장음표시 사용
301쪽
ad mortem Christi, ut ex aliis locis collatis 3
abunde patet cie ad ipsius Incarnationem. C p. Nempe cum ad salutem nobis procurandam, pii tarelicto coelo, in hanc terram infimam digna-23.&tus est descendere. In mam dico, vel in ct in 9 feriorem, nempe respectu coeli comparatio enim hic instituenda est non inter partes Terrae, sed inter partes Mundi Denique, cum dicuntur mortui descendere ad Inferos vel Infernum, id vel denotat S ilchrum, 'is quo descendunt corpora, tam bonorUm quam malorum Vel malis pectatim attribuitur malis enim cc bonis, ut fata contraria, ita loca opposita assignare e addicere amamus: proinde cum his coelum, regionem sublimem e lucidam Illis e contra locum subterraneum e tenebrosum adaptare placuit; nec quidem tam facile Animarum receptacula occustodias in libero aere, ac sub terris, concipimus Sed opiniones vulgares e rationes imaginariae nihil faciunt ad definiendam rerum veritatem. Sergamus ad sequentia.
Si nullum inveniri potest Infernum Subterraneum, Quaeritur secundo, an detur Ullum Infernum, corporeum cc locale ante
diem judicii e conflagrationem Mundi;
Vel an aculeis tantum internis, furiisque, agitentur c exerceantur Improbi, usque ad
diem illam Domini. Propendeo quidem in illam
302쪽
1 88 De Statu Mortuorum CAP. 1.
illam sententiam, ' nullas fore poenas externas ante diem Judicii generalis. Si animae manent nudae e sine corporibus usque ad illud tempus, res est extra dubium saltem apud illos, qui Judicium externum, Q ain paratum judicialem, ad modum fori humani, in supremo die expectant. Nequeunt enim isti coram tribunal Animae nudae PQ invisibiles nec aequum est damnari quempiam ad supplicia, indicta PQ inaudita causa. AIUNT, scio, prout impra notaVimus, privatum e particulare judicium institui, ante illud generale, de singulis animabus, statima exierint e corpore Idque aliquatenus recipi potest, modo nihil externum eo nomine intelligant sed internam emesin, qua quisque suos pati ur manes PQ conscientia
propria, teste simul e Judice, sese habet instar rei PQ damnati poenasque luit pro
ratione sui sceleris αυτου κειας Sed de supplicio externo e corpore hic agimus, eique locum esse non Osse Videtur ante Re- Luc. xvi surrectionem. Non nescio in parabola Divitis e Lazari defunctorum anima propcdiem delatas esse, hinc in tormenta cc flammas, illinc in sinum Abrahae sed in eadem narratione Dives habet linguam, P labra,
e caetera sermonis organa, adeoque Otiam
corpUS Infernum non esse localem corporeum ante diem judicii statuere quidam Patres, quo vid. pud maldonat in Luc. Vi '
303쪽
corpus ac si detulisset integrum secum ad Infernum. Quod plane monstrat, narrationem illam non esse veram mm ιμ- , sed instar fabulae aut πύυ-α- ad sum aptumque populi accommodatam, fictis coloribus rem eram repraesentare Nempe Animas es se superstites extincto corpore atqhae bonas bene malas male se habituras in altera vita. His ita expositis, Verisimillimum mihi videtur, Impiorum poenas usque ad diem judicii fore tantum internas. ut privationem omnis boni e selaminis morsiis praeterea conscientiae, angore animi, et expectationem irrequietam futuri Judicii. ecaperiri aut accendi Infernum, exterius PQ generale, ante adventum Christi. Tum cum de coelo descendens Christus, cum Augetis a Thes. i.
suis potentibus, S igne flammanti, in jet
ultionem iis qui Deum nesciunt, atque iis riqui non ustillant Evangelio Domini nos ς' η tri Jesu Christ. Hoc est tempus decretorium cc blenne, cum peractOjudicio, irrogantur poenae impiis Nec hominibus tantum, sed etiam Daemonibus malis, qui ad hunc Diem
reservantur cruciandi et ii. . ud Ter. 6. Neque verisimile est alias versari inter tormenta, aut igne torqUeri Daemonas, impraesentiarum dum Vagantur per aerem cterrarum orbem, vividi o nimis actitos. HAEC
Quum vero homiliabus malis daemonibus idem it locus supplicii idemque tempUS, quo On- demnantur
304쪽
aso De statu Mortuorum CAP. 1.
ΗΑ breviter de inferno, o de malorum statu, aut loco, ante diem Judicii. Sed cum advenerit fatalis ille dies, atque impii a mortuis revocati, detrusi fuerint in Infernum, Rad poenas externas damnati, Quaeritur ulterius, An illae poenae duraturae sint in aeter num sine sine sine exitu, sine limite matura humana abhorret ab ipso nomine poenarum aeternariam, quUm speciem prae se serant vindictae insatiabilis, nec ulli cedant in commodum, aut emendationem. At Scriptura Sacra a partibus contrariis stare videtur. Humani generis amantissimus Jesus Christus, aperte cc xplicite has poenas
Daemonum cc Damnatorum aeternas appellat cum bonorum e malorum explicans
fata, sententiam in improbos hac formula pronunciat. Execrati abite a me in ignem aeternum, qui paratus es Diabolo S --
gelis ejus, Mat. XXV. I. Eodem sen1u, Tritico in horreum collecto, paleam Xurendam dicit igne inextincto, at liti a. δ in chenna non mori vermem, nec extingui Ignem, Mar. ix. A. HAEC
demnantur uterque vero ante finem mundi adventum Christi non detrudantur in Infernum aut loeum tormenti, ut ex literi sacris, arsimque In- terpretibus constat Vid. P. Gerard tona. . de extr. Jud. p. 78. Maldonat in Mat. Viii. 9. IUL rum cyat tanto consensu plerique veteres Authores docue- rint, Daemonas ante diem judicii non torqueri. J Ne que alteros in locum illum et rudere ante id tem' pus. Oraculis nostris Ouietuaneum esse videtur. V
305쪽
HAEC testari videntur, idque ex ore Christati, Improborum poenas fore aeternas cinterminatas. Neque aliter loquunturiroph tae PQ Apostoli, Jan. xii. . rahel . . .
Interea ex altera parte, Ratio natura Dei, bd natura rerum, alta voce reclamant monentqUe temperamentum aliquod adhibendum esse, interpretationem commodam Verborum sacrorum me divina, simul l mana Violentur jura atque eo nomine laedatur, aut male audiat Religio Christiana. INTERIM recepta Theologos regula de interpretanda Scriptura, firmiter adhaerendum censeo. Nimirum, a Liter non seedendum esse si ne nec tale. roinde
quaerendum proxime Repugnet, necne, rationibus manifestis, X argumentis invictis, aeterna poenarum futurarum duratio. Hoc enim si compertum fuerit, nos excusatos habere debent rigidi censores, si ab
explicatione communi, in hac parte discedamus. Fugit animus, horrciqiae memorare sempiternam miseriam multaque occurrunt meditanti de hac materia, quibus mihi aliisque persuaderi sentio, ne Deum Velle, aut ferre posse, perpetuam sua creaturae amictionemra torsionem nec id quidem pati naturam ipsam Deum Christianorum concipimus credimiusque Umen optimum d sapientillimum ne Crudele, neCiniquum in genus humanum. In suo cul-tia, lihil hisbarum, aut triste nihil ferii et aut
306쪽
rsa De Statu Mortuorum CAP. XI.
aut inhumani, instituit aut permisit. Non
VUlnera, aut caedes, aut cutis aut carnis dilaniationes: meque Molochi ad morem, Joh. V. a vivos infantes ardentibus brachiis amplecti, ri: tr. amat Praeterea, Dux ex Caput oeconomiari. Christianae Jcsus cui commissum est a atre omne judicium est μαν ω molo' propriumque effudit sanguinem, Ut nos redimeret a mali. miseria. Hicine det ater, cum hoc Judice aequissimo, moderantur fata humani generis ais tamen, secundum sacras literas, ab hoc atre ab hoc Judice maximam Iartem gentis humanae damnatum iri ad poenas aeternaS. D numero mi1erorum post hanc vitam nihil dicendum abco, cum is mihi plane incompertus sit. Sed ad aeternae miseriae statum suas damnare creaturas, o in Odem retinere, tam sapientiae, quam bonitati divinae addam etiam justitiae, repugnare videtur. Sapientiae dico, quoniam hujusmodi status empiternae immutabilis miseriar, frustra esset ac inutilis, adeoque
homini prodesse potest cruciatus indesinense sine exitu Non utique homini, si nulius locus sit resipisdentiae, nec meliorescere possit punitus. Si nulla intermissio, aut Ievamen, ad respirandum paulisper, et deliberandum de animo e serte mutandis. Sit acris cc amara haec poena, it diuturna,
307쪽
sed tandem, quaeso, finem habeat aliter fructum, vel minimum habere nequit Neque his miseris peccatoribus fas esset exequi meliora proposita, si forte inter patiendum d dolendum enascerentur. A dices forsan merito continuari poenaS, continuata eorum impietate : Damnato autem esse Insanabiles, semperque persistere in sua malitia. Sed hoc gratis dictum est: nec id tantum, sed etiam laedit dignitatem Dei Conditoris haec suppositio. Sapientiae
enim divinae, nedum bonitati, non Ongruit, naturam humanam et rationalem,
ha formare . constituere, ut possit degenerare in pravitatem inemendabilem aut in statum immutabilis impietatis e mi1eriae. Nam hujusmodi status nulli placere potest numini, nisi forsan malo De Manichaeorum. Si vero Deus optimUs maximUS Ondere vellet hujusmodi creaturam, hac saltem lege S modo conderet, Ut relaberetur in nihilum, statim ac deventum esset ad hunc statum insanabilem e penitus desperatum. Nec aliter, ut mihi videtur, falvus esset honor rovidentiae, quam abscindendo vel tollendo e medio, quod nullo modo sanari poterat. Nec id ultra con
Sciens nullam rationabilium creaturarum apud Deum perire in perpetuum Hieron in Gai C. S.
308쪽
servando, Mod non tantum nihil valet, sed
SED quo mihi persuadebis argumento Improborum animas post mortem esse prorsus in1anabiles 8 non id videntur credidisse Patres, qui extremum ignem δε- ριπον esse Voluerunt, de qua re actum est capite septimo. ec aequum esse videtur, potentiam e sapientiam divinam limitare' opprimere Fato malo ineluctabili aut immedicabili morbo. Siquidem vero hic morbus Animarum qualiscunque ullo modo aut medicamine expelli possit, nullum Utique remedium fortius L essicacius Igne e cruciatibus igneis. Faciet hic dolor, si quicquam aliud, ut tangantur sensia
Praeteritorum errorum, PQ se taedeat praesentis miseriae. Praeterea, in altera illa vita, non erit ultra locus Improborum istorurn infidelitati ubi viderint Christum ve-ientem in nubibus, gloria cinctum cc p potentibus Angelis PQ in suos ubique inimicos, pedibus subjectos, triumphantem. Dein fomes mali, qui in hoc corpore, in hac carne habitat, extinguetur e desinet in illo statu Nulla crit concupiscentia interna, nullum vitiorum' abulum externum nec Voluptati illecebrae, nec ambitionis, nec avaritiae aut ulla sensuum aut affectuum irritamenta ad nequitiam. Qua denique ratione moti, Vera aut falsa aut quo
impellente, intus aut foris: adhere Pote-
309쪽
runt aeternum suis vitiis di impietati, nisi divinitus indurentur, plane non Video. Quod si extrinsecus e alicunde acti, neCratione nec libertate polleant, non ultra censendi sunt homines. Sed de hac restatim, pergamus ad reliqua. APPELLAMUs praeterea in hac causa Equitatem, Justitiam divinam. Quem
Deus creavit labilem, eum non puniet aeternum quod lapsus fuerit. Nec adimet illipotentiam aut libertatem relinquendi uavitia, cui indidit potentiam, vel potius impotentiam atque libertatem prolabendi in vitia. At, inquies, Deus non adimet improbis illis hanc potentiam aut libertatem sed ab ipsorum voluntate proVenit, quod in malo persistant immobiles cc inflexiles. Respondeo : At, secundum tuam hypoth sin, Deus ita construxit eorum naturam, ut non possint non esse inflexiles S irrecuperabiles, cum semel discesserint ex hac vita, aut in hos cruciatus descenderint. Modo concesseris miseros illos resipiscere posse, non abjiciemus spem omnem de iis in gratiam recipiendis. Sed resipiscere pos se negas Quin id probes quae , eorum nempe resipi1centiam esse impossibilem. Si manent creaturae rationales, intellectu cVoluntate praeditae, possunt resipiscere si destituuntur autem ratione d libertate, non possunt ultra peccare.
310쪽
as De Statu Mortuorum CAP. XI.
AL 11 a Justitia divina sic argumentantur: Haud aequum est. Errores vitae brevis, b in vitium proclivis, Iuniri aeternis poenis quum nulla sit proportio inter cenam e culpam . Sed regeres hic forsan, ut solent, Omne peccatum habere in se infinitam culpam, quatenus committitur in Deum infinitum. Hoc quidem aliquo modo dici potest, sed laaec non est ratio PQ mensura actionum Dei versus suas creaturas, ac proinde locum non habet, cum rationem reddimus ips1us erga homines Voluntatis aut actionis. Secundum hanc regulam Draconicam, Levissimum peccatum legitime puniri potest aeternis Icenis addo etiam, Iravissimis nam eadem illa ratio perinde valet quoad
gravitatem poenarum ac de earum duratione. Fac itaque, quandoquidem juste
fieri potest, levissimos peccatores poenis aeternis gravissimisque punitum iri, Quid fiet gravioribus peccatoribui quid gravi1simis levissimum peccatum summasic perpetitas poenas mereatur, quid ultra meretUr, aut mereri potest, gravissimum Z nihil datur majus maximo. Haec itaque ratio tua omnes justitiae punitivae confundit rationes, e peccata facit quodammodo aequalia. SED progrediamur a Justitia, ad Bonitatem divinam. Summum jus dici selet summa injuria Saltem non congruit bonitati, misericordiae. Deus autem secundum