Quaestiones De Gratia, De Iustificatione Impij. De virtutibus theologicis. De virtute Iustitiae. Et De incarnatione Verbi diuini. Ex praelectionibus R.P. Martini de Esparza Artieda Societatis iesu ... Disputandae ab Eusebio comite Truchses S.R.l. dap

발행: 1655년

분량: 564페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

531쪽

qua e exereitium earum. Hine ad Ges

anationem dicitur proportionem esse serua eam, quoad id, quod actus utriusque ordinis activitate sua physica inducunt; nempe quoad inclinationema re facilitatem intentionalem, quae per experientiam manifeste percipitur, utpote consistens principat ter 'in experimentali actuum praecedentium notitia non vero seruandam esse, quoad id quod actus supernaturales inducia ut meriis torte; hoc est, quoad augmentum intrinseo eum. & substantiaIe habitus infusis cum nulli actus naturales augeat ullum habitum

meritorie. Distinct io ista facilitatis pure physicae ab inclinatione, de facilitalle intentionali, de qua dictum est q. s. est quam di

ligenter obseruanda, quia eius defectus videtur fuisse causa praecipua duriter opinan di circa quaestionem praesentem, Ba5eae, de nonnullis aliis; atque discursus & exempla quibus D. Τhom. loco nuper indicato palaad uersari videtur postremae nostrae Conclusioni, sollim conuincunt inclinationemνει facilitatem intentionalem praeexisteteras

non augeri, quo usque superveniat actus intensior; neque quidquam conuineunt circa augmentum substaneiale habitus infusi secundum se, vi patebit attente ipsim legenti, S attente aduertenti & applicanti distinctionem datam. .

Ad 3. Conceo antee edentii negatur se Cunda parS consequentis, & consequentiae quoad eandem, quae videlicet pars consequetiae est de assii maliuo ad negat iuu; ideoque inutilis, & non est uniuei Ialiter vera Ioquendo de dilectione actuali ex parte Fominis Q gia Deus saepe insundit habitum Charitatis,& saepe auget iam infusum , pere

532쪽

os De augmento Charit.

tis, seu intenta seu remisso in recipi en te. Vnde apparm eii e abs re illud quod, insinuaziit de simpliciter. α secundum: quid;&indidero corrute similiten confirnratio; . quia . trobique fit falsae suppotaio.. Et praeterea ante primam infusionem. habitus; Charita. ere, non est locus merito simpliciter, & ab. Diu is tali, quo vigend actus postea, subsequentes, siue uni Charitatis siue aliarum virtutum, & siue intensi siue Temissi - , Concessitur. sequelae loquend9 de

minuatione vi &. eius partibus. formalite v iberis nova Libertate; denegatur Coii eqviensia . Primδ, qu ia Iicet intra, horam . int infiniis partes in potentia;: non tamen airunt infinitae partesta Au, ut docet Philosophus, nihil docens aliud toto libis nyu Aa infinitum autem actu non sussiciundi infinitae partes tantum in potentia. Quare si Qui hora, de tota vitae humanae ratio, no stante infinitate paritum tu i potenti sirum est infinitum, nec viade magnum te- .pus; ita nec augmentum Charitatis est in inmnitum, nec necesse ostiud sit valde magniti Propter proportionesem additionem Par .

tium inputenria..

Deind= actus libere elicitus. perseuerat me cessarid per aliquod temporis interuallu .

Omnix enim: qualitas habens. contrariam ualitatem, uti habet omnis actus liber, hahet etiam vim aliquam: resistitia am. Contra-xu nec cedit illhin instanti.Praetei qua quod

Mon. usque adeo deficimus apexsectioneta in natura Angelorum ut propniam earumammutabilitatem. in artem sim non participe in anus immutabilitate p en exiguum temporis interuallum, irrenouai Liberim, aα pennonsequens nouum metitum Zenouum a uin

533쪽

inremo XLIII. 427.

Utrum ordo Charitatis sit consor, mis ordini bonitat is rerum

secundum sep .

mmis -- I DETUR esse conforme. r. quia ordo Charitatis est , xx conformis voluntati diu ina; .ri a V in ' utpote cui homo coniungiatur per Char.tarem vincuIo

rs, ara se etiae amici iae, ut dictum

est quaest. Et a eorum proprium est eadem velle & nolle , atquq eodem modo. . Voluntas autem diuina est omnino confor mia Oxdmi bonitatis rerum secundum se sita. ut meliora quaeque magis amet necessa. Tio;miuus vero, quae sunt minus bona , Maequaliter aequalla, ut dictum est cum: D. Thoma,&avis communiter in quae a. de Deo. E go ordo Charitatis est per omni iuste conformis ordini boni iis rerum secundum se. . . l . a. Fieri non p'test, ut operais conforis miter ad exigenti m alicuius habitu S, no se habeat eodem modo respectu omnium p uae continentur sib motivo talis habitus; sui se habet. respectu eorundem idem mo-tiuum. Motiuum autem Charitatis test bo-

tas diuitia, cuius ygrricipatiqest omnina consormis gradui bonitatis,quam habet uuae, quaelibet res secundum se. Ergo Charitas asscitur magis, vel manus ad quael bet sua b ecta marerialia secundum gradum boni-

534쪽

De ordine Charit.

. I. ι . d. m I . . t , ι' dς 'lid c O . L .. 43. In animo bene disposito eqndem resinent ordinem res omnes, quem habent in

ipsis, re docet Phelosophimmo tu lle ctum. aramus autem homniis es4 opei dinpositus per Chari ratem, nee potest inordinate affici ave operari dum operatur per ivlam, sequi Ar eiu anςlinati 'nsm.. Ergo operans ex Charia te necessarib operaru τει affici tur ad res omnes iuxta sonitatem ipsarum secundum se;. .

Deinde , ut unusquisque se,. & suam beatitudinem amet su per eoetera errata. Quia Iν nusquisque es effectus diuinae volantatis Lal Hatentis amandis ipsim, eaque aerion E potissimum intendentis bonum ipssus, exindeq; ordinantis in propriam beatitudinem. Et Insuper habitus Charitatis est dbnum emen-aia Iter eoAatum asthctu amirabili, ac proinde destinatum specialiter ad uti Iitatem Propriam accipienss , ut liquet eκ eadem

Vnde habens Charitatem , non ,σotest conformari stiuinae voluntati. ac pro an de ii ec satisfacere intensionu, quam supra

dictum est esse simpliciter primam ac priri Epalem Charitatis, nisi se primo ac potissim

viri, atque maximo affectus pondere su Fla cortera creata impendat bono suo insevi dine at propriae ,eatitudinis consecution '

Sertio denique orto Charitatis conse-

535쪽

rantur ab unoquoque eomunctiores sM.qμoad eas quae unam quamque coniunctrone

P feraneur n, quorum conivnsiotest praestantior ex parte ipsornm 1 Ae deinde risu ut secundum se, ae respectu Dei meliores

Iuter fines autem qui . ea sunt praeferendata quae magis corungunt cum ultimo fine, o Re isque ad eius consecutionem magis Coferunt. Nempe an quolibet genere propinquior primo sunt priora sub eadem ratione.

post Deum , i anter fines , esse itide Primam beatitudinem. ordo igitur Chargiatis Incipat in unoquoq.adeipso post Deum in ad eoedera progreditur secundum habia oeconiunctionem ipsis conueniem. tem respectu sui δ Δ consequenter non est contornus ordini bonitatis rerum secudunem mi1 quoad eas quae respectu cuiusque . aeq/ia liter se habent modo explicato. Ad 1. A d perfectionem amicitiae .u Ch .mtatis cum Deo susscit conformitas cun eius voluntate,quae dicitur vigni, idque sciuoad volitum formale; hoe est sta it co-horanitas cum voluntate ciuina qua enufi praecipient e, aut consuIente nobis aliquid. α in ordine ad finem nobis praescriptu so odistat autem Deum unicuique praecines re ac consulare . quae conferunt ad euiuino beatitudinem,& quatenus ad eam conferun Non autem res Omnes habent eundem co- uenientiae gradum respectu finis , prout ab unoquoque quaerendi,& obtinendi, querris bonitatis gradum habent secundum se praecise consideratae. Ergo ut homo satisfaciae conformitati ad quam tenetur , cum Volunistate diuina no debet ordinare sitos affectu.

536쪽

.cationem, ijsdemq; habitibus, iisdemqtietas .

P. 3I.V. . Fundara , quod . fundata sit, quod. P. 39I VI tam icti S ad. amicus Dei ad . p. 43. v. ia .Ergo,erga .p s. vlemali. aut corrum-Pendos per. aut per. p. 47. v. II conseruatione. conseruationem. p. q. v. I. supernatu raliter. supernaturalitas .p.39. UA2. a fit maris sententia Suari j. affirn ans SNarh. p.6a.V.1 3..Coniunctione. coniunctioni. p. 8h. v..33.pec-

P. a G. v. 3. Euanges ii auctoritate . Euangelii

iam auctoritate. p. I 34. V. I a. in certitudine penitus in certitudine acertitudini me nitu P. ε 6. V. 1 . Dispositionis . . disputationis. P. 69 V. Io,praecepta perce P p.ε7D V .a uloquentis actionis .sos uentis a &actionis. P. 378. V.36-gnixione. .cogitatione. P .vs. VJ r. ablatu tam conditioni , . absolutam Re-rificata uam conditionis. p. 22 . V. - r. dicerea Caicere p.ra 3. N. 37. no s. intellectum. no- ι his faciens intellectum . p.a 33 R. 8.tλcmali. ter, quam Formaliter eamdem, quan p. a 3ψαν. 23.den Omitiante. dum natem. pa 3s V. 3 effectit. affectuna. p.a 36 . v. 34. Prauium . pre uiuan. P a 37.V. '. impertu .iimp eruium I. a 3. v. a. ipse. . e. p. 26 a V. 33 A ssensus cssent .al ter.disiaensus esset essentialiter PQTQ. v. s. d ligente. Miligentis. ibid. v. g essentia. eπὲ stentia. p. 3ra. v. 8. etiam . eadem. ibid. v. 33. cuius, cuiuis. p.:323.v. 3s. Virini. virtus. ibid. v. q. . actutus. actum . pag. 328. v. . conser tur. in scatur. ibidem V. 3 o. adsunt. absunt.

537쪽

iectum. Dictum. obiectum materia e.Dictu. p a 3 V. . Charitatis. Charitati. Ibid. v. vlt. aequialtM. aequalitatis . p. 83. v. 39. nullus. nulIi. 3 8 .v. as .adaequate. in adaequate. p. 3 83. V. 11. actus . babitus . ibid. U. a. elicitivus. elicitiva. p. 4. .st. participationes conuenientes . participationes perfectionis eonis uenientis. p o 3. U. 3. chalitatis. si

538쪽

Rerum contentarum in Quaestionibus de Virtutibus Theologicis.

Ceut honestus dirigitur eo gnitione in fallibili circa

motivum honestatis . q.

ρ-Non indiget cognitione formali , ta explicita ultimi finis. Q. 4 -O A. r. A ctus imperans δε imperatus. vi de Volutas.

Actus liberi in homine debent. aliquandiu durares di per hoc participant aliquid de

angelica immutabilitate P a P 43 Actu, scientiae, de fidei, vide Fides . Actus spei, vide spes. Actus charitatis, . Ch ritas. Actus virtutum, vide virtus . Actualis gratia, VGratia Adultus nequit ex natura reii conuerti ad Deum,&mutare statum sine proprio actu libero . q. 8. P, s. Amicitia est mutuo communicativa propriorum bonorum . q. 3τ. p 36 r. causat delectationem ex bonis ainati.q 38.p. I . Amicitia vera propria inter Deum , ac hominem constituitur per charitatem in susem. Q '. p. 3 3. Respieit Deum ut finem ultimum,non quidem utilitatis, sed excellentiae q 39. p.rys. Intendit simul honum diuinum, &domu, e modo quo vult Deus .q. 39. p 31 . Amicitia puro cio vilis non potest extendi erga plurimos. supernaturalis autem potestis q. s. P. 334. Amicitia non potest essentialiter pendere ab absentia amati .q. 6 p. 86. Amicitia coisarat amaasi . voluntates.q.43 p. 3.

539쪽

Index de Virtutibus Theolog

Amieitia debet esse utrique amantium nota. 83. Amicitia erga Deum , vide Charitas Amor amicitiae per ouid distinguatur ab amore concupistentii q. 38 p. f6 3. quo

modo tr,nsferat amantem in amaru q. 3s p. 38 I. Non requi. it inter amantes aequalitatem, si proportionalem,q.39.P 38 . opponitur omnibus grauiter offendentibus amicum ' π P. I. Amor concupiscentia: erga Deu potest haberi ni via sine amore amicitiae .q 3. DILAmor Dei conformae nos illius voluntati signi S quoad volitu formale. q. 43. P 42s Amor una uersaliter fertur in bonum pro prium amantis, non proprietate d omisnη sed potestatis ad perficiendum,& de. lectandum.quaest.38 p 'o- Amor reddi amatem p st emum ab amato.lq. εω P. si . eius discrumen a cognitione. ibi a Angelus habuit fidem.q.rs P. I O. Non vero

euidentiam in attestante q. 24. P. 233.

Apprehensiones simplices ad fidem praerequisitae sunt supernaturales. q P. ΣελNeq; solum tu ne supernaturales ex parte principii, sed etia ex parte obiecti q.16. p. a 7 Ratione talis obiecti,quod attingunt, possunt ducere intellectum ad actu certum q. as. P.333. Eius obiecti assigna-d difficultas quadruplex .q.as pag 248

Assignatur earum obiectum superna tua rate, diuersum tamen pro diuersitate mo- tiuorum credibilitatis. q. 26. P. 2s .

Assensus formidolo us Uide Opinio. 8uctoritas Eccle fiat est conditio sine qua noin ordine ad actum fidei & est motivum imperandi talem actu q. s p. 13 3. Auctoritas diuina obscure proposita magis Bos mouet ad assentiendii ipsi, quam humanaciare proposita. q. 24 P a a Beati

540쪽

Index de virtutibus Theolog.

q422. P a I. Augetur proportionaliter ad augameu tu in giati α& chari tatis habitual S.q. a. p. i. 17. Augetur per quodlibet opus factum in gratia & e X gratia. q. a. PAI 8.et Ia per opuS rem illum. q. 62. P 42

No potest formaliter augeri per hoc,quod

debeatur ex nouo titul O.q. a. 43 . D tur ut corona,& nisi ces operis secundum totam aestim istionem suam accepti. q. a. p. qao. Beatificae vi nonis e raritas maior est,quam fidei. q. Zq. p ari. Eius persectio supra actum char tatis exilientem in via,& in Patria. q. pBenefieiuni potest ex natura sua cadere sub cognitioncm, S gaudium illius cui con- fe Itur. q. 33 P. a. . Bonitas Dei, Vide Deus. Bonum amabile, vide Amor .

CCAusia debet esse intrinsece potens ad

Producenaum effectum, praesertim imo manentem etiam supernaturale q. a p I. Distingvitur a conditione , quia ratione sui requiritur ad effectu' eiusq; perfectionem continet q. ι .p s Potest tamen inguere tanquam causa in enectum secudum unam formalitatem, & elle pura co-ditio in ordine ad alia ni formalitatem. q l .P. oo Eodem mouo influit in esteis ctum quoad gradus inlariores, di superio res essentialiter sub rdinat S. q. I i. pCausa meritoria habet effectum prastantior se. Q. At P 62ε ε ausalitas mutua implicat, praesertim inter terminos, quorum alter sit actus liber q. s. pag. 8Certitudo alia affectiva ex parte subiectis . alia intellectualis ex parte obiecti et .aa. T a P. γε

SEARCH

MENU NAVIGATION