장음표시 사용
201쪽
Eeelesiae pertinere ad Summam Potestatem, sive Principem qua talem, etsi ab Ecclesia alienum, vel infidelem, aut mulierem vel infantem nec absurdi imputationem extimescimns, ut ex sequentibm intelligeriir.
n. Nuncia 1t dixisse , his illud extemmum esse partem, ut in scholis loquuntur, νοι--- suarunt Imperii, nec ab eo separabilem proinde, cum hoc ipsum infidelibus, feminis, infantibus competere possit, nihil insolens dixerit, qui jus illud Eeclesiasticum iisdem tribuit. 1 . Raro equidem risi Venit, ut Imperantes a fide alieni se rebus Ecclesiae, quam prostali non agnoseunt, misceanta Si tamen ita instituant, ut saepe sit in Ecclesiis, quae permittuntur, etsi non probentur, idem jus illis quod ejusdem fida Regnantibus comperit, esse tribueadum, ratio Histite. Is Adeo, ut Patriarcha Graecu ex ordine Clericoriun ejusdem nationis, a Turesco -- peratore constitutus, pro illegitimo non
magis sit habensis, quam qui olim . Chria ianis Imperatoribus electi fuerant; Synodi Gallicanae quondam a Rege oratificio
eis alis concessae nihilo minus habuere juris, quam qui a Principibus aut ordinibus Rekrinatis alibi convocatae fuerunt. 6. Porro ad approbationem sententiae,mam suscepimus, duae res explanandae sunt. Prima, quaenam sint ea, quae Deus necessa no exigit, simque anen iudicio vula esse obnoxia. V. Dein, quae res ad sacra pertinentes, ain sint ejus amirae, verum abesse aut diversimode se habere queant mJ38. Necessaria Dei praecepta sunt vel naturali luel nyelvia. Naturalia, de quibus a stum in. r. v. ae sunt ea videlicet, quae necessiratem aut turpitudinem habent moralem is Nam eius rei disermonem non his mus ex sola in matione es exemplis aliorum, ut quidam inutiliter volant 1 frassice Asere. r. v. a. n. M. N seqq. sed Deuveordibus nostris, quod indubitato sentire
queamus, eam inpressit. ao-Ηoc est, φυσει τά τοῦ νε---εν, in
μ- ipsi manifest , quae omnia Paulus degentibus adserit, I πυ-ad Rom. ai. Et Plato, novisse hoe discrimam ii sui. γ - νον πρῶν ικασεν, quempse nostrum μαι----, id est, mul ac natrva ratione uti potest lib. 8. de Loris adfirmat. Et plu
Θ ad ια λήγω Idem est, Deum e rationem δε- qui, quod de necessariis naturae praeceptis:
accipiendum; nam in probabilibus o Ital-
M. Necessaria igitur niturae praeceptu, conscientiam generis humani ita obffringunt, ut imperio Civitaris nuliam mutationem recipere possint, obstante majori Imperio divino.
a3. Ita Rex AEgypti obstetricibus imperabas, Hebraeorum infantes masculos interficere Non paruerunt, quia Deum timebant, ad situr ratio. yis enim Naturae ejus auctor Deus hominem scilicet innocentem neci dare venabant.
a . seqiruntur revelata Dei praeceptas' haec - habere queant sedishu ubi eris utor sane πιο civis agit de iis qua DF-nasi cessario exigi ex jure natur in eapite se taeente de iis quae exigi ex reseiatione. Sedra cusari potest ex versatione lit. c. quia ista quorum hic sit menιio pertinent ad rumisiam. Ergo opus saltem est, ut de illi di m doceamur, quorum mominis in n. rarad. ιamyuam ρertinantib- - exceptionem. - inutiliter volunt Sed fide notam mi amat. s. supra p. 7.
202쪽
haec sunt, quae Deus benigne, salva justitia sua, ad salutem corruptiis perditi generis
humani, re sitium sum procurandam, ministerio νομι rum es Apostolorarem manifestavit, es aeris utrivique μῶν obris com-ρνιhens soluit. et . Quorum capita credimus a Deo esse,phnon ex aue oritate coetus praesentis fidelium, quem Eccus a vocamus . Neque ex historica fide miraculorum, quibus olim in terris eadem obsignata leguntur. a6. Quoniam efficacia rationum illarum sundamento auehoritatis humana carere non potest, in eamque resolvitur, ira, ut reis dulitas magis quam certa fides esse videre
27. Neque etiam solis nitimur indiciis argumentis veritarem sanetimoniamque Scripturae ita persuadentibus, ut naturali quoque rationi convincendae sussicere possint.18. Nam etii revera talis φ-ιωσις - πί-σαν συνειλ- , demonstrinisa is a famin conscientiam, ut Apostolus ait, a Cor. s. a.
insita sit mysteriis Christianae confessionis,
cujus quoque ejecta poenas dabunt reprobi, tan*iam assa raλήγητοι , . ad Rom. o. certum tamen est, quod sola ratione nat rati in rebus fidei, fidere non licear, I ad Cor .. a. s. I 4 cum rationes istae tot dubiis cavillationibns impiorum obnoxia sint, ut amplius aliquid opus sit ad plenam ceretitudinem, quam πληροφορίαν sacrae literae Vocant, animis inradicaiidam.
eum stipercilio negat . 18. s. s. σι . id nos adserere, quatenus Christiani sumus, non in quod pudeat, nec verebimur, ne idcirco Apostata raιionis, ut ille amat loqui, esse
videamur.3 o. Si dixerimus, laegiri Deiun vere credentibus a monium Spiritu seu, quo de
sed sau Biac, ut sic loquar. Hoc est Hi lam ωρ.n fidei, quam sequitur ἀερα-
ρ ῶ πινευσαντες Θρον δεητα, pigum per quod, cum cr sideratis, o Imui estis r. ad 0.es 3.14 . omnia convenienter promi sioni servatoris ad finem mundi duraturataph. i s. a 64 φ Η.33. Ex quibus liquet, esse illam de qua I quuntur Dominus 6 Apostolus, ejusmodi gratiam, quae non saltem comitem dc ata juvet naturalem judicii vim, ut capita fidei recte apprehendat suo. tamen omnino quo prastat. 3 . sed inseper quae a rationali demo stratione ac apprehensione, nec non re stivconscientiae gaudio plane de perspicue dive si totoque genere distincta ac videnter sine medio mentibus assus est. ys. De qua Calvinus loquitur, cum it scribit ianis tuimis, fidei notitiam πιιι
dis maris quam appreM-- conflari. Et paulo a Deo esse massi sequuntur ins a Rum capitis, parsem ad uastionem a iure principis circa fac apertinrat, sedadnοήν--Πe onam sectionis seruιntis, e magis τώιο--lica sunt, quam jMMAς au politica.
203쪽
quibus ludibria mentium passionesque animi ferventiore motu spirituum animalium , concitatae, vel imposturae geniorum a sanctis motibus discerni queant. o. Enimvero ad alios hujus rei argumento convincendos hanc observationenia,
non esse idoneam iacile conceditur neque pro se quisquam hodie ulterius eam extendere posse videtur, quam ad stimmam salii-tis per Christum partae, inque sacris perspicue traditaea quod ad divinitatem totius scripturae cuilibet conscientia adprobandam amoliendumque enthusasmum sussicit Ι. Ἀλλὰ τη - ταυτα Morsum bacn
μ' Ad id quod propositum erat si certitudo scripturae sacraeis summa credendorum divinitus praescripta, in cordibus nostiis efficaci testimonio Dei obsignetur, palam est, fidem nulta qua si injudicio pmperioque
42. Idque non modo quod ad ilIam summam regulam attinet, ' Umbristin Dei,
que peribasione penetrantissima scrupulus i ut misti vult, sed respeetii omnium, quae inde veritate fallaciave non cadit in illos. scriptura traduntur so siquidem ea Deum, 33. Praeter quod minime desunt rationes, i habet auctorem, qui omnem suam volant
paulo ante ; Iohannes testatur, inquit, fido les scire, se esse filios Dei Mane certo sciunt sed in seri ιis res oue confirmati magis, quam rationali damonstraιione e-λair M. 3. inst. e. a. so . non quod ratio'einationem scripturis convenientem limmus ipse ratiocinator exesudat, vertim quod hac
solaci fidei certitudinem absolvi non putet. J36. Plura id genus undique proserri possent, si dubium esset, Christiam non ira deseruisse gregem sirum, ut cum eo prorsus non communicet amplius occultas, Riirabitis, inessabilesin veras in corde revelati
nes, sicut olim 'no . A a c. apud V -- Pelag. instras loquebatur.37. Frustra exceperis, quod imaginarium esse queat hoc testimonium s quidem -- - ad tem', nec ser credamua alia quid ejusmodi evenire dicituri 38. Cum enim consimit testimonium Lludinis e. e..e, id est, certitudine animi η non putet In priore aditione Mor altis- - em in aurast, si a Oie ex incu/ia omissism, an fludio προ--,-- --hic a6iciem-. Eodem sensu, inquis, Spanhemius P. post alisi iuxta omnes scribit, praeter motus ordinarios Spiritus h dieque saepe dari motus μι ordinarios lamen e Moisationes extraordinariax, nec σὲ quenquam fere tum qui is non e senti Din eo πβο, eosque a motibus e thufiastarum ait di repare, quod hi discedant a declaratione Spiritus in verbo seriapto, eique s econtrarientur, contra quam inspirationes piorum D, tas. o. .
204쪽
tema singiuis fictilibus vult percipi scimpleri, ins An dignitatis in comotionis ae flat , quod hi certo norimi, etsi non omnias et legitimis Magistrati sa*iei deben e ... --pariere rudi, peroiciant. ιλ --- qui re Madisi AHAE VERBO 3. In universum igitur, quicquid adii DEI J NON REPUGNANT
ternum jus conscientiae u pertinet, seu naturale sive revelatum, cum immediate subditum sit Deo, ipsius duntaxat ustio prohibitioque in illis spe stari debet , ideoque nulti impetio civili vel ecclesiastico quicquam iuris in in illis vel prohibendis vel augendis vel mutandis . γε . Hoc etiam post alios dictat Confesso Belgica, dum ait cumG-ἐπει , ---l
s. Plane si hoc regimen internum Musti, quo ipse caput singula membra corporis sui mystici verbo, spiritu regit, ab e terno, quod homines vario arbitratu instituunt, bene discerneretur, at non toties Papa vel Presbyteria pro Imperio Regis Issu spirituali, suas constitutiones arbitrarias iaculcarenti
re cente rosorant ad anitudinem. 3 anam enim eretitudojam υπὸ debet redorigis araam hane timisationem eo obsecuinam, meonisad cera rebὰρaaelo praeia ιμπι, respeehu omnium quae in scriptura traduntur.
205쪽
QUO USUS SENTENTIAE PRIORIS MPONITUR.
Ita saeris proprie dictis, primo, consessionem fidei ad intrinsecum jus con scientiae pertinere n. i. quaeque ad cultum Dei praeterea spe mini; n. a. Ius quoque clavium n. 3-8 QDoctores statuendi. n. 9-u. Circa illa tamen omnia verti jus civilis potestatis, modo, quae divinitus praescriptata, non mutentur. Specialiter, quid possit majestat circa fidei confessionem,n.i3 i6. Quid faciendum, si de capitibus fidei non conveniat. n. II-a3. Quid summae potestati liceat circa cultum divinum. n. Α-3O. Modum gubemandi ecclesias videri externum, proinde imperio subjectum ι n. 3I. 31. 33 idem serte de electione Pastorum, sub cautionibus certis n. 3 - Αω. Personas res ecclesiasticorum non eximi imperio eivitatis. n. 4 l. s. Bona tamen ecclesiarum alienari non posse ab non posse ab imperantibus. n. -- o. Quo sensu principes dici possint capita ecclesiarum. n. si Quid iuris habeat princeps, qui a civibus suis, in rebus sacris dissentit. n. 32-6I.
Errores uris Romani n. 6a 63 64. Summa repetita harunus dictorum. n. γε s.
a. amo naturalibus praeeepta fine in inmutabilia, Mnestate morali quem- - que satis eoiamentia docet Hoc piis saltem de sacris proprie dietis agendum. Pertulet igitur sine dubio ad ius . Meridiardus, Suademtisdeι--ρον-- ρ- - --δ. a. uic cohaeretneultae eone si com ηιπιυ---, eo numero, qui ad excia tantam religionem credentiumque comm illud intemum C e fidei, quae ex sacris mionem sit necessarius , aera cum ejus rextiteris petenda est, de cujus ratio soli Deo praeceptum a Deo in verbo suo expressum debetur: Quam proinde imperium civile extet, a atque a fidelibus semper, invitis nec imperare nec prohibere potest , . re etiam potestatibus mundi, tunc securis e
206쪽
3. Eodem spectat iudicium de fugiendo tur esse mere ecclesiasticum, Q coetu fid illorum eo ortio, qui fictam fidei adsoverationem morum improbitate detegunt . . Nam ratio unionis inter fideles di metus contagionisis peccatis ad intemum jus.
passim incutiatur. . Hinc sequitur, jus cia mim quod dicilium contra cujuslibet homines conditionis, fibiam gaios, recte exerceri; non tantum denuntiando minas immissones Evangelimis, sed etiam excludendo indignos
6. Npn-quod juris aliquid eoactivi, vel iurisdictivnem, ut volunt, confistorialem
207쪽
QUO USUS SENTENTIAE PRIORIS EXPON is
habeant a potestate Reipubi independentem, sed quatenus se illis duntaxat, quos sciunt esse pollutos, subducunt, ipsisqi s
parationem inam insinuant. 7. Quam ad rem necessum est, competere erusia aliquod jus cognoscendi de moribus , consequenter eosdem coelestiui a genam gratia pronuntiandi indignos.
. Idque etiam ratione do Minae; ἡ non quod eam alii imperare queant, Ted denuntiare possunt dissentientibus, se non posse eum illis habere cultum eundem de signa vommunis graetiae , quamdiu ita sentire so profitentur, ut in summam doeti inae salutaris impingere videantur. q. Denique, Doctores sibi, rectores, qui in omni coetu sunt necessarii, praeponere possunt ecie , sicut eos praeposuerunt sibi Apostolicae, non volentibus etiam imperatoribus civitatis, in qua degebant e io. Primos ipse Christus Dominus speeiali mandato instructos misi, ad omnes populo ut rursus alios singulis locis constituerunt aut creari curaverunt, adhibiti eti-- ritibus certis, quibus sirrogatio missicianis primae & divinae ordinationis auctoritas
adumbraeas fui , idque manu illorum,
qui 'ius eo modo constituti fuissent. II. tamen haec adeo necessarii usis
non est ι ut tametsi in aliquo rurid lium non possit haberi talis sarrogatio per
ejusmodi manum, ecclesia tamen, quae est coetus quilibet in nomine Domini congregatus, debeat esse destitum pastoribus ac ideo, qui Spiritu: dotibus ad pascendum .docendum nee riis instruetiis ab illo coetu adscitus est, quominus pro Pastore vel Doctore legitimo habeatur, nihil obstare videtur, de firmat promissio Domini Iesit, i. medio cujuslibet fidesium congregationita
Te adfuturum. Ia. Haec, inquam, omnia, ignaris quoque
Minvitis imperantibus, fieri posse consentaneum est, sicut ab Apostolis primisquo Christianis ex mandato Domini contra' luntatem imperatorum instituta serit. 33. Quamvis autem haec de similia eees si ab imperantibus adimi de interdici nequeant, inde tamen non sequitur, nullas in his rebus esse partes semmae potestatis, quae est in quaque republica. I . Nam generaliter verum est, semmas potestates habere jus exercendi quoslibet a-m jurisdimonis imperiique in sitos cives de eorum aetiones , omniaque dirigendi, quae ad constituendum augendumque 3 Dei cultum pertinentra modo nihil, i quam derogent iis, quae a Deo determina-
208쪽
IS. ut per partes eamus, i primo, quod ad fidei consessionem attinet, si haec imperantibus ad animum pertinet, jus habent ea, qtiae vero cultui numinis adveriantur , impediendi iuniendi sic Ezechias a. movit excelsa, si egit statuas, excidit lucos, ipsum etiam serpentem aeneum a Mose fa-ctrum, cui adolebatur, comminuit a Reg. M.
Iosias comburi jussit idolis consecrata, lucum incendit, altaria de excelsa idolol trica destruxit. a. Reg. 3. Nebuehodon go mo membratim discerpi jussit eos, qui rubraeorum Deo maledieerent Dan. I. . 16. Nec tantum in Λdinosin Idololatras
209쪽
animadvertere possunt, sed de umes, qui perali pro dogmate dubitetur, partes utri evidenter secus, quam seri publicus eccle que ad silentium , vel ad certos terminosiue eonsensus, docere iust unt, ohibetidi e controversiis adigi posse videntiir, utique atque coercendi jus habere videntur ni ad tempus, ter modum rarissonu quam Quemadmodum recepto in ecclesia Sacro vocant Divisiones interim molientibus posanctae Trinitatis dogmate imperatores nem luis de ea publice contendere audeat, san- siverunt, iι. C. de Summa Trinine λαμῶσι. σαι - δε ea istic c-uridere a
dear o tr. Quod si de consensu Moclesiae, una pro modo commissi flatura por 3. Donec decisio ab iis, qui numero laeeesesia praevalent, interponatur; siquide is in hoc uudo alius controversiarum exitus
non datur. Sed judicandi per se dor bus divinis facultatem, proque suo iudici Α 3 impe- ων Me exo iam n prima actis n. r. nee ἀωρνη at, quod Απιον probare
210쪽
imperandi celesiis earumque Doctoribus, quo pacto capita religionis controversa re Are debeant, habere non videntur, qui quid hae de re prolixe Grotius o is δετο --λι. contendat, .F. 7.I'. Nam haec res pertinet ad ipsam fidei consessionem, quae ad verum ius intemum potestate civili alienissimum pertinet: --dito, quod antea diximus Christiano m
Pareant, praeseribere potest. ai. Convictis aut consent reliquoratii superatis separatisque, tantum libertatis seorsim dabit, quantum expedire judicabitis; Quae res ad conscientiam caeterorum, quiabus integra causa manet, speetare non via deriir. Gai. Quρd si inseriores publicae quieti non sint adversi, nec aperte blasphemi, i --nis nec corporalibus neque pecuniariis mulactati posse videntur. a3. Nec quidem ob coetus modicos secr rem causa duntaxat celebratos nisi contra schiseiaticos secus videatur maxime, si discrimen adeo modicum sit, ut contumaciae quam religioni res propior videatur. a . Alioqui jus celebrandi sacrorum comis vitarii rasem Ar iviri roteus . civili potestatie est censura de te dominae, ad summam po-as datur , cum
-χε. Quod tamen non impedit, quominus imperanti advertere liceat, ne quid enormi-itatis hac oceasione committatur, neve sub praetextu religionis auecensurae saetiones ini micitiaeque exerceantur. 27. Praeterea, modus de tempus aliaeque circumstantiae exercendi illa iura, hoc est,