장음표시 사용
331쪽
ACCEDUNT,Ejusdem Epistolae duae de Archarologita Philosophici8.
333쪽
tractatu praecedenti, capite de Cap. x. Millenni Regno Christi, pauca aut nulla diximus de sorte Judaeorum in futuro regno Messiae, ne silum orationis interrumperetur aeterum res est majoris momentiquam Ut praetermittatur intacta, aut levi opera discutienda. Mabetur a non paucis ΡΟ-pulus ille pro sonia Agni, quae in Apo in lis. s.calypsi Sancti Joannis paratur ad nuptias ante finem mundi cum solenni pompa. i- mirum Meretrice Magna Babylonica udi Apoe. cata damnatam combusta auditae sunt vo ,. ς-ces multae, in coelo cc in terris, Cantante m. 3. . . De Halleluiah Voces viginti quatuor Seniorum, quatuor Animalium, Omniumque Dei famulorum, majorum S minorum. Voces instar multitudinis aquarum, octonitruum potentum, dicentium Halolaia, Suo- Uer. , A niam 8.
334쪽
niam Regnum iniit Dominus, Deus Iuno ster omnipotens Deii sequitur, Gaudeamus S exultemus, S demus gloriam ei, qui i enerunt Nuptiae Agni, S uxor odius sarazi se Et datum eost ei, ut amiciatur
bdisse mundi splendidd. iussus enim es usitia fancrorum Tum dixit mihi An-
-Ver s. gelus, SCRIBE Beati qui ad coenam nuptiarum Agni Socati sunt Et dixit mihi, Haec Serba Dei vera sunt Vera, licet admiranda: Et literis mandanda, ut ad po1teros certa fide perveniant. INSIGNIS aliqua rerum mutatio aut instauratio in his nuptiis Agni futura hic indicatur. Cumque eadem Agni Sponsa postea dicitur Ci5itas aucta, magna, nova Perusalem, descendens e Deo β coelo c. xi. 2, 9 Io. Ci Vitatis nomine, novaeque sanctaeque erusalem, Regnum Messiae designari videtur. Idem nempe Regnum, quod stlo tempore, daturus esset Altissimus Messiae,
sancti sque sui populi, sive Judaeis, ut ait
Daniel, c. Vii. 27. Confer Luc. i. 3ῖ. aliaque loca cognata quae in progressu dussertationis sit ordine interserentur. Neque
nim velim ab his paucis praemissis definiendum esse, quas partes habituri sint udas in illis nuptiis Agni aut in illo regno Messiae Longius repetendum est argumentum, ab ipsis Gentis illius originibus. PROINDE de Futuro Judaeorum statu tractaturo exordiendum esse videtur ab Abra
335쪽
De Futura Dd. eorum Restauratione. I
liam eorumlatre, promissisque exinde datis in saecula taculorum Cum Abram Dei jussu, patria sua relicta, in terram Canaan venisset, ei apparuit Jehova dixitque, Semini tuo daturus sum regionem hanc sis Gen. xii.
bram ver extruxit ibi altare Pehobae qui Di apparuerat i Dein reverse ex AEgypto,
quo fame coactus abierat, Deus renovavit promissum, dixitque ei, cum Oculos Undequaque circumjecisset. Totam hanc regio-C . xiii.
ne quam vides tibi daturus sum S se 'i mini tuo inque in secutam. Postea denique cum datae fidei implendae signum petiisset Abram, dedit ei Deus signum eximi-Um, eoque dato, per modum pacti repetivit promissum, dicens, Semini tuo dedi terram Cap. i.
baac, a flumine g ti inque ad flumen β, β illud magnum, flumen Eu hratis Denique mutato ipsius nomine ab Abram in is Cap. xviLbrahamum, meus foedus iniit perpetuum cum Abraham de rebus promissis, dicendo, Stabilio foedus meum inter me S te, ac Vcr. 7, semen tuum post te per aetates suas, ut foedus sit perpetuum me esse tibi Deum femini tuo pos te maturumque tibi, Ssemini tuo pos te Terram peregrinatiouum tuarum, universam terram Caucauis iugo s eis Hem perpetuam ut tibi Deus. Ver. c. Deinceps ut sigillum foederis instituitur Circumcisio, ex parte Abraham e ipsius seminis observanda: bc ex parte Dei promittitur Abrahamo cum jam senex esset PQ p- a. sinis
336쪽
sius uxor filius Isaacus, quem praestituto tempore laetus accepit HACTENU de terra Canaan promissa Abrahamo, ipsius sennini in perpetuam ha reditatem. Idem promissum renovatur Isa-Cap. xvii. aco, prout suo atri Deus antea dixerat. Quum abiturus esset Isaacus in Egpptum ad vitandam famem, Deus ei apparuit, cinterdicto illo itinere, jussit ut maneret in terra Canaan ne vero haesitaret Isaacus, timidus e finielicus, promissum identidem datum Abraham Deus repetiit, e jur menti nomine insignivit. His verbis, Gen. 26. . Peregrinare in do regione S ero tecum S benedicam tibi nam tibi S semini tuo dabo omnes regiones illas e S prae flabo juramentum illud, quod juravi Abrahamo Patri tuo. ISAACU hoc promissum transtulit ad Jacobum re semen ejus, Gen. xviii. q. Idemque confirmavit Deus ipse acobo cum mutato ipsius nomine in Israelem, dixit ei, Ego sum Deus Omnipotens Regionem
hare, quam dedi Abraham S I aco, tibi daturus sim, S semini tuo pos te dabo
haec haereditas promissa, eodem jure cit-tulo, Dei omnipotentis nomine transfertur iJacobo ad Josephum cc ipsius semen in perpetuam possessionem, Gen. xlviii. . . Denique a Joseph moribundo traditur e traducitur
337쪽
De Futura Iudaeorum Resauratione.
ducitur hoc donum Dei ad filios suos e ad
fratres, capita tribuum Israelis, Gen. l. q. ITA repetitis vicibus res eadem confirmatur, idque Variis temporibus, gradationibus. Deus sese obstrinxit ad haec CXC a Chron
quenda vi promissi, foederis, S uramenti e F J
quibus nihil habetur sanetius aut inviolabi-4 22Yii. lius. Sromissum obligat fidem privatam, c. Foedus publicam Omnem denique fidem, Heb. vi. humanam divinam complectitur jur Ui , .
HACTENus de promissis Dei ad atriarchas tam separatim quam conjunctim, Exod. i. 4 8. Seut. i. 8. t XXX. o. cc eorum filios de Terra Canaan possidenda olim datis. otum est, hanc Terram deinceps possedisse Israelitas, o eatenus completa fuisse promissa inde etiam expulsos fuisse saepius, bc denuo restitutos, usque ad ultimam e gravissimam, quam a septendecim prope saeculis sustinuerunt expulsi nem, d etiamdum sustinent. Quum vero data sit Israelitis in perpetuam haereditatem Terra Canaan, disceptatur merito, an tandem
restituendi sint in antiquam patriam, ne irrita fiant Dei promi a. ΡRIe DIXER quidem saepius rophetae Captivitates, simul e reductiones Israelitarum, responditque Vaticiniis rerum exitus: neque inde laesum est promi uni divinum. Non enim postulabat ratio promissi, ut Terram illam possiderent Israelitae omni tem-
338쪽
pore, continua, nunquam interrupta annorum serie, sed ut postliminio saltem redita crent ad praesignatam haereditatem. Ita nempe ut jus fundi, a quibuscunque occupati, ad eos semper pertineret semper, inquam, PQ ad extremum, Virtute donationis divinae, quae extingui nequit. Nullum tempus Occurrit Deo, nulla praescriptio. NUNαUAM punit imori Israelitas, sive
domi, sive foris, bellis, exilio, captivitate nullibi promisit Deus; e contra, interminatus est iis omne genus poenarUm qUO-ties graviter peccaverint. ta Moses, Lev xxvi. MDeut xxviii. aliique passim rophetae, Ut periculum admoniti praecaverent. Sed agitur impraesentiarum de expulsione, captivitate, desolatione serpetuis, quemadmodum in antedicus haereditas perpetua Ddus. V. promissa fuerat. Moses autem in dicto lo-3o, 3λ o LeVitici, atque alibi, post extremas calamitates subeundas restitutionem pollicetur, virtute primaevi foederis quod memoravimus. Ita enim orationem de poenis praemis. sis concludit, si peccata sua Patrumque confessi fuerint, meque in patriam inimicorum Lew. xxvi eo adduXisse, Si tandem abiciatur cor m39, o dic. tu eorum incircuincisum, S acquiescant in aend iniquitatis suam utique recordabor foederis mei cum Iacobo, Sizderis mei cum I aco, atque foederis mei cum Abrahamo recordabor, ac terrae V sius recordabor. --Ver ιι Insuper hujus recordabor, quam eruutiu
339쪽
De Futura Ddaeorum Resauratione.
in terr I inimicorum suorum, me on previsse eos, neque fastidivisse, ad consumendum eos irritum faciendo sedus meum cum eis r ut i Ego 'ehova sum Deus ipsorum. Ver s. Recordabor, inquam, erga illos foederis priscorum, quos eduxerim e terr ἱ AEgypti ante oculos gentium, ut opem ipsis Deus, Ego Pehova Repetit promissa atribus data,
re eorum se memorem fore dicit, Um Versarentur Israelitae in terra aliena Vidisti
AT inquies, ad hanc Dei misericordiam
erga Israelitas exules cc amictos obtinendam, praemittit exigitque osses eorum resipiscentiam PQ ad Deum conversionem . Rectemones, atque haec quoque dabit Deus praef. tituto tempore ut in sequentibus ostendetur. Qui promittit tinem, praestabit media, quum sit Deus Omnipotens. Interea Concedere videris, data hac conditione restauratum iri Israelitas eia in suam patriam redituros esse mondum itaniae desperandum est de fortuna, salute, futura eorum restitutione. Volvuntur fere per hunc circUltim fata Judaeorum eccaui, puniuntur
Resipiscuist, redintegrantur. Cujus rei exempla videbimus in subsequenti disserta
ΗΑCTENus de iis quae in Scriptis Mosai-
Cis Occurrunt, primo Quasi intuitu circa hoc argumentum Sed conlulcnda sunt praete rea aliorum Ρrophetatum oracula, Ut eorum
340쪽
consensu ec ampliori explicatione corroborentur antedicta PQ de restituendis Israelitis spes laetior effulgeat otum est, apud LDiam, Ieremiam, reliquosque rophetas, tractari potissimum de sorte ecfatis Israelitarum Eorum nempe prospera ec adversa fortuna, maris instar reciproci fluctuantibus. Nunc gaudent pace e rerum copia, dein ab hostibus oppressi abductique in alienas terraS, gemunt aliquamdiu sub captivitatis jugo unde denuo liberati favore Numinis, ad antiquum solum e patrimonium redu- εὐ cuntur Atque haec saepius alternant vites; sed inter has vicissitudines eminet una, a Mose memoriae prodita eca Ρrophetis succedentibus Confirmata, qua cum inter Omnes gentes dissipati fuerint i dispersi Israelitae, usque ad fines terrae, revocandiciunt gloriose e stabiliendi in sua terra, cum dominio insigni, pace e foeticitate multifaria, in perpetuum duraturis De hac restitutione suprema Israelitarum praecipue quaeritur, an praeterita Ompleta sit, necne. Quod secundum datos characteres, Ulterius a rophetis discendum est. Itala: ISAIAS, capite secundo, Messiae adventum depraedicat ad Judam e Jerusalem
ipsius judicia justa in Gentes, o tempora pacifica Israelis notat e depingit his verbis, y dicabit inter gentes, o corripiet populos multos e tundentque gladios suos in tigones, hasas suas in falces Non attollet gens