장음표시 사용
591쪽
is 8o De Theologicis Disciplinis
De matrimoniis haereticorum, quae praesertim contrahuntur in Hollonsa, ct sederatis Bestii provinciis , atquσδε BENEDi m XIV. Constitutione , qua b. contraperfla tandem finita est.
CIrea matrimonium Catholiei viri eum muliere haeret lea , vel econtra mulieris catholicae cum viro haeretico , omnes sere Theologi consentiunt, valida quidem esse , sed noxia & illicita : ita nempe sentiunt innumeri illi auctores, quos laudant Sancheg lib. 7. disput. a. S Basilius Pone ius in Appendice cap. r. aliique omnes , qui post horum tempora floruerunt. Et quidem hare matrimonia valida esse demonstratur, quoniam nulla prosus Iege decernitur nulla & iris rita esse: non lege naturali, quoniam ut supra diximus, exemplinque veterum Patriarcharum , necnon celeberrimarum mulierum Moninnicae & Laetae confirmavimus , disparitas euhur non fuit olim imis pedimentum conjugia dirimensi non divina Iem , nam quod Apostolus Paulus , multorumque Patrsim traditio reprobet hujusmodi matrimonia, illicita quidem S flagitiosa ea demonstrat, non autenia nulla: non demum Ecclesiastico iure, cum cap. Decrevit, De hae in reticis in vi. ubi agitur de non confiscandis mulierum dotibus propter maritorum haeresim , firma & valida supponantur . Cur Uero Ecclesia patiatur haec matrimonia subsistere, causas plures proserunt Scholastici, quas vide apud SylWium in q. s9. Supplem. art. I. & Eminentia. Gotti q. 8. duh. item 8. Praecipuae causae sunt, quod haeretici inter Christianos connumerentur, subjiciantur iurisdictioni Ecclesiasticae, atque ad fidem profitendam vi suscepti baptismatis teneantur . Adde quod matrimonium , de quo loquimur, Sacramentum sit, licet eontrahentium secrilegio pollutum. Sed vide pre laudatos Theologos, quorum unus alterum diligenter exscripsit. Videtur his opponi ca- non a. Trullanus: Nos lieere virum Oribodoxum euis inutiere bais retica cofavi, neque vero orthodoxam cum viro bareιleo copularit
sed o si quis ejusmodi ob ullo ex omnibus fuctum avara erit, irrita
suptias existimare, 9 nefarἰam eonjugium . At Sanchea responde e Trusianos canones nullius esse auctori tatis; Basilius vero inquit id quod pristis seculis servabatur, permutatum fuisse Contraria consti . tudine , aut haereticos eo in canone intelligi, qui nondum suscepere haptismum. Verum Trullanus canon de separatione fidelis coujugis a viro haeretico aecipiendus est, nisi cum illo habitare consentiat,aam sequitur, di Adeo bomini plodeat eum in eo cobabitare, au
592쪽
Liber Trigesimus septimus Cap. VIII. s 8 I
e eontra . ue ase invieem separentur : ex divini enim Pauli sementia. sancti atur est infidelis vir in miallere , ct Dum ata es mulier infi
mare , nefariam eoniugium disseisi, nil aliud ibnant, quam , D- conveniens judicari eonjugium . 9 veIaσdum rescindι eootubernium . Hujusmodi autem matrimonia esse illicita demo stratur primo . ex quo sacrae litterae inhibeant omnem cum haereticis consuetudinem, ut constat ex Ep. ad Titum III. to. e R 3 l. Ioannis Io. ct expressus a. ad Corinth. vi. 34. ubi ait Paulus , Nolite iugum dueere eum inside- Iibus ς quae verba , tametsi a multis explicantur de vinculo consuetudinis S amicitiae , a Hieronymo tamen lib. i. adversus Iovinianum , ct epist. 9 I. ad Ager uehiam accipiuntur de matrimonio. Quod etiam Apostolus ait de virgine l. ad Corint. ν ri. 4o. Cui vati nubat, tau tum in Domino , Τheodoretiis , Ambrosiaster , S. Thomas. aliique interpretantur de viro tantum fideli et quamquam planior sit senius . nubat quidem , sed juxta temperantiae praecepta, nec a Christiana re ligione desciscens. Praeterea matrimonia, de quibus loquimur, illi incita esse demonstrant canones Conciliorum , LXν M. Laodiceni, unde depromptum est cap. Non oportet, XXν III. q. l. canon item XIV.
Chalcedonensis , mi I. concilii Carthaginensis primi, xv I. Illiberitani, necnon epistola Stephani IV. ad Carolum regem Francorum, qui uxorem duxerat Beriam filiam Desiderii regis Longobardorum: de qua Epistola Baronius ad an. o. num. 9. Accedit apertissima ratio , quae petitur ex periculo su hversionis, alteri conjugum , siliisque impendente et quam scite praelaudatus Basilius Poncius cap. 2. Appendicis urget confirmatque testimoniis Tertulliani lib. I. ad Uxorem cap. g. Ambrosii libro i. de Ahraham cap. 9. & Chrysesto mi ho m. o. in Genesim . Verum qui probo novit quanta sit vis necessitudinis , quid Valeat usus individuus, ct quot eximios viros deceperint mulierum illecebrae, alia non indiget probatione. Ob memoratum suhversionis periculum , quidam scripserunt matrimonia catholicorum cum haereticis adeo esse illicita, ut jura naturali repugnare videantur , & nunquam permitti debeant ἔ inquam sententiam ahiit Iuen in in Comment. dissert. X. q. 7. cap. 6. art. g. Sed falsissi na est haec opinio, & penitus rejicienda. Nam invenimus matrimonia complura , non cum haereticis tantum , verum etiam
cum Ethnicis , non violato jure naturae , perstitisse , complusa etiam valuisse ad fidei incrementum , Sc coniugum sanctificationem . De Nonnica, Ac de Laeta dictum supra. Caecilia item, S Lucia paganis iris nupserunt, Saturus Arrianam sceminam duxit, Crotillis sanctitate conspicua matrimonio iuncta est Clodoveo ethnieo , Ringundis
Recare do Ariano, Bronichiidis eamdem haeresim professa Catholico
593쪽
regi Chilperieci. Mitto exempla alia quam plurima. Praeterea non semel Romani Pontifices in hujusmodi matrimoniis canonica lege prohibitis dispensarunt , praesertim Gregorius XIII. Urbanus VIII. Scoemens item VIII. atque aetate nostra cum scemina Pisana. quae nupsit haeretico Anglo, Benedictus XIII. Quod vero Iuen in respondet hane dispensandi praxim esse in Romana Curia valde recentem , Romanosque Pontifices secutos opinionem , quae illis visa est probabilior, ex eodem auctore refellitur: superiori enim articulo recte seripserat matrimonia Christianorum cum infidelibus valida fuisse usque ad quintum saeculum , eodemque art. I. concl. a. statuerat nullum jus irritas fecisse nuptias Catholicorum cum haereticis . Prohibentur ergo duntaxat jure Ecclesiastico, in quo dispensandi habet Romanus Ponti sex plenissinam auctoritatem . Dummodo ergo causa huiusnodi dispensationis intersit, qualis esse potest spes conversionis coniugis infidelis , vel etiam si vir permittat uxorem filiosque Wivere juxta ritum religionis Catholicae, potest Pontifex Iegum Ecclesiasticarum prohibitionem relaxare: quamquam hac dispensatione adhuc posita , si revera adsit subversionis periculum , non liceat matrimonium illud contrahere, ut fuse explicat Poneius cap. 8. num. 6. eo quod quis uevitare teneatur periculum perditionis; de quo tamen Pontifices priunquam hujusmodi dispensationes concedant, diligentissime inquirunt. Ex his autem, quae superiori capite diximus de clandestinis conjugiis, evidentissimum est, haec matrimonia nulla esse, si in Catholicorum regionibus ubi Tridentinum promulgatum est, elaudestiue, ct absque forma ab eodem Concilio praescripta celebrentur . Quum autem quaestio de haereticorum conjugiis universim pertractata ad hunc modum se habeat: dissicillima foret, & pene in exintricabilis controversia de matrimoniis, quae coram Magistratu, ab sente parocho, contrahuntur in Hollandia , Zelandia , Frisia , aliisque foederatis Belgii provinciis , nisi maturo consilio, maximoque in Christianam rempublicam studio controversiam ipsam componere R definire curasset Pastor totius Ecclesiae vigilantissimus, BENEDICTUS XIV. Theologi enim, qui ante hunc Pontificem Maxmu aeanadem quaestionis partem attigerunt, toto inter se caelo discissi sunt. Et permulti quidem irrita matrimonia illa dixerunt, quod in ii silem provinciis Τridentini Concilii decretum promulgatum fuerit an. Iopera Margharitae Parmensis, quae tunc temporis pro Philippo II. Belgiuti regebat. Atque de hac promulgatione haesitandum non esse scribunt Huygens , De-Cocq . Zypaeus, Neussee, Reinssenstuet, aliique cum Historici, tum Theologi, quorum permultos laudat Vol. 6. pag. 46s Aurelius noster Piet te . Neque auctoritati decretorum con
cilii opponi potest inobedientia & pervieacia impiorum haereticorum: quippo, ut ajzbat prope finem Commentarii in dist. 28. lib. IV. Sent.
594쪽
Liber Τrigesimus septimus Cap. VIII. 183
eruditissimus Estius , de praevaricatoribus , qui Ecclesiae leges contem in nunt, usurpare possumus illud Apocalypsis ultimo, aeui in sordibus es. sordeseat a se . Atque haec eadem verba pronuntiabant, Cum primum haeretici iugum legitimi Regis excusserunt, Catholici animarum pastores , matrimonia ritu haereticorum contracta , tanquam nulla , ct tanquam fornicantium consuetudinem condemnantes . Bellarismintis quoque doctrina aeque ac purpura insignis, in litteris a n. i6oo eonscriptis ad Nuntium Apostolicum Episeopum Tricaricensem , nec non sacra Cardinalium Congregatio in datis anno Ioos. ad Sasboldum Vicarium Apostolicum per Hollandiam , matrimonia illa coram haeretico Magistratu in ita , esse prorsus nul Ia , c videntissime assirma-runt. Nec deesse videtur aperta ratio ς quum Ecclesia omnes baptis mate regeneratos, etsi hau eiaci sint atque apostatae, statutis suis deincretisque constringat. -Τheologi tamen alii bene multi, haud negantes istiusmodi matri monia fuisse irrita initio revolutionum, quando Parochi adesse pote rant ς tradiderunt tune rata extitisse , cum jugo rei igionis excusso , politici tantum . & haeretiei Magistratus Uigeret auctoritas. Huius Uero sententiae praecipua momenta sunt, quod lex a Tridentino lata in
provinciis, de quibus quaestio instituitur , servari non posse, immo
S perniciosa sit, cum haeret ci, si noscerent matrimonia sua haberia Catholicis illegitima, non tantum quemlibet alium contrahendi modum , verum etiam qualecunque religionis exercitium ipsis Catholicis interdicerent. Accedit quod iidem haeretici, nec non Catholicorum plurimi, qui continere non possent, damnatis nuptiis in prosundum turpissimarum libidinum pelagus immergerentur. Rursus si nulla exeat holicis seminis nuberet viro haeretico, intercluderetur hujus coninversioni aditus: si nuberet autem, communionis S absolutionis Misi et incapax, nisi adulterina conjugia rescinderet. Praeterca serma illa matrimonii ab haereticis constituta nequaquam adversatur scopo Synodi Tridentinae: cum enim & praemittantur denunciationes , ct coinram Magistratu maritale foedus jungatur, jam nec mulier adultera pro legitima uxore , nec filius spurius pro ingenuo potest in trudi r quod utique movit Tridentinos Patres , ut matrimonia clandestina proscriberent. Tandem cum Romani Pontifices non ignoraverint decretum
Tridentinae Synodi in foederatis Belgii provinciis a multis annis non observari, ac siluerint, ct matrimonia illa celebrari passi sint; videtur ibidem eadem lex silentio, atque indulgentia legislatoris ,
necnon diuturna ct contraria consuetudine vim suam amisisse . Dum ita haec controve ma penderet, probique theologi optarent, ut Ecclesia illi etiam malo , quod pervicacia haereticorum invexerat, aut explicando definitionem Tridentini,aut novum condendo decretum
occurreret; BENEDICrUS XIV. dieiaa providentia ad Petri solium evectus
595쪽
184 De Τheologicis Disciplinis
evectus , causam hanc sedulo expendendam commisit doct si mis ae praeclarissimis viris . Guidohono Cavalchini tunc S. Cong. Concilii a secretis , Ioachim Besbrai Monasterii Cisteretensium S. Crucis in Ieruis salem Abhati, & S. Inq. G. Consultori, qui duo nunc Vaticana purpura fulgent, necnon Thomae Sergio Piorum operariorum , itemque S. R. Inq. Consultori , viro optimo atque integerrimo , ac praeterea duo. hus S. I. Theologis celeberrimis , Dominico Turani, & Aegidio Mais riae Gi ulli. Horum primus productis variis S. Congregationis Concilii decretis, S controversiae statu accuratissime exposito, eam sentenistiam amplexus est, quod matrimonium Catholici cum haeretica, aue haereti ei cum Catholica , coram politico Magistratu contractum, si Parochus vel Episcopus adesse non valeant, Ualidum S ratu vi sit, modo etiam testes adhibeantur, idque ex decreto S. Cong. die a . Martii an .i632. Matrimonium pariter haeretici cum haeretica validum pronuntiavit , eo quod hi catholicum parochum non agnoscant, nec talis parochus possit eorum conjugiis interesse , ac praeterea pro illis Concilii decretum minime latum fuerit , producto altero ejusdem Congregationis decreto die 6. Martii an . I 694. At matrimonium duorum Cais tholicorum coram ministro haeretico Amstelodami celchra tum , nullum ah eadem Congregatione die l. Decembris an . I 696. declaratum
fuit. Uidetur quoque Cardinalis amplissimus in ea sententia , quod in tota Hollandia & Frisia decretum Concilii non fuerit sussicienter promulgatum, quum ab anno Is 63. quo primum Romae promulgatum est, usque ad an . Is 72. quo foederatae Belgii provinciae ab Hispaniarum Rege , & a side Catholica defecerunt, seditionibus, gravisi simisque bellis exarserint. Verum quid hac in re sit asserendum , se iacile ex dictis supra , atque ex postremo S. Congregationis decreto an. 1696. inferri potest. Ioachim Cardinalis Besoaeti matrimonia, de quibus agitur , valida pariter existimavit, quod fieri non possit, ut juxta Tridentini decreta contrahantur , addita tamen ea particula , In ratione saltim eontractus: quae recte ac sapienter suit apposita ad evitandam quaestionem scholasticam de hujus sacramenti ministro . Valida itidem censuit Thomas Sergius, permotus maxime ratione petita ex vi obligandi legum humanarum , quae pondus non habent, ubi inuatiles , perniciosae, & obser tu moraliter impossibiles evaserunt: id, quod paullo supra tetigimus, ct r. a. q. 96. ar. 6. traditur a D. Thoma . Addit Sergius noluisse Concilium aliquid pro haereticis definire; tum quia declaravit decreto suo neminem obstringi, nisi post illius promulgationem in parochiis, quibus, si proprie loqui velimus, cainrent haeretici; tum quia scopus Concilii fuit cavere , ne matrimonia in concubinatus evaderent, quod in foederatis quoque provinciis publica matrimonii celehratione vitatur. At matrimonium inter partem Catholicam ct haereticam in Hollandia contractum Thomas Sergius Di j di Ora
596쪽
Liber Τrigesimus septimus Cap. VIII. s 8 s
gius nullum asseruit, quod pars CathoIica sit ad contrahendum inepta , nisi servetur forma Tridentini, cui subjicitur I quod tamen asserie in eo casu, quo Parochus absque gravi detrimento valeat adesse , . iuxta praesaudatum Decretum S.Cong. diea . Martii I 632. Aegidius Maria Giulit c nam Dominicus Ttiranus nil attulit peculiare, vel hacintenus non productum pluribus praemissis , rationem illam amplectu tur, quod Tridentinum decretum non obliget, nisi in parochiis fuerit ante triginta dies promulgatum , ut constat e X cap. I. ins. XXIV. de Resorm. mair. Negat autem vir doctus decreti publicationem factam fuisse in Hollandiae republica, quae modo extat ἰ cum nOUO re
gimine inducto, haeresi confirmata , dirutisque pararciis, ibi diverissus omnino ccetus hominum coaluerit. Hinc ad concordiam revocare nititur diversa sacrae Congregationis decreta , asserens ea, quae nulla
hujusmodi conjugia declarant, reserenda esse ad ea tempora , qui hus Belgium sub Catholico rege degebat, nec penitus prima Reipublicae
facies evanuerat; cetera, quae eadem matrimonia probant, respicere tempora posteriora: cumque varia fuerit temporum, Provinciarumque Belgii conditio , Clementem XI. Pontificem Maximum Nuncio Coloniensi significasse, nihil generatim unxverse de mair montis ab haeretico S Catholico coram Ministro haeretico in Provinciis Hollandiae contractis adhuc statutum suisse ab Ecclesia. Dum autem auctor iste valida ea matrimonia pronuntiat, agit & ipse de matrimonio in ratione contractus , quoniam de matrimonio considerato in ratione Sacramenti disputant in utramque partem Theologi. Horum virorum perlectis consultationi hus , atque ad examen re vocatis aliorum Theologorum momentis, quorum speciem aliquam, summamque exhibuimus, ac sorte permultis aliis menti ejus omniis sciae obversimithus , Beati simus Pontifex BENEDICTUS XIV. Constitutione, quae incipit, Matrimsvia, die 4. Novembris an . I. ad hunc modum gravissimam , dissicillimamque controversiam definivit. Primum, quod attinet ad matrimonia ab haereticis inter se iii Iocis foederatorum ordinum dominio subjectis celebrata, non servata mma per Tridentinum praescripta , negocio mature perpenso, omni busque rationum momentis hinc inde sedulo libratis , declaravit, statuitque , pro validis babenda esse , dummodo aliud non obstiterit ea- novicum impedimentum . Adeoque si contingat utrumque conjugem ad Ecclesiae Catholicae sinum se recipere, eodem, quo autea, coujugali
vinculo tuos omnino teneri, etianis mutuus consensus coram Paro cho Catholico ab eis non renovetur ; sin autem unus tantum EX con
jugibus, sive masculus , si ve semina convertatur, neutrum psim . quamdiu alter stiperstes erit, ad alias nuptias transire. Ouod vero spzctat ad ea conjugia , quae pariter in iisdem sorderatis Belgii provinciis absque forina a Tridentino statuta contrahuntur a Chatholicis
597쪽
1 8s De Τheologicis Disciplini
cum haereticis , sive Catholicus vir haereticam seminam in matrimoianium ducat , sive catholica femina haeretico viro nuhat; Sanctitas sua Episcopos omnes , vicarios Apostolicos , Parochos , Missonarios , ct alios quoscunque Dei ct Ecclesiae fideles ministros in iis paristibus degente& serio graviterque hortatur & monet , ut Catholirer vitritisque sexus ab bujusmodi nuptiit in propriarum animarum peruia elem tueundis quantum possuι absterreanι, easdemque nuptias omnι meliori modo intervertere , atque essisaeiter impedire sataeaur . At si forte aliquod hujus generis matrimonium .Tridentini forma non serva ea, ibidem contractum jam sit, aut in posterum quod Deus avertat
contrahi contingat; matrimonium hujusmodi alio non eoncuννente ouistin eo impedimento , vahos habendum esse, neutrum ex eos .gibus , donee sister eorum supervixerit, ullatenui posse sub obtentis ditiae firmae nou servaἔκ noetum matrimosium inire. Id Mero debere sibi potissimum in animum inducere conjugem catholicum , sive vi rum . sive seminam, ut pro gravissimo scelere, quod admisit, poenitentiam agat, ct Veniam a Deo precetur, coneturque pro viribus alterum coniugem a vera fide deerrantem ad gremium Catholicae Eccleo iae pertrahere, ejusque animam lucrari, sciens de cetero, ut morudictum est , se istas matriinonii vineuis perpetuo Iustiis tri . Idem sancitum dictumque intelligendum est de similibus matrimoniis extra fines dominii eorumdem foederatorum ordinum contractis ah iis , qui addicti sunt legionibus, seu ni litaribus copiis , quae ab iisdem scede eatis Ordinibus mitti selent ad custodiendas , muniendasque arcem
eonterminas, vulgo dictas di Barriera, dummodo uterque conjuxad easdem copias, seu legiones pertineat. Et hanc deelarationem complecti etiam civitatem Mota Trajectensis, a Republica foederato rum ordinum, quamvis non iure dominii, sed tantum oppignorationis , ut aiunt, nomine possessam . Tandem nihil de novo Sanctitas sua docendum vel declarandum duxit circa coniuxta, qua eo rabun-
ων vel in regionibus 'ineipum Catholieorum ab iis, qui in provinciis faederatis domisiliam habent, vel in foederatis provinetis ab habenti-ltis iam talium in regiosibus Catθolieorum Priseipum. Hac itaque 5S. D. M BENEDICTI XIV Constitutione nos tandem consecuti sumus quod diu complures Τheologi , probique homines exopta
De his , quc praecedunt Matrimonii relebrationem , sponsalibus
nimirum, atque denunciationibus. oeoniam agentes de Matrimoniali contractu fere omnia attigi-mu quae pertinent ad sponialia istud caput breviter expediemus.
598쪽
LIber Trigesimus septimus Cap. IX. 387
sunt igitur sponsalia futurarum nuptiarum promissio, ut inquit eap. Minstrates, xxx. q. r. Nicolaus I. Ad illa idcirco neque interior animi eois nitatio , mentisque propositum , neque in determinata ducendae uxoaris voluntas. neque unius duntaxat assensus sussicit; sed requiritur viri ac mulieris mutua promissio, aut Verbis, aut aequivalentibus ignis expressa . Eapropter Iure Ecclesiastico ad sponsalia septem ananorum aetas requiritur, prout statuit Alexander III. Capp. Litterat . R , e cessit, De desponsat. impuberum . Si autem pro minoribus septennio parentes contrahant, sponsi usque ad legitimam aetatem ex pectare tenentur, S tunc initum contractum confirmare, aut rescindere: nisi ante annos pubertatis carnalis commixtio interfuerit . aut maiores septennio facti mutua inter se voluntate consenserint. Vide cap. A nobis, De despons. impub. & cap. unicum in Sexto, eodemtit. Interveniente urgentissima tantum causa, sit in exemplo bonum paeis . R salus atque incolumitas Reipublicae , fas est parentibus I rite aetatem lcgibus constitutam celebrare natorum sponsalia , ex Nicolao Papa cap. Ubi non es eonfensus, titulo praecitato. Cum ad sponsalium validitatem necessarius si contrahentium assensus, sequiatur ea Hormis dae verba , Potes atitem filium uosdam adultum, volum os edijus discerni non potes, pater eui vult matrimonio tradere, o postquam Alius peντenerit ad perfectam aetatem, omnino debet hoe adia implere , quae ver ha habentur cit. tit. Cap. Tua nor, accipienda esse
de sis dehito bonestatis, ut inquit Glossa , & eoIligitur ex Bonifacio VIlI. cap. Si infantes, in vi. Enimvero pervenientibus filiis ad rationis usum, vistat in iis , quae liberi arbitrii ssint, patria potestas. cujus intuitu , Αοnsaliam quidem meorum pater memram subibit, hoe enim non es meum , aiebat Hermio in Andromacha Euripidis .a I. Dum verb adultus contrahit sponsalia , quod Delat aequum estrarentibus annuentibus, oportet principio animadvertat, ut πω uxuriae eausa , sed sola posteritaris dilectione quaerat uxorem , prout inquit Tohias junior, cap. ix. 9. De uxoris eligendae conditionibus meum non est pertractare . Norunt omnes adagium , Si vis nubere .
nube pari . Inserior quippe uxor despicitur, & superior facile despiis Cit. De tempore itidem nuptiarum non agam, squidem S pervulgati sunt ii versus Hexiodi, Iunge tibi uxorem , firmar dum adbae Ugor adsit,
Apitim est eo setium, deeimo sed femina quarto uno pubejeis, Nubat mox inde sequentI. Memoria hoc in loco repetenda sunt, quae de impedimentis mat;
599쪽
s 8 8 De Theologicis Disciplinis
monii disseruimus. De uxoris ducendae dotibus pulchri Auctor Pro.. xxxi .po. Fallax gratia , ct vaπa est puleisitudo , mulier timens Donetivum isa laudabitur . Eccl. xxv I. i9. Gratia super gratiam muliersantia ct pudorata; & eodem capite , Noli diseedere a muliere sen- ata ct bona , quam sortitus es in timore Domini: gratia enim vereiacundia illius super aurtim . Haud illepide quidam raeue tibi dueenda est, habeat P. quinque puella. Sit pia , fit prudens , pulebra , pudica, proba .
At de tali semina Satyra i v. Poeta Aquinas e Rara avis in terris, nigroque simillima Oeno . Inter sponsilia ac matrimonium debet aliquod tempus intercedere a . se vilem habeat maritus datam , quam non suspiraverit sponsus dilatam , inquit lib. viri. Consesss cap. 3. sapientissimus Augustinus , itemque ut in statum, moresque contrahentium fieri valeat diligentior inquisitio . Post sponsalia debet virgo quantum fieri potest . se oculis sponsi si h ducere , quod libro de Velandis Uirginibus cap. o. comparatione Rebeccae, & multiplici ratione docuit Tertullianus :quare sponsos monendos esse , se aute eou rauum matrimonium sub eodem tecto simul babilest, docet se A. 24. de Resormat. Matrim. Synodus Tridentina .
III. Dissolvuntur sponsalia primum utriusque partis consensu , cap
Praeterea , De sponsalibus . a. per matrimonium cum alia muliere
per verba de praesenti contractum , cap. Si tuter, eodem tit. & cap. Tua fraternitas , De sponsa duorum . I. si apposita conditio non impleatur , quod tamen intellige , nisi accedat consensius de praesenti, Lu carnalis commiAtio, capp. Da illis, Per tuos, S, Super eo, De Conditioni b. appositis . 4. per prosussionem monasticam , ct per susceptionem ordinis sacri , nec non per simplex votum castitatis praeis eud cns, cap. Rursus, tit. Qui clerici, vel vovente S. s. per unius contrahentium fornicationem, cap. 2uemadmodum, de jurejurando. 6. si alter coniugum proficiscatur in regionem Ionginquam, praesertim inscio altero , nec redeat praestituto nuptiarum tempore, cap. De iliis autem , De sponsauhus . . si inter sponsos , vel eorum parcntcs graves inimicitiae oriantur, ut docent Panormit anu S, aliique
ICC. in caput Requisivit, eodem titulo. 8. si contrahentium alter abiecto pietatis studio sese in turpitudinem vitiorum immcrserit, aut ei summa paupertas & inopia , vel leprae morbus, seu furor, vel insania ante maritalem copulam supervenerint, cap. Pastoralis, De exceptionibus, ct cap. Litteras fruternitatis, De coniugio leprosorum . Has stiluendorum sponsalium causas Glossa in cap. De illis,
Iib. I v. decretal. tit. I. versi hus hisce comprehendit:
600쪽
Liber Digesimus septimus Cap. IX. s8ν
Laesaque virginitas, membri damuam, minor alas,
Haeresis ae lapsus, fideique remisso prorsus, Sponsos dissociaut, ct ista futura retractans
IV. Praeter sponsalia , celebrandis nuptiis praemittendae sunt proc mationes . faciendae tribus continuis diebus festivis inter Musarumsolemnia , iuxta definitionem Concilii lv. Lateranensis can. s r. ac Tridentini suss. xxiv. de Resormat. matrim. cap. I. Cum hae proclamationes praesertim fiant ad detegenda matrimonii contrahendi impediamenta; recte praecipit Rituale Romanum , ut fiant a proprio utriusque contrahentis Paroebo , si desponsi ad diversam parochiam pertineant . Permi itit nihilominus Tridentina Synodus , ut, si aliquando
probabilis fuer it fuspieio matrimonium malitiose impedirὸ posse , si
tot pracesserint denuncIasiones, tune vel una tantum fiat, vel saltem paroebo , o Gobus veI tribus testibus praefutibus matrimonium eele. hretur. Uerum hanc dispensationem Blius Ordinarii, idest, Episcopi judicio committit, quod Gregorio XIII. approbante confirmatum suisse a S. Congregatione Concilii, scribunt celebres ICC. Fagnanus in cap. 2. De clandestina desp. Gon Ies ibidem num. 7. Sc Van-Espen p. 2. tit. Ia, cap. I. V
Agitur de hujusseramenti Minfra.
THeologorum sere omnium antiquorum sententia fuit, ministros
lacramenti matrimonii esse contrahentes, sacerdotis autem benedictionem, ac verba esse saeramentale quoddam , ritumque ad sacramenti liubstantiam minime pertinentem, ut I. p. q. 42. art. I. ait s. rhomas , cui subscribunt alii Scholastici in i ν. dist. 26. Se sere omnes Iureconsulti cum Fagnano in cap. Ruod nobis, de Clandest. , desponsat. ubi inquit ille , sententiam oppostam esse periculosam is Me . Solus Gulielmus Parisiensis ex vetustioribus oppositum sensisse dicitur a Vasis quesio disput. 3. de Matrim. cap. 3. ct a Tournelio q. r. art. a. tametsi Gulielmus de Matrim. cap. 9. videatur tantum ad sacramenti huius vir tutem requirere , Pt nuptialis benedictio non eontemnatur , non au tem huic benedietioni ad tribuere sacramenti essicientiam . Hinc Dominicus Soto citata dist. 26. q. a. art. I. asserit opinionem Gulielmo adtributam esse singularem, nullumque hactenus habuisse assertorem . Illam tamen postmodum amplexati sunt plurimi, propugnantes mini. strum matrim Omi , . in quantum est sacramentum, esse sacerdotem, hususque benedictione ad sacramenti dignitatem matrimonium ipsum attolli. Ita enim post Cardinalem Caietanum tota. I. usc. tradi. I a. quaest. I.