Disquisitio chronologica de successione antiquissimâ episcoporum Romanorum inde a Petro usque ad Victorem. ... Auctore Johanne Philippo Baraterio ... Ultrajecti apud Stephanum Neaulme, 1740. 24,314,22p.; 4°.Segn. ast3ast4, A2T4. Cors.; rom. Iniziali

발행: 1740년

분량: 363페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

DISQ IJISITIONIS

CHRO NOLOGICAE

SUCCE SSIONE

Antiquissima Episcoporum Romanorum

DISSERTATIONES QUATUOR

De non ullis ad istoriam Ecclesiasticam

Spectantibus, continens.

D constitii mibus Apostolicis dictis, Pars prima, in emim iceritas eae nimias ad Eusebii Casinosi s ue tempora, multis rationibus asseritur.

252쪽

Mopus tractanda hujuscus sertatimnis de constitu lumbus.

aepenumero cum de Romanorum Episcoporum Successione mihi agendum esse , meaeque setiones vel explicat an vel etiam Historie sdedemonstrand essent, nonnulla Ecclesiasticarum

rerum capita excutiendi non modo occasio sese offerebat, edis aliqua necessitas aderat tum ut maiorem dictis meis lucem affunderem , tum vero ne quidquam indemonstratum relinquerem. Ne autem extra oleas vagari viderer, S Lectorem ab argumentorum meorum seri r

vocarem melius duxi, ibi modo paucis rem indicare sepse ratis vero Dissertationibus torum ne otium ample expedire. Primam dicendi materiam illae mihi Constitutiones dabunt, quas vulgo Apostolicas vel etiam Pseudo Apostolicas dic t. Nec illud in mente repostuna habeo, postolorum Choro hoc opus, tanquam legitimum, ludicare, aut E contrario suppositionem ejus demonstrare Hoc post doctorum virorum labores

253쪽

DE CONSTITUTIONIBUS APOSTOLICIS. 227 vix credibili, ne quid durius dicam. Post inutiles Whistorii

conatus, quis tantum sibi praesumeret, novo tentamine eandem spartam defendam sibi a gare l

indagare, inuam fidem mereantur investigare. Constitutiones Apostolicas, quales hodie editae sunt, A in Patrum Apostolicorum numerum repositae, multis retro saeculis cognitas esse, nemo est qui negare possit. Et omnino constat

eadem illa quae sub hoc nomine habemus jana IXno. VIII vo. imo VIImo taculi, runissima iisse, & pro Apostolicis hi bita. Frequentissimae citationes,manuscriptorum auctoritas, Criticorum excerpta iudicia, omnia hoc demonstrant. Et ipsa illa , quae vitiosa hodie in Constitutionibus creduntur, jam tum fuisse constat, si addiditia sint, Interpolatorem antiquiorem esse. Nimirum haec succellio ad Concilium usque Trullanum seu Quini, Sextum Oecumenicum deduci potest, quod Can. i. Libri hujus mentionem facit. Ab eo tempore is nimia cura servatus est, isque integer ad nos pervenit actum temporis erat. Est autem congregatum Concilium istud

A. 69I. Aera vulgaris. Sed cum eo tempore Constitutionum mentio fieret, notatum Num ante

est eas Arianismi labe inquinatas esse. Hoc praeter Concilium: ζης nostrum, etiam Photius observat Cod. 13. ab eo tempore, i, hi e ruicunque id monendi occasionem nacti sunt. Interim iidem Ariani, si Auctores, eadem illa synodus Apostolis, absque ulla hae-ς iptae.

statione, Constitutiones triouunt. Sed fuerantne Apostoli Α-riomanitae Absiit long Absit Quid itaque dicenaum, ut, Auctoritas libri salva maneat, S si de Orthodoxae fundamenta inconcussa serventur Facile nodum hunc Gordium nostri secuere Corruptas esse Constitutioiles audacter a Synodo de-

'inninatum est, qu earum Lectionem ideo prohibet, vel cer-

254쪽

te os trinam improbat, quod Heterodoxi Ariani scilicet quaedam adulterina &4 pietate aliena inseruerint ad Ecclesii aegrniciem. Inde ab hac Synodo, plerique tum defensores Cor itutionum, tum earumdem adgreiseres, utraque manum' pothesin hanc arripuere,, circa V vel VI. Ecclesiae saeculum impostorem quendam Arianum finxere, qui utiqua haec

monumenta depravaverit. Imo ne nimis otiosus ille nebulo videretur, qui modo unum librum corrumperet , oneratus est etiam Epistolarum gnatianarum interpolatione, quam lententiam

solvere poterit , π τι ἡ βια- διακρουσα iro. Cuius diisti sensus dubio procul est, voces Arianismo faventes emolliri, bono sensit licet violenter, sumi posse. Non itaque interpolatos hos Libros credebat notius, sed eadem de iis judicabat

ac de caeteris Anienicaenis Patribus, quos durissimis Phrasibus usos esse passim fatetur. i. f. r. Nostrum nunc est expendere, num recte Trullani Pa

Constitu tres, Conllitutiones interpolatas esse judicaverint. Tutius eati00Vm de iis loquem tir, si primo terminum a quo gamus, ubi con- R ji stet sanas suis te Constitutiones, tales ab Orthodoxis judi-phaniuili catas. Deliade videbimus num inde ad Trullanum Concilium

interpolationi locus uerit. Disertissime inter Antiquiores Patres prae aliis de Constitutionibus loquitur Epiplianius. Citctenim expressis verbis λατάξι vel διατάξει P άποςολ- , quas dicit a inultas quidem dubias haberi, sed improbari tamen mianime si piph Haer. O. n. IO. ramo ea ΘΠον λογον δεδο--καλιαν vocat, Haer. O. n. T. ex iis varia citat, quae hodieque in Constitutionibus reperiuntur , alia verbolenus , alia

quoad sensum. De hisce aliisque circa hanc rem nodis, ubi nempe' Epiphanius nonnulla citat, quae hodie non reperiuntur, alias dicturus sum. In praesentia susscit constare, aliquod sal, rem opus Epiphanio uotum fuisse, quod quoad praecipua cum

255쪽

DE CONsTITI ITIONIBUS APOSTOLICIS. irs

Constitutionibus hodiernis convenerit. Iam illud orthodoxum tanquam prorsus fuisse nullum est dubium, & Epiphanius diserte testis Ouh0β

tur, Omnis, inquit, in eo libro ordo Canomos continetur, OH- - μφ' fide adulleratum, im Confessione, neque ab Ecclesiastica ad in

s iisne, regula 'side. Ehiph. H. o. n. Io. Quis dubitaverit itaque sinceras tunc Constitutiones fuisse a fide non alienas lsi itaque comiptae illae sierint, omnino corruptas eo tempore dicemus, quod ab Epiphanio ad Concilium Trullanum effluxit, quidem ab impostore Ariano Nam hoc loco de illis modo

corruptelis agitur, quae huic sectae favere videntur. Scripsit spiphanius contra Haereses anno erae Vulo. E. corruin

CCCLXXIV. usque ad A. CCCLXXVII. vel ultra. Jam laesuis ne Α. 3 8 Valans Arianoriun Imperatorum ultimus moriebatur, Vissu statim Gratianus Imri Arianis seu Anomaeis libertate eulius publici interdicebat. ut inde a Constantii morte, multis retro annis, in madiima Imperii Romani parte orthodoxi superiores

erant. Postea a Gratiani hoc edicto, omnia in deteriora pro riauis ruebant, S paulatim extinguebantur, donec Saeculo V. libente eorum, vix ultra memoriam, in Imperio Romano Orientali, quidquam superesset. Interim Constitutionum Apostolicarum nomen & auctoritas crescebant, ut talibus Libris vulgo contingere solet. ias saeculo IV. modo haesitantes, .cum

aliqua levi licet, dubitatione citabant, eas saec. V. Auctor operis Impeis et in Matthaeum Apostolis indubie tribuit. Saec. I. inelmie imotheus reunyter, labente, Anastasi is Sinaita pene Scripturae S. ad modum citant. Semper plures in manus deveniebant libri illi, notiores sanctioresque evadebant.

Fidem vestram. Le res opus Catholicis magno in pretio quod a habitum, tritum, dum Orthodoxi florent, Ariani quidam 'rari, miselli, incogniti di iugo durissimo vexati, interpolare

suis dogmatibus augere audent Omnia exemplaria deturpanti Nullu Orthodoxus hoc observat, vel de hoc queritur omnes Arii aestaniam, thea principia sic vocabantur pro Postolorum EtiaπνευςοuJerbis sibi obtrudi patiunturi Demum duobus Diuitiam by Omle

256쪽

duobus elaps Saeculis aliqui Patres, minime emunctae naris

viri, tanquam e somno profundior expergefacti, repente queruntur, nescio quomodo omnia Constitutionum exemplaria depravata suisse, & hoc non indicio aliquo historico inducti credunt, sed quia quaedam suspecta in illis libris vident, de quibus sic inserunt Apostoli non fuerunt Ariani , .non auciores sunt Arianarum sententiarum, in Constitutionibus pari rum. . interpolitae sunt Constitutiones. Sed non ab orthodoxis, L. ab Arianis. E. D. Interim nasutiores alii, Photius, Nicetas, Cedrenus, dcc coniecturas has improbant adduci non possunt, ut interpolatas Constitutiones cre

dant.

Si Constitutiones Saeculo, vel VI. ubique deperditae fuissent,is tunc aliquis Arianus aliquas excudisset, dogmatibusque suis interpolasset citius credibile esset, Orthodox eas recepisse. Et ne es sic quidem id probabile esset. Sed

Demo me eo adducet, ut credam eo tempore, quo adhue tot ex mplaria incorrupta erant , Obscurum quendam homirem nonnulla periculo te interpolasse possessores genuinorum manu

scriptorum disserentiam non notasse, corruptionem omnia exemplaria occupasse. Fortassis erit qui mihi objiciat, gnatianarum Epist

Derirna larum interpolationem etiam ab Ariano factam. Sed alia tot res et Primo, exemplaria incorrupta permanserunt. Secundo, stiἡssio eadem Veneratione prosequebantur media saecula Ignatium Earum in ac Constitutiones. Tandem quo Jure qua probabilitate, Dierpol xio natianae hae Epistolae ita trusere corruptae dicuntur Quis r . ui repente omnes orthodoxos obscuri Winepti tenebrionis

editionem Haereticam, amplexos Quis credet, nullum tantae mutati Hiis vestigium supertuisses Adeone bardi erant Ecclesiae Doctores, ut nil notarent diversum in nova Editione, ab illi qua hactenus usi fuerant Doctores illi, antiquitatis adeo tenaces, Doctores illi qui Haereses, ubi non erant, etiam olf ciebant. Itane non sentiunt eruditi, gratianae communis

editionis

257쪽

editionis adversarii, quam αλιγQ, quid S ab omni probabilitate alienum afferant, quam a regulis saniolis Critices alienum lAdeo tot mirae suppositiones, ut hoc Systema cohaereat, admittendae sunt.

Supponendum prinio, interlipsi Manismi rudem, aliquem adeo audacem repertum esse, qui in aesumeret toti Ecclesae

imponere secundo, statim omnes nanc novam editionem pro veteri quadam recepisse. Tertio , neminem κακοπλοιςιας, Arianismi vestigia in ea vidisse. Quarto, omnes antiquam editionem S simpliciorem, omnibus Ecclesiis tanquam sacram receptam, pro alia vix orta editione deseruisse. Quinto,

reris editionis memoriam omnino obliteratam esse sexto, ne- nem, ex tot Ignatii locisa Patribus antiquis citatis, tu positani esse novam editionem didicisse. Septimo, neminem.

Criticum, neminem Haereticum, quem nova editio seriebat , neminem orthodoxum , enunem in auctorum antiquiorum laetione versatum reclamasse.

Q ii id ergo dicendum ' Suntne genuinae prolixiores Ignatii Episto et Istud in medio' iis relinquo. Sed paucis, hoc pro certo habeo. Cum absurdum sit interpolatas esse has Epistolas , oportet editionem prolixiorem antiquam esse breviorem IVti saeculi Patres citant, Ergo cista antiqua

Praeterea non modo quaedam addita sunt in ampliori edi-Longio tione, vel quaedain mutata, sed e . duae editiones in verbis ζ δι vocibus plerumque disserunt. Quae necessitas impostoresnon . adigebat, ut Laec mutarent' nonne potius coiiati suissent sanumentum tectumque servare genuinum textum, modo ibi interpolare, ubi se aliquid inde lucraturos crederenta Statim initio primaerpistolae, adcliphesios scriptae, incipit Ignatius, 'ποδεξα iamdi

o Θεω το πολυαγαπητοι σου ονομα. Epistola eadem, in editione hiterpolata dicta, habet A'πεδε ζαμηνεν Θεωτο πολυποΘητον ονομα,

dic. Quae, amabo, hujus mutationis ratiot Hoc impostor bus selinime non is ..

258쪽

Et geniti Deinde si histra fingitur, interpolitas illis ut volunt 'pistolasn Ruin corruptionis indicia habere. Nihil ibi est Ianatio indignum diei ah ejus aetate sequius. Et stylum Ignatianum maxime apere beati ex consesso est. Haec omnia fuse demonstrare possem, sessitan si vacet speciali Dissertatione examinabo. Ultimo nescio, num non omnes qui, deposito mitium studio, utramque editionem legunt, observaturi sint, melius editionem

ampliorem cohaerere, ita ut altera modo ejus excerptum videatur. aegatur quaevis Epistola brevioris editionis, plerumque sententiae nullo junguntur nexu , nescitur quomodo

Ignatius tam desultori, stilo utatur. Adspice vero ampli rem editionem Nullam ibi transtionem nisi opportunam ioperias, nihil ibi confusim. 'Itraque En itaque paucis quod probabili credo. Ignatius singulis Editio au Ecclesiisipiitolas illas scripsit, quas hodie ampliores habemus, ed. iii 'at interpolatas vocamus. Deinde ubi Polycarpus eum rogaret quoiub' -- Epistolis suis secum coni municandis, Ignatius, qui earum. exemplaria non habebat, vel ex memoria vel ex primo quodam 4cndum digesto conceptu, a quodam suorum illa d scribi curavit, quae hodie breviores exstant. Has Polycarpus collegit, 'ae notiores erant. Praecipua autem ratio cur IV.

V. Saeculo citarentur, longiores vero negligerentur, ea erat, quod Orthodoxi is fas Arianis favere reserent , unde, cum liberum eis esset alterutram editionem allegare , breviore uti solebant, o Polycarpo confirmata. Sequentibus saeculis,

cum novis quibusdam opinionibus usibusve, prolixiores magis savere viderentur, ad eas reditum est, de breviores tanquam non ejusdem pretii ne eis ae sunt. Ad haec me non novitatis studium adduxit. Nam antea, si ullus, firmiter pro brevior ira gnati editione stabiam. Sed

cum attente utramque editionem, alia SOb rationeS, legerem, non

potui non in haec cogitata incidere, multa praestantissima in longioribus Epistolis detegere.

259쪽

giori editione disserant. Alias quis crederet, Impostorem citationes has religiose non servaturum suisse, Wita sese u. indicio utim prodere voluisse, neminem ranaen id observavisset sed haec ι; --δε. d Gnstitutiones redeo. 3. 4. Omnes itaque Probabilitatis regulas ille sane excute A. .

ret, qui firmiter contenderet cum Concilio Trullano, ore A sque pias esse Arianorum manu Constitutiones. me ita impuden-is,2s ite Impostores, nec ita bardi Ecclesiae Doctores statuendi sunt. suspecta Neque temere fingendum, repente libri antiqui orthodoxi, sunt Con-

ouasi sacri memoriam in Eccles intercidere, ut alter ab .stixRI: .. surdus, recentissimus, ab obscuro Haeretico consarcinatus.ἱuὲ ibique adoptetur; dque eo magis, quod nulla eius mutati fitentur, ni vestigia appareant quam Attamen si corruptae non sint Constitutiones, pronum est ζ : hi ouaerere, unde Arianisini vestigia in ipsis Fueruntne po-cohel. stoli Ariani Probabat e Epiphanius, tanquam Orthodoxum,llum N, librum Arianisnum redolentem Facilis est responsio, modo muniduo notentur. Primo, nullo modo Constitutiones ab Apostoli,' scriptas esse assero, nec ab aliquo IVti Saeculi scriptore se

thodoxo, quo tempore caute admodum de Trinitate loquebantur scriptores, sed ante Concilium Nicaenum, cum adhue, quoad verba saltem, Darum de hoc dogmate inter Patres co

stabat. Secundo, nihil in Constitutionidus adeo Arianum es ut nulla sano sensu ab orthodoxo dici possit. Nihil ibi Filii aeternitatem vel ψοδειον destruit, sed paucissima modo duriuscula, de ordine & dignitate Personarum, intransitu leviter

dicuntur.

Hisce praemissis, non video quod dubium amplius supersit.'Ttenim constat, Patres Ante-Nicaenos multa valde dura hanc in

rem scripsisse, quae IV. vel . saeculo, vel rogo dia' visa essent, eum maior dogmati hix in afuisset. Constat iterum, non ideo suppositos esse illos Patres. Quis Tertullianum de Lactantium reiicere dc νοθεια insimularet licet IV. Saec iam propiores ob Maria similes Phrases, quibus toties uuimur,

260쪽

D PS MEAE T. I.

ut Bestus ipse eos deseruerit, ullus qui ex quovis ouidvis conficere noverat Recognitiones centuplo durioribus dogmatibus, quam Constitutiones statem dc tamen IIdo saec. eas

nemo non tribuit. Tertio, constat scriptores illos Ant Nicaenos, a Post-Nicaenis Orthodoxis magno nihilominus in pretio habitos, ct Orth doxos vocatos. Templis mihi deficeret, si Ludes recenserem Clementi utrique, Athenagorae, Theophilo, Iullino, Tertulliano, c. datas. si ab iis contra orthodoxam Doctrinam dicta aut erant, aut videbantur, illa sequenti aevo dissimulare solebant Doctores , si saltem non nimis dure dicta essent.

Sed forte melius sententiam meam firmabo , si ordine omnia illa loca percurram, quae Arianismi in Constitutionibus suspeeta sunt, Mea cum locis Patrum Ant Nicaenorum parallelis co seram. Ad hoc opus jam me accincturus sum.

g. r. s. Ad pauca Classes loca in reduci possunt, quae ini-Quod r3 que licet suspecta habent plerique in Constitutionibus. Primo ζe: i videntur a Filio supremam D statem abrogare L. IIL Cap.

is a XVII se Trinitatis Sanctissimae personas distilinuunt, Πατη ἰsei Filio .. κάντων Θειγ Patre se per omnia Deus. ristus unigenitus φ' 'eb, Deus dlecti libu Domi-sque gloria. Spiritus S. Paraclerus

zbtac a Christo missiui.manifestum est, inquiunt, hic characteres diis

inita stinctionis inter tres Personas tradi. Pater non est Unigenitus, nec Filius, nee Paraclitus. Filius non est Paracletus. Eadem ratione nec Filius, nec Spiritus S. sunt super omnia Deus. Clarissima est oppositio, as clarum de Deitate Filii, non hum nitate ibi agi, ex Dei titulo est Spiritus S mentione. Nullum illic est subterfugium. Sed si sorte dubites adhue Λ: Filium aliquo sensu ἐπὶ πάντοιν Θεον dicas, diserte Haereticus a Con situtionibus habeberis, quae L. VI. Cap. XXV. Inter , -- eses quas recensent, missio Haeretico esse , dicunt, is sic Iho, Psem amisama ἐπὶ κωτων θει Susticar sed sorte de Jesu homine ibi mentio est Absit nam statim additur illu, -- α - -- --- - δε acuto confindere.

SEARCH

MENU NAVIGATION