장음표시 사용
281쪽
sonis remedio non evomat ore peccator ad Deum conversus certissimam afferre ne
cesse est animae pessilentiam , atque perniciem . O si cordis oculos aperire vacat cmnium , quam inserte sibimet homo possit ultimam dc maximam esse miseriam , atque perniciem facili negotio, charissimi, deprehendemus hane, ut sibi suffeere putet, seque ipso contentus vivat, nis adsuerit ejus auxilio Deus. Quem putatis esse hominem nisi vacuum omnibus, & indigentem , quam de ipsssimam egestatem , atque penuriam λ vis ire inficias λ Vitales ipsos quibus alitur, dc consilit a,
tende spiritus, quorum vi temperarentur impetus, dc comprimerentur a Deo moderante , cibum esuriet, stique potum , ac refrigerium elargiente , num actum ti .
bi videtur de homine λ Numquid non intelligitis, qui pro perituris hujus seculi
rebus adeo estis solliciti, Bi laboratis miseri hac ipsa vos accusare rerum anxietate , vestramque publice se prosteri pauperiem , dc egestatem, qui nec iis indigere vos erubescitis qui sic mundum peragratis egeni, seu stipem ostiatim in mundo me dicantes, idque non quo, qui mendicare solent, nomine vel gratia Dei, sed tui.
Nunc ergo vos fratres, qui vel ipso corpore, concupiscentiisque vestris egenos vos experientia comprobatis, de miseriarum acervum ipsam egere Deo animam intelligite, dc ad illum a vobismet egressi revertimini, qui unus eam , qua vere consistat , dc vigeat implere potest gratia sua, uti ab illo Virgo sanctissima Mater ejus facta est gratia plena, quam ideo tu cum Angelo consteris gratia plenam , ut ab illo tandem obtineatis, quaecum cetera simul elargiri solet omnia bona Dominus, ac infundit, ipsique vobiseum habitet Deus, uti eum Maria fuisse prostemini diacentes : Dominus tecum: O si tu frater intelligeres, cum haec verba proseis Domi nus tecum, quam dives ille sinus, in quo Deus habitat , atque hinc tibi tanto , tamque selici potiri consortio subiret animus, s te privatum eo perspiceres, & hoc tibi miseriae, calamitatisque saltem accidisse corde doleres, & fieres certus horum alterutrum tibi necessario sustinendum, nee dari medium, nempe ut apud te maneat, di corde tuo habitet Deus , vel Daemonium : ieeum si Dominus, vel Diabolus. Neditare praeterea , quae ad Mariam Angelus addit sanctissimam, benedicta tu in mulieribus: hoc est ut benedictionibus illa repleatur a Deo, & gratia cumuletur plus omnibus hominibus, plus denique puris omnibus , dc quibuscunque creλtu ris gratiae capacibus quantis seli sanctitatis, seu metitorum gloriae commendandiS . has enim illa sive corporis puritate, sive animae sanctitate, de majestate longe supe
Ial, dc praecellit in conspectu Domini, quae Virginitatis insgnito fulsi privilegio , matrisque smul cumulata fuit honorario imperio , utrobique se a Domino benedicta, nobilitata , de exaltata. Laudatur insuper hae Virgo sanctissima, quod sit benedFRus fructus ventris sui, nempe Christus Dominus Iesus benedictus, atque Messias ille , inique vivi filius, a quo nobis sons vivus emanat, 8c inexhaustus Omonium benedictionum , de gratiarum : Ille quippe ipse est, qui thesaurum hunc in scrutabilem , in quo sunt absconditi thesauri omnes latentiae, Bi sapientiae Dei reseravit nobis, in quo etiam habitat plenitudo Divinitatis substantialiter ipse est, qui
ante omnia factus est, per quem, di in quo facta sunt omnia, cujus virtute creata consistunt, nutuque reguntur omnia, qui , 5c caput est corporis sui, quod est Ee clesa , de cujus plenitudine nos omnes aecipimus, Et ad nos derivant fluenta gra tiarum , qui demum dc nobis est via , veritas, Zc vita . Dicitur autem hic redem'ptor noster Christus ventris Virginis fructus, quia omnis arbor e fructu dignoscitur, adeoque, qui Virginis intelligere voluerit dignitatem , attendat ad ejus quem ab ea collestimus fructus excellentiam , de boni majestatem. extolletque moX illam cum Adgolo dicerae benedictus fructus ventris tui, ceu Proverbiorum cap.3i. V. 6. eae
282쪽
LIB. I. TRACT. VIII. CAP. I. aeri
tollitur: mulieremfortem quis inυeniet λ Vis excellentiam ejus aperiam P Hisce duobus abundarem consilio: procul S de ultimis finibus pretium ejus: procu I, de de longinquo sanctitas allata Mariae Virgini Dei parae non uti quibuscumque sanctis aliis, sue qui pridem extiterint, aut in posterum surrexerint mere creaturis, quibus non procul advenit, sed a prope sanctitatis illis eli decus: omnes enim quocumque tandem illi privilegio conspicui peccato suerunt originali, cum conciperentur, obnoxii, sueruntque filii irae, & inimici Dei, priuisuam in Matris utero sanctificationem acciperent, & nascerentur. At verb sancti suma Virgo statim a conceptione sua divi iam gratiae praeventa est aura, ut ex eo non jam dicatur irae , sed Dei filia , adique dilecta, & probata, a Deo inhabitata, & visitata, templum Dei, & habitaculum Spiritus Sancti. Viden ut a longe acceperit haec Virgo a Deo dilecta prae sanctis omnibus, ut esset sancta, ut esset sortis, & generosa; sed haec illi non procul modbvenit sanctitas, sed di ab ultimis finibus pretium ejus. Duo namque dicuntur ultimi fines, creatorum omnium unus, qui & idem homo est, ad quem scilicet, di quae
creavit Dominus reserantur universa : alter ver b sinis ultimus qui & hominis proprius , intellectualiumque creaturarum omnium est Deus, in quo, ceu in centro ,
conquiescant illae omnes supremum illud intuentes bonum , bcstuentes . At si tibi divina haec dicerentur oracula, seis quae, & quanta haec Virgo sit λ Duobus ex ultimis finibus pretium ejus intelliges, quae divinam , humanamque simul est enixa
perio nam , quae cum omnium in se finem complectatur creatorum , nempe hominem ,& Deum simul, qui finis hominis est, di creaturarum ultimus, ejuidem uniotate suppositi comprehendit . quo certe sensu Virginem extollere cupiens Evangeliis
sta Matthaeus cap. i. dixit , de qua natus es Iesus, qui vocatur Cbristus , hoc est unicum humanae, divinaeque naturae suppostum Quodque sublimis ad A sit, &ineffabilis ista generatio suum orditus est ab ea Matthstus Evangelium dicens: Liber generationis Iesu Cbristi; Quae verba magnam in se emphasim habent, & sensum; ae s diceret librorum inter se magnum est discrimen, differtque Ionge liber a li. bro ; Librum namque Moyses edidit, & scripsit, cujus titulus est Geness, quod in .
terpretatum Liber est in quo de universarum creatione, creaturarumque fuse disserit generatione ; meus at hic liber longe eo praecellit, & sublimiora tractat; qua-.re & ita lubet eum inscribere : Libor generationis Isι ctristi, cujus ut vobis tituli pateat sensus, & excellentia attendite , Deum se triplici modo creaturae dare participem ,& communicare; naturaliter scilicet, et supernaturaliter, demum et hypostatice. Ac primb quidem creaturis irrationalibus seipsum Deus naturaliter esidit, ac communicavit quasdam eis tribuens, infundensque proprietates natura
les, quae quoddam in se haberent sanctissimae Triadis vestigium . cujus et homini naturalem indidit imaginem . Supernaturaliter autem ille se creaturis participem voluit in modum objecti beatisci, creaturam scilieet intellectualem , ac ration, Iem ad se superno gloriae lumine elevans, ut hujusmet objecti intuitiva visone , fruitioneque divini, beatitudine potiretur, qua tamen unus peressentialiter, et vere beatus ex visone Deus: haud aliter ac si Rex aliquis, supremusque princeps sibi quempiam adscisceret eodem . quo se ipsum intueretur Rex, et una secum Regem ipsum intuiturum speculo. Quod et voluisse videtur in Evangelio Deus , cum apud Mat. haeum cap. 23. v. et . sc dixit: se e bone , oe fidelis intra in gaudium Domini tui: ac s diceret, veni intra, quo ejusdem objecti visione, seu uioneque beatus sis, qua tuus ipse Deus, et Dominus per essentiam. et a semetipso beatus est. Id ipsum et voluit Petrus epistola 2. cap. i. v. o. gratulatus fidelibus, et Christianis, qui a Deo gratiam, et omnia divinae virtutis suae accepissent dona , ut per binc es me.
283쪽
Herentur ἀυinae consertes naturae eidem accumbentes cum eo mensae, iisdemiaque gloriae deliciantes epulis. Demum hypostatice se creaturae communicavit Deus, cum unam eandem personam , & humanae simul voluit esse naturae pers
nam , & divinae, idemque prorsus utriusque suppostum , Deum esse & hominem . Hanc vero nec humano satu, nec cogitatu, capiendam ineffabilem uni
nem nobis expressit Apostolus Paulus ad Philippenses a. v. 6. sic de Christo dicens . quod cum in forma Dei esset non rapinam arbitratus est esse se requalem Deo quod utique commisit Lucifer surtum. & lacrilegium cum similis esse voluit Altissimo , sed cum ipse Deus esset altissimus bumiliasit semetipsum, S exinanivit formam servi accipiens nostram indutus humanitatem , ipsumque Dei suppositum idem .& servi, live hominis personam faciens.
Advertendum & praeterea in sacris litteris creaturam omnem hominis appellatione venire , & intelligi, uti Gregorius habet super Matthaei caput ultimum Ho- milia 29. haec Evangelistae verba tractans, & exponens: praedicate Evangelium
omni creaturae, quo cinquit ille P verbo intelligitur bomo , ad quod alludens sorte Philosophus ait, hominem esse creaturarum omnium epitomen , vel compendium; quapropter & a Deo conditae prius omnes creaturae, quam plasmaret hominem; ut ex iis collectis omnibus mundum & inde novum conderet, & abbreviatum, in quo uno naturae coirent omnes, & convenirent, sue corporea, sive intellectualis, unaque simul haberentur anima vegetativa , sensibilis, & rati natis . Quare ponderanda valde Marci verba praedicate Evangelium omni creaturi, quibus Deus ipse praeeipit, & praedicationis summopere commendat mysterium, a s clarius, & praecise diceret, attendite vos a me praedicatum homini singulariter electos, & missos, quem tanti proinde sicio, ut omnis a me craturae nomine nuncupetur , ac revera si, cum & quae partita singulis omnium in eo uno, quaeque coaleant propria. Id ipsum voluit Christus . cum Ioannes i 2. v. 3o. dixit ego se exaLtatus fuero a terra omnia trabam ad me ipsum : hoc est cum exaltatus a terra fuero, crucem, seu cathedram eonscensus, humanoque generi passione mea praedicavero, omnia trabam ad me ipsum, hoc est hominem ad me pertraham, quo uno
Notandum tertio Deum assumendo hominem per verbi divini incarnati nem Umnibus una se supremo modo eommunicasse creaturis, cum hac unione cuncta fuerint elevata, & eonsummata, sive Angeli, sive homines, sive coelestes ali quaelibet creaturae, vel sublimates& corporeae, animatae, vel inanimatae. Nec enim Angelieam ille si naturam assumpsisset, corpoream, terrestremque pariter elevasset creaturam: sed humanam dum assumpsit, quamlibet una naturam elevavit, quod omne coaleat in homine creaturae genus: esse namque ille habet cum lapidibus, vivere cum plantis, sentire eum brutis, intelligere cum Angelis: & hoc haud dubio dicere voluit Apostolus, cum de Christo loquens cap. l. v. ι o. ad
Ephesos ait, Patrem Domini Nostri Iesu Christi instaurare omnia in Cisso quae in caelis, S quae in terra sunt . Quod adhue evidentius alia transsatione manifestavit , quae dicitur ibidem Deus in Christo euncta eolle eisse , & coacervasse; in eo namque quicquid in caelo . vel in terra creatum est adunatur, ac una quicquid increatum dicitur, hoe est Deus ipse, eoaluit: seque ille vere omnium est consummatio compendiosa , qua cum creaturis unum est Deus, cujus consummλtionis meminit Isaias cap. t o. v. 21. dieens consummatio abbreviata inundabit JUitiam, consummationem enim, S aureolationem Dominus Deus exercituum finciet , in medio omnis terra inexhaustus erumpet gratiae rivus: ad quod alludens
284쪽
Ioannes cap. I. v. I 6. dixit: nos omnes accepisse gratiam, de ejus plenitiarier haec illa porro est omnis, cujus cum Propheta υidit consummationis finem Psalmori g. v. 96. ad Deum ait latum mandatum tuum nimis, quibus ille nobis indieat vel bis, se in visone prophetica persectissimam hanc creati vidisse consummationem , illiusque finem intellexisse : nimirum ejus passionem, crucem, mortem , descensum ad inseros, resurrectionem a mortuis, ascensionem in coelum , & ad patris dexteram sessionem , qua recreatus ille visone continere prae gaudio non potuit,
quin exclamaret , & diceret, legem sub qua vivebat ille sexcentis lieet praeceptis
gravem unico sibi constare mandato visam , eamque quantumvis aliis asperam, durumque onus in humeros hominum, ut Petrus ipse confitetur art. I. v. io. quod neque patres nostri, neque nos portare potuerimus imponentem unum sibi nihilini minus videri mandatum latum nimis , onusque leve, & suave .
Hac supposita Theologia exponenda nobis est Evangelisee Matthaei supra jam allati tituli vis, & exordii quo dicitur: Liber generationis Iesu Cbrisi. Hoe in Mosis libris praecellit exordio, quod sc ordiatur Liber Geneseos, quia nimirur
eo de naturali Dei tractat communicatione, qua & creaturis se communicavit irrationabilibus naturales eis insundens qualitates , quibus aliquod appareret sanctissimae Trinitatis vestigium, & homini, Trinitatis ejusdem in eo obumbrans imaginem . At in hocce Matthaei libro de temporali Christi Iesu Dei, hominisque
veri generatione dicitur, qua se Deus unione supernaturaliter, di hypostatice communicavit hominis Deo namque iacto homine creata simul eodem uno coeunt cum . increatis supposto ; quodque Deo proprium est, & sngulare elevato, consummatoque commune sit universo , qua ex unione consequitur , ipsum homini communieati beatitudinis objectum , smulque ad eam quaecumque necessaria sunt, ut Ioannes loquitur cap. I. v. I . ubi cum aperuisset , quomodo Verbum Dei cara factum est moκ lubdit: Vidimus eum plenum gratiae, oe veritatis , & de plenitudine ejus nos omnes accepimus. Nemo quippe hominum , ex quo sumpsit orbis exordium ad gloriam evectus , vel salvus iactus est nisi per Christum , & virtute , meritisque Christi, quia ab illo tanquam a capite, di origine in omnes gratia derivavit. Viden ut emphatice loquitur Evangelista Matthaeus, suumque orditur Evangelium cum dicit: Librum generationis Iesu Cisisti temporalis, qua Deus scilicet omnibus eximie se communicat creaturis naturaliter scilicet, supernaturaliter, & hypostatice ; naturaliter quidem cum unus sit cum homine, in quo Deus ipse ereatum adunavit omne, cui & sanctis sitiae Trinitatis vestigium impresserat: supernaturaliter etiam, ut hoe indicatur Verbo Iesus, idest Sahator : demum & hypostilice, quod innuit vox illa Chri stus hoc est homo Deus, seu Divinum , humanumque suppositum . Ita ergo relu.ut concludamus, extollitur a nobis Virgo sanctissima a fructu ventris sui bened Eo cum ex ea natus si Iesus Christus, qui cujuseumque creati, vel increati compendium est, & abbreviata consummatio . Sed advertenda, qua hic utitur Ecclesia, Rhetorica, quia nos primo docet, extollere Virginem , di laudare, subindeque rogare illam, & ss igitate dicentes: Sancta Maria mater Dei ora pro nobis pecca toribus , quae licet eadem a nobis seri possit, & saepe sat etiam aliis omnibus petitio Caelitibus, ac Sanctis, nulli tamen , quam Virgini matri convenientius fiat; Est enim illa Deo cunctis aeceptior, atque apud illum potentior, uti Berna dus
habet totum quippe Misit Deus inquit ille nos habere per Mariam, qui ρον
illam , & Voluit nos donorum omnium maximum accipere Iesum ejus Filium
Deum iactum hominem , qui sic ergo illam compellamus Mater De , ut di pro
285쪽
nobis adst coram unigenito Dei filio pariter di suo, rogamus eam, utque sinus illi suos expandat, & ubera castissima , quibus ablactavit eum , & misereatur super nos, misericordiaque motus erga peccatores advocatum eum habeamus apud Patrem , quem tandem ille placabit repansis ad ejus aspectum Iatere suo lancea transfixo, manibusque suis, ac pedibus clavis confixis, suseque demum in humani generis salutem in cruce sanguine ; placatusque demum aeternus Pater ad haec tanti erga nos amoris filii sui inonimenta, quod rogamus, & indigemus benignus indulgebit, gaudebimusquearietatis interveniente matre , quod optabamus, oc saluisti nostrae quaerebamus opportunum , & neeessarium obtinuisse . Addimus denique nune S in hora mortis nostrae : Est hic ad vellendum hoea nobis Ecclesiam velle, ut totum id , quantum hac vita vivimus, tempus unum, ac leve momentum, unamque dumtaxat horam habendum esse , proinὸe pude dum nobis hoc aeternitati praeponere quod attendens Paulus gloriatur in tribula.
tionibus, s superabundat gaudio in omni tribulatione quam pro Christo patitur, certus id, quod in praesenti momentaneum , es Doe tribulationis supris modum ius limitate aeternum gloriae pondus operari: a. ad Corinthios 4. v. i I. sciensque tribulationes hujus seculi Iicet in se Ieves, & exiguas vim tamen habere maximam .
aeternamque promereri gloriam , seu gratiam in hominibus a Deo diffusam, quae cum in se finita sit, suisque coerceatur ipsa limitibus infinitam in se vim , virtutemque complectitur, quae nobis aeternitatem , quam ea possumus promereri comsequitur. Docet nos etiam Ecclesia his verbis ora pro nobis nunc , oe in bora mortis nostrae Virginis auxilium tunc implorare, ut advertamus & confiteamur hanc mortis nostrae horam ctempus etsi vitae reliquum pro momento , ceu pro nunc instanti dumtaxat habere nos intelligamus. Et fateamur eam esse vitae nostrae supremam, summopereque pendendam; Ecclesiaeque mentem eam esse octoginta, nonagintaque, vel centum & amplius annorum . quo vita decurrit, spatium, celi momentum . instansque nunc unicum a nobis habendum esse brevemque hane, qua cum morte luctatur homo, morulam , ac assat animam unius horae spatio metiendam, et ponderandi tot scilicet momentorum numero
gravem : quo nobis illa tremendum illum memoriae commendare nititur, ecrevocare mortis transitum ut Basilius habet, etenim quos hic patimur, quibus & angimur in hac vita, labores, & angustias, si eum anxietatibus,& mortis agone componantur, uno sunt illa momento pensanda, haec vero , vel horae saltem integrae momentis pluribus metiendae spatio ponderanda, λι-que idcircb David psalmo 48. v.23. mortem eum damnatorum acerbo consertinterni pabulo, sicut inquit Ουes, in inferno positi mors depascet eos: ac si vellet aeternos , horrendosque cruciatus eorum deglutiendae morti propes miles
Sed & hoc praeterea nobis indicat, & tradit Eeelesia , non tiostram huius es se vitae horam , sed mortis; vitam enim nobis proprio Christus sanguine compara Vit , eam ut in ejus impendamus obsequium; at vero mortem haereditario jure nobis vindicamus, totaque nostra est, nostramque ille esse voluit, a qua nobis aeternae salutis, perditionisve momentum penderet, atque ideireo Ioannes ait Ap. cal. I 4. v. 13. Beati, qui in Domino moriuntur, in ejus amore scilicet, & graria migrantes e vita, quia videlicet operibus abundant bonis, quibus comitati decedunt: opera enim linquit EZortim sequuntur illos. Atque hic certe juvat
unus bonorum operum , non frequens ille famulorum, pullatorumve comitatus, aut sciatis pompae, mundique vanus, ac superbus tumulorum apparatus, ut in
286쪽
aulam aeterni Regis admittamur, aeternaeque vitae selicitate gaudeamus : vera igitur nolita mors eli cum in ea positum sit omne , quod habemus, speramusque bonum, cuni the lauros illa nostros vere custodiat, ab eaque pendeat una , aeternum ut egeamus, di pereamus. Vae enim illis, qui non in Domino moriuntur, sed Diabolo: quae enim operati sunt opera Diaboli, dum viverent, sequentur eos & cruciabunt in inferno. Quare interest omnino, charissimi, ne torpeamus hic otio, sed e pergiscamur, & in hujus mortis, haec quando nostra est, horam colligamus, de congregemus opera bona , sapientem audiamus Proverb. 24. v. ultim. 34. qui moristem cursorem dicit, egestatemque nostram, dc mendicitatem , quae ad nos veniat
quas vir armatus; Parum inquit) dormies, modicum dormitabis, pauxilgum manus conseres ut quiescas, oe veniat tibi, quas cursor egestas, S mendicitas,
quas vir armatus . Quae verba sacro ut e contextu patet de eo, qui in peccato moritur, intelligenda sunt, cujus mortem cursori sinitem iacit, quod illi tepentina, cursuque veloci, ac pernicibus advolet alis, curatque ei graves pariat, de angustias: quod impiis maxime, peccatoribusque singulare , qui cursorum instar
cum caduca sequuntur. Ac temporalia pernices sunt. Ac alacres, cum aeterna
prosequenda, Ec caelestia pedibus, manibusque deficiunt . Peccatoris vero pro priam ait egestatem, di mendicitatem : quicquid enim hic peccator habet precario dumtaxat habet, dc possidet, sue divitias, sive paupertatem obtineat, non ale, sed ab alio , easuque id habet: sortuiti namque casus est , sorteque sortuna plerumque eontingit homini, ut vita cadat, famaque, dc opibus; interdumque fit ut ab altissima pauperie , dc egestate rerum ad opulentiae, prosperitatisque culmen in pinati perveniant . At vero, quae in morte quis gaudet, opulentia, vel inopia vere sua est non aliena, vel precaria, nec id sortunae casuique debet, sed sibi nona laeto rerum id pendet eventu , vel alienae potestatis est, ut ea Daudari possit, icorbari; Sed sua quae secum tollit moriens bona Christianus opera, thesaurus illi sunt, quem depraedari lar nullus, quantumcumque soleta, dc potens, dc eriperet assit, aut parenticida . Quae vero mala suae salutis osor, Et incurius peccator h et moriens tam sua sunt, ut nulla redemptione vel gratia solvantur, de aus
rantur : atque adeo, quae morientem eum manet, bonorum operum inopia,
propria dicitur egestas, dc mendicitas peccatoris a Scriptura Sacra recte nuncumpatur .
Sequitur tandem hoc verbum Amen, quod praeter alia, quae significare dicitur . interpretatur fat: hoc est quod a te postulatum in oratione, Dominae com cedatur , de fiat, quod ad omnes, quas ad Deum Ecclesia landit orationes, addere solet, forte ut in memoriam nobis revocet, quae tanta contulit olim omnipotiens hoc ipsum loquutus verbum fat, dc ab eo recipimus hoc verbo beneficia . Hoc enim uno versuto Pater aeternus olim divino mediante verbo . virtuteque
Spiritus Sancti mundum , de quae in eo sunt condidit universa, dictoque fat mox ea facta sunt: fiat lux, inquit ille, Zc facta est lux: fiat firmamentum, sociique Deus firmamentum, idque hoc uno verbo fat. Postmodum autem M. Deo jam conditi deviantes a recto, vitaeque viis erravimus ac misere perivimus , iterumque eodem hoc ipso verbo fiat sumus a Deo reparati; Hoc uno scilicet a Virgine nuntianti Angelo reddito verbo sat quo Patris AEterni s scepit in utero, concepitque Verbum, a quo nobis bonum omne suit, quod idem verbulum adeo frequenter usurpat, oc repetit in gratiarum actionem :quod Deo nos velit agere statias assidue, nec dum cum munificus nobis est,
di ab eo quid accipimus; sed de eum sua nobis aufert, de substrahit munera,rim a grati Dissiligod by Corale
287쪽
giati namque ossicium animi est, suum non modo cum accipit, sed etiam . cum acceptum reddit agnoscere largitorem . di beneficum . Quae autem hic habemus omnia, dum vivimus Deo sciliere largiente . reeipimus, & benefico, proinde cum repetit, illi sirit a nobis etiam cum gratiarum actione restituenda.
288쪽
De Oratione ad B. Virginem , quae incipit: Salve Regina Uc.
Breetis expositio orationis: Salve Regina &c.
Ane nobis orationem in Mariae Iaudem instituit, de edidit pia mater Ecclesia patrocinium ejus imploratura, ac primbquidem Reginam salutat, & voeat, cum clamat Salae Regina : idque jure sane, cum ea merito Reginae nomen usu inpet, quae coeli, terraeque Dominum edidit, ac enixa est Regem ; vereque illa Regina austri dicenda , ut enim ajebat cap. I. F. . Habacuc : Deus ab Osro υeniet, hoc est ex aprico , calido scilicet, de irriguo, humidoque loeo : Quod Μ riae perbelle congruit , dc accomodatissime, quae charitate flagrat, et ardet, fluentisque gratiae semper est uliginosa , de humida: quare oc in saeris litteris col-Ii figura nobis illa repraesentatur, Zc nomine ; Nempe caput Ecclesae Christus, icnostrum , qui corpus ejus nos, dc membra sumus: at Maria collum . qua suo haec haereant membra capiti, quae pro illis ad eum intercedat . Ut ergo homini vox pendet a collo , vel jugulo , se per Mariam accessum habemus ad Deum , dc t quimur ; neque enim alius nobis suppetit opportunior, ec securior ea quae a Rege postulamus impetrandi, modus, quam Reginam inducere Mariam , dc habere mediatricem . Haee etiam illa dicitur oratione Mater misericoraeae , quia dc Dei mater est, qui Pater es misericordiarum, S Deus totius consolationis : adeoque recte nobis Maria sit, Et vere dicatur justis quidem Mater gratiae : peccatoribus vero nobis Mater misericordiae. Ut enim collo caput insidet, oc in corpus inclinat, sic oc Christus Redemptor, de caput ntarum per Mariam in misericordia sua se praestat inclinem ad nos , de preces nostras . Utque per collum in membra caput
influit, unoque aspirat corpus, respitat collo, dc jugulo; se nos per Virginem RChristo salvatore, Et capite viviscos haurimus , dc aecipimus gratiae spiritus , dc influxus, ipsaque tubus, dc fistula nobis, sue collieia qua derivetur, de eliciatur ad nos: per ipsam in angustiis, di laboribus nostris ad eum in amaritudine animae
nostrae respiramus, di suspiramus per ipsam , ceu collum di jugulum aurae caelestis amoenitatem aspiramus, de refrigeramur. Exinde Uita nuncupatur, quod
idcirco dicimus, quia per illam , quae benedicta est a Domino fructum vitae communicavimus, dc accepimus. Tum de dulcedo, quae Verbum scilicet aeternum e Coelis attulit, dc mundo intulit incarnatum , quod in ore nostio factum est licut mel dulce , quo super mel etiam amarissimi dulcescant nobis, de sapiant labores nostri, tribulationes, et angustiae . Spes que nostra dicitur a nobis, dc salutatur , quod in ea spes nostra omnis posita sit, Et fiducia s quodque per eam Christia. Re demptor noster homo factus, smilisque nobis natus est, datu'qe nobiS, queu
289쪽
Paulus beatam spem dixit, di appellavit. Spem quidem habent hujus seeuli homines , & non beatam habent, sed plerumque falsam , & inanem . plerumque doloris eis, & amaritudinis fomitem, quam si quando illis & consequi detur, optatisque frui, eo tandem illi deveniunt, ut spem vere non beatam , sed infaustam .habuisse dieamus, nec proinde illi beati dicendi sint, sed infelices, & miteri.
quod non raro illis contingere perspicimus. Nonnunquam enim accidit, ut qui diu , multumque sollicitus Episcopatum ambivit, eo tandem ut potitus est, tune ei vires evanescere incipiant, eique oc dentes in ore desciant, quibus offam , &censum liguriat, internusque stomachi eator emortuus ingellas nauseat, & rejiciat epulas, moxque mors illi ingruat, ut ex hoe illi doloris ut incrementum, spem esse se consequium , quod nec ea male frui lieeat, & tempus desit. Merito igitur a nobis Virgo nuncupatur spes nostra, quae & in sacris litteris typice dicitur, &' pulcbrae dilectionis mater, oe sancta Dei: dieitur & spes nostra cum ea Mater
ejus sit, qui pro nobis omnibus natus est, in quo benedictionem acceperunt ab exordio mundi gentes omnes, & in quo generis humani spes omnes positae sunt: adeoque recte jureque dicitur spes nostra sis, qui matrem eam sciunt, & credunt ejus, qui vere spes eorum est, filii, cum in mundum allatam hanc spem suam acceperint a Virgine. Quae certe verba devota mente pensanda sunt, & ponderanda nobis, qui beatam hanc spem , quam veteris testamenti Patres sancti tot votis,& semitibus petebant, di expectabant, assequii sumus. Quod expendens Berna dus ait, erubescere se , consendique eum nostram, hujusque temporis tepiditatem , & frigiditatem eum sanctorum prioris testamenti Patrum ardore componeret , quod nil magis dolendum sibi videretur, probrosumque nobis esse putaret, quam eos intelligere in adventum Domini fuisse accensos, & infit minatos, tamque ardentibus eum , concupivisse desideriis, nos vero, quibus ille jam venit, quibuscum conversatus est, qui contractavimus eum , m steria illius apprehendimus. accepimus, iisque fruimur; qui legem ejus, Evangelium . & sapientiam audivimus , adeo degeneres, & ignaros esse omnibus prope Christianis etiam num adeo carnaliter, & line Deo vitam agentibus, ae s suis ille promissis nondum stetisset , & implevisset, si natus ille Redemptor noster non advenisset, ac si necdum regna caelorum patefacta nobis. Si denique nondum ille pharmaca Sacramentorum institutione curandis infirmitatibus nostris exhibuisset, & antidota. Iterum additur
Salve, hoe est tibi si a Deo salus: hae usus est eadem Angelus Gabriel ad Vit
nem salutationis sermula, eum eam Dei nomine salutaturus adiit, Ave quod idem est, ac custodiat te Deus, ut salvet te Deus, quo certe salutationis genere nullata
mulierum legitur olim ante Virginem salutata, nempe quae nobis eum, qui pax vera, salus, di protectio suturus esset paritura . Sequitur ad te clamamus exules filii Ese, ad te suspiramus gementes , Nfentes in hae lac marum valle . Qui supplex accedit ad aliquem petiturus, ve ra sari necesse est, ut impetret; eo vel maxime s certo se sciat apud quem orat, in mendacio deprehensum iri. Nee enim dubitaverit si deprehensus, se non id tantum quod flagitabat impetraturum , anquturum , verum & ab illo graviter accusandum , objurgandumque, & emendandum . Iam ergo nos ad Μariamia , qui clamamus exules filii Evae, an ita se res habeat inquiramus. Scrutetur qui Lque semetipsum , suaeque sat ipsusmet inquisitor conscientiae , ac sorte an mentitum se deprehenderit. Quamvis enim hic exulent, se tamen illi tranquille se is habent. & caute, ac si in civitate permanenti agerent, it patria, nec de sutura
quicquam solliciti, quae manet eos aeternum , vita: sc illi salutis incurii, di obli-
290쪽
viir sie keuli vivunt hujus anxii: se denique concupiscentiarum suarum implendarum , & affectuum amici, ut in hac valle miseriae clamantes in suburbanis deliciari palatiis, aut rusticari videantur. Cum tamen eis nihil omnino profietant Sanctorum orationes, nisi Christiane vivant, & pie, sinceroque convertatur a peccatis, & iniquitate sua dolore cordis, & paenitentia: audiant illi, quaeso, quid apud Ieremiam in id loquius sit Deus cap. I 3. v. i. postquam ad iracundiam provocatus est Dominus adversus populum suum propter iniquitates ejus: s steteris
inquit 2 Modi es , ω Samuel coram me, non es anima mea ad populum istum, elice illos a facie mear idest si rogaverint me Moyses, & Samuel pro populo ista,
haud dubio non exaudiam eos, & parcam ei propter iniquitatem tuam quan tu navis ambo Moyses, & Samuel amici Dei, & magnae apud illum auctoritatis . Itaque qui supplices ad Mariam confugimus nos, de clamamus exules filii Evae ,
qui ad eam suspiramus gementes , oe flentes, ut si nobis refugium cordis no
stri, oculos, & mentem , quam dudum adversam habuimus a Domino, & ad vilem defleximus humilemque creaturam, tandem erigamus, & convertamus ad Dominum , quo vere jam nobis Mutare licet ad Beatam virginem eja ergo Alvocata nostra illos tuos misericordes oculos ad nos converte . Advocatam eam dicimus , ceu per antonomasam . Tres enim optimo cuique conditiones necessariae sunt advocato, & patrono . Primo nulla si ei cum adversario societas, &ne cessitudo, ne doli st, praevarieationisve suspicio . Dein ut apud judicem aucto ritate valeat, & gratia, qui cum fiducia colam eo compareat. Demiam ut in partem cui patrocinatur, intimo propensus si cordis affectu , ut ad commodum ei procuriindum amore seratur. Quotquot in hac valle lacrytrum exulamus , adversus principes tenebrarum harum , nempe Diabolum, & Angelos ejus affectas litigatores astutissimos iniquissimosque litigamus, ac contendimus; atque adeo P trono nobis opus est apud Deum , hanc qui litem nostram promoveri, tutarique
causam valeat , nec hercle commodiorem nanciscimur, aut oportuniorem , ac Mariam Virginem . Etenim internecinas, & immortales illa cum adversario nostro Diabolo gerit inimicitias, vel teste Deo, qui futurum ita promist; Inimicitiar ponam inquit inter te, ει mulierem Genesis 3. v. i 3. utique non qualem tu decepisti, & subvertisti veterator, & nequam , ignavam, pusilanimem, infirmam,& amentem Evam; sed validam, strenuam, & sipientem : oe ipsa inquit conteret caput tuum. Insuper est apud judicem acceptissima, ejusque Mater est , cum blandiri solet, quam libenter audit, amorisque ipsam compellare nomini
bus his amica mea, columba mea non dedignatur: atque ut non verbo tantum,
sed opere , munerumque largitate Dei probatur amor praedilectam omnibus, &praelatam a Deo Mariam evidenter inserimus , quae praeclariora, copiosioraque t Iit ab eo dona & munera. Cum opulentus quis horrei sui triticum, & annonam in amicos, aut vicinos usque domesticos elargitur, & dividit, ad cadum , & libbellam , eis infundit, impartiturque dona sua, ubi autem in rem suam , ususque proprios erogat, gentilibusque suis distribuit, nec cado utitur, nec flabello, sed abundanter effundit, large . & sne mensura congerit, quantum satis suiscit. Sic utique divini factum sapientia ea , qua in suos usa est bonorum , & gratiarum petitione . & largitate; sanctis namque suis ceu amicis gratiarum quidem suarum copiam fecit, sed ad mensuram, ac pro sanctitatis suae, charitatisque modo: , Mariae vero Virgini, ceu domesticae, gentisque suae, & Matri copioiam , & t tam effudit gratiae suae plenitudinem, nempe quae tanti largitoris Matri congrue-set, deceretque dignitatem . Denique ipsa amat nos, amoreque Matris malis facile