exponendas in medium, &tanquam in commune ciuitatis aerarium esse conserendas t Recte itaque prudenti stimi homines hanc animi felicitatem dixere ciuilem , quae . virtutibus nimirum continetur ciuilibus, & aeommuni totius ciuitatis ratione .separari nota potest. Priorem autem illam placuit ijssem a pellare priuatam, ac selitariam, quia solitudinena ipostillat , conuentus declinat , externa respuit, l atque in mentis contemplatione pacatissimae eonquiescit. Quare tantum antecellit, S praestat actuosae , Quantum ipsa , prope dixerim, diuina felicitas 1uperat, & vincit humanam . Quotus enim quisque non videt, hanc diuinae smiliorem , ac propinquiorem esse , quam

qnae in actia , atque in virtutum exercitatio ' a

consistit Eequis in Deo. sit appetitua , quem item - l

110쪽

Oratio V.

temperantia moderetur quae cupiditas alieni, quam emendet iustitia i quis metus animi,quem depellat fortitudo i quae deliberatio anceps , quam bonorum, & malorum distinctione prudentia regat i Quid igitur consequens est, nisi quod tam saepe viri doctissimi litteris docent, &publica voce pronuncianti Dei felicitatem illam Vnam esse ; ipsum se, omniaque in se ipse continenter , atque assidue contueri. Harum ergo duarum partium humanae felicitatis, affirmo conficientissimam hanc esse, quam olini aggressi sumus Sodalitatem, adeoque tum natos vere nos selicitati fuisse, cum huc peritasimus e sirperioris vitae tenebris, S diuinae benignitatis lucem veluti primum aspeximus. - Atque, t de iij principio dicamus, quae virtutibus actuosis inlistit , quem animo fingere possumus 'philosephantium conuentum, quam ossicinam sapientiae tam amplam, ita prudenter institutam , ut de legibus , de sedulitate , de doctoribus, de praesidijs possit in eo genere cum . hac Societate contendere Nam si tantum communibus hominum coetibus , & vulgaribus lysis ciuitatibus tribuit Aristoteles, ut eas propte- Iea conditas esse confirmet, quod nemo unus sibi satis sit ad virtutis exercitationem abselutam,

hoc est ad parandam felicitatem ; quid de hoc

Sodalitatis nostrae conuentu dicendum erit, tanta , & tam multiplici hominum varietate distin in

SEARCH

MENU NAVIGATION