장음표시 사용
221쪽
nere in aliud mutatis earurn figura, cmagnitudine, aliisque subinde qualitatibias Caro non manet Caro, neque anguis, sanguis, a principio ad finem mundi, vel a cujusque obitu ad ipsius resurrectiones Rem clarius explico: Qua libet species, vel ordo Corporum, constat ex particulis sibi propriis e distinistis ab aliis figura, mole, motu aut quiete. Quibus Particulis ei tomodo dispositis, debito situ, mistione aut textura, fit corpus talis aut talis peciei, ordinis e nominis. Onamus itaque carnem, exempli gratia, Ut sangUinem, constare particulis, sibi propriis hae particulae non sunt immutabilex cumque, putrefacto cadavere, solutae fuerint, e transierint in alia corpora, fieri non potest, quin Varios subeundo poros, e dis Umiles meatus in corporibus dissimilibus, figuras O magnitudines mutarint, cesserintque eo ipso in alius generis particulas ac proinde si recollectae essent, commistae, non constituerent denuo carnem X sanguia em, sed alterius generis substantias aut succos.
HAEC pauca, ni fallor, pallam faciunt, in-Utile ac operosum esse, si non prorsus impossibile, ut unum idemque habeamu corpus in hac vita cc futura perpensis scilicet omnibus, quae in illa identitate includuntur. Atque his argumentis adjicienda sunt illa praeterea, quae supra tractavimUS, tam de materia, quam forma, corporis nostri
222쪽
ao De Statu Mortuorum CAP. IX.
stri coelestis. robant enim illa a fortiori
non esse unum idemque Utrumque corpus, si neque materia, neque forma conveniant.
Ρroinde connexa cc cognata sunt haec duo capita, atque suum lumen trajiciunt alterum in alterius partes conspirant autem manifesto in eandem sententiam, des dive sitate corporis nostri mortalis e immortalis tam specie quam numero, tam qUOad
substantiam quam accidentia. HACTEN Us examinavimus, Quid Scriptura Sacra, ex altera parte, quid Ratio
At dices forsan non fore candem Personam, nisi idem sit corpus, saltem quoad partem ipsius maximam. Imo vero, nullam licet partem haberet Anima corporis demortui Quinimo nullum licet Omnino haberet Corpus, esset tamen eadem Persona. S. Paulus ait se raptum esse in tertium coelum, nescivisse an in corpore fuerit, Vel extra corpus. Ponamus eum raptum extra CorpuS, deone non fuit Paulus adhuc atque eadem persona λ Christus dixit Latroni, Hodie mecam eris in Paradiso Orpus Latronis haesit in Patibulo, nunquam abiit in Paradisum :Quemnam itaque assumpsit Christus secum in Paradisum, aliam personam, vel eandem Quinetiam Christus ipse erat idem, sive eadem persona in triduo mortis, dum jacuit in sepulchro acrum depositum prioris corporis . Adhaec Omnes Martyresin Sandii, Prophetae latriarchae omnes denique defundii, sive boni,
sive mali, ante resumpta corpora eaedem manent per
sonae , Ut patet e cujusque sorte propria, Mab aliis omnibus diverSa.' Si quem vero tantus incessit amor sui corporis errestiis, ut eo carere nequeat, resurgat redda- tur ei per me licet sub eadem forma Miisdem parti- culis, modo statim immutandum concedat illud eor- tu temestre in coeleste alterius formae qualitatum.'
223쪽
tio PQ natura rei, dictet aut definiat de eodem vel diverso corpore in hac vita cfutura, in coelis ec in terris: Quantumque ex utriusque testimoniis colligere licet, lis hoc modo terminanda mihi videtur Secundum hypothesin literalem Scripturae, idem corpus quod cecidit, resurrecturum est Idem cadaver quod jacet in sepulchro, proditurum est. Ad vocem Christi, vel ad sonitum tubae, mare ejiciet mortuos 1lios, terra suos itidem k quodlibet elementum aut regi hujusce mundi inferioris, quae absorbuerat N. recondiderat cadavera, in apricum proferet, Vel intacta vel redintegrata.
ΗΑ mihi videtur dea Resurrectionis in
sacris literis maxime obvia, o Vulgo quidem accommodatissima : Quam ideo hypothe seu vulgarem appellare licet. Sunt autem praeterea, in iisdem sacris iteris, Corporis quod habituri sumus in Resurrectione characteres quidam occultiores, qui rei naturam penitius inspicientibus, satis indicant, cum erimus σαγ λοι, cc Conformes
gloriae e lumini ipsius Christi, alterius o
dinis ab hodierno fore corpus nostrUm, K, tam materia, quam forma, diversissimum ab hac crassa membrorum compage, Viscerumque o humorum farragine. Ac proinde aliam esse doctrinam arcanam, sive hypothesin rationalem, aliam Vulgarem, in
hoc argumento. Idque farpe accidit in sty
224쪽
io sacrae Scripturae, rem exprimi aut repraesentari populariter, c ad captiam Vulgarem, nonnullis in locis in aliis tamen non deesse indicia, quibus sedulus investigatori Cor ii si latentem veritalcm eruere possit. Sapientiam loquimur inter perfectos, inquit Apostolus. Et inter imperfectos ea quae Commoditis capi possunt. Quo docendi modo remethodo elucere mihi videtur sapientia di-Heb. v. Vina, quod simul infantibus praebeatur lac, 3, et adultis cibus solidus. ΗΑCTEN Us quae nobis visa sunt graviora capita in doctrina Resurrectionis, Corporumque sanctorum in coelis, quam fieri potuit paucis e distincte exposuimus. Idque Utramque adhibendo hypothesin, Vulgarem cinationalem. Nulli non notuu1 est, e in confesso Scripturam sacram sae-
in tractandis rebus abstrusioribus: Et ni fallor, tam scena Judicii generalis, quam scena Resurrectionis generalis, Ore humano repraesentatur, in prima sua facie, capparatu exteriori. Intus autem, si introspicias, eadem quidem res est, at sub aliae simplicior sorma. Quod autem non satis distinxerint hanc duplicem hypothesin Veterum nonnulli docuinam Re1urrectionis minus intelligibilem reddiderunt. Es aliud praeterea obiervandum, Unde suborta est in tractando hoc argumento aliqua obscuritas aut confusio , Ex eo scilicet,
225쪽
licet, quod non satis distinxerint iidem
Authores Resurrectionem priniam dc sc-CUndam e ment veterum mas enim distinxere cantiquissimisiatribus multi, atque aliud nos genus Corporis habituros esse in prima Resurrectione, aliud in secunda, statuerunt. In prima quidem, Corpus CarneUm, osseum cc sanguineum, instar
hodierni sed purius det perfectius, quale fuisse creditur Adam corpus in aradiso.
In secunda autem res irrectione erit Orpus
spirituale, coeleste Christi, secundi Adami, glorios corpori confbrme sine carnec sanguine, quale describitur a Sancto
Paulo in suo sermone de resurrectione ad Corinthios. Atque haec duo genera CO porum post hanc vitam, distinguebant atrum quotquot utique nec pauci, nec Xigui nominis millenne Christi regnum tuebantur. Eaque adhibita distinctione, quae stioniblis supia propositis, de natura de identitate Corporum in re1urrectione, alio atque alio modo respondendum, prout deprima aut secunda resurrectione quaestionem intellexeris. Si de prima, corpus quidem erit carneum, sed non dem numero cum praecedenti. Si de secunda, erit quidem
corpus idem numero cum proxime praecedenti, sed non carneum, neqUe terrestrC.
Ρroinde vides in hac lite nihil certo P exacte definiri posse, donec conventum fuerit de statu causae de unica nempe, aut duplici Iesur-
226쪽
a 1 o De Statu Mortuorum CAP. IX.
iesurrectione. Quaecunque autem disseruimus supra de resurrectione, Characteri bus sacris respiciunt resurrectionem ultimam re niversalem corpusque coeleste,
quod tunc temporis habituri sunt Sancti. Haec nim est notissima, d in sacris Literis celebratissima Resurrecti de qua etiam ni fallor, suam dissertationem unice instituit Apostolus aulus. De prima autem resurrectione, in millenni regno Christi, crenOVatione rerum, sequenti capite acturi sumus : Eaque exposita, quid de tota hac materia statuendum sit, clarius elucescet. INTEREA recte dicitur a Tertulliano,
Fiducia Chrisianorum, Resurre Ii Mortuorum. Quod quidem verum est de utraque resurrectione meminitque Author ille primae resurrectionis, non semel erat enim Chiliasta. Proinde Tractatum illum de resur- refctione caruis in quo quidem plus ingenii quam judicii aequum est interpretemuri intelligamus de prima resurrectione, cum redinduimur carnem, Vel Corpus Carneum: idque in Terris. Secunda autem resurrectio est immutatio potius quam resurrectio, Stransitus in vitam Angelicam: Vel, ut ipsius verbis utar, demutatio in sub antiam Angelicam,
Confitemur in terra nobis regnum repromi Ulm sed ante coelum 1ed alio Staturi utpote post resurreC-tionem, in mille annos, in civitate divini operis Hierusalam,
227쪽
Angelicam, Mi curisse regus transatio. Eodem modo apud Justinum Martyrem, cum de Resiarrectione prima agitur, dicitur Resis 'eorio camis, nempe in Millennio p. 3O7. atque Resurrectionem illam primam fore carnalem probat Iraeneus,
SED ut redeamus ad dictum illud ertulliani Fiducia Chrisianorum, Resurrectio Mortuorum es Spes nostra, Vita nostra, Christus: qui sua vi voce mortuos in lucem reVocat , Ipse caput e primitia Resurrectionis Est autem illa dies Domini tempus retributionis Justorum e restitutionis omnium. Adventus Christi, sive Mes.siae, spes erat cc expectati omnium bonorum Ipsius natales celebrarunt Angelo-Tum exercitus P clamantium, Gloria tu ex-
te su Pax in Terris Sed quanto major erit gloria in celis, quanto major pax in
rusalem, coelo delata quam QApostolus matremn ram sursum designat, c. Hanc dicimus excipiendis resurrectione Sanctis, refovendis Omnium bonorum, utique spiritualium, copia, in compensationem eorum, quae in saeculo vel despeximus, vel amisimus, a Deo prospectam. Haec ratio regni terreni, post cujus mille annos, intra quam aetatem concluditur Sanctorum resurrectio. pro meritis, maturius vel tardius resurgentium tunc' mundi destructione, judicii conflagratione commissa, demutati in atomo in Angelicam substantiam, scilicet per illud incorruptelae superindumentum, transferemur in coeleste regnum TertuL
228쪽
aia De Statu Mortuorum Ap. IX.
terris, cum secundo advenerit Christus, Angelorum satellitio comitatissimus Si ad Luc. i. vocem Mariae salutantis ligabetham, Johannes, vix dum Vivus, in utero suae Matris exultavit Si tanta fuit virtus Jesu Infantuli Jesu Vix dum concepti, Vix dum
formati, e latentis in Visceribus suae a tris, ut eum appropinquantem sentiret Johannes, quem Videre non potuit quanto magis advenientem eundem Christum in triumpho, appropinquantem Deum sentient, exultabunt mortuorum animae, qUΟ-cunque statu repositae cc levabunt capita Justi cum gaudio, instante eorum redemptione Deus nos CelaVit, magna e parte,
Intermundii, sive status intermedii, a die mortis ad diem resiarrectionis, conditiones premitque nos malis . miseriis hodiernae vitae quo magis essemus intenti in spem futurae resurrectionis re secundum Christi
adventum praeclaram illam πιφάνειαν mundique renovati gloriam, erecti, cc exerto quasi collo, e longinquo expectaremus. De- Rom. viii. nique cum hanc habeamus spem hanc fidu-:i '' ciam, perstemus immobiles in virtute ecpi tate quum sciamus laborem nostrum non fore inanem in Domino.
229쪽
de rerum omnium Consummatione.
pra notavimus, primam re particularem, dein supremam Q Universalem. Quae quidem distinctio raro occurrit in sacris literis, , ni fallor, apud unicum
Sanctum Johannem in sua Apocalypsi
explicite. Neque tamen hoc ossicit rei veritati, aut alienum est a more Spiritus Sancti In veteri testamento rophetae duplicem adventum Messiae non pras1gnarunt, saltem explicite S ad captum Judaeorum quibus non innotuit olim, necdum innotescere videtur. roinde nec cuiquam mirum esse debet, multo minus Dfendiculo, quod duplicem resurrectionem nobis parcius aut tardius revelaverit rovidentia aut quod mysterium illud reser Vari explicandum per ultimum rophetarum. Cujus cum ossicium esset Ecclesiae
Christianae fata, sive prospera, sive adversa, per omnia iacula ad consummationem PQ rerum,
230쪽
rerum, sua Prophetia complecti exponere, OCVS tempus, cratio Postulabant, ut illenne Regnum Christi, e Sanctorum Resurrectionem primam, tacita aut intadia non relinqueret. Qirocirca ui vaticinii capite vicesimo, hoc arcanum, a saeculis reconditum, aperte tandem prodidit PQ explicuit. PRAETEREA notandum Ab hoc errore vel caecitate Judaeorum circa unicum adventum Messiae, profluxere alii errores non
pauci. Hinc Gloriosum Messiam, minatim ab aditu primo illustrema praepotentem expectabant . Gloria secundi adventiis in primum male translata, vel utroque in Unum eundemque confuso. Dein alia multa quae pectabant unice ad secundum adventum memor, ad T ies Messiae promiscue e indiscriminatim referebant. Inde Resurrectionem fore crediderunt in diebus Messae, sine discrimine , Novos coelo at-
mi temporis indicia, quae a rophetis narrantur in diebus Messit futura Denique lyaMIn Saeculam venturum, de quo tote tanta in Diebus Messiae collocant Haeco alia multa, pacem, justitiam, regimen divinum, rerum omnium copiam. in iliadem diebus futura praedicant Judaei: idque verissime, si ad secundum Messae adventum ea reserantur Distingue tempora, conania conveniunt, His autem non bene