장음표시 사용
91쪽
habeat. Hunc, si placet, consule ad caput V prioris ad Corinthios, ubi ad illa verba Pauli, Si in do solum vitά, c. haec habet, et 1 λέγω λ-λ- πω, dcc Suid ais Paule 8 uomodo in do it tantum spem habemus, nisi corpus resurgat, licet Anima maneat S immortalis Respondet sibi, Licet maneat anima, licet Sem centies esset immortalis, ut es bona illa ineffabili, ne corpore non reportaret , VHemadmodum nec punietur antea omnia
enim manis sabuntur ante tribunal Christi, ut un quisque quae fecit itidem recipiat in corsore: si e bona sve mala. Propterea, dicit Apostolus, si in do iidiantum spem in Chris haberemus, omnium essemus miserrimi. Nisi enim resergat
corpus, incoronata manet uima, extra
tuam beatitudinem quae es tu cortis.1 1s sententiam ham clare explicuit Chrysostomus, eandemque confirmat alibi exemplis, similitudinibus, ad illud nempe dictum Apostoli, ad Hebraeos, Cap. i. o. Hi mercedem non receperunt, ne ne no- his consummarentur Verba ipsius haec
dum receperunt mercedem, sed adhuc eo perirandi sistisiciso modo obiere, in tantdtribulatione, nondum receperunt illi Tantum habent temporis ex quo Si erunt, necdum receperunt mercedem vos autem,
nondum Avito certamine moras aegre fertis. Cogitate
92쪽
6 De Statu Mortuorum CAP. IV. Cogitate, quaeso, quid is quantum t A
brahamum, S posolum autum, expectantes, quando tu consummatus fueris, ut tunc tandem possint mercedem recipere, b c. Ρergit adhuc in ejusdem argumenti contextu in sequentibus X Abelem rotomartyrem, d Machum in utroque mundo justitiae
bus ad coronas recipiendas unum idemque tempus definiit. Usque ad illud tempus pro sedibus Animarum Sanctarum nominare selet quandoque lim: προ Θυρο saepius autem suam Abrahae. Vide, si Vacat, Hom. q. in prior ad Corin. Ο m. o. iumen. Ubi ait omnes justos a temporibus Abrahae, usque ad finem mundi id ambire dc exoptare unice, ut in ipsius sinu requiescant.
Sinus autem Abrahae, Ut nosti, non habetur pro summa gloria, aut coelo supremo. Denique, Haec omnia confirmantur in sermone primo Chrysosomi de Resurrectione
cum omnem spem nostram, omnem retii-butionem ad illud tempus re adventum Domini illic referat: neque ullam nobis innuat citius contingere mercedem, praeter illam quae in hac vita ex ipso certamine Oritur, N. ex ipsa exercitatione virtutis constantiae Christianae quibus Anima sortior redditur, , ut ipsius Verbo Utar magis
Philosophica Ut enim, inquit, Athletae
93쪽
certando fiunt firmiores ita robustiores,
lere apud Chrysopomum μαγ. ---π- α ΗΛ de stati beatitudine Sanctorum ante Resurrectionem secundum Chrysoso-mum. At dices forsan eundem Patrem aliis in locis liberius sublimiusque loqui de hac beatitudine intermedia. Id quidem fieri
potest. Oratores enim inter perorandum saepe incalescunt aliquantulum, neque singula verba in aurificis statera ponderant. Cumque sermones populares aut orationeS funebres adornant, multae sunt causae quae perorantem incitare possunt ad exaggerandam celicitatem Mortuorum in Domino: nudae vero ad diminuendam, praeter ipsius veritatis conscientiam. Utile esset ad consolandum P erigendum animos contra immortis praesertim in subeundo Martyrio: ad excitandos affectus Q pietatem confirmandam, calide liberiusque loqui de proxime futura Sanctorum beatitudine. Sed nulli consilio, nullibus usibus inserviret, frigidius quam par erat, c tenilius eandem Tepraesentare. Quapropter ad indagandam Veritatem, o cujusque Authoris mentem in hoc argumento, unicus locus qui hanc Delicitatem retinet infra terminos a nobis Praescriptos, multos Valet eorum, qui cum affectu
94쪽
affectu eandem altius esserunt cottollunt. Sis.sen. Recte id notatum est ab aliis, Non esse concionatorum verba eo rigore accipienda, quo primum ad aures auditorum perveniant. Multa enim declamatores per dipem holen nunciant f inculcant, occassone locorum, temporum S personari , adduriri,
Oel afferiIuum impetu, Morationis cursu rapti. Hoc consultissime dictum est, cin hoc argumento, sitquo alio locum habere debet. Νo itaque mirabimur oratores Sacros,
e amore erga mortuos, aut ad demulcen
dos vivos, molliori 6 laxior uses esse stylo, e de coelo statim sistidendo, e intuendo Domino, verba fecisse. Coelum laxe sumptum, quemlibet foeticem Animarum post mortem denotat statum Qui tamen multo frequentius Paradisus aut sinus Abrahae apud atres dicitur notatque statum beatitudinis intermedium, e coelesti inferio
rem Generale Paradisi nomen'st, inquit,s, 'o S. Augustinus, ubi furticiter vivitur. At
o de Gen. que illud etiam est generale nomen aut no- 'φ'ti caeli. Coelo quodam interno fruuntur sancti statim a morte, externo autem frui
non possunt sine corpore. Dein visio Dei aut Christi, aut praesentia divina, quarum alicubi mentionem facit Chrysopomus, non alia esse potest ante Resurrectionem, quam intellectualis. Erit quidem Anima proximio Deo in illo statu separato, quam in
95쪽
hoc carcere; ipsiusque virtutem sibi intimiorem, magisque praesentem P essicacem per1entiet, ac si esset coram, . in ipsius conspectu. Sed de suprema beatitudine, regloriosissima Dei visione livi aut hujusmodi dicta non possiimus exponere, nisi simul statuamus, hunc atrem apertissime sibi contradixisse. In legendis Authoribus 1acris, aliisve, pro regula haberi solet, a claris ambigua, ab accuratioribus cc severioribus Vulgaria cc populariter dicta esse interpretanda. an teneamus viam, & minus errabimus. Denique nos recte interpretari
verba sensusque Chrysosomi circa statum
mortuorum, inde licet argumentum sumere,
quod interpretes, atresque Graeci, qui Chro Uomi maxime sequaces erant, Puta Theodoretus, Oecumenius, Theophylae Ius, Euthymius. eandem nobiscum sententiam sint amplexi Theodoretus suam explicat sententiam, ubi antea ChrysUomus, in cap. i.
ad Hebraeos, versibus ultimis Dasseritque non alios aliis citius remunerari, citius Corona gaudere, aut Victores a Deo renunciari, sed
cunctos simul e semel in Resurrectione. Ad illa nempe verba Apostoli, Hi omnestesimonio dei probati, non acceperunt Esromissiones, ut non ne nobis consumma
rentur Vide plures Patres in hia sententiti not. Cor- oboli ad Pusim. Iliv. Col. I 4.''
96쪽
8o De Statu Mortuorum CAP. IV.
rentur, Haec habet: ρι μνῶν του - ἰγνε -ουτοι η τηλικουαι, d C. Eorum ergo fuerunt tot tanta certamina, sed ii tamen coronas nondum acceperunt. Expectat enim uni-υersorum Deus aliorum certamina, ut, δε-
luto adio, omnes qui tectoriam fuerint assecuti, simul ictores renunciet S remuneretur. Nec alio sensu Oecumenius illud dictum Apostoli, atque illam histo
quit Apostolus, sedent irremunerati, sine praemio, no stram expectantes in rationem vel adventum Ita etiam Theophy
Dicti omnes sancti etsi simonium haberent, quod Deo per dem placebant, nondum tamen assecuti sunt coelestum bonorum promissiones Aliaque adjicit his paria atque gemina, in versum sequentem, ex Chryso omo fere descripta Denique
eandem tuetur sententiam hic Author ad LΠc. cap. xiii in explicando dicto Christi ad Latronem, Hodie mecum eris tu Paradiso. Cum enim taradisum a coelo dif- tinxisset, atque eo modo Evangelistam cum Apostolo Paulo, loco supra citato, conciliasset, addit, 's, d c Latro igitur Paradisum specutus es, io autem GP-cutus es Reguum coelorum P assequetur autem quando S caeteri ownes, quos aulus
97쪽
enumeravit. Interea Paradisum habet impraesentiarum, spiritualis quietis Regnum. Huic explicationi assinis est illa Euthymi in eundem locum his verbis inte pretis, Chrissus sciens Latronis intentionem promisit quod illi optatissimum id retur Serat enim Latro Paradisume doctrinLM aici S tunc quidem dedit ei conversationem in Parari se, tanquam Arrhabonem Regni sui, quod es fruitio in ahitium ac ternorum bonorum, O JUAE OCULUS NON VIDET, c. Nondum enim umquam jusorum accepit Iromissionem, eluti magnus docuit aulus. Posmodum ver huic traderet Regnum tempore universalis Resurrefctionis. Haec
de Chr)fisomo, aliisque ipsius sectatoribus
INTER Latinos ejusdem seculi quarti, consule, si libet, Hilarium, Ambro sum, d Augustinum, circa Statum MortuorUm. Hilarius suis in P ulmos commentariis su- pius attingit hoc argumentum, re ad illum locum Psalmi cxxxviii. s descendero ad
Infernum, ades: Legem imponit universalem e inviolabilem animabus humanis, ut descendant omnis Ma ρὸ idque propterea a Christo factum ait, ut omnem naturae humanae cursum ordinemque expleret. demque edocuerat antea ad PD um 1ii
Dei hic retineri ait Animas, nempe ἐν ro,
usque ad diem Judicii: Ad Palmum ii.
98쪽
8 De Statu Mortuorum CAP. IV.b in P L cxx. ad illa verba Dominus custodiet introitum tuum S exitum tuum, haec habet, Non temporis hujus S saeculi est illa cusodia, sed futuri bovi expectatio est: cum exeuntes de corpore, ad introitum tuum regni caelestis, ger Uodiam Domini deles omnes reservabuntur, in suu scilicet Abrahae consitui. ΗΑ est doctrina Hilarii de mortuorum Statu Ambrosii, qui cire desiderat, legat ipsius cap. X. i. ii de hono mortis Capite decimo, promptuaria animarum usque ad diem judicii recognoscit Coronae enim dies. inquit expectatur ab omnibus, itinir eum diem in victi erubesant. Suictores famam adipiscantur victoriae. Et Capite undecimo. laetitiam animarum ante Resurrectionem per pliares gradu eXPonens ἰ quarto, ait, quia incipiunt inteI- Agere requiem suam, tuturam suam gloriampraevidere e dque se consolatione muLcentes, tu habitaculis suis cum magnά tran
quillitate . requiescunt, sipatae praesidiis
Angelorum Denique idem Author tib ii. de Cain t Abel, cap. 2. nimius mihi videtur in hac parte es subindicat enim Defunctorum animas, usque ad diem judicii, de sua serte incertas esse : his verbis, bivitura corpore anima sost nem vitae hujus, at
huc tamen futuri judicii ambigua suspenditur. Maec de Ambroseo.
99쪽
SUCCEDIT Sanctus Augusinus: Qui,
licet nonnunquam cautus e modestiae retinens, quaestionis dirimendae dissicultatem aut invidiam declinet communiter tamen Ρiorum omnium animas saltem si Martyres Xcipias extra coelum cc extra gloriam, in secretis receptaculis detinet, usque
ad Resurrectionem c diem judicii Ut ex his infra locis, si per otium consulas conferas, manifesto patebit, Expos ad
Psalm xxxvi. o. ad illa verba, adhuc Pu- Hum,inc Enchiriae ad Lauren. c. II 8. Gen. ad literam L Iz. c. 3s. De Civ. Dei, LIL. . . RetrariI. I. I. c. I . Confess.
ΡLURE advocare testes singulares, aut ab hoc, aut a sequioribus saeculis, non erit Operae pretium. Sed duo sunt praeterea capita generalia, a quibus argumenta desumi possunt, quae plures simul atres, testesque Compleriuntur. Horum alterum est ab opinionibus cognatis primitivorum atrum, quae vita defunctorum quorumcUnque statum, usque ad Resurrectionem, imperfecte
beatum supponunt. Alterum est ab usu N praxi Ecclesiae in suis precibus o oblationibus pro mortuis. Ad opiones istas quod spectat, duas potissimum intelligo. Illam quae statuit Sanctos in Millennio reduces, regnaturos esse cum Christo in terris. Alteram, quae sanctos ipse purgandos esse docet in supremo Igne, sive in Com et flagratione
100쪽
88 De Statu Mortuorum CAP. IV.
flagratione Mundi, antequam ad coelum Avisionem Dei asciscantur. Harum opinionum Utraque magnos habuit fautores, multosque, in prioribus Ecclesiae faeculis, prout infra constabit capitibus sexto PQ nono. traque autem supponit hos sanctos nondum potitos esse summo bono, coelesti gloria, aut vissione Dei nec ad iisdem potiundum esse paratos, absque Praefata purgatione. Et sive vera sint, sive minus, haec dogmata, testantur utcunque quid senserint utraque haec classis atrum quorum non est exiguus numerus de Vita defunctorum statu quantumque, hac in re, eandem nobi1cum tenuerint fidem dc sententiam.
sensum involvit, est usus e praxis Ecclesiae in suis Liturgicis et ossiciis sacris circa
mortuos. In his Liturgicis, vel continentur tantum gratiarum actiones e commemorationes pro sanctis de quibus hic non agitur vel oblationes praeterea PT suppli-Cationes pro mortuisci atque hoc satis 1 tendit, nondum pervenisse, ex omni sententia, ad summam gloriam e beatissimam Dei visionem, Anima illas pro quibus haec fiebant sacra Fiebant autem pro Animabus sanctissimis praestantillimis, atriarcharum, rophetarum Apostolorum, Vangelistarum, Martyrum, aliorumque Ecclesiae Luminum Ut videre licet, tam apud Liturgias Veteres, utcunque dubias aut interpolatas: