장음표시 사용
251쪽
hibita fuere praecepto . Ceteri vero pravi quicumque hominis affectus, ct mala desideria , iisdem & prohibita censenda sunt mandatis, quibus & operis, & linguae
Quare, charissimi, non nobis suffetat mundas habere manus, & Iinguas vlabe puras ,-sanctas ; sed conemur insuper ,& contendamus & mundum obtinere eor ει sanctum . Sunt enim hi , qui corde puro nitent, si ut tabernacu acedar Cantie. l. v. . , assimilanturque domibias e urneis, quarum meminit in pheta David psalmo M. v. s. in quibus delectatur habitare Deus hic per gratiam . di in coelo demum per gloriam. Amen.
252쪽
De septem Vitiis Capitibus, eorumque
UM iam de legis divinae mandatis superiori tractatu egeri.
mus convenienter hic subinde nobis tractandum videtur de peccatis septem praecipuis, atque, ut vocant, capitibus, deque nefandi, quae ab illis originem trahit , sobole αprogenie, de remediis, quibus ea vitemus, aut expugn mus breviter agentes. His quippe capitibus peccatis divina mandata violantur, & ab illis oritur , quod Dei praecepta praetergrediamur. Ac primum quidem observandum nobis est , superbiam uti Gregorius Maiagnus , Aquinasque docent inter capita septem haud recte computari debere vitia, quae vere fons omnium , α origo est, parensque , ac regina vitiorum, a qua & illa septem capita suam ducunt originem , it aut superbia , quae nimius, & inomdinatus est exeellentiae propriae affectus. & appetitus septem haec alia trahat vitia prinei palloria, ae septicipis hujus hydrae capita serpentisque venenosae , cujus veneno mundus inscitur prope universus , ceu pesti seram generet sobolem, & ab ea nascantur ceu filiae omnes videlicet r. Vanagloria ' 1. Invidia, 3. Maritia, 4. Luxuria, I. Gula, 6. Ira, 7. Pigritia, sive tepiditas, atque torpedo spiritualis. Sunt enim haee capita septem , scaturigines a quibus caetera omnia manant, dc s bolet cunt vitia; ab illis septem, tanquam a radice piopria fructus illi prodeunt omnes, oriunturque peltiferi vitiorum , malorum, spiritualiumque omnium imfirmitatum , corruptionum , ac scandalorum , quibus humani generis coinquinatur , & laborat universa propago, de quibus septem singulis hic pauca breviter,
CAPUT PRIΜUM. De Vana gloria vitio, primo septicipis bisa capiter
P Rimum ergo vitiorum caput est Vana gloria, quae in eo maxime versatur, ut homo laudari appetat, & magni fieri, nomenque sibi facere cupiat, & satagat apud homines a vanis, illicitisque rebus, a quibus nulla debetur illi gloria. Qui vero famam sibi parat, & optat a veris, sanctisque rebus, velut a litteris , eruditione, pietate, & vitae sanctimonia, vanam sectatur & ipse gloriam , quam non apud Deum optare debet a quo aestimari, Iaudarique , & magni fieri vere pose sui nus, & debemus: quod nobis optare non licet ab homine . nec enim ille sncerus, ct legitimus in eo testis, aut judex admittendus ; quod plerumque apud homines etiam indignissimi, contemptibilioresque magnum obtinent, ulu pantque
253쪽
sibi nomen ae claritatem , obscurique sunt apud illos, oc vile, Optime quique, meriti , ae aeterna laude dignissimi. soriti vana illa , inanisque gloria, quamvis genuina superbiae filiae septem ali, rum ejus, ut Gregorius ait, nihilominus ipsa parens est stiarum, & vitiorum, inobedientiae se ilicet-rebellionis, jactantiae, hypocri es, audaciae, suemterviae, pertinacitatis, discordiae, praesumptionisque novitatum studiosae . Ad hoe porro superandum , eutandumque virium, optimum primh videtur amuletum, de utile pharmacum vilitatis propriae , de infirmitatis attenta consideratione culparum . dc reatuum innumeram prope multitudinem attendere, poenarum denique, de desectuum , quibus , dc corpore, fit anima sumus obnoxii, copiosisimam segetem . Unde s quid in nobis boni videatur, nihil nobis gloriandum, quia nee illud nostrum , sed Dei donum est : plerumque sic abutimur, illud ut insita nobis gravitate corrumpamus, dc inqui nemus ipsum orationis, eleemosynae . piumve quodvis aliud exercitationum , quod in nobis operetur opus omnipotens, ae per nos innumeris, misimust modis vitiantes, Ac contaminantes. Nec minus conseire potest ad inanis gloriae fugam, supremam si Christi Iesi MIvatoris, Sanctorumque plurimam humilitatem animo revolvamus, ut illi contemptibiles Dein re mundo, ut illi gaudebant contumeliis assecti, opprobriis saturati, mundum , dc seipsos nihili facientes; demum dc si serio cogitemus humanam omnem gloriam, fumo, quod evanescit illico, esse vere similem , a qua nobis tantum , α perpetua
CAPUT SECUNDUM. De Invidia secundo capite vitio. ALterum est rapitale vitium invidia, quae nihil est aliud, quis maeror quidam. Et dolor quem habet homo de fratris sui, de proximi prosperitate, fic commodo , quibus sei licet, dc propriam imminui sibi falso suadet, et imaginatur e cellentiam , di dignitatem; constat enim omnino stolidam esse. Ac stultam hujusmodi itistitiam, cum dc ipsum doleat homo , quod gaudere prestitisset. invidia vere inquit Gregorius γ qninque pestilentissimae nascuntur filiae
r . Odium videlicet in proximum stagrans. 2. Delectatio in adversis ejus, de in . prosperis ejus affictio. 3. Murmuratio. 4. Infamatio contra proximum, aer. Susurratio.
Huic abigendo, debellandoque vitio haud dubie susceret intueri DIIidam inVidi speeiem . Est enim illi vermis invidia ipsa depascens viscera, cor arrodens, de crueians, ut vere in seipsum tortorem agat invidus , dc seipsum ea contorquens, Et interimens, qub vel ipse, cui invidet, si nosset, subsannaret eum, irrideret, aetataretur. Debet de meminisse qui vitare eupit in νidiae morsus, ejus quod habetur Sapientiae 2.cap.v.14. invidia Diaboli,qu, scilieet humani generis invidit ille laluti, primum occupavit, tentavitque hominem, ae per eum mors iuroreis in orbem
254쪽
CΑΡuΤ TERTIUM . .. De tertio capite vitio , quod es A ritia. V Itiorum eaput tertium est avaritia, quae scilicet inordinatus est, & inexple bilis corrogandae , & coacervandaeque pecuniae, & divitiarum appetitus , cui contraponitur effusio , lacilitas, liberalitas. Ideoque Paulus loquitur i. ad Tim theum cap.6. v.' qui volunt ἀυites fieri incidunt in tentationem, S laqueum Diaboli ..d sideria multa inutilia, oe nociva, quae mergunt homines in int ritum , S perditionem. Ab hac autem septem procreantur filiae nequam, nempe cordis obscuratio contra pietatem , & misericordiam , deluso, fallacia, proditio , pejeratio , violemtia , spiritusque turbatio, & irrequies, quae una minor , & postrema avaritiae soboles . Avaris omninb lassiceret, si saperent, ut & matrem ipsam a se longius ejicerent , & mandarent, quando vel ipsa compertum eis experientia quantis assidue premantur , & obruantur angustiis, interturbationibus, molestiis, amaritudinibus. ω nauseis, qui eum ulandis opibus, & thesaurirando laborant, qui demum & m rore consecti tabescentes intereunt, dimissisque omnibus, atque in alienos, aut ingratos etiam abeuntibus , quae tantis coacervaverant anxietatibus, divitiis suis deducuntur in infernum misere.
De Luxuria vitiorum capitalium quarto.QVartum capitale vitium est obscaena, pudendaque luxuria , de qua cum jam
supra tractat. 2., cum de sexto Decalogi praecepto pluribus egerimus, hὶetiobis plures, & praepudiosas, quae ab illa otiuntur, sufficiat enumerare fi- Iias , quae octo sunt numero , scilicet I. obcaecatio mentis, quae cire, spiritualia Caligat; χ. Eorum, quae ad salutem conserunt oblivio, & inconsideratio 3. Prae ceps ad voluptates, & delectabilia propenso. vel impetus, quo quid agat nihil attendit ; 4. In caste vivendi proposto levitas, & inconstantia. s. Caecus mi amor, re carnalis; 6. Nimius, terrenusque erga seeulum hoc affectus 7. Futuri seculi, vitaeque perennis suturae despectus, & fastidium s 8. Demum & odium Dei. quod
omnium est peccatorum horrendum ,& maximum. Ad hocce vero tam Diab Iicum odium Dei luxuriosus adducitur ,& devolvitur ex eo, quod carnis illece bras , quibus tantum ascitur , inhibuit, & vetavit. Praeterea demum , quae supra, eum de sexto egimus Decalogi mandato, contra illud attulimus peccatum phar maeum , dc remedia , valet egregie studium orationis, & devotionis, quo ros ille coeteilis obtinetur a Domino caecos hos aestuantes in nobis libidinis extinguens , ac compescens ignes: praesertim ubi cauti ambulemus , & solliciti primos quosque tentationis, ac diabolicae suggestionis impulsus infringere, & superare ab hujusmodi mox revocantes animum, & ad pium aliquid utile meditandum avocantes ,& colligentes , aut ad Christi servatoris & passionem , it mortem , ad quae tuam ipsus meditandam , quam sorte paucos ante dies, aut horas ss obiturus, ut marmcescat tunc in sepulchro tua, & ipsus quam deperis, formosa mulieris caro; ut
computrescet illa, ut immutabitur species vultus ejus, & elegantia si pultaritu-
255쪽
Δ aspectus animam tuam impetit: vade ad monumenta. S tb cas tuorum paren.
um , O vide quomodo sunt positi, S in pumerem , ac terram resoluti, S magnam ex eo capies occasionem ut te ipsum reprimas . Chrysostomus. Demum ad aeternos, & immensos , quibus sc obuoXiu, csscs, inferni cruciatus, ad perpetuas,& eximias paradisi delicias, quarum di jacturam facis huius thm vilis, & um bratilis amore illecebrae; Quod si tuam causa veris imbecillitatem, & infirmitatem. memineris, te nec nudum esse . nec ine mem ; His, quae dedit , contulitque Deus utere Induite vos ergo armaturam Dei haec enim ille tibi paravit loricam ju.
flitiae', sturum fidei, spei sagum S gladium spiritus, quod es verbum Dei inquit
Paulus ad Ephesios 6. v.7. , ἐκ i 3. super haec & trophaea tibi mist in manus erucem suam Dominus inquit Chrysostomus in psalmo 326. ut quid illa concidit e in nu tua λ Quid haec non arma tractas Quid haec in terram projicis, ubi tempus adVenit certaminis Quid arma projicis, eum in arenam deleendis Habes enim innumerabilia victoriae adminicula . Carnem tibi fecit morigeram e arma tibi do. navit, iboracem Iustitia , cingulum υeritatis , galeam salutis, et eum fidei, glassium spiritus, arrbam dedit , corpore suo te nutrit, sanguinem suum tibi bibendum porrigit, crucem tibi tamquam lanceam in manus tradissit, lanceam , quantiu uam flectitur : illum alligavit , humi projecit. Non babes itaque, quo te deinceps defendas, ne vincaris Sc. Chrysostomus in Psal. i a 3. sub finem. CAPUT Q U IN Tu Μ. 3 De Gula quinto capite vitio . Ouintum vitiorum caput est Gula, quae nimius est, & ordinatus bibendi.
comedendique voluptatis appetitus; Quod certe peccatum haud leve tibi vi. deri debet, quando tantam mundo labem, & stragem intulit universo, una, quod gustavit Adam , nolente Deo, pomi comestio. ippe nos admonet Christus apud Lucam cap.2 l. v. 34. eo ne inquinemur et attendite inquit υobis , ne forte graventur corda vora in crapula S ebrietate . Isaias autem cam 5.2 2 se invehitur: vae qui potentes estis ad bibendum vinum . oe viri fortes ad misi endam ebrietatem; sed ingurgitationis fugiendae spurcitati lassiciata gulae sordibus& ingluvie generari luxuriam, & filias praeterea quinque nihil matre meliores: scilicet. i. Ingenii tarditatem , & hebetudinem , qua circa spiritualia nihil homo sapiat; Σ. obscaenitates, scedasque plurimas, & corporis , & animae spurcitias; 3. garrulitatem , ac loquacitatem . 4. Scurrilitatem; Ac 3. demum inanes laetitias,& otiosa diverticula, vel paenitenda. Huic vitando, compescendoque vitio non parum conducet attendere, quam brevis, & modica gulae voluptas, quae vix duorum spatio digitorum , qua sorte cibus opotusve homini per angusta saucium in ventrem dilabitur metiri debeat; Quamque triste si, &miserum adeb levi gutturis titillatiuncula tantos mercari
pletumque cruciatus, & infirmitates, quibus ut plurimum helluonum , gane numque corpus atteritur, di animus etiam enervatur, ac sedari omnino necesse est. C,
256쪽
De Ira, quae sextum es vitium eapitale . SExturre caput vitiorum ira vocatur, quae vindictae prurigo est, in ordinatusque appetitus, quo transuersus homo missis aequitatis, rationisque legibus in alium furit: qui enim in inferioris, & subditi culpam irascitur Iudex aut Dominus, s ad juris metas, & rationis ulciscatur, & corripiat inferioris, di proximi vitium hauditae peccato vere peccaverit. Iracundis autem sic Christo comminatum Mitthaei eap. s. v. χχ. omnis qui irascitur fratri suo reus erit Iudisio. adeoque & supplicio . Ab ita vero ut ait Gregorius quinque procreantur ejus filiae nimirum t. indignatio, 2. tumor, 3. probra, atque convicia , boatus, atque clamores inconditi, 4. jurgia , & contentiones, I. demum atrociλ contra Deum , & blasphema
Huic extinguendo , comprimendoque vitio proderit iracundo mente revolvere , quantum ubi noceat ipsi, damnique accipiat ab ira , & furore quo corri. pitur, non una sui conscientia, sed corporis, & animi tranquillitas, habitudoquα,, re dignitas ipsa, atque bona sui fama . Turbatur etenim interius ipse , longiusque a se Spiritum Sanctum abigit fugatque, nemini denique contuentium non gravis est, &scandalo. inare mox ad iram te commoveri ut adverteris, cave ne accendatur, & erumpat: sed antequam ignescat in ipss ejus exordiis te ipsum attendas , melioraque tecum consilia tractes & saniora. Alsi sorte flammam intus accensam omnino comprimere nequis & eminguere, ne saltem excites , alit nutrias illam : non manum illi, non linguam admoveas , & praebeas, nec latere patiaris, ac erumpere foras; sed obmutesce , tacitusque eum Psalmista Regio psalmo νεο. v. 3. Dominum rogando dicas: pone Domine custodiam ori meo,
ostium circumstantia labiis meis . CAPUT SEPTIMUΜ. De septimo capitali vitio , ac ultimo quod Arada nuncupatur. SEptimum, ultimumque eaput vitium Aeedia dicitur, quae tepiditas est, dc
nausea spiritualis animae ad virtutis opus , & exercitationes, maxime ad ea quae cultus divini sunt, ubi de Deo tractandum, aut cum Deo: quae certe gravis est animae moibus, & exitialis, cum stiget, ac maeret illa ad spirituales exercitationes , velut ad orationem, ad meditationem . ad piam utilemque lectionem &sanctam , ad audiendam , celebrandamve missam, ad peragendam exomolog sim, & syntaxim, ad verbum Dei audiendum. Quam lethalis portli venenosusque sit ille maeror & tristitia , sicile colligitur ex contraria illi spirituali, beataeque animae laetitia & tranquillitate in Spiritu Sancto, quae germen est, & fructus charitatis , qua persus olim Sancti leve putarunt, di facile quodvis etiam arduum audere pro Deo, & pati: ideoque Paulus hortatur ut hane toto animo conemur consequi, retinereque laetitiam dicens Phili p. 4. v. 4 gaudete in Domino semper , it rum diso gaudete oeci de se se aiebat ille χ. ad Corinthios cap. 7. v. 4. repletus
sum consolatione, superabundo gaudio in omni tribulatione nostra: adeo ut re iis , qui sunt in tribulatione consolari possim , di opitulati. Quam
257쪽
Quam lethale sit etiam hocce spiritualis animae trillitiae peccatum facile conjicitur ex his,quae male sana parens pessima enixa est,& parturiit tilias sex nempe I. M litiam , quae horror est , & odium rerum spiritualium II. Rancorem , qui est averinso, & contrarietas, quam habet piger in eos, qui secum de spiritualibus tractare volunt. III.Pusillanimitatem qua pro salute sua,cultuque Dei nihil audeat,& agere velit. IV. Pigritiam,seu tepiditatem in implendis Dei praeceptis. v. varietatem . .& inconstantiam , seu distiactionem mentis, & affectuum , qua nusquam consistit, sed sollicitus est ei rea plurima, divagaturque continuo ad iccularia, quibus delectetur, quod illi spiritualia nauseant. UI. Denique & ultimo, quae est ceterarum scelestissima, salutis propriae desperationem ubi quippe caelestia semel etiam desipiant, & fastidiant, mox adipiscendorum etiam spes ab eo fugit, quod sibi eomites sint spes firma, spiritualisque illa laetitias ad quod alludit Paulus ad Rom. cap. l I. v. I 3. dicens : Deus autem spei repleat vos omni gaudFo, o pace in re dendo , ut abundetis in spe, oe virtute Spiritus Sancti . Praestantillii mum vero contra tam pesti serum acediae, spiritualisque fastidii malum , amuletum est , ut ipsis spiritualibus excitare se studeat assidue , ae iis maxime, quorum sibi fastidium majus, & odium; Hoe est ut totis viribus incumbat, totusque sit orando, Ieogendo , studendo piis utique libris, peccatis discutiendis, & confitendis, mi sis audiendis, horisque eanonicis, Euchari iliae sacramento frequenter, ac devote suscipiendo : demum quo majori cujusvis exercitii spiritualis laborare se perspexeqrit fastidio, hocce idem frequentius exercitare contendat tam pestiferam omnino frigiditatem , di tepiditatem assidua, ac irremissa pugna debellans s ubi enim quod in se est, qub veternum hunc excutiat agere eum viderit Dominus, praesto ille utique aderit laboranti; nec eum in necessitate tanta deseret, gratiamque largietur illi de devotionem; ut recte Bonaventura, plus meretur qui contra tepiditatem hanc, α acediam luctari conatur, quam qui nullo labore , dc certamine devotionis gra
258쪽
De praeceptis Ecclesiae Matris
me sis supra Divinae legis mandatis , ω quae ipse nobis Meles
Matris ore tulit praecepta breviter hic commemoerare
convenientdsimum est, sunt enim bac , scitu, oe observantia dignissima. l Rimum igitur Eeelesae praeceptum est Sabbati, sive Dominicae , festorumque cultus, & sanctificatio, seu ut Dominicis, festisque de praecepto diebus integre, devoleque . ineluento Altaris, & Missae Sacrificio teneamur adesse . Nee hic de eo nobis praeterea pluribus agendum est, qui supra iam satis , ubi de tertio Decalogi praecepto, quomodo debeat interesse missae Christianus ut praeceptum impleat, egimus. Secundum verb praeceptum est, ut semel in anno saltem peccata sua Sacer. doti confiteri teneatur. Tertium ut ad Eucharistiae sacramentum aecedat, Christique corpus accipiat, re communicet ad Paschatis sanctissima, Re ut rectionisque Dominieae solemnia . Cirea quae duo posteriora mandata dicendum hie puto nihil, cum de iis inst, tractatu sequenti convenientilis , ubi de consessionis, & Eucharistiae agemus sacra
Quartum praeceptum est , ut in dictis ab Ecelesa diebus, nimirtim per integrum Quadragesimae tempus , per quatuor tempora , & quasdam praecipuarum sintemnitatum vigilias jejunemus , quae Lia omnia prudentissime constituit amata Spiritu Sancto Mater Ecclesa : ac primli quidem . quam sacrum , & veneratione dignum Quadragesimae tempus evidentissime constat exemplo Christi Salvatoris , qui diebus quadraginta jejunans, & noctibus ilIud idem sanctiscare dignatus, de consecrare , quem certe dierum , & jejunii numerum olim in veteri testamento viri insignes, de Prophetae sanctissimi Moyses, & Elias jejunantes etiam impleverunt ,& observarunt. Secundo inde, ut Gregorius animadvertit, Quadragesimae dies isti dierum anni totius deeimae sunt, quas Deo pendimus quibus cum eo tra ctemus specialita, & reconciliemur carnem affigentes, corpusque nostrum cruci figentes , & saetificium laudis ejus offerentes divinae majestati ; quod utique eon ven tentiis me si eo tempore , ut qui tunc sacratissimae passionis ejus, & mortis minitae inysteria tractaturi sumus, sacrique illius corporis, & sanguinis sacramen ta suscepturi castigationibus, atque jejuniis ad ea nos digne praeparemus ejusdem Salvatoris exemplo, cui se prius oportuit pati, S ita intrare in gloriam suam quique resurrectionis suae gaudia non aceepit, nis poliquam amara passionis poculλ
259쪽
deglutivit, re nos prius etiam afflictationibus, di jejuniis maceremur, deinde cum
eo postea resurgente gaudeamus. .i -
Demtim ut intelligamus, nullum nobis a s aeternum alium , & veruti pascha hie esse aditum , & transitum, nisi per angusta laboris, & tribulationis temporalis vitaeque praesentis spatium omne vere Christiano'viro continuuia esse Quadrages. mae tempus, quo angustiari illum oporteat, & laborare , ne nis functo illi, M. premaque tandem die , qua caelesten, induit vitam . & ad aeternum illud pascha perveniet, aliud hic pascha putandum , & sperandum . Itaque , charissimi, sanctissimos hos devote , serventerque praestolemur quadragesimalis jejunii dies. Est enim hoe tempus ut advertit Leo Papa sanctus) eis caci Ismum ad profligandos
hominis hostes, ad evertenda adversariorum castra , ad redimenda peccata , quia nimirum omnes simul coeunt equitatus omnis ,& exercitus Christiani copiae ad arma, promptissimeque certate contendant , & vincere, ac pro nobis intercedant omnibus ,& victoriam simul impetrent Et veniam. Nec minus sacra, minusque religiose constituta quatuor anni temporum o servantia christiana , ut enim , idem ait Leo Papa , quatuor in partes optime diu, ditur annus, ac tempestates: hiemis scilicet, veris , aestatis & autumni, quarum quaelibet tribus coalescit mens bus: harum ergo mense quolibet priori congrue , cujusque tempestatis primitias diebus tribus divinissimae pendimus Trinitati, praueritique temporis emendamus errores, & vindicamus: Hiemali tempore, quod Deeembris, Ianuarii, Februariique menses amplectitur, Decembrique ideo, quo priora tempora quatuor incidunt, tres & pendimus, jejunam usque dies; veris vero tempus Martii, Apillis, Matique statis excurrit mens bus;adeoque Martio totidem diebus jejunantes, easdem Deo solemus osterre primitias. Tertia subinde tempostas anni est aestas, quae Iunio , Iulioque decurrit, dc Augusto mensibus, adeoque& Iunio, quod caput illorum , est in hebdomade Pentecostes . quae Iunio mense cadere soler, idem exoluimus Deo primitiarum debitum . Demum autumnus ρο sterior anni tempestas teliquis anni mensibus Septembris, Octobris, Novembrisque perscitur; adeoque Septembri quarta, sextaque seriis. & sabbato post diem Exaltationis sanctae Crucis eo mense festum jejunantes idem illud tempus implemus Omnes, Deoque primitias offerimus, consultoque , & merito prae cieteris hebdomades elegit Ecclesa non alios dies a seriis, quas diximus, quarta, & sexta, ac sabbati, quod iis maxime Christiano paenitere conveniat, & speciatim ; Ut eniti Sanctorum Patrum authoritate sertur, die Mercurii, seu quarta hebdomadae seria consitum collegisse Iudaeos ut Iesuin apprehenderent, & occiderent, pactique sunt cum Iuda Iscariote quomodo eum caperent, & conssiluerunt illi triginta argenteos. Feria sexta consilium istud impleverunt, Christumque Dominum crucifixerunt , & interemerunt, uti narratur in Evangelio . Sabbato vero jejunamus,
quia sepulturae traditus est ea die Dominus Iesus; quia perfidis suit illa tripudii, laetitiaeque dies: demum quod & hie vespera sit & vigilia Dominicie , qua Christiani
laetamur ob Dominicae resurrectionis, quam ea die recolimus, celebramusque memoriam , atque adeo die illa sabbati jejunantes per labores, inedias temporales has, ct corporis, & animae beatitudinem aeternam, & gloriam assequturos serenos sperare sgnificamus, & ptbtestamur. Quintum sanctissimiae matris Ecclesiae praeceptum est decimas solvere, atque primitias.
260쪽
LIB. I. TRACT. VI, CAP. I. χ ρTRACTATUS SEXTUS
De quatuor hominis Novissimis.
Ostquam ea, quae nobis servanda sunt . praeeepta recensui mus, opportune jam ut ea impleamus , exhortation aliqua commonendi, commovendique viὸemur: vertita . ne diffluamus hie verbo lassiciat hie breviter commemorare , mortaliumque oculis subjicere cuique novissima quatuor, quorum attenta meditatio conserat effc cissime nobis, & indueat ad Legis Divinae observantiam , atque ab ejus contrariis avertat.
quatuor homini posteriora : Mors, Iudicium, Insernus, &Paradisus, dicunturque polleriora , seu novissima hominis , quod ab iis illi nihil contingere possit: post mortem enim sequitur illicb severum illud judicium, aer illud impletur, quod dictum olim a Domino. Ioan. 3. v.29. N procedent ρῶna fecerunt in resurrectionem vitae, qui verὸ mala in resurrectionem judicii rin supplietum, & ignem aeternum: di ad mortem quidem ut parati simus semper, reae cincti frequens est , & tota nos admonens, & provocans Scriptura Sacra dicens: estote parati, quia nescitis quando Dominus vester venturus sit 3 Sapiens vero E Cl. cap. I 4. v. t 7. ait: ante obitum tuum operare justitiam, quoniam non es apud Aferos invenire cibum , sive meritum . Dominus vero Christus Iesus Ioann. cap 9. v.4. dicit : venit nox, quando nemo potest operari, & mereri, quae totum illud est , quod post vitam sane d nrat, quo nec quid boni facere, vel mali, mererique datur. Itaque qui laborat, & infirmatur optimum audiat Chrysostomi consilium psal. ia 3. quemadmodum cinquit 2 qui febre laborant postquam a morbo liberati fuerint puro aere indigent, ita etiam quos animi perturbationes ad insaniam adigunt , si ad monumenta accesserint, tamquam qui in prassium saluberrimum per venerint multas expeltant aegritudines. Est enim id effeaκ , & praesentissimum ad spirituales infirmitates remedium. Quis enim adeo superbus, & tumens, qui non resipiscat ad caemeterii conspectum, foetorem illius ,& putredinem attendens eorum , qui in eo sepulti dormiunt, nee humilis jam in domum redeat certus brevi sibi etiam , quod in illis horreat eventurum Sufficit inquit Chrysostomus in psalmo i 13. solus urnae aspectus ad eum deprimendum, qui es valde insolens. Quare recte dictum , Hieronymo di ficile peccaturum eum . qui quotidie moriendum sibi meminisset. Bernardus vero summam in eo philosophiae voluit, mortem ut assidue meditemur. De secundo vero novissimo hominis, sue supremo scilicet illo, tremendoque, quod a morte nobis instat universis judicio sic exclamans habet Apostolus a. ad Corinthios 3. v. io . omnes nos manifestari oportet ante tribunal Christi, ut referat unusquisque propria corporis, prout gessit, sive bon- , sive malum. Adeoque recte monet Sapiens Ecclesiast. eap. 18. v. i 3. Ante Iudicium para justi