Ulrici Huberi De jure civitatis, libri tres, novam juris publici universalis ...

발행: 연대 미상

분량: 816페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

171쪽

spera, ut inde et ἀκιβδε-- exquisitum tu rigorem elicitat sed verba Iegis duriora, secundum, teni essententiam legi latoris flectere ad linmanitatem hac rati ne quod ipse legis Auctor eo modo legem interpretariuus in . 77. Sed quando mens legis est indubitata, verum sententia usis est dura stactio iniqua, tum judicis partes cessant, & ΩIus qui summam potestatem habet, inter aequa-tatem cius scriptum discernere lagisquo duritiam, moderari potest l. r. C. de Agi . in intimani aequitatis speciem non ha- ,- - - in aptatione generis humani, satis' indubio iocosofitum est, cum legema inam, qua poena mortis peccatori adfii--εiit, duritiaenina fitasguem. s. νε- alteriura, cum inserat posi--nem, is quis minor mini, de cujus

1 pplicio agitur, sub poena desis complacti

nolueris, hei etiam non habere locumis, orio concedendum videtur, quatenus P catorem ipsem morem esse meritum sino dubio constat. n. Praeterea, non est tam obseura meus

- divinae , ut si iudex a principe legis

Ru re, delegatus secundum eam sententiam ferre deberet, ambigere posset, utrum alterius obedientia peccatorem a poen in--edientiae liberare posset, an alio se ad ymnam offerente, maleficu reus dimitti

ctus verba legis, delinquenti poenam impo--nris, ita non potuisset interpretari, ut alium, quam qui deliquerat, puniret praesertim, si pars offensa desideraret, Mariimosus pinna W- Alinqvimis sat rere, cruomodo inquitui Papinianus inu. s. s. a. st s. ea ori Recte igitur Grotius, imerpretatiaonem α- ί---, secundum a talem hei locum habere negatista Ipse igitur ponit linc parte locum, bereaeoenia is , quod es juris pontificii vocabiuum, quo illi is satisfi ossibus po nitentiae rela assis ut it Q in y- ui

ut vox, ita res ipsa ignota esse videt ita Nam Caesiresion tantum judice&secundiim

lege, iudicare, sed Scripsi exeatrum praestria pio us dicere volunt L . σαμ α de D. Quicquid principi placuit Iegrs quiadem habere vigoreii constat; at hoc in v bus novis aut vateribus scitis interpretandis, non exemptionibus propagandis exer

33 Qe' si in potestate principis, relaxare legum rigorem, esse dicamus , quod negare non est animus id tamen Hiic divino salutis egis applicare non licet quando satis conitatis superius approb tum est, Christum αὐλπι -- τοῦ νόμου, --- legis implevisse Wimplere debuisse. 4. Proinde, non est fas hanc rem explicare ex ejusmodi filaeultate dispensindi, quae poena sierit admissa, qua debia non rest--as, ut loquitur Grorius,in qui legunt ems vestigia.

s. Quid tuisitur, dicat aliquis proferes melius Cne abrogatio, nec derogatio, nec obrogatio, nec subrogatio legis. neque dispeniatio mis- ών non solem,

ι--Φαυ- in hoc actu divinae jussitiae ver fetur Nihil e longinquo, nihiι am ex ipsis cause visceribus petam : vel potius quod aliquoties instinatum est, repetam. ε. Ista omnia interpretamenta Deum uemdicem aut Rectorem solummodo Bnfiderant. Coniungendum est jus Creditoris, a quo estia ἡ μαι - alium admi tendi reum, per quem fibi plane cum indulis

gratia morae ad Bisendum, ac utri rique per Minde μιβω- applicatione satisfiat. ι7 utrum ii esse in potestate red--ris, alium admittere reum Windulgeri moram emporis est manifestumo nec minus, in neutra quicq-m esse , quod juris implementum vigoremque militiaintinuat.

172쪽

tra sanctissimo negotio potest applicari. In taleatur Eli adscribitur Deo, non esse exennovatione a creditore admissa supremique rendam in persona Poris Dei & Creditori. iudicis ossicio approbata, concurrit -- λ infiniti debiti, cum relatione ad peccato καί - σῖ--- πληρωμι, - ι tu i isti m rem e demque debisorem, sed aliunde, praeteritio primi debitoris, sine ullo justia duplici respe tiae Tatisfactionis decremento, in quaero. 9 . Primo in CONSILIO PACIS, quo inde videtur acquiestendum. Deus Pater WFilius, admpulante spiritut . Sed longo satis interest recessimus sancto, id egit, egerunt, ut homo reus es ab eo, quod erat propositum, ut exponere cligatione peccati gratis, grati gratuita, finemus, quo adho cum plena satisfactioni ulla praestatime, quam ipsi inter se constujustitiae legalis divinae conciliari possit r. Ἀ-- . -

a Mias Dei ramisas ari dictauri 'o Quandoqu1dem plicati, divini aeris ire dimisitonem peccatoris, quam 4 jure reditoris ossicioque audicis supremi

arcessivimus, non sufficere palm est, ante- tuerent, Iiberaretur.' . Plaeet hoc ians altero pie minia . strate si dii phi--e qum in unus o ditor, aut etiam miles inaequalibus sum

mis, amicum aere Ilieno pressuit eum minia

mei luendo se liberariim velint ejusque debitum compossitionibli,4epraestationibus aque dictum a mobis' Creditorem, qui ha mutuis inter sese extinguant, mais dat ctmus facilitatem demonstravit suam, ut a lium pro alio odientem admitteret, hae imge tamen , ut novus reus sibi ad ultimum quadrantem usque satisfaceret, ac solveret quod debebatur , longe magnificentius,

quam par est, loqtiij fi prae se ferat, se debitori pristino avia του aυτοῦ χώρουν ν ararias rata traxintasti debitum. ys. Humus eicit Benignitas, quod ussuum eontrape rem, debitoris seeus ac prs igore justitiae potuisset, non sit exem, tore, eique deinde significent, ipium ein, liberatum, mihil obstare opinor, qui minus in ille gratis, gratias tratuita liberatus sit, M. si obligatio ejus veris realibusque praest 'tionibus, inter socios beneficii extium fise lyri 6. Veli ne Patrem reditorem e nias filium, quos leges pro uno habent, miser itione debitoris in extremis angustiis consti-'turi, aximiem liberandi ejus hoc modo inire, ut filius de suo peculio satisfiiciatdipi ms, verum potius ab unico suo Filio re sine silva creditori Patri, idque vel praesenti lium, quo non potuit esse majus de infini solutione, vel fide sol itionis fit raeli mi

tius exigere. 4ltiam peccatorem meritis ad . ignorante debit ire constituatur.

fie re supprietis in animum induxerit. '7. Si Pater deinde Creditor ae Filiussi. Ingens equidem cineredibilis boni ' debit rem faciant certiorem, tale eonsilium' tas sed pariter immotae Winflexibilis ju et se esse initum, quo ipse nulla re data vel stitiae, supra quam dici potest, no mile ar praestita , Iiberaretur ignorans , existimo, gumentum, quod Aligationem debitoris, ' nullam in hac specie dissicultatem esse, quinqua persona ejus obstriisti rat, nullo alio lis vera solutio sit, quam Filius Patri pro modo, quam Vera, quam propriaHebit re persona debitoris atque reatu praestiterit, de adaequata solutione, vel ejus expromissione . qui hoc consilium Pinis Filiique mera li- tolli perimique voruerit4 cui rei, in quas iteralitatis ac m: serationis specimen, u est,

cunque nos Vertamus partes, remissio, con

donatio , meraeque liberalitatis exercitio non potest non adversari. 3. Quid ergo dic, remissionem grat illam ε liberalita em absolutam, quae praes etiam appelletur.'8. Non opus est applicatione tam praesentis apologi Consilium pacis ratio illius exequendi EST INTER ILLO Du-OM; modus diuitisualdi obligationems

. non

173쪽

in re lam hoc administraneri Debitor ipseo sonM illud nniee, ut beneficiumo, ut gratiosiim, inexpediatissimum misericordiae specimen considerare , magnificar

riniissionein oncipere gratuitam res non patitur , ita precati odiin iustitiaeque rim inflexibilem , misericordiam e -- --πί- adorat quod ut utrique locum faceret, igeniti Filii sanguinem in solueronis pretium accipereno dedignatus fidi etho. Ad Filium se convertens selum, in fidelis, heic mihil usquequaque, prae- te bonim em, misericordiam, amorem, liberalitatem gratuitamque remissionem inv aest, amplectiturin admiratur.

i hor. Atque hic estviter ω modus, quo gramitam remissionem tib mlemque gratiisam adversus peccatorem demonsti iri possest liquidissimum ac omnibus in conspicuo esti Dominum IESumesse illum, ἐσήμ εχαρο- κάν - ἁ π ἀπώρ----ν, qui omnis - -=eeeata no- ωοι-- , sacrae litem pium declarant, qui nos stamine suo

hoc vocabuluti usuque populari, quae iunctae, peritim est, non Victetur committendum , quin etiam de eis uom nonnihil in medii Lis proferariir.

DE REDEMPTIONE.

Emptionis venditionis similitudinem non semper in sacris habere ad quatam analogiam habere tamen eam in redemptione generis humani. Emptiaonis . redempti os, Distri signa iratio propria de qualis ea in faciis lito ris. Ditium arier instituemem non fuisse imitandum. Deo Paeri, no Diabolo solutum esse lytrum. Instantiae renii remotae. ' Emptionis su stantiali in negotio salutis demonstrantur. Remotae objectiones. Et . Grotius iterim notatua. uae responsiones patrum testimoniis illustratae. Inde novum argim-rum pro liberatione persecta veteriun Melium dedim

tam crebro, ani signate tristitutum emptionis de lytri co nemoratur, ut non posseia' non videri species quaedam α λατ- , eemptionis venditionis Dbstantialia, quae ducuntur, more comparationis, 'mei non ii veniret

175쪽

plaratum adversus eum animum induat , eique viam quaerendi suum btrum ultro Ieria 34 Exemplum leges nostiae ridentissimum praebent in servo ex peculio sito G

λιο peculium est eorum domini, Per cui 'Conniventiam semius, pii nihil suum habere potest, id exemet, . l. Quando tantum industria parsimo' Mesua I sit, ut pretium sutinae solvere, possit, yera redemptio, serumque in dis D pom de tam ii dominus in re ire faci ιαδ-μ--- - - de

hodie recusest si quis servus in imagotiandi, cuius copiam ipsis viqiis μῆ- -nmm Gl pre possit, uti redemptionis ad uando suffici t.

tantumst, in eo

ex servitutu .vi sit diaboli redempti. pa,

terque eis reartuti tantia.

176쪽

sensam usos e , quando nos empto F sti dixerant quandoquidem substis Mua, qua jurervantium et tinni verusinoni inesse dicun- αν, in hac comparulion reporiuntur. Ea,isne consaviis merac, Misae m. , o. Consensias in hac emptione est evidens s Padiam Batris Midii super redemptione generis hau sal, de quo superius -- mea. Mem stine eleetis p tum is

suismis i.

-vanas esse translatas, nemo negaret tam

-Creviti, diniti, sponsionis, solutionisque omisisti ne quidem 4alictis, ut intera m -- vina comparatiaeninmodo, adstribu --,- - -- indans ea, inruno rei ris analogia Marcumis, ita; unea termini

ones, aepius intendimi ac evidentio cis, istunt, ur panis, potus, manducasionis, C.D.

αε osus verbis, etsi impro iis, aequa

ratur a . Ille declinandas putarit lovitio ει quibus vera & plena solutio exprimeretur ono vero quicquid ad verivitem demque plenae satisfictionis demonstri et vi pertianet, enixe retineridum existimare hs at Nec tamen , etsi vanslationem Druerit agnoscimus, longius a proprietates e

demptionis quam res exigat, recedemus.

Ideo ad objectionem, quod homo non , potest esse merx emptionis, respondere Mcet sane etiam tomiares utique vendi posse, videlicet ismos, quam eminus Qecti. a'. ad alteram in tantiam', nisi Mum emptionis in pectinia eonsistat. res ι

detur, verissimam esse, iure gentium, se tentiam illorum, qui ruhil obesse statuunt emptiqnis naturae, quod pretiiun in aliis re bus, quam in peeunia miserata cotis in tur modo tale sit pretium, quinavi valorem, aut in poenis, quod delicti me itum evaequet etsi reeeutior jurisprudentia maluatit hanc vocare permutationeIII, quae prim sus ejusdem uris regulis consistit eiusdemisque is, cinae eum vaniaticines quare at in istina is ama. r. adempti. I facile Rome, Mid ad

177쪽

viti proprietatem siciae locutiones accedunt v πο- - μνε uundum ιό ν ---atiam esse cui solutum sit pretium, conc datur; qua incommodi consequentia, quo orthodoxam sententiam urgere se posse Laisi homines arbitrantur, idnuuiunassem mmiti, iamdemonstratum est. 3 . Denique, si verum est, comparat in nem emptionis & redemptionis, cum liberatione generis humani per Christum iacta, saeris liferis commemoratam, per omnia Gnvenire cum emptione emisiones a mntium ista saetis nobis v nia dabitur, syde novum petentibus argumentum, quo non em faciendum probemus, ut loca scri iptura seerae, quae verus is fidelibus emissa peccata filisse tradunt, ita accipiamus, uominus plene perfecteque liberati esse dia

Mnriar, quam qui post solutionea chini

jaere natae liciae ei, inquit Gesar Iustinianus i aeqvm Mi id semper agere crediatur, at sine pratis mere conveniente, domi nium rei suae amittere nolit. 33 Proinde, quotiens is qui vendidit. -- empor μυ- seris, dicendum est, statim rem emptoris fieri, simulatque hadiata fuerit, etsi pretio necdum soluto , quem admodum docet Imperator in s. Venaica -

juna. .prae M'. Rari iust sic igitur est ratio puris Gentium. Quando eos se sus M marce pretioque peris a est, si venditor emptor fidem habuerit de pretis, e jus rei siquidissimum signum habetur, si te minus solutioni sit adjectus tum venditares tradita aequ plene redempta videtullde minis in domisinu emptoris , aeque emfecte, in Mun, ante a post a. iun re

3'. Applicenm hoc bona cum veni Deus mediator emit electos antea servos, λPatre suo; sic enim est comparario, qua Spiritus sinctus ipsemet utitur; quorum paraei tradita fiat ante .lutum pretium, verum

178쪽

CAP. VIII.

DE ECCLESIA VISIBILI EXTERNA.

causa riclinae Visibilis, extornae si I s, Quatenus qui in hac reperiumur, nec ad invisibilem pertinent, jus habeant a mystico jure distinebim; tammte quam post Christim. n. 6 Io. Differentia inter utriusque temporis Ecclesiam externam mearum excommunicationes. n. His i 6 Causata . formitatis Ecclesiae externae eamque emen di ratio. n. ly-2I. . M. parare se oporteat ob vitia Mesesiae. n. 23-P Catholicam sive univerbialem externam non dari Mesiam, quae corpus unum externum esticiae n. 3'. nec esse caput unum Ecclesiae universalis externae. n. 36. Non esse divinitus institutam fabordinationem Ecclesiarum, vel praerogativam plurium in pauciores. n. 37 AO. Causi illius sebordinationis 4 praerogativae , quae passim.inviavit Imperium Civitatis Consenses. n. -

bi hae ciuiis eeffent, ibi tum Eeti arum ess e independentem. n. 3 AERI singulis Ecclesiis particularibus jus statuendi de rebus arbitrariis esset ne univorsas, nisi as hoc in unum M pausos tramiserat. n. 9 I f. I

SEARCH

MENU NAVIGATION