De auctore libri de imitatione Christi, disceptio

71쪽

putiis p. 51) Solii est tibici initatio ili denam, ut ita die alia, Di bolini indueit eumque ut Viventem ac loquontem et singit. Aliis autem in locis I XIII 1 XIX, 4 XXVII inli III, VI, 30 4 XXXIX. IV XVIII 3 nil aliud est Diabolii nisi nostra ipsa caro in spiritum rubellanS, ni Si ErUS HOMO Semper SuperSte S. Quod quidem harum Pintuli proprium Si quibus popularissides adhuc per Se Viva X, nondum limuli terroris indigebat et X 0s ipsa materiam sibi atque alimentum pra)bebat. 0 jam idem fuit quum res religioliis turbat te et o Vi doctrini temeratae fuerunt 0X0rtae que sunt discordia quae paulatim se formationi quam dicunt stiam aperuere. Illi proinde calamito Sis temporibus Edelesin armis instruxit ut ita di eam Sua dogmata, Si possethne vi rebelles animos aut comprimere ut terrere. XQUISITIO sei licet magis ac magi Sae Vir incepit Diabolus in Sculptis muginibus templorum in publici pra)dieantium orationibu S in Vulgatis de Sanctorum vita narratiunculis in theol0gorum libris, apparuit tanquam p0rtentum quoddam mille formis Varium, peternusque tentator inde Sinenter in eo occupatus ut ad se alliciat et p0stm0dum in infernas cortinas diei a peccatores obstinato Scontemptoresque anetae deleSilo. Quae quidem partes Sque

pra)gravantis Diaboli plane in Seriptis Thomae a Kempi apparent ubi Satanas daem0140sque alii qui Sunt ei pro satellitibus, etiam tredentie et quinquagies circiter inveniuntur C s. Tamige de Larroque Annales ephilosophie chretierine 186l , quum contra in Imitati0n de Diabolo septi0s tantum sit menti facta et inferni Supplicia Semel depie in Sint. XIV. - Denique pro illa quam priPtendimus aetate Imitationis

certant etiam ut diseri minamus notantur inter manu Seripto Scodices et menda numerosa quae stendere est Sive in praefato anni 140640dide, sive in alii quo quarto decimo re culo Seript0Sesse creditur, Sive tiali in ei Seriptura Thomae a Kempis quamvis eam tanta diligentia ominatius aliique ditores jam emendaverint. Enimvero ex his mendis et varietatibus codicum liquet textum quum dam primigenium atque unicum per tempori Scursum admodum fuisse adulteratum et igna Vn manu ne eum uln-tisque negligentiis monasti eorum transcriptorum graviter deformatum. Adde Vetustis Simo manu Serilito codice fuisse alios in Italia alios in Suo via in Gallia in Inseri 0r Austria in Ba varia.

73쪽

quinti decimi Saeculi parte, aut p0Stquam Thomas a Kenipis decesserat innotescere inceperit. Qui prorsus fieri possit ut si talis liber exstitiss0t nullum hujus vestigium per tam longum tempori Spatium reperiatur Primo quidem adspectu irmum et stabile Videtur id argumentum Sed propius inspicienti caducum. Qui enim id objiciunt iidem de ubi runt librum jam anno 14l0 Maloia, p. L p. 214 aut etiam media quarti decimiis: culi parte circa annum 1350 Loth op. L, p. 115 eXStitisse. Porro ipsi conVeniunt Maloia p. 27; Loth p. 1l2 nullum auctorem de eo libi' memini Sse ante J. BuSclitum 1464 cujus testim0nium etiam incertum St, atque aliqu0t viros qui omne aut in congregationem indeShemen Sem c0Optati erunt aut huic congregati0ni fuerunt assines e qua fuit quoque Thoma n Kempis II ec autem boni ac si di 0dalitii iusti moni Si remo Vens nullam Squam Sancti libri commemorati est qui quum lateat in monasteriis sori ignotu Omnino permanet. Arte autem typ0graphi ea recens reperta 1462), tum primum inn0teScere Imitatio incepit cu)us ab anno 1472 ad annum 1500 editiones triginta quinque Gersonis aut Gersenis, viginti duae Thomaea empi S, et quinque L. Bernardi Sub 0mine Xeu Sae Sunt Malou, echei clies p. 114 et 303 . Tum de Suitarum ordo nuper institutus, ipse dissunde nil operi haud parum contulit. Sanctus enim Ignatius de Loyota 14911556). divini libelli amore Succensus eum in omne ordiniS domos diffudit ita ut ait Bollandu 'lpha JPub ol, a loci stulit . uelim v. p. 31, Ol. 1 ε HVm Peperi e SSet cellulariu quot non faberet incolam et perpetuum hospitem librum Imitationis . . Nihilominus vero, etsi liber ita vulgatu Ssuerit, utendum S a nullo auctore Sexti decimi Saeculi tam in Signe ophi sui SSe memoratum. Nam neque LutheruS, neqUe Rubel Sius, doctor ille plene uni Vel Salis neque CalVinu S in Sua Institutione Deliolonis Ch istiunco neque Montanus in re morali indagator Sciti SSimuS, neque Pus qui erus in onini disciplina tam eruditus neque t0 alii de hoc libro verbum vel unum secere. Septimo decim saeculo tantum, tuum de operi auctore conti O-

74쪽

- ω VerSin Xorta St, thim primum liber publico innotuit et famam Suam adeptus St. Quod Si igitur constat Scriptores omnino de Imitatione e quarto decim ad Septimum dedimum Saeculum Siluisse, quidni idem silentium jam inde a tertio decimo Saeculo fuisse arbitremur, quum et Vix Xaratum opus SSet, et adhuc luteret in umbra clauStrorum pro quibus revera actum fuerat

75쪽

CAPUT SEXTUM

REFUTATUR OPINIO DUA PLURIBUS AUCTORIBUS, PLURIBUS QUOQUE TEMPORIBUS IMITATIO ASSIGNAT L EST

Quis sitirclo iii Imitatione n000Ss est ut inquiramus adversus eorum opinionein qui volunt la00 divinum opuS SSe quamdam quasi vermiculatam comp0Sitionem e diversi diversorum Sententiis per Varios auctores Variis etiam temp0ribu conflatam. Jam anno 1662, J.-M. SilareS, piScopu Va Sioni in Velinico censuerat primum librum a Joanne, abbate Vercellensi fuisse comp0Situm Secundum ab Ubertino de Casuli, tertium a Petro Renalutio quartum a Gersone totumque suiSSe a Th0ma Kempensi conditiin Franciscus de Salis ant0a nullum alium auctorem Imitati0nis agito vit nisi Spiritum Sanctum Midhelet, lib. X, c. I); nec multum dissert ab ampinione Micheletus ipse qui IMH. Imitationem eSSe pu Saecul0rum et quamdam regularum monaSticarum Oagmentationem paulatim Xaggeratam, arbitratur. In eamdem aut prope Similem Sententiam conceSSerunt et J.-J AmperiuS, quum politi0res litteras in Collegio Francire d000-ret et doctissimus vir Victorie Clere, cujus in ne satione Imita-

76쪽

Igitur, Secundum hos Seript0res Imitatio haud absimilis fluvii Nili foret qui quum e Varii ignoti Sque sontibu oriatur, aut, Ut quidam Voluere, X pS terrestri Paradi S exeat Us. JoinVille ed. Didot in-12 p. 59 immen Sae regioni vim secunditati maximam sessi indit. Op0rtet ero aggrediar demonstrare ordinem certum in Imitatione SSe plenum arti et diStincte per gradu di Sp0Situm, unumque eSSe in toto opere comp0Sitionem, ita ut, quum non XCludatur ab opere Sanctus Spiritus saltem patent hunc interprete USumeSSe Sane erudit et c0nditionum humani operi minime in Seio. Duple Sit igitur mihi propositum primo generalem Imitati0ni Sordinem et tenorem explicare dein per Singula Subinde capita continuam seriem totius libri X planare. A. - Duo priores Imitationis libri in unum prop0Si tum c0eunt, quod Spectat PURGATIVAE quam dicunt L praecepta et Signacula habent liminaria . Qui sequitur me a I i) Nesinum Dei

77쪽

II, I), quae in sine Secundi libri repetita, hanc priorem operis partem includunt et terminant ΙΙ XII i5) Tollat crucem sua m et Sequatur me. O=λὶHibu ersi pe=uecti et Scrutatis sit ho concluSio si Halis, quoniam gallice que per multas t=ubula tiones Myortet intrare in regnum Dei. Tertius dein liber priecepta comprehendit ILLUMINATIVAE , Ut aiunt VIae jam przenuntiatae in primo hi se verbis I I 1 Si velimus e Pactier illuminari a Neque hic tantum de purgandis cupiditatibus agitur ad intrandum in regna Dei Sed jam cum Deo pS0 0mmercium ineundum et quid intra nos l0quatur audiendum III 1 Austiam quid loquatur in me Dominus Deus a Quum ero Deu in nobis loquitur quid est aliud quam ejus gratia quae in OS penetrat in nobis agit, et nos docet contemnere mundum, n0SmetipSOS de Spicere et ab omni terreStrivincul n0s abdicare, ut illi unice devinciamur qui illuminat intellectum in hac mortali ita, et nos e tunebri 1110rtis in patriam perpetuae claritati perducet III ult. restionea umbroe mortis sit iste a=nimam Servilii tui ad miriam perpe lusu claritatis , ' Ergo tertius hic liber proprius ac peculiaris gratiae liber diei 0test; duos praecedentes abs0lvit et coronat, et ad quartum perducit, quocum annectitur hi verbis III, LIX, 4 :

Benedic et Sanctisic animam meam, ut at habitatis Sancta tua. . . Securisium magnitustinem bonitatis tuo respice in me, et ea ausi orationem 1pauperi servi tui a quibu Verbi reS-p0ndent hae quarti ineuntis Venit ad me Omnes qui labo ratis et onerati estis, et est relliciam OS. Pani quem esto dabo ear me est, s et paulo ultra IV I, 2 iubes, ChriSte, ut fiducialiter asi te accedam, Si tecum velim habere partenὶ, et ut immortalitatis accipiam alimoniam. Quartu autem liber necessarius est, nec p0test abstrahi ab opere, ut abStraXere plures Seu librarii, Seu interprete S, quum erim, puto, tanquam nimis ad liturgium pertinentem habuerint. NeceSSariu eSt; nam h0 complemento operis ablato Vita SpiritualiSi quam totum pu Spectat, n0n abs0lvitur et quaSi truncata

manet. Anima enimvero Christiani, patefacto ad Spiritualem vitam in duobus primis libris aditu, p0stquam in tertio per gratiam cum

De c0mmunicavit, in quarto n0 jam solum c0mmunicatione cum De0, Sed communione c0njungitur. 0mplentur sic tres ita Spiritualis gradus Via PURGATIVA. Via ILLUMINATIVA deniqU Via

78쪽

illa UNITIVΛ. ili qua Suum gratia totum essectum, plenam Suam con Summationem habet. Ita Sese Xplieit et vero Christiano explanatur problema illud impleXum et arduum quonam modo concilientur inter se liberumh0 minis arbitrium et Voluntas Dei quae quae Stio ab temporibUS Pelagi et sancti Augustini firmissimos animos inquietare non ceSSRVerat Gratia nimirum tanquam pons caelum ne terram inter-jungit, quippe qua nihil aliud sit quam voluntas divina es tu humanam Voluntatem infundenS. Itaque Imitatio quum plena Sit gratiae , in ipsa Eucharistia mem habet quo quidem Sacramento,c0njunetis una divina atque humana Sub Stantia, gratia prorSuSphine perficitur. IV XIII, 1 Tt in me et sis in te, et Sic nos sariter in unum. Et quidem quum hanc veram ac Sub Stantialem cum De Unionem Imitatio reprae Sentat, tum maxime Spirituali assectu abundat, unde sit ut in illo quarto libro latissimus impetuS VehementiSSimu amor Vi Vidi SSimVS erVor lippareant. Clauditur Imitati ut incepit, h00 magis ac magis in Stanti praecepto ne sideli anima Velit divina mySteria Scrutari, Sed VanaSinquisiti0nes fugiat Suumque ipsius proprium humiliet en Sum qui nihil est nisi superbia ac dissidentia et potius amplectatur Simplicem illam fidem quae opera bona operatur ducemque in in Sua habet Sanct0rum Prophetarumque Vocem et Scripturam illae ipSiu Dei voce St. IV XVIII 3 cm ecle et M Dei, Peste GH tis ejus et Prophetis, et fustret a te nequam inimicu a. I, III, 2 Cui coeternum e bum logiutur, a multis sinionibuseinpedituP. II. - peris unita conjunctione et continua colligatione omnium capitum Omprobatur. PROCEMIUM. -- Primum omnium animadvertenda Sunt haec: Unusquisque liber Imitationis quasi seriem quamdam lectionum eontinet, quarum quaeque Varium capitum numerum complectitur. Sunt, ut ita dicam, Velut parvi et continui SermoneSin quibuS diligens ille magister saepe de iisdem rebus loquitur ut ipse declarat III, XXXVII, 5) nunquam tamen omnino eadem dicens aut iiSdem Verbis. Fidelis, in perS0na cujus ali0qui Xprimitur totuS fratrum OnVentu S. Verba obsequenter audit et SeS d0eilem ac

79쪽

quando incaleseat, magni illis Veritatibus excitatus qua ei 0X Domini revelat ipse tune, quas i divino assa tu instinctus canticum servoris et amoris effundit Sed usque redit ad querela et gemituS muli a praeSertim que Stu de impugnationibus carnis: nempe manifestum est id pra)cipuum ei SS impedimentum. Huic autem urti divinus collocutor nunquam directo respondet: ma Vult nimirum dein re tacere alitu animum Discipuli desectere ad en qua possint eum ab his oriculo Sis excogitati0nibus deterrere : animam scilicet Fidelis X10llit ut a luto eripiat. Hi autem praepositis, Supere St ut totum pus per partes breviter e X plicemus. In ea Vero parte librum distribui quum tamdia illum non insitias eam alit 0rios e dividi qui mihi visae sunt et Simpliciore et aptiore prop0Sito atque ordini totius peris, in quo quidem doctu magiSter, quam Vi Sp0ntane0 motu ac libera est usione cordis Sui Sequatur, idem nihilominus in docendo

constanti progreSSu incedit, et SPIRITUALIΤΑΤΙ magi ac magi ad Summum grassanti Vin attente describit. Ceterum non aliae0m-p0n0ndi ratione, eodem, Ut Verisimile Si tempore USUS e StSanctus Bonaventura in tractatu De Profeci, relissisSOrum, Ut

Collat/sne meas ita pro eaehortatione ad novitios nosti OS vel ad alios vel Missos aliquando facere Olebam, Simul OV all- qua parte collesti et in mam coiit inuam metieriam, quaSi profectus spiritualis formulam, O sisHaΓia. SUMMA LECTIONUM. - Ea Si quam in opere SSe intelligo Series leutionum LIBER PRNMUS. - Priinu liber postquam in primo capite enuntiatum est quid sibi auctor in opere toto prop0Suerit, lectione Squatu0 amplectitur quarum prima 1I-1X postquam de humilitate tractavit, ad obedientiam perducit Secunda X-XIII praecipit vigilare Super seipsum et ad id pervenit ut tentati0nibus resista-mu tertia XIV-XX quae Sint c0mmunis vitae ossicia explanat et Sece SSUS ac Solitudinis amorem d0cet, quarta XXI-XXIV m0n Stratqu0 serant ructu COMPUNCTI et piae meditatione S, quibUS Uidem e Vitae praesenti miserii anima ad caelum erigitur et ad

sinalis judicii c0gitati0nem. Ultimum caput XXV Summam

rerum tractatarum et constiti Si0nem c0ntinet.

80쪽

LIBER SECUNDUS. - Unde autem Fidelis habebit tantam vim ut ea omnia ossicia prae Stet Quibus ali ad eas altas cogitationes esseretur Ad quem confugiet, quum humiliabitur affligetur tentabitur ' His quaestionibus respondet liber ille sectIndus in quo duas lectiones invenias. Priore enim I-V1 patet totam vim Christiani omnemque con Solationem in e Si esse repositam. Altera autem VII-XII dem0n Stratur non Semper a Summo hoc domin0 Simul atque amico gratiae prae Sidium c0ncedi, Sed prece vult peti et dol0re acquiri. - Jam igitur haec Secunda par gratiam attingit, quae praecipua tertii libri materia erit. LIBER TERTIUS. - tertiu liber eX0rditur a quadam pia meditatione atque in Vossatione I et II qua peracta Dominus in Vocatus init coll0quium cum Fideli, et in Serie lectionum, quibu subinde intermiscentur Fidelis et prece et animi essu Si0nes via ei aperit vitae Spirituali S. Lectio 1 Mima m-XJ De sidue 1 erga Deum dissidendumst mundo, de se ipso dissidendum totum osse op0rtet in amore Dei et cuncta expectare e du gratia, de qua nunquam, SiVeaecepta Superbiendum, Sive negata dissidendum St. - Firmum Fidelis pr0pOSitum. Lectis secim la XI-XVI De Virtute et meritis obedientis Deo, qua Sola Via est ad pastem internam et Veram beatitudinem. Orati et pia meditati Fidelis. Lectio tertia XVI1-XXII): De patientia : Fidelis quamvis totum se divinae voluntati grato animo c0mmittat, lab0re Suo et luctati0nes quas habet confitetur Jesum ardenter invocat et e Se Sua prece sortiorem factum Sentit. Lectio quarta XXIII-XXVIII): Hunc vias vers libertatis d0eet

Lectio quinta XXIx-XXX11 Quid diebus tribulationis gendum

sit.

Lectio serta XXXIII-XLy De ui ipsius abdieati0ne et de rerum

omnium terre Strium contemptione.

Lectio sepit ma XLI-XLIV Nihil amandum nisi in Deo et pr0pter Deum.

Lectio octava XLV-L Vita hominis labor et probatio est, Sed pr0bati quae testem habeat Deum et ad praemium insinitum tendat.

Lectio nona LI-LIXh: De gratia aer Crucem c0mparatur.