De auctore libri de imitatione Christi, disceptio

발행: 1891년

분량: 146페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

- 69 LIBER QUARTUA. - Hic agitur de Sacramento auguSto per quod in christiana anima consummatur ita illa Spiritualis jam in liq-bus pri0ribus libris inchoata et insormata. Hujus t0tius libri fundamentum, Sicut ipsi u Sacramenti, Verbum est quo Christus sacram illam resectionem instituit. Ergo primum magister sacrum textum transeribit, ultimarum lectionum

materiam.

Lectio prima I-1V): Quam inessabilem virtutem habeat Sacramentum AltariS. Lectis securissa V-IX Quam purus esse debeat qui sanetum illud sacrificium ossert. Lectio tertia Κ-X1 D frequenti communione.

Lectio quarta XII-XVIIIJ Gratiae dona Sunt necessaria ut Salu tariter id sacramentum Xcipiatur.

Vide in sine voluminis Appendicem.)

PARS ALTERA

Unitati operis demonstrandae prodest etiam unita non modo compoSitionis Sed doctrinae. Di qua quum nihil magis reserat quam investigatio de praedestinatione et gratia, hanc quaeStionem in medium adducam ut appareat quam concordes in ea difficillimia re et sibi constantes Sint diversa partes Imitationis. Simplicissima simul et alta et profunda est in aureo tractatu illa quam dico doctrina, et Sine ulli ambagibus conciliat operam Dei cum opera hominiS. Praepollet Ut par eSt, opera Dei neque ullia Scriptor unquam de supremo illo opifice grandioribus verbis locutus est quum Im1 tutio divinarum Scripturarum Succo et Sublimitate ipsa nutrita.

L XXV, 10 einti . cim nra ei vivunt et ad nutum in unctanter

82쪽

Homone Solus extra dominatum hujus Summi omnium rerum Rectoris erit In Sanus Vere qui tale quid opinaretur. Imitatio autem multa vi contrariam Sententiam profert. ΙΙΙ, ΙΙΙ, ra . Sapientia mea lu S, qui in Ceyitale me co9HOSciS et OstHO-visti antequam ieret mimilis et antequam natus Ssem in nuntio a 1 . III, VIII 3 et LVIII, 4, I, eae in. Esto OH6PS- civi uilectos ante Sin uia... si es prcoeu Stinavi Sine ulli proP-cestentibus propriiSmeritiS 3 Ibid. n 8 Esto ei cim tae infinita colaritate mea storiari . - IV XII, 1, 1 ε Esto Sumclator omnis senstitatis. In Super Vide, SiS I XV, 3 4 3 XIX, 2 et 5 - IL XII, 8 4 5 - ΙΙΙ, XXII, 5 4 1, exi . - XLVIII, 3

1 B. AuguStinus, Solitoq. c. VII, Ecce ego um, quia tu creasti me et quod me creares ab aeterno tu praeordinasti, antequam quidquid Dceres a prin- cipio, antequam ea tenderes caelos, Necdum erant abyssi s Adde in xxvI,4 1 . Neque aliter locutus est insignis ille et ingenio et pietate philos0phus Newton Omnipotens est et omnis ieris, om=ria regit et om)ii cognoscit quae firmi aut eriss possunt Apud ais30t, Ssa de Philosophie relig. p. 1 ,6.

83쪽

Jesus autem non adeo ut mihi quidem Videtur in hac re aSSer-t0r, tamen de aeterna praedile tione in parabola illa de Serv0rum talentis Matth. XXV, 34 is Imit. III XLVIII, 3. I ita pronuntiat enite, beneuicti Patris mei possisset paratum vobis restrium a constitutione mundi. alis Imitatio non Sestus atque Sana ratio non Seeu atque Ecclesia hominem minimo habet ut Servum, essessitate quadam si Veseeleri sive virtuti obstrictum atque inhaerentem Potuerit quidem sine dubio nos Deus tales emicere, qualia Sunt bruta animal in in-d0li suae servientia et caesti instinctus imperio Subdita Quum autem. prii Sua infinita bonitate n0 ad imaginem suam et similitudinem Crea Verit cre=δ. . I, 26 Imit. III b1 ult et 55, init.). id e St quum nos sesterit liberos et nostri juri S exinde n0bis non dignitatem modo, Sed et imm0rtalitatem paravita; etenim absque libertate nulla merita S Se poSSunt ab Sque meritis nulla Vita futura. Haec autem liberta qu0nam sign0 agno Scitur, niSi imperio quod in se ipsum homo exercet ' ut quasnam parte in n0Stra Vivendi ratione agere debet niSi pravo Sensu 110Strae naturae, ab origine ipsa deformatiae refrenare Inde tot et tam urgentes Imitationis adhortati0nes ut indesinenti pugna inimi eo est Stamus et optimam coro Jam de n0Stro ipsorum corde Victo a triumphato mereamur

Luctati sunt Sancti vigilii runt. Siti ac sum voluntarie labora-Verunt prece Susi ante crucem cum aerimi SparSerunt carnem Suam cruein Verunt I XVIII, 1, Sqq. XXII, 4; - ΙΙ, IX, 4, intr. XII, 6, III, XXXV, 3, aeti'. . Omnis homo eorum Vestigiis ingreSSu idem p 0test Semperque Deus nobis in hoc praelio auxiliari paratus est. Imit. I XI, 4 Si nitere inruer, Sicut iri forteS. Stare in proelio, profecto auae illum Domini Super OS fuere- VS si Uis. Ipse enim certantes et si Sua si alia Sperantes pa=Yltus est adjuvare, qui nobis certantii occasione procurat

84쪽

C0nsostiatur ergo divinae actioni h0m et Silae ipsius sive Salutis sive damnationi cooperator essica eSt. Nec aliter pronuntiat 0ncilium Tridentinum SeSs. VI mari. IV), cuju Sunt hae Verba

. Si quis sitaeerit lὶberurat hominis arbitrium, a Deo notum et eae ita tum, nihil OOperar assentiendo es incitant atque vocanti, neque OSSe sisSSentire Si velit, seu veluti inaninne quotluam =ὶihil Omniri assere, freque paSSive habere ana thenna sit. Et Can. VI Si quis sitinerit non esse in potestate homini via Sua Anala facere, Seu mala sera, ita ut bona, Demn Operari, non permiSSiΓe Olum, Seu etiam proprie et per Se asses ut itur rium ejus opus non minus prostitiou Iusto quam vocatis Pauli anathema Sit s Adde Can. XVII.

Deus tamen praevidit fore ut Juda fieret prodit0r, et id ex omni aeternitate permisit namque nihil sit Sine voluntate ejus Imit. III L 4 42 et quidquid Vult potestati ejus ministrat Imit . . I, XXV, 10 eaeir. III, XLVI, IV V, 1 ult. . Quid enim statutum est illi nisi Semper regnare

FenSu autem hominum communi et propria nostra eXperientia omnino cum Imitatione atque EdeleSi concordant. Quis enim n0Strum in se non Sensit Sentitque qu0tidie h00 arduum certamen equo Vix victor Vadere potest Sentis enim in carne mea. esseni peccati contrasticentem est mentis meo et captic vin ne clusentem in multi a Rom. VII, 23 Imit., III, LV 1, 2 . iiii accidit quod iam perfectioni agnosco, si et Vitaliter assere siebeam clare Satis istes Seu proprio cor- ruptioni pondere preSSVS a perfectiora non SSursi s Rom. VII, 18 Imit. III, LV, 3 eaeir. . Qui nostrum non audit in Se hanc intimam vocem, nunquam ceSSantem, Veram Dei Vocem, ad quam Surdu eSt homo, quando utilitaS, ambitio, amicitia aut odium libido multifariae demum cupiditates importunae

85쪽

Haec vox Dei gratia est, caelitu insusa haec est a fons quina salientis in vitam a ternam s. an. IV, 14 s. Imit. III XXIII Urensi stratiam esuper, perfunde cor meum rore coelestia haec est donum gratuitum quod ovent pii amore et gratiarum aetione linit. Π, IX, 4, 1), quod mali et impii negligunt aut abnegant 1 linit. IV I, 11 , donec utrique istant ante thronum divina majestatis ubi a unicuique redditur secundum Opera su Matth. XVI, 17 Imit. III, 36 in sine). 4 Vivo ego, sticit Do=ninuS, qui nolo morte=n peccatoriS, Seu magis ut co=n vertatur et vivat , IV, T. aetP. Cf. Cone Trid. SeSS. VI,

Cari. XVII.

Illa est Imitationis de praedestinatione ut gratia Vere chriStiana et sublimis doctrina quae in cunctis fere libri pagini Semper eadem patet quod quidem, ut dixi, unum et eumdem auctorem testari mihi videtur.

86쪽

CAPUT SEPTIMUM

QUAE FUERIT OPERA THOMAE A EMPIS IN CONDENDA IMITATIONE

COLLATIO TEXTUS EMPISI CUM ARONENSI ET CODICE DICTO DE ADVOCATI)

C0dex Aronensi a R. D. Puyo anno 1886 et jam antea n oui. Cajetano anno 16l editus quum nullam temporis quo Seriptus est mentionem habent a con Sessu virorum peritorum anno 168 congregat ter centum prope annorum judientus est. Igitur circa annum 138 fuerit Xaratus . empi Stae autem, rejecta hac codicis antiquitate, Sati tamen antiquum eum eSSe consitentur uSε ΓOHS J--Γe, it Malola, p. 191, que e cocleae si 'Arona elasta Deellementiu quina ieme si cle a Juxta hanc opinionem, eodeXAronsensis fer circa idem tempus fuerit Scriptu atque Antuer-piensis qui anno 1441 Xaratu S St. Codicis autem He Auro at is, qui anno 1830 repertus est et urin 1843 excia Su S, aeta incertu St. Qui quidem codices oronensis scilicet et u Auro uti ab illo K0mpensi notabilem in modum disserunt. Praeeipua quaedam disserentia est quod empisius textus Saepe verba continet quilius sententis fortiores clariores distinctiores

87쪽

K. Opus bonum libere inter mittensium est , 3j.

1 No tu eod. de Advoc. ivb0 lio ea lerius quod pleri ilia interpretes vertunt quasi significaret re par cetur Unde prae gaudio exsultat doctissimu Maloia. uunt enim lio Verbum, ut Videtur, nandri eiu quidam dietioni P0spondo at Da=ιιtiiten', cujus sensus Si t par coeur , conchidit Malou Flandi uni osse auetorsem Inlitationis, neque alium Ss posse ac Thomam a I 0n wis. Quod quid0m argum sentiam do et Malou adeo laedi, ut ad id omni tempor P0ddat hoe illi ostsuum tortem a P me. M oleo quod nandri ei sermonis rudis ot ignarii sim sod qui eumque sunt in mundo nandri eismi non mihi di suadebunt aeteriit id om valor atque interius Arbitror igitur aeterius quod aliuniti purpuram ad philosophorum tela quoque refertur id om in hoc loco signi si earo at tu in tota Imit lion aliisque quibuslibet tibi is, id est par te dehors, non penetrato sensu infimo ac spirituali, , quod iis Verbi respondet I, I, ut u. . . qui spiritum haberet. . ., qui Spiritum non habent , Sobi Dassanlius boni liano vo om intolloxit.

2 Marissaeus ita vertit us eoom ire e livi es oecola et simples tot tu ai=ὶsi que nous fuisons de ceu qui soni haut et Doloniis , Nec igitur habuit in suo textu luid libenter se unus est qui eum ronensi congruat, quod saepe sit, ut videbimus ut quanti momenti res Sit intelligannis, Obsservandum est velorem Maridae trans ilionem 162l ipsam pro Delum Ss a Diuu Vetustiore transbitione, Tolosae excusaranno 1488, et ad annum ei rei torrato reserenda quo tempore Κ0 in pisin transeriptio nondum vulgata erat. Cs Barbier, Dibs. Sur 6 trad. Dane de Imitat. p. 2 et 18. Ne novisse videtur textum sempisium a ueto celeberrinia translationis In te uelle Consolation, quani Moland of 'Ιb ri callu, P. LXXXIX, URI a annum 144 initium cepisse autumant. 3 Animadvertendum est int0rpretem nudum exleptis tam di B UZi O. I livertit faut quelquefo is de propos elibere ..., η et a S Santio, neque Internar Consolationis auctorem, neque Marissacum, Saei, Choisy, Brignonem, alari iuui. Lamoni si A DArbov. hane inusiti in vo om libere vorti Ss .

88쪽

ic Vita hominum tanquam umbra subito pertransit 3 3J.

II VIII 3, aeti'. - Aron. Sὶ . Susiilectu Specialis. K. Sit Jesus Solus uilectus speciali s 4). II HX, T. - ron. Nunquani inveni aliquem religiosum qui non habuerit interdum stratio SubStractionem. K. Nunquam inveni aliquem tam religiosum et devotum, qui non ... a 5 . II, X, 3. - Αron. et Libenter accepto gratiam unde humilior

1 Cod de Idooe liabet multo Genuina sane lectio est merito Aron.), quod librarii quidam multo sesse crediderunt alii autent, quum haec verba in diversis manu seriptis codicibus invenirent, utrumque in textum inSeruere, ut VKompis. Ceterum perspicuum est transcriptores odi eum ron et de Idvo', si anto oeulos ambo verba habuiSsent merito multo, non hune Verbum merito, nullo illum recidi SSe. 2 Sursum convenionior additur sed neque in Aron0nsi aut in codie de Idoo alis, neque in tali ea conversione anni 16έ invenitur. Diterna Consolotio et Marillaeus o sursum habent. 3 Haec vox subito eo inutilior videtur quod locus laudatus Psalm CXLIII, 5 solii hae habet Dies ejus sicut umbra praetereunt. In cod. de quo . legimus cito pro subito hoc adverbium jure Valartius secidit. . Vox solus neque in ronensi neque in cod. de Advocatis, neque in italica illa conversione anni 1645 logitur, quae in initio sempistam praelationem Prosperi Faraudi eontin0t, et sontem habuisse videtur romanam ditionem anni 1627 Cf. Barbier, Disse l. sur 60 trad frans de Imitation, p. 156 . Marillaeus hoc

vorbum habet in Interna Conyolatisne res in dubio St. 5 Haec verba tam ... et devotum transferunt ad christianam vitam generatim id quod ad monasticam privatim pertinebat. Postea magis ac magis hane viam secuti sunt, prae Sertim interpretes, quae non primi auctoris suit. Jam Marillaeus hoc Verbum tom liabel. Sed nondum et devotum et vertit nay jama is trouve perSonne si religisuae. Brigno priorem sensum servavit Ie ia jam ais si v de religieuae si part ait qui ne tombast... B Utrumque s0nSum habet Interna Consolatis. 6 Nullus interpr0 hoc verbum semper in convorsionem induxit.

89쪽

1 Neque est iii ronensi hoc semper, quod invenitur tamen in codico es duocatis, in Diterna Comolatione, et in e0teris extibus aut translationibus Hoc solus Marillaeus non habet. 2 In cod. de Adooeotis non est hoc onmi neque apud Marillaeunt, qui ita interpretatus est: si .... te benissent en a trimilation et en Pongoisse de leui co ur. In translation italica anni 16.5 hoc tantum legimus si . . . . elle loro tribillationi et an90scie, n et apud Chois .... te benissent dans es tribulatiotis, dans es

3 Neque apud Marillaeum, neque apud Chois multum invenias, quod habent et cod. si Advo . t Interna Consolatio. liquid legas quod idem valet in translatione italica 1645ὶ κ .... dili9Mrtemente. Ila ori perducit orclee, inquit Marillacus. Id0m est in Inferna Consolatione et apud Choisy Cod de Advoc habet cito, translatio italica presto. In ceteri quoque hoc Verbum St. 5 Verisimiliter genuina lectio est omnino; sed, puto, vetere quidam tranScriptores legerunt enim, quod in cod. de Advo . transcriptum est, et in AronenSi, et quod agnoscitur in illo a marillaei in percio bisogna translationis italicae, et in verbo a P apud Choi Sy. 6 Neque in cod. de Advota, neque apud Marillaeum, neque apud Chois et Brignonem juste est est autem in Interna Consolatione et apud Faraudi. 7 Semper neque in cod. de Advoc est, neque apud Faraudi. Interna Consolatio ρ Marillacus hoc verbum habent.

90쪽

Sit . . . I

t Hie aio quo cod si Ad 0e eum ro non Si onsonat ros in dubio in variis onvorsionibus relinquitur Marillaeus tamen videtur vertisse illud sic et sic Diterna Consolatio, translatio italica, Choisy, Brigno non videntur habuisse sic et sic. 2 Marithicus ab se hoc resque, et sic l0gitur in translation italica si .... che quasi i tutio si perduia η sed in interna Consolatione is Quoiid tu cui te avo ir out per tu, seu cunes sola est temps que tu stolyne plus η et apud Chois Quo nil ous votis estime absolumen perdu Haec ultima convel Sio Sic interpretem logiss os tondit is Quando te aestimas totum per litum η quein quidem lux tum reapse in eo die de Idvs . invenimus. Neque Valaritu cap. XXII, 5, Xt .), habet hoc paene. Vera Verba sunt, ut arbitror Quando tu a stimus totum perdiu tum, tune saepe 'jus merendi insto lucrum. In te a Consolatio Sola et Brigno hunc locum bono verterunt Brigno ua1r il ous emble que out est

SEARCH

MENU NAVIGATION