장음표시 사용
241쪽
Exaraelatu Erasti de excommunicatione pag. 373 sqq.
Diutius istinas, quam par Me, tuum de excomanunicationeseriptum 414 me detinui, se condonabis mihi elarissime de observande in Christo frater hane moram , cujus causis multas adducere possem, nisi δ tua humanitas mihi perspeeta esset, tu ipse seires, vam multa praeter expectationem negotia, incidant iis, qui in ecclesiae munisterio eonstituti sunt, quae illos non sinunt, pro sito arbitrio atque instituto agere. Aceessit his, quod eodem fere tempore, quo lib- tuum accepimua, siamquoque ad illum responsionem misit D. Erastus, quam quia tum tuis omnia conserae oporteret, non ita brevi sempore lectio ueritisque absialvi potuit Et quia tamhaec mihi cognitu neeessaria videtur, in tanta sente iamin varietate utrumque scriptum avia de legi, rationes, quae utrinque asseruntur expendi, de de re ipsa pro me ingenii modulo non diligem. ositavi, quod Malii quidam ex nodii secenias, imprimis autem Dj0jtjgod by
242쪽
contravemantur. Nec enim nόbis aliqua ut puto uis est de alienis a suis, de Christianae aligionis hostibus, &paeniter ne , Quorum incumbilis amniacia omnibus plus Gis perspecta est.
De primo autem multi non temered abierare, quando viderae, quam parieulosam omnibus seculis fuerit Dei inst uti bono etiam ei abuti Nec ego idem possum, gar conscientarum carnificina ex eo fieri debeat, quod ut fidei confirmandae de re. creandis assiictoriim onscientiis semiat . Domino institutum est Et feresios opinor patienter, si luc abs te distantiamus. Etenim in lege olim op qui peccallant, non . rabemaculo de sacris comminibus exesusos, sed potius iussos Mea legimus ut pro deuehi rationei crisipium acerent. At cum ob legalem immunditiem, quae
an corpore haerebas a secrorum usu arserentur, nemine' tamen proptet deli stunia, aliquod reje mini fuisse constat. Scio quidem aliquos vestrum examinis cuiusdam meminisse, quo eorum, qui peccavemni poenitentia probata fuerit, priusquam Victimas offerent. At nos in causa controversa non libenter aliquid admittimus, quod conje ris solis, non autem expressis saeri, scripta testimoniis nititur Prophetas quidem legimus graviter .eos corripuisse, qui indigna sacris communicaban
At censores conmtutos filisse ab illi , qui sacrificaturos singulos vel publico vel pri- atim probarem, de prout ipsis videretur ei admitterent, vel teliserent, uipiam me legisse memini. istaeundo capite maior adhue dissiciam sese offert Nam ut eonstet aliquem excludi debere, non videmus tamen, eundem, si poenitetitiam profiteatur, diutius debere iduspendi, quo minus ecclesiae sacramensis eommunicer. Gumn Coena Domini pubLm gratiarum actiori, ad fidei confessionem pertinoat, durum nobis videtur alicui obstare, ne quod per se bonum, suictum ae praecipuum est, Christiani hominis ossi-aium faciat. rutimini vos loco qui Matth. it habetur, de quo multa dici pol ransi u nunc brevistis musa vittimus r. sed ue demus, illic excommunicarionen si modi praecipi, eadem tamen eius ioci authoritata non potera longius extendi,
244쪽
is atque eoncordia Eςelesiis utilius de lalutarius accidne potest. Eam nos obi Cum colemus, Quoad vitam Deus dederit, de de nobis omnibus idem vobis polliacem Si quia liberius absque me scriptura videbitur , tua humantistis illud a ceptum seres qua laetus sic mihi agendum putavi. Dolet nobis vehementer u bem vestrai pestis flagello in dies magis ingravestenti assiisi, irae aliis tristo nobis fuit auditu, optimum 4e clarissimum fiatrem D. Remundum perielitari, aut etiam ad dominum jam nunc commigravisse. Illum quidem sciam hae vita defunctus est vere beatum vivere, di ministerii siti, in qua fidelissimus filis, praemiape cipere scimus, at ecclesiam membro utili dc necessario orbatam esse non potamus non dolera te Deus pater misericordiae ac consolationis vobis omnibus adsit Ecelesiae de Seholae nostrae misereatur, teque imprimis mi humanissime Bera ερει-
245쪽
QUO REFELLUNTUR SENTENTIAE 3α am Excerpta ex Seldeno de Synedriis Ebraeorum
Ea si umeatio est poena, tam Gentilibus, quam Iudaeis, ante de post Christi adven- tum in carnem usitata. De Druidibus seu saeerdotalibus veterum Gallorum jam Iulius Caesar fio. Beluis cornotavit Muod, si vel populus vel singuli, eorum decretiis se submitte nunieaverint, id est sacris interdixerint, d quod hae s habita, dum tales interdicti pro contemptoribus Deorum habiti, eum quibus nemo fuerit conversatus, sed quos, igissent, ne contagio eorum ins , Si sibi ipsi areerserenti ratibus inismibus fuisse dictum . nee admitas esse ad hono .. . an. 4 res Graecorum & Romanorum intuitu e commimicationis Videri possunt apud eundem cace. Io. 27 Ie'. Iudaeos quod attinet, putarunt quidem viri eruditi, quod exsommunieatio apua illos usitata fiterit poena jussis divino per Mosen instituta, vi cujus excommunicati latis alia etiam ex templo fuarint extrusi, nee ad cultum divinum admissi. Sed ostendieta Seldenus e 7., M. v. ii s u.Lmagno cum labore dc judicio, quod excomm nicatio haee Iudaica non antiquior sit captivitate Babylonica, propterea neque ex mandato divino neque . Μos instituta sed hae oceasione orta fueriti Cum Judaei in captivimis Babylonica tinua iurisdictione insio fherint praediti, sed QNju-
odicibus Ethnicis fuerint, eonveneruns inter se, ad coercendam populum, vad se- oram aut ritatem eonservandam, ut excommunisatio inter ipsos loco defieientis. 3urisdictionis introduceretur Cum igitur totum hoc negotium pae is 3 conventionibus inniteretur, de excommunicati sponte se &bmitterent poenae excommunisatio nis nee de ea apud judices ethnicos conquererentur, etiam ips judites seu magistratus Judaeorum hanc exeonisnunieatior em tolerabant. Post captivitatem Babyloni cam Iudaei equidem exeo runicatione non amplius indigebant, dum post adeptam libertatem eum exercitio reliquorum regalium etiam regale jurisdictionis iuniendi invitos recepissent, interim tamen ea tanquam consuetudo radicata sui retenta. Constitit vero apud Iudaeos excommunicatio non in eo, ut sacerdotes prae relliquis,
eam impossierint caeteris Iudaeis, aut, ut excommunicati expulsi fiterint ex templo tieultu divino interdiει, sed potius licitum filii, ex certis atque a seiden recenfitis causis, utparrim quilibet seipsum partim tam privati, quam Consistorium Iudaicum alios peecatores potuerint excommunicare. Fuit autem excommuricatio illa duplex, major de mim x Minor infamabat saltem excommunicatum, ita ut nemini ex ecclesia, excepta uxore &liberis ad spatium . ulnarum illi appropinquare, aut pro illum se relicuerit. Quod si excommunicatus se emendaret,in intra triginta dies abs.lutionem quaereret, liserabatur in illa infimata & in integrum restituebatur. Eo non facto repetebatur excommunicatio minorvi emendatio ejus aliis 3o.diebus expe--batur. Qiiod fi&tum pertina esset, procedebatur ad excommunicationem ma- oram subdangoreti a mi liisque solennitatibus publicatam, i e excivdebat reum consortio omni humano exceptas paucis, des inaris ad potrigendum ei cibum di potum sed valde mediocrem , pro ratiothecircumstantiarum bona eius fisco ecclesiae addicebat, ut adeo exeommunitatio haec maior in multis converuret cum Ro-
248쪽
De principio cognoscendi divinitatem sacrae scri-
QUO STATUS CONTROVERSIAE . QUAE ESTHAC DE RE FORMATUR.
Connexio eum praeeedentibus. n. t. r. Quod fides non habeat eausam vel notam in animis eredentium supernaturalem, hoc esse, πρῶτον λ di omnium, qui sundamenta Christianismi convellere student. n. 3. Contrariam opinionem suis eommunem in ecclesia Resormata. m. 4. 3. Prioni Galii hypotheses adversae n. sio. Et aliorum, potissimum Cartesianorum. n. Ι-I .
Occasioin historia disputationis hae de re, quae eausam dedit huic digressioni
249쪽
riusque termini. n. I -I'. Quam connexionem haec habeant cum doctrina de Iure Civitatis. n. O-28. Comparatio Horiseni cum opposita nobis
sententia. n. 29. seq. EAliasionam de sde christia' non es.s se praeseripti vel arbitramenti humani, sed Dei solivs imperio subjectam, inter alia indesera evicimus quod immediate ex inis vim divino generetur, & simili immediato Spiritus anta testimonio in fidelium comdibus obsignetur. a. -υ autem ut reselleret hane e Rasionem, quod fides imperio simmaninia potestarum subieω non fit, omnium primo Iaciendum putavit, ut sententiam de inun diata infissione coelesti, quae ausi sit fidei de de testimotho spiritus illam fidem obsimantis refelleret ac inrideret, qua de re βρεν- coeptum in tuane loeum plenius examen diastulimus.
Haud temere quicunqne Christianae ει dei mysteriain scripturae sacrae auctoritat neonvellere studuerant, hinc ab annis quinquaginta, aliunde initium duxere, quam ut veterem de immedi in Spiritussancti opei tinne, tam inae randa quani in obsignan da fide , dominam iubverterent ae eluderent, ut post Hisb. m influm Spanos in WUM.traa neoLωαρου- νrassar. i. O . in postum aliique deinde plures etianis 4nter Protestantes ipsosque Reforinatos. a 4 Qusrum alioquin hae est notissmia, Marina, magno consensi a principibus re- s sationis trista de inculcata Fidem οὐ---- perciperami, Datis claue s inissancti in eo me reum haemiarae ei mores, eam product-eridente vim sima ιιν Maasio confima ari. 3. 'd tamen eiusmodi esse, ut minime -- - - λαβήν- , nec nisi ab experris i telligi possit, liserae Dei, ut insta videbismus, testantur unde semim, ut paulatim ingeniosissimi quique verbis quidem primorum reformationis auctorum institerincitaque sint, interpretationes vero dederint tam mirasin vagas, ut rem plerisque se* ctam redditam postremo totam negandauia
6. Quos inter in Galba novissi estitam
disic om- Aurelianens ecclesiae minister, multae vir eruditionis ι aevminis in dia sputando, ut adversiis pontificios sepe & in hac ipsa eontroversia abunde probavit, Liseolligere daeum est, . ---μνι ej--λquem stilo Gallicanae exhibitum aliqua
do inspieiendum mihi dedit Nobilis de Reu