Ulrici Huberi De jure civitatis, libri tres, novam juris publici universalis ...

발행: 연대 미상

분량: 816페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

DE IURE S. P. CIRCA SACRA. iri

-- ea a editionem istam arrefereu, dis flaιim anno sequente IN Genesa - dem forma quaνι aliud 'iptum eui itu Tractatus pius isoderatus de vera ea communicatione QChristiano Presbyterio, jam pridem pacis conciliandae causae Cl. V. h. Erasti D. Medici, centumis thesibus oppositus, nunc primum cogente necessitate editus, Theodoro Beza edesio Autore. σι -- umirea Lrire non sieuit. m. tamen 6- ρ fationem is in palamis axcerptam , ex qua in

obseclo. r. Bezam si de Masso loqui, tanquam de ira metis e amica Ad mortem in Erasti a Narrareseriem remmae -- fere eodem modo ut Erastvim, satim narratiaoni Erasti non contradisere. s. Non negare seram Me svi seoletu riguris. tia ad ipse m scripta esse, sed damnare sinem earum Morationem. Beaam seuem μια. e. μι etiam ex tuaelo apparer,d i ἀμψω να quod Era jam refuaserat intaeonfirmatione ιhegum fiarum μου pisucata, um infinem, tacit, ut eo cinae pia ea ista resuasione Erasticonto, Christian- Lector utra 'ententiam tanto saeui- expendae. s C. sero ad refutationem Erassianam non restonder ij a i AsBε Gerba adseuere o Si quis autem erit, qui reselli quoque a me debuisse hujus restitationis argumenta existiment, aut qui ab iis refutandis id circo abstinuisse me clamitent, quod mihi Arinae responsiones desint istos quidem nihil moror, o unum captaneae Satanae . ut e scriptitandis apologiis crescant discordiae se. Ab illis autem peto,

primum, ni me in ea nunc civitates Ecclesiae versantem, quam tantum bellica tempestas premit, aliis es rebus animum totum intendere non mirentur. Deinde ut me jam pridem istam concertationum pertesum eaec patiantii ve partes istas minus occupatis relinquere, si fuerit opus obeundas, velocitum eve stare,

a donec

192쪽

excommunicatione cesesiasticis, ut vocant, & de inquisitoria utoritate, qua plurimi hodie clerici asse stibus suis nimium indulgentes, sub specie honesta disciplinae ac celisurae Ecclesiastici valde maxime abutuntur, quid porro sentiendum sit, consule elaboratissimum tractatum Hebertim viri IL Homae Erasti, archiatri olim Palatini, quem praecipui nostro tempore Theologi suis calaulis approbarunt,4 aliuin aliis regnis viri eruditiin veritatis amantes summis laudibus extollunt &c. --λcumiam, Molinati. Duem patris quidem degenerem filiu-soca Ludae εν- in notis a G. Hortat hist iam ecclesiasticam p. 497 μὰψ Mamen in V. G. s roseo in historia-- Oxoniensi honorificam mentionem facit με beckius in summa con-ποVers. p. 78s. I in Paraenesi ad aedificatores imperii in imperio bone B a m ἀν--asit e celia a summ- laiatam a marmum raminum ιum biu -- re operum πιι ω ac artis sagaci - inissatorem, cui exin Goιis vi tri----μι εος articulo, quam Neologis, qui ataimam non imbinum cognition Ommum issipa --m cientiarumia - μι, ε .riam fleri ιi Massiari malo pN larem readem, visciam flua si cum Massiano mais harerim in nomen anais tuom aeniser readam puta ea ἀνα-

193쪽

DE JURES P.

' Hiinsecta talem - Londinensi Conci- .natore in Anglia renovata turbas ibi, Minteolia dedit, ut dixi H Histor.Civ. um 3.ρα is D ique -ο,4 si qui sunt m. a. mi, quicquid religionis aut juris Ecclesiastici in hoc mundo esse queat, id omne ad Imperatim Civitatis pertinere contendum.

ιε. Ipsem quoque jussin hoc vel inprimis Jstatuendi de dogmatibus fidei Christianae,nuuti reexcepta,/-hac una p- IU QMi- ω Dei, V. Reliquacredendi capita, quae in Ecele- sis proponuntur, non υμμι , sed obedum - In quibus si erretur, Imperantes non

subiem rationem reddere debeant. IAM. Ciis cap. ιδ. F. . e I u. Ex his sententiis eligere aliquam a timprobare, ei, qui in universiun excusari mal let, juris duntaxat scientiam professo, grae ed anceps neque temere tentandum videtur.3'. Faciendum tamen est, quando operis institutum4 exempla aliorum v necesseras resutandi perrutiosa principia , id nobis, imponunt Si quid errati obrepat, veniam Iurisconsulti Ghaud gravate*eremus. ao Extrema vitabimus, sequemur ur saris ex omnibus mediam, loco tertiam, quae Constantino Magno adscribitur, sano sensu intellectam ι T . . N νγ ut dixi Sed ---ἐιὰμιον δε-- ωd-- exm--ι --oecis incas--α -- p. seq. aenis. Au vetere sum. Sed cu- mistius Mastia missis e sinisu, malaia μάννanibu----- nonporari mactumaeaciaem docia comroris. . . I ευ--μ, E in Glamanni μου - in eo μἀsemam esse, psodin μου Nomen i ta meis fluum per excommunicHiomm exercendum noluerit introduci mi-dia erga Cia manum oro iis Anglia id uarit, aι νι - si ιιμ- erii Amsu--

194쪽

mnes hominesfacere velitisses. In eum finem iussit omnes, qui in Imperio Romano essent, celebrare dies, qui anomana Cisso inasiismassat etiam sabbatha, in memoriam eorum,

quae Christas illis diebus egisset, inprimis

vero salutiferam diem lucis sive Solis, omne que dies Christo cognomines appellavit --Mis, aes Dominicos, milites quoque suos docuit, octilis, manibus ad coelum elatis

quo habitu se ipsiun in nummis, qui hodieque supersunt, effingi voluit preees Deo&Christo dicere, quarum is viam ipse concepit iisque praeivit,.Jut apud EUAium videre licet denique festis diebus in ρώμη

μεταλώκειν Βών. Secu iam hac victa, coria

195쪽

6. Non igitur de his quae penitus extra Eeelesiam de ab hac aliena sunt, ut olimi, quia Principum circa sacra nullium agnoselinis neque de actionibus externis dunta- t, ut τα -ros nurna, sint animi senia,quaeno' sint materia Imperii, ut Grotius vult in

27. Ne in tandem de regimine Eeclesiae a sterno,sicut vulgo putant, tutavit Cl. βυ-dria. ια-ῶι libast de Disivam Consta strini Magnis nec etiam contra Paganos solos, aera ruere eos, sicut errorum Cariunali insermonib- Ηιhaeanis, loquitur, ρ- tis de uire, eo med Empreeti di nommement, ut Casarae miri ιιm is nisuri inquit ubi DNon usus idololatriam ab eo fuisse abolitam. a8. agis est igitur, ut Eusebio, qui sermorei interisit occasionemque hujus dicti scivit, de mente cingamini credamus. Prorsus ut eodem modo suum acceperit Episcopatum,

SENTENTIA FLECTA DE JURE SACRORUΜCONFIRMATUR ET EXPLICATUR.

Nihilominus tenendam esse distinetionem inter jus regendi Eecusiam interis

numnam extemam eum ipsa locutio Conaantini, in qua findant bane dissinctionem, qui ea utωnI- ισι expositionibus fit obnoxia. a. Interim tamen diuinctionem imo'- offlcium principis, inter potestatem - eae oblitationem uigenie esse inculcandam Simae s. Nam hac δεο πιι, satae ae oam, tia commaenue ta-en bolen confundi, in tantum, ut quemadmodum Pontificii, dum lumincipiis cire acras adicant, Fb nomina jari nil nisi obligaιionem re onus. λιεοι-t, e re eandem confusionem committant Doctores Prorsamies, a ui in doctrina a jura principi circasaera ρ pisant. Nam eorum j-, quodprincipiisribuunt, resolρω, nil remane quam oιe caut potio omismi exequendi decrειacieri, ut0Ms brachii adcaροι relini ροι- onus est, quam jus. a exemplo Vini sequestraιa ilia aeninctione inter poteriarem externa. internam, rest raparum interιβ, pensium aes obscura illius locuιismis Contiantiniana exacte inquire 'sed potia rotam hanc litem Autoris in medio relinquimus, ita potius notamus,sissesxist sensi Constanιini, ut Auιφνω πιριφώμ, non me inteΩxt in tam bonii incipis, βιροι- omniamsuis. Hortari II oscium Doctoris stam inIra se iam quam ex-ι ιικηρiam, id nim nomine ecclesia hic mel2gitar Inon principis. Lege uerre principis eri, non Dodιον-. Exemplo praeire non ea ossicium ρrincipis, ut quisvra lege ea

196쪽

ETsi vero Constantinus Episcopatum uinum iis verbis ita non intellexerit, ut regimen extemum Ecclesiae signiacarent, nihilo seeus tamen id ipsum sibi compete Φmper Miari sensit, neque demet ipso a mi

exercM 'nema linodum vel sola Coneilii Nicaeni historia, quaeque deinde secuis sivi

edocere possunt. a ' a. Eiusmodi autem regimen extemum ad summam potestatem pertinere, probamuso hae ratione Quod summa Potestas se

is possunt Inconcius Nicano quadam aerarmiapis exercui constantinis, qua pinea

197쪽

ori erum hominumiles de aerionibus, non de animi sententiis loquimur in civitate, suo Imperio complectitur, ut jam pri dem demoni Larimus, exceptu iis , qua --οarim a deferentibus imperium ei se ducta sunt, vel quae Deus ste δει' ab homuinibus exegit, te inlunediate sit soli Q tria nati addixiti 3. Cujus generis non omnia, quae ad Ecclesiam pertinent i ab Ecclesiasticis agun-- esse clarum desindubitatum est, quia multa aliter esse possunt sicut ipsa re a m que alibi sunt, alibi non iunt, alibi sunt aliter,

sine controversa.

. Quae autem Deus sine medio lepres.se postulat, ea non posse aliter se habere manifestum est, squidem necessuria sunt; quod autem naressa est, ejusmodi est, ut Mne eo res ne esse possit. s. Igitur lias posietones, quod omnia i Civitate, praesertim quae ad universos spe stant, summae potestari absolute conside-

198쪽

ratae subjieiintur, ita ut uberi prohiberique . clesiae expressit n. xvi me Deiraei - , possint, rursus, quod ea, quae Deus Getessario exigit suaeque cognitioni sinem dio reservat, humanis imperiis mutari ne ais omniasummis me faι- mammasMa-- , in his tamen qua DEO m UERBO NON ADUERSANT .

queant, iacile puto, impetrabimus Haud tamen defiigimus limitationem

'ε. Scilicet eo sensu, quo Ambrofius, ea ac di na sunt, inquit, imperatoria σι arisubjecta Mnsunt.Tas ad MareeH-ρα-ν, utrumq; membrumBohemicae Consessio e quorundam Nisis quaedam externa eiu

modi sint, ut intem quoque ecclesiae iura involvant aut impediant, nam talia magis est,

199쪽

benda sint. Exempla proferri non vidi i pretatione vel ἡ sequentibus oecupatum irimus, ibo si qua sint, in ea vel hac inter confidimus.

si cap. praeced. n. s.

. non vidimus Ergo eo magis .randam , quod Amor admiserit hane limitationem ci amsaoam consessi axemplis haud ilis rasam concepit. Ne exta ea inrisa

s siqua sint ει Me indicio est, Auiorem non distinctos clara Mam limirationem eoucepisse,

200쪽

s. Quod autem multa sint talia ua Eccle-fiajicis, quae aliter aliterque se habes que-ane, ut verbo Dei non adversentur, ex infra dicendis manifestum fiet , eaque omnia Imperio Civitatis, eo quo diximus argumento, sub ista limitatione tamen, subis

Menturi'. Nec utimur ea ratione, tui D. Vede

viis in . traia da visee. Const. M. - , a liique J vulgo utuntur; quod Potestates Christianae plerumque sint Ecclesiae membra, quidem praecipua -- g-- δε ανε, quod Summa Potestaιι, α ιasi vi que ι- iam in εἰ compeιicio Ecclesiae Membro, utcunque Praecipuo , quatenus pars totius est, nihil iures, qvam consensi Ecclesiae adscribi potest. Eminentia posset quidem esse ratio suasoria

probabilis, ad ejusmodi us -nsensa acquirendum, sed per se nihil ad eam rem

consem. IL. His consentaneum est, non morari

aenιe, sed non iubente Con oris, mroduxisse , issem sisse quendri pro eoncione δε- fretis .erbis desoniare, non esse in arbitris magistratin polistri, istud instiιinum e con- μμ mim rii abrogara, quia administrasis sacra angorem pertinoa ad internum e uesia regimen Auanta ruria is Marchia sideri iste ρ ιμι- is λωMilone juris interni reclesia in quaestione de moderando siensio inter Lutheranos re formaus, L. .uc in racemi momoria est, scripta Papiaanιλ- Theologorum prudentissmo institum se opponentium adhuc loquunιum Exorcismum fatentur omne LMιώerari esse rem indisserenιem i. e. qua seundum Actrinam inora alueras Ne aliare Mara se potest,

quis, saepe numero externa tam arcto nexu internis ungi, ut, si de istis aliter exponatur, quam nexus iste requirit, intem quoque non possint non alterari, convelli. Cum autem Adrianus Plautinis es eum eo Avior noster Lintem potestate, principis subducat, externa quoque religionis eidem obnoxia esse nequeunt, quatenus cum istis indivulso nexu jungumur.

sententiam hi probe obser si Amor.

SEARCH

MENU NAVIGATION