장음표시 사용
501쪽
tatisargo nullus alterius virtutis actus imo perare potest essicaciter , de determinatis
ullum actum Charitatis . Quia actu sessi caeiter & determinate imperans seipso foris maliter est necessitas, & vltima determina. tio ad eliciendum actum imperatum; ita ut repugnet illo habito istum non elici , ut liquet ex praemissa huius rei expositione us& ostensum est in quaest. . de actibus humanis . Maui festum autem est, posita necem tale, Se vltima determinatione ad aliquemaactum, nullam praeterea dissicultatem lsuptaresse in eo eliciendo. Probatur minor, quia quilibet actus charitatis continet in se obseruantiam totius legis, & victoriam omnium, & quarumlibet tentation si,ut dictum est quae R. x3. de Grata & docetur a D. Thoma p. p. q. 62. ar. s. ad 3. & alibi saepe .
apropter Omnes tentationes , Omnesque
dissieultates pugnantes aduersus obseruaintiam totius Legis militant coiitra queml bet actum Charitatis, & praeterea arduitas eius intrinseca. ob summam eius excellcntiam, est summa. Nullus autem alterius virtutis actus superare potest omnem huiusmodi dissi euitatem, S arduitatem . Thnu,
quia motivum cuiuslibet alterius virtutis est minus perfectum , iquam ut animum via
queadeo stabilire & confirmare possit; Tum quia contingit promptum de facilem ex. gr. ad actus iustitiae, non propterea esse facilem ad superandas dissicultares fortitudini eon
trarias ; & sic de quibusvis aliis virtutibusι Solius namque Charitatis proprium est , ut qui est p ropius & facilist, ad eius actus, eo ipso sit, promptuMac facilis , rad actus ominnium aliarum virtutum.. Confirmatur , quia praerogatiua illa, quae
tanquam proprijssima, dc specialissima Cha
502쪽
ritatis, praealeatur ab Apostolo. 'asa ominaeia susseri, omnιa crassis, cum coeteris paulo ante iudicatis , esset communis alicui alter virtuti: Quod omninh contradicit intentioni Apolioli. Patet sequela , quia virtus iPotens imperio efficaci, ac determinatos ianducere actum Charitatis , eo ipso possest rinducere actus quarumIibet aliarum v Irtia. ietum; quarum videlicet omnium vinculum iaest Charitas, potens proinde earum actus iinducere indiscriminatim; inducensque rmecessario omnes ; qui Cunt de praecepto grauiter obliganti. Eiusdem generis est di aliquem actum alterius virtutis posse esserati meriti se solo, quanti meriti effent ae . evus Charitatis non imperat , de actus eius. ιdem illius virtutis non imperans, simuI Su-pti. Qaod est contra communem & certum fisensum Theologorum attribuentium Cha- tiritati sit premam vim merendi. Sequela au- utem patet, quia tota aestimabilitas moralis i , actuς essicaciter & determinate imperari ii transfunditur in imperantem, illique soli Hsecundum se conuenit adaequate. . i' Confirmatur turius , quia nec liberaIitas himperare potest eficacitet & determinate actum magnificentiae nec fortitudo actum imagnanimitatis,& sic de caeteris eiusmodi. . Ergo nec actum Charitatis potest sic imis liperare vlIa alia virtus. Patet consequenis . tia; quia Charitas encellit multo magis persectione motivi, & arduitate omnes . plias vir tutes s quam excellat aliqua ex illis u i quam aliam. Antecedens deducitur ex Philol. 4.Bthic.e.a. sub initium . Nam mino eua quidem liberalis: M liberalis nον ιοα- ἡ ranus magni us et . Effet autem continuo magnificus , si virtus liberalitatis posset e
503쪽
magnificentiae ἔ quia qua libet virtus reddit voluntate iacilem ad quoslibet actus eiu clem Virtutis proprios. Unde si aliquis actus liberalitatis posset efficaciter & determinate imperare naagnificentis actum aiberal a
continuo esset tacuis ad imperandum eo modo actum magnificentiae ; ac per Conse quens esset magnificus cum ad imperium efficax & determinatum consequantur actus imperatu, absque villa 'nova difficultate. ac Consequuntur operationes honestae ex teriorcs propriae cuiuique virtutis ad adhuc internos efficaces eiusdem virtutiε. Patet
' ro 'an em esse rationem, de qui hastis a liis virtutibus similiter disparibus, quae est
de fortitudine, Se magnanimitate ; atque de Κberalitate, ac magnificentia. Ob rationem CSintrariam, habet Charitatem, de elicit facile actus huius virtutis, eo ipso est promptus ae facilis ad actus coeterarum somnium virtutum, iuxta dicta circa prior partem Oniausionis, Ut vel ex sola lista cognitione , tu experimentali obseruatione , quoad virumque eius extremum innote seere cui q. lacile possit veritas i huius senistenti a . Videatur comparatio quaedam,
simi lis de Prudentia , de Sapientia apud Philosophum , i h D. Τhomam s. Ethic. fine, quae est valde insinuatiua huius veritatis .
Probatur demum effieaeiter. Quia finis
ira dominatur mediIs, de omnibus,quae cire media vertantur, sicut dicebatur circa ean dem priorem partem conclusionis,ut oppo fretum,nimirum , ut amor me dij dominet amori finis , contingere non possit nisi per ordinem rerum inordinatu, qui in virtutes non cadit. Quomodo enim in virtutem c
dat absurditas similis absurditati volentis ianitar
504쪽
sanitatem, quia vult medicinam, seu habetis amorem sanitatis causatum ab amoromedicinae ; cum Prudentia & natura ipsi rerum praescribae oppolitam amandi meis thodum. Absurdius autem multo est, 'velis. . Ie Deum; quia est volita creatura ; seu habere amorem diuinitatis causatum abam re Creaturat . Distat enim bonitas Dei maiori excessu a bonitate rei creatae , re eumulto indignius amorem Der iubesse amori Creaturae . Et qui fieri posset, ut Deus amaretur super omnia , quod est de conceptu charitatis , si praedomimum amoris. re summavis, ac imperium esset penes actum, quo amaretur aliquid creatum: Certe
non apparet quomodo hoc induci possum animum conspicientem res ipsas, de quibus est sermo, & non sistentem tu superficie 'o-aum scholasticarum , nec intentum ad solas rationes uniuersales , di abstractas imperi; α imperati . Adde quod inde redderetur falsum , certe non posset euadere verum uniuersaliter axioma Philosophi ab omni-hus receptum laquam primum prencipium, docens, quod est primum in intentione,esse ultimum in executione. Patet enim obiectu actus mperantis esse prius in intention , Quam obiectum actus imperati; Si quide actus imperans est intentio sui obiecti, ide-nue est prior actu imperato. Cum ergo obiectum actus Charitatis sit ultimus finis .eo-nue proinde habito , nihil supersit quo viis terius progrediatur executio , si is actus posset imperari ab actu alterius Virtutis, noesset primum in intentione illud ipsum, quod esset ultimum in executione . Plura umilia argumenta confici facile possvnx ex alijs praedicatis , 'uae communiter attribuuntur
clamo finia eiusque latentioni 2 amori . Eo
505쪽
namque tendunt omnia, ut totum praed minium affectus , totaque vis dilectitia . ac
determinatiua voluntatis illi unice adseri
Ad a. Τimor alius est pure seruilis fugies
malum siue culpae siue poenae , praeci e quatenus est contrarium commodo proprio timentis, inque eius amore sistens ultimin .
Alius est, seruilis quidem quoad substantia,
quoad modum tamen , seu quasi modum , de rationem vitimam differe itialem subordinatus Charitati fugiens malum proprium, &Quaerens' proprium bonum, ut medium deis Ler utens ad summum bonum . Alius est pure filialis fugiens omeniam Dei praecise quaten iis Offensa Dei est . , & quaerens praecise bonum Momplacentiae diuinae. Quos timores certum eis intrinsece differre , quandoquidem intrinsece respiciuut motiva specie
diu ersa. Primus timor non est honestus, utpote disponens conditio nath animum ad peccandum s peccare nullum praeterea incomm dum afferret peccanti. Atque de hoc timore implicite contradice te tibi ipsi sermo est in testimonio obiecto a Idemque est ille timor vi cuius bona fiunt, sed non bene; iacto
nomine frequenter , de acriter reprobatur ab Augustino ad Rom. 8. Ne alibi sepe, atque ab alijs communiter . Secundus timor cst compossibilis eum Charitate, habetque eam ipsius participationem , quae omnibus virtutibus distinctis ab eadem Charitate asserta est communis in quaest. praeced. Comparatur
en im cum actu Cnaritatis, ut essectio medii, eum intentione finis ; Ideoque potest per illam imperari, sicut ali j virtutum actus. Te tius: timor est indistinctiis a Charitate, Fieri namque non potest ut quis amicabiliter aliquem
506쪽
quem diligat, & eodem asserui non 'ti eae
intendatque vitare eius ostentam, dum cognoscitur esse possibilis. Et praeterea idem amicitiae affectus erga Deum est coniunctus cum timore reuere uti ali orto ex maiestate, re omnipotentia Dei potente anni hilare . Qinire neutrum ex his timoribus potest ex cludere Charitas immediate ac directe a Quinimo iste postremus etiam in Beatis perseuerat . Secundus vero timor licet physicε sit co- possibilis cum Charitate , minuitur tamens quoad seruilitatis participationem, crescente persectione Charitatis , & aliquando ex cluditur penitus , quatenus maior Charitas
coniungitur cum maiori securitate de noris incurrendis poenis peccatorum ; atque earuPropter se timor dommutatur cum timore
perfecte filiali , hoc est cum timore ostensa Dei, vitalis , nec non & poenarum eius , ut impedientium amorem diuinum, & perfecta cum Deo coniunctionem. Quare de eo etiati more diei potest quodam modo,quod mittatur foras per Charitatem, ad eum modum, quo dicitur , quod iusto non est posita lex, Iicet absolute possit operari iustus intuitu
Iegis, & motus comminatione poenarum..
Videri possunt de multiplici timoris diuisione , ac descriptione Alexander tota quaest. 6s. de D.Thom. q. 19. a. s. Sc I KVterque 3.p.
Ad a. Actus Charitatis est utilis, aut quast utilis ad fines immediatos coeterarum virium lium, non tanquam medium , sed tanquam a lfinis illorum , 3e tanquam causa inducti uia i eorum per imperium ; iuxta ilIud r. ad Ti- imoth. i. 3, Finis praecepta est charitas; id est a icoeterarum omnium virtutum', ut exponit i
507쪽
ferit ine. Quod autem hoc modo est velis
ad finem alicuius virtutis non potest exi- .ere ex vi imperi; essicaci dc determinati eiusdem v rtuita, ut liquet eκ ration thus ,
empi s superius propolit s s licet posite
esse efficaciter de de erminate desideratum ab eadem, ut expone Lur ii te sp sione ad 4. Ad eundem sere modum auxilium Gratiae Dei, qo Deus in nob s sine nobis libere operantibus operatur, si sit valde anten sum. est valde velle adactus cuiusquc virtutis, eaque propter potest per quamlibet virtutem efficaciter Se determinate desiderari; Se tamen per nullum virtvt. s actum potest eisiis caciter de determinate induci; quia excedie. Quiuslibet talis actus essicac talem determinatam, sicut ostensum est excedi ab actu
Chari tatis essicacitatem determinatam cuius ibet alterius νιrtutis.
Ad 3. Duplex erga Deum obedientia di. singue da est ex D. Thoma in eadem illais quaestione a. s. c. dcaa L. ex Caiet. & alii a ibidem. Alia namque obedientia est pro peia subditi, praecise ut subditi procedens
ex reuerentia. ergad ulnam male itiitem ,ve
Praecipientem, cie comminantem poenas; Alia obedientia est propria an ci orta ex adhae 'sione ad diuinam bonitatem , α ex desiderio complacendi Deo, ut supeliori, simulqι amico. Prior obedientia est illa specialis virtus, quae eo nomine communiter appeliatur , se conformat voluntatem obedientia volutati superioris a quatenus superior prae cise est, propter hon pu tem to inrulem, quae inest conformitati cum praecepto superiori vade vitationi pinnarum , quas ipse praescribita quatenus conserenti ad ultimam finem. vcnuper dicebatur . Posterior obediecta mi propria C hamati s quae mouetur.
508쪽
consormitatis cum voluntate. complaeentia summi boi xt est summum
uine obedientiae propria Tubditi , ut subditi praecιse posse essicaeiter , α determinate Imperari actum obedientsae amicabilis; idest, in haritatis obedietaris. Abia non .potest elerari animus ad motivum illud altius , Ano.
Zonge in mort utranter alia emeaciter & a
Propositum deliberali tatis, S magnifice tia. derad probationes assiumpti admittitur auonem praecepti Concurrere Cum ramniu virtutum ambus, quatenus DeuSper Dr--eptumebligat ad aliquos . uarumlibet vir- Igati rob rationes datas, Per virtutem obed tiae Ixro Iam .subditi, inimico in sary po se aliter , vel causaliter ..cau Ω- Iitate escaei, ae determinata, obedientiam amisti em propriam Charitatis . Haec enim praeliatvr i immediate per dolam ipsam Chaiaritatem perque eiusdem determinationem . Immediapam, O immediate liberam mouenis te praecepto, quatenus comminatolio ost
ea tant timnaotione , quae est, in ab msimus.*gnoscrtur inommunis,mistitiis Omis nitim virtut um inspectu eiulac Charitatis.' imirum ea comminatio iudignationis diui ἀn independetisv libera similiti electicininem mirer adhaeret, red dii di dem mmmonem actus prace oti s acp-actim ipsum praceptuma eddit facilionem , coetem paribus, Vam si
mon et praeceptus quia Lla motio πα
niala alia, mouere potest praeceptum com-
509쪽
quo pacto dictum est q. a. de Gratia . ad 3 Auxilia supernaturalia inducere posse actus
bonos naturales. Vnde repugnAt in tei minis, ut Deus praeeip:at alicui actum Chariistatis , simulque praecipiat, ut eum exequa tur,utque vi eum vitisti determinetur, siue mediate, siue immediate, per actum , cuius motruum intrinsecum sit comminatio p*narum; hoc est, ut eum et clat per imeeriunx. cssiem de determinatum obeoietrae ieru ais,
Ad 4. In pr mis D. Thomas illo ipse in s
eo dieit expresse duo quaedism, quibus c- radicit obhicienti. Alterum est Charitatem imperare cocteris virtutibus Alterum est poenitcntiam esse virtutem sub Charitate.
utique ut imi erante , sub qua consideratione ibi disserit de utraque . Deinde quod ibium adscribi; poenitentiae intenti nem operandi ad deletionem peccati, pihil pro ibat in cuntrarium. Quia ea intentio haberi potvsi, Quin habeatur actus Cbaritatis a
Tum quia delatio peςeati potςst obtineri
per Sacramentum absque actu Charitatis et Tum quia contingit, ut quis deficiat a prae- oncepta intentione finis utcumque essi caci
propter dissicultatem oςsurrςntem in exhibitione mediorum. Agitur vero in prauontide actu i inperanti.. intrinsect infrustrabili , ct inferenti inlathbil. tei actum imperatum . ιndidem apparet maniis stum discrimen ad paritatem x seu rationem de sumptam ex proposito de coetero non peccandi . Licet nim huiusmodi propositum non possit coexistere peccato ; frustratur tamen saepe, ac reuocatiar ob dissicultates s de tentationes insursentes ad uerius eius adimplesionem;& quod maxime confert ad scopum praesen tem, semper necesse esset, ut frustrate ue ς reuocarctur adueniente occasione,& --δι
510쪽
ligatione elleiendi actum Char atis ob nsistatam superius dissiculeacem ae atauitate eius Oec adem . si utatu utas illam non sup
rarer, nouo nouae liuerae eieci irmis conatus
adiuta per vim specialem de robur motiue charitatis, quod est valentit , quam fuerit illum aliud motivam , anterior. S cuiusuis trop0siti d. stincti ab eade Charitate . Eiusmodi autem fetustratio , Se nouaed Scultatiunouus costictus , atque indigentia applica tioni, animi ad motivum valentius , acimperi 'sius, noli habent vitum docum praeexi-ctenti actu efficaviter ac det mitrate impe xanti, ut est in confesso apud ipsis quoque aduersarios. Nu igitur est paritatri ratio, α multo minus Identitatis . Quare actus poenite utiae cte propositum eius proprium sinuat ad eliciendos actu, Charitatis, euthain. do tantummodo occasiones peccaui, ει gr uJum tentationum redde tima difficile erri citium Cha iratis , applicando intellectoni ad meditationem induatuam educlem eueriscit alii sque modis similibus. & memoria
sui; Non vero vi inductiva eliassem actus, ae
exercitii intrinsece inful. bili, ac insude.
rabili. . Ad-Dicendum est Chabitatem esse conis nexam intrinsece ex ista.natura ; positive quidem cum coereris Om Libua virtutibus
nec non negative cum omnibus a q u e Idmhabent rationem instrumenti S proprieta tu respectu ipsius, nec simul sunt dispositiones per se ad eius introductione; ita ut prae in Lente Charitate necesie sit adesse ex natura rei reliquas virtutes, eademque perΔunte necesse similiter sit, reliquas omnes perire. Maeter eas quae sunt dispositiuae per se, cunis exceptionis complectentis solos habitus