장음표시 사용
441쪽
De Futura Padaeorum Restauratione. Ios
denique ab alia quacunque authoritate sacra: Haec, inquam, quum ita se habeant, quo minus Utroque sensu praememorato Christus sit futurus Rex gloriosus, nihil vi
deo quod impediat Quid dico, Impediat δ
quum id suadeant, probent, OnVincant, Xomni parte omnia. ec ullum sit promis. sum in veteri Foedere Illud saltem si excipias de Messia venturo saepius Illo repetitum, De conservandis tandemque resi- tuendis Judaeis.1 1 ita dictis PQ expositis, Quaerendum restat, Quo jure, quaVe Uthoritate Regnum Messiae promissum apud Prophetas transferant Interpretes nonnulli ad regnum nude spirituais. Non id digere rophetae, aut Christus, Angelus, Apostolive, quantum hactenus vidimus. Quo sacro Inter Prete, quaesumus : Quibus interpretandi regulis nituntur Recepta est Regula apud Interpretes, tam Christianos quam Judaeos, non recedendum esse a Litera, quoties nihil
habet absurdi, aut naturae rerum contrarii.
De hac regula inter Interpretes Christianos nullum est, opinor, dubium: dc eandem interpretandi regulam sibi constituerunt Judaei.
Menas Ben Isse de Resurr. Sciendum est scripturam semper secundum Literam intelligendam , explicandam esse, nisi explicatio divitineat abaciid quod implicat contradictionem. Idem de cim. Vit. Praefat. Credunt Pudaei Literae, noties nihil sonat absurdi Sed Allegorias admittunt, ubi in proprietate verborum sensus fiserit rectae aiiom adversus.
442쪽
Hanc proinde observandam duXimus in exponendis criptis tam Veteris quam Novi Testamenti. Unius aut alterius loci aut locutionis, si per allegorias vim diluere stu deas, non aegre feremus: At fundamenta
tollis, si nihil eximi e singularis, re1pectu habito ad Judaeos, in illis promissis contineri asseras. Istiusmodi interpretatione non tantum hanc aut illamarophetiam aut dictionem in alienum detorques sensum, sed eniti videris contra totum flumen librorum Ρropheticorum. Allegoriis P expositionibus figuratis nonnunquam locum esse concedimus, cum id nos moneat jubeatque argumenti substrati necessitas. Sed periculosum mihi videtur, rophetias insignes csaepius repetitas nulla cogente necessitate)in allegorias decoquere, ne tandem in fumoso vapores abeant.
CUM Deus Coelum Vitamque coelestem promittit piis, cum coronis S voluptatum minibus ex ex altera parte interminatur improbis vermem nunquam moriturum: Libenter concedimus in his locis interpretandis nonnihil recedendum esse a Liter :Ita tamen ut semper retinenda sit summa rei in illis nimirum supremam scelicitatem, in his extremam miseriam denotari. In ipsis Allegoriis, parabolis, hyperbolis, alitiaque dictis figuratis, sunt quaedam, ut ita dicam, Stamina, quae non sunt Violanda. Promissa de Messia ventur e regnaturo,
data erant Patribus populoque Israelitico in
443쪽
De Futura Judaeorum Restauratione. II iconsolationem, gaudium c exultationem, P eorum semini in perpetuum ter hanc autem methodum interpretandi rophetias,1pem omnem abscindis Israeli, ramosa radices ac si consilia Dei non essentariis, hiis, nec ipsius juramenta . uri Hactenus enim mala maxima parum boni prae caeteris, Judaeis accessisse vidimus ab adventu es.siae. Et nisi postliminio recipiant Terram toties promissam, ab haereditate paterna caeterisque bonis in Tabulis sacris iterum iterumque consignatis, Tenitus exciderunt. Aliud prorsus expectasse videtur B. Maria: se nempe parituram esse Adjutorem δέ benefactorem Israelis, cum divinitus mota cecinit, Jesum in utero gestans, Adjuvit De Lue has Israelem servum suum, ut memor esset , s.
misericordiae, prout locutus es Abrahamo, S semini ejus in aeternum. Dein Zacharias, spiritu sancto repletus, cum de Jesii
nascitur prophetaret, haec dixi Benedic Lue i.
tus sit Dominus, Deus Israelis, qu)d invi sit, ct feri redemerit populum suum. Et erexerit cornu salutis nobis in domo Davia dis servi fui Prout locutus es per os sanctorum, qui 2 saeculo fuerunt, Prophetarum suorum Fore ut nos servaret ex inimicis Uris, manu omnitim qui oderunt nos Ut uteretur misericordide a Patres nosros, ac memor elis foed
ris sui sancti Et uris iurandi quod ura
vit Abrahamo patri no stro se daturum uo- έis ut ne metu, manu mimicorum nos
444쪽
trorum liberati, serviamus ' si cum sanetalitate justiti tu i Fias conspectu, cunctis vitae nosrae diebus. IN hoc acro Cantico solutae linguae csermonis restituti primitias Deo offert charias Laudat nomen ipsius o Messiam quat aprimum astiturum, gestitque, exultat in contemplatione bonorum quae X-
inde Israeli essent adventura. Salutem, Pacem, bc liberationem ab omnibus suis inimicis Israeli praenunciat. Allegatque in testes ab antiquissimis saeculis atres cΡrophetas. Nec temere quidem, Abrahamum, Isaacum, acobum Mosem, Davi
dem, Isaiam, caeterosquetrophetas tam majores quam minores, fide jussores habet Complectitur hoc promussium omnium saeculorum sacram fidem, Tempora antiqua b recentiora, utriusque foederis oracula, ab Abra hami aetate ad Chrsum nasciturum, natum, denatum d resuscitatum, in coelos evectUm, d demum rediturum : In hac serie conspirant e consentiunt omnia testimonia. Co 1entiunt, linquam, in has conclusiones generales, Deum nunquam deserturum spes aliter populum suum I altaticum. Secundo, Nondum impleta esse promissa omnia Israelitis data. Denique, Tandem fore udaeis foeticitatem aliquam eximiam per S propter Messiam, cum tempora refrigerationis advenerint. Quae Deus estinet, in suam gloriam, per Eundem Jesum Messam.
445쪽
Libellum, Au THostis Epistolabus.
447쪽
Ad Virum Clarib imum A. B. circa nuper editum de re haologiis
O ingratum mihi facis, Vir optime integerrime, quod me
velis monitum identidem, quas forte Objectiones contra nuperum Tractatum de Archaeoloetis Philosophicis, aut inter amicos aut inimicOS, audiveris Idque eo animo factum puto, ut falso inscriptas mihi sententias, aut malevolas interpretationes effugiam. Non omneS, probe nosti, Veritatem metiuntur aut aestimant rationum ponderes momentis, sed affectibus abrepti, aut praejudiciis occaecati, quasi clausis oculis, de rerum coloribus decernunt. Saepe etiam, ad concitandam invidiam, Aut horis verba sensulque in alienas partes detorquent.
448쪽
Us te audivisse, a nescio quibus, aut susurronibus, aut male fidis intcrpretibus, praefatum de rerum originibus tractatum, patrocinari aut favere Mundi aeternitati atque tiam Rerum crcationi, ex nihilo,adVersari. Quorum utrumque iniquissime dicitur. Neque multis opus est ut hoc tibitcstatum faciam : audi paucis, si placet, authoris sententiam, Libro Secundo: Decreatione rerum X nihilo, dubitari non potesci neque id fui se ab aeterno. Creatura
enim aeterna nobis concipi non queat. Nullum ias finitae perfectionis, nedum Matcria Res omnium infima Mabjectissima in se involvit, aut in sua dea, necessariam existentiam. Existit igitur contingenter, modo existat aliunde habet suam existentiam quam a seiplo. Et quoad Materiam de qua agitur prata ipue cum prima Mxteria si cri non potuerit ab aliqua praeeX- istentici nequc propria vi exister sequitur nece sario cam fuisse crcatam sive productam cae nihilo. imposibilis haberi cbc huiusmodi Crcatio. Productio enim rei possibilis, non si impossibilis Materia autem est res possibilis, licet non cccstaria : nullo alio modo produci potcst.
EDN, quoad alteram partem, de re- runa aeternitare. Qui res mutabilcs successivas fingunt se aeternas, non tantum id
is fingunt, ct iam in multiplices incidun p
449쪽
de Archaologiis Philosophicis III
cidunt repugnantias Mabsurda, quibus sese
extricare, non est pene mentem humanam. HAEC quoad mentem Authoris. Caeterum
in explicandis Antiquorum DogmatiS, in Libro Primo, oportebat sequi veritatem Historicam qui quique senserint de rerum
ortu, sive rectum, sive secus, bona inde xponere. Denique quoad Creationis Epo- cham, veteribus intactam Minexploratam, neque hanc ausus sum ego fixis terminis definire. Ac proinde cum Creaturam aeternam concipi non posse affirmatiem, subnectitur statim, Sed limites Sexmillennes, Ibid. Epocham breCiusAlam, Creationi disinae nunquam ausus sum praescribere. Id cum multis aliis, inter arcana Dei libentris relinquo. NEO UE hac in re, opinor, immodcstiae me redarguet quisquam cum satis notum sit, ex antiquis Patribus, tam GraeciS, quam Latinis, statulissi plures, Angelorum ordines universos, moelorum nonnulloS, ante hunc Mundum Sublunarem extitisse: idque per innumera seculam aeternitates, ut verbo utar S. Hieronymi Atque hanc In it. i.a. suam sententiam, non tantum ratione humana, sed adducti ex Sacra Scriptura locis Wargumentis, confirmatam, Doctrina Catholicae vim pondus habere Voluerunt. Tantum abest, ut huic opinioni minimam crroris labem, nedum noxii, inurendam sen- scrint.
450쪽
pos IT autem hoc fundamento, tam
Angelos quam Coelos, extitisὰ ante Orbem nostrum nisi ingentem hiatum fingere velis, quantum jam occupat Orbis sublunaris, aut Planetarius, intervallum illud medium aliquali materia replendum erit. Neque mihi quidem fas est concipere primum Dei opus instar cassar nucis, aut instar testae vel corticis sine pulpa Denique, quod summa rei est, Quicquid statueris, de reliquis Univcrsi regionibus, Orbis nostri habitabilis, atque humani generiS, ortum tem poralem esse, utrumque quasi rccens natum, semper asserui, atque adhuc Obsirmatus assero. Sed de hac re fatis superque. I praeterea, Id mihi Vitio verti a nonnullis, quod Mosem Virum maximum, minus reVerenter tractaverim : Atque e nomine, ipsam Scripturam sacram aliquatenus laeserim. Mosem quod spectat, Hunc ego Prophetam maximum, divinitus actum inspiratum, miraculis munitum, supra sortem humanam evectum, semper habui habiturus sum. Et quoad opus illud Hexaemeri, id perinde ac reliqua sua Scripta, sub auspiciis regimine Spiritus Sancti conditum lapparatum sentio. Neque huic obstat, quod doctrinam illam de rerum Genes, Parabola vel Allegoria aliquatenus in Volutam, ut ante me plure alii, crediderim.
Parabolas enim Christi Trophetarum, non minus quam Scripturam iitcratem. inter