장음표시 사용
511쪽
Connexio positiva colligi tur,quis ad Cocrosse n. q. 34. Char tas dicit ut vinculum peri rectionis' non solum propter eumulum om. aiis perfecti nis virtuosae, quemc perius dictum est , em nenter in ipsa contineri; sed etiam, S murto mag:s, quia ipsa inducit in animam rella uas omnes virtutes , earumque persectionem mutuo colligat,iauet, & proin mouet, ut d oh et D. Thomas in Comment rio Eurus loci. Ratio est; quia habitus Ch rὶtaeis est pei secta ac permanens ordinatio hominis ad vptimum finem supernaturaIems ct habitu omnium caeterarum virtutum svht media itidem permanentia, valde uti- Ila, ac fleebnaria ad obtinendum eum finem Homini aurem perfecte, ac permanenter o drnato ad asiquem finem, debentur ex naturarer omnia media necessaria ad eum finem, quod est eommune omnibus ad aliquesti Em ordinatis, etiam intra limites naturaesqua in praestantior, Se liberaIior ex se ordo Grahiae, praeserti in res,ectu amici Dei, qua lia est quicumque habet Charitarem, ut pia 'vet exquaest. 39, : Connexio necatiua 'Matur communmter. Sc quidem essicaciter, quia C harita s,quq in indistincta, eerte est inseparabilis a Gratia sanctificante , comparatur eum e ceteris virtutibnc sicut natura cum suis proprietatibus, iquae similitudo, icet deficiat quoactatiqua, ut notatum est q illa I . quia tamen a sanctis Patribus , Se a Theologis praeeipue tirducta est d signifieandam dependentiam tC Pterarum virtutum a forma sancti fieante aidest, a Charitate, ideo eontemni nee d bet, nee potest pro re praelanti . m tura autem substantiaris ita comparatur eum suis Proprietatibus , quae simul non sunt dispo
tiones per se ad eam requisitae, ut ubi Mao
512쪽
rationes obiectionis aduersus sequelam,quis vera esti re bene ibi deducitur. Ratiuncula postrema de homine iusto non bene affectoaed motiunm, Se opera. alicuius virtutis paris cularis diluetur quaest. seq. ad a,
Vtrum Charitas aureatur per omnesct quosvis actus tam sitos, quam reliquarum virtutum p g I D E T V R non augeri pellomnes & quosvis. I. Quia Δ Ο ' opera aliarum virtutum, praeoter eua ipsus Charitatis su nucausa aequivoca minoris lon-ses ge persectionis respectu eius--m. Ergo augere ipsam nequaquam pos usse lotas , de nisi prout eoniuncta cum actu aliquo ipsius Charitatis postea superueniete. Astu Charitatis & alii remissiores labatu praeexistenti valent potius ad remit. tendum illum, &ad inducendam tepiditate
in operando , quam ad inducendam maiore Intentionem ae feruorem . Ergo, ut non minuatur , certe non augetur Charit pergiusmodi actus . Confirmatur quia habitus upernaturales debent erescere ad eum fere modum, quo crescunt habitus naturales. Habitus autem naturalec non crescunt, nisi per actus ipsis intentiores , vel certe non nisi quando r e moribiis superadditur intensior, ut experientio ἡocet. 3. Deus diligentes Doluir, ut habetur en
Euangelio. Ergo magis diligentes diligienςc sieri potest, ut diligat magis quβῆ , prius
513쪽
privss diligentes mina ς quam prias j Patet consequentia ἔ quia sicut se habet simpli e
ter &c. Confirmatur, quia in prima infusi ne scriatur haec proportio , ut die tum est quaest. F. Ergo etiam in augmendo. 4. Si actus aequalis , aut remissior habita eum augere e s augeret etiam quilibet aetus sola sui continuarione , Ac qualrbet parte suae continuation m . Ergo aetus durans pellhoram V. g. augeret infinitὰ . Patet conse quentia, quia intra horam sunt infinitae partes durationis , Ze pro singulis daretur no
R. In hac quaestione, quot rapita, tot semientiae; omnes tamen aditus va: iandi ac subterfugiendi occludentur quinque con clusionibus . Ponendum iniim est omnibus re singulis aetibus. quibus augetur coronaeis Glariae, augeri etiam habitum L hamatis. Quia non potest augeri corona Gloriae, 'me est visio Der , quin augeatur Iumen gloriae, quod est eius prineipium . Nee Iumen Gl tariae augeri potest , quin augeatur rant unde habitus Charitatis,' qui est princi I tu amoris beatifiei iuste corresponderatis visioni, Vtis pote ordinatae secundum , totam ex natu ra ei ad amorem ne eessarium, ex vi eiusdevisionis, atque adeo exigenti ex natura suas omnia comprinciola hecessaria ad En fere dum tantum amorem, quanta ipsa est . '. Aecedit totum ius ad coronam Gloriae sun dari proxime in filiatione Dei, iuAt M. illud PauIi. Quod β-δa pedes. Unde non potest augeti ius ad per et orem Gloriae coronam , ciuin augeatur persectio fit alionis Dei. Haec aut cm filiatio habetur me Gratiam sanctificantem , quae est indistineta
ah habitu C saritatis . Et lieee esset ab eo ' distincta, effet nihilominus nseparabilis ab Q. a b I eodi
514쪽
quem diligat, de eodem affectu non 'ti eae
intendatque vitare eius ostensam , dum cognoscitur esse possibilis . Et praeterea idem amicitiae affectus erga Deum est coniunctus cum timore reuerentiali orto ex maiestate, α omnipotentia Dei potente anni hilare . Quare neutrum ex his timoribus potest excludere Charitas immediate ac directe a Quinimo iste postremus etiam in Beatis peris seuerat . Secundus vero timor licet physice sit co- possibilis cum Charitate , minuitur tamen squoad seruilitatis participationem, crescente perfectione Charitatis , Scaliquando eκ- cluditur penitus , quatenus maior Charitas coniungitur cum maiori securitate de non incurrendis poenis peccatorum ; atque earuPropter se timor commutatur Cum timore perfecte filiali, hoc est cum timore ostensa Dei, vitalis , nec non & poenarum eius , ut
impedientium amorem diuinum, & perfecta icum Deo coniunctionem. Quare de eo et ii ltimore diei potest quodam modo, quod mit- itatur foras per Charitatem, ad eum modum, iquo dicitur , quod iusto non est posita lex, sIicet absolute possit operari iustus intuitu lIegis, & motus comminatione poenarum.. lVideri possunt de multipliei timoris diuisiore , ac descriptione Alexander tota quaest.
Ad a. Actus Charitatis est utilis, aut quali utilis ad fines immediatos coeterarum virium lium, non tanquam medium s sed tanquam a finis illorum, & tanquam causa inductiva eorum per imperium ; iuxta ilIud g. ad Timoth. l. s. Finis praeepti est charitas ; id est s
cinterarum omnium virtutum', ut eκ ponit
515쪽
ori Quod autem hoc modo est utilaad finem alicuius viret ut is non potest exinere ex vi imperi etficaci de determinati eiusdem virtuita, ut liquet eκ rationibus , ω
exempl s superius propolit s ; licet possieesse etsi caeiter de de erminate desideratum ab eadem, ut expone Lur u te*Osione ad 4. Ad eundem Fere modum auxilium Gratiae Dei , qt o Deus in nob s sine nobis libere operantibus operatur, si sit valde nitensum. est valde velle ad actus cuiusquc virtutis, eaque propter potest per quamlibet virtutem efficaciter Se determinate desiderari; Se tamen per nullum virtutis actiun potest eisiis cacitar &determinate tu duci ; quia excedieeu iustibet talis actus efficac talem determinatam, sicut ostensum est excedi ab actu
Chari tatis efficaci talein determinatam cuius ibet alterius virtutis.
Ad 3. Duplex erga Deum obedientia di. singue da est ex D. Thoma in eadem illae
ς estione a. s. c. Sc aci 1. eκ Caiet. Ee alligibidem. Alia namque obedientia est propria subditi, praecise ut subditi procedens ex reu' entia, erga d uinam maiestatem .ve praecipientem, de comminantem poenas; Alia obedientia est propria an ci orta ex adhaeήsione ad diuinain bonitatem , cic ex desiderio complacendi Deo, ut suetiori, simulqφ-ιco. Prior obedientia est illa specialis
virtus, quae eo nomine communiter appellatur , se conformat voluntatem obedientia
volutati superioris a quatenus superior praericise est, propter honς tem tormalem, quae inest consor mitati cum praecepto s uperioris, de vitationi poenarum , quas ipse praescribita quatenus conserenti ad ultimum finem, ut nuper dicebatur . Posterior obediecia amis,
516쪽
onestate consonvita is cum voluntate , feomptaeentia summi bolu, Vt est .sumn umo. Bonum& vatimus finis . tur ighur .vi et te obedientiae propTin .su ita, ut luddita inraecise posse emeaeiter , di determinate -Imperari actum obedientiae amicabilis; id est, Charitatis obedientis. Quia non potest et ' uari animus ad motinum illud altius , &nO- milius ex eo praecise ,.quod adhaereat motra
Ionge inferiori, uti inint alia em cacrem &asirtiori co uinei texempIlam ex Pliuos mio propositum deli beralitate, S magnificetia. Hide ad probationes assinapii admixtatur rationem praecepti concurrere Cum omniu virtutum actibus, quatenas Deus per Ir Meptum obligat ad aliquos .'uarumlitat virtutum actus ; sed negatur ob rationes datas, Per virtutem obedientiae ro iam .subditi, iv x praescindentis b amico, & immico praeianar3 posse mali ed, oeIsausaliter . causis
litate escaei, di determinata , inbedienti namicabilem propriam Chari vatis . Haec enim praestat Vr immediate per silam ipsam Chaiaritatem, perque eiusdam determinationem a. immediatam, re immediate liberam mouenis te praecepto, quatenus ComminatOzIopaeonarum s tantummotione , uae est, in ahoni imbus agnoscitur communis motivis omisnium viriutum respectu eiusde Charitatis. Nimirum ea cornminatio iudignationis diu
nae independ&Θου ubera si diti electione.
ei reamortuum,cti essicaciter adhaeret, redisdit dissi rem omissionem actus Fracepti saeper consequens actum ipsum praceptum seddit tacilior em , , caeteris paribus , quam si mori esset praeceptus, quia sola motione , aenistia alia, mouere potest praeceptum com-smnatorium ad actum Charitatis, quin pomelata ad eundem vitio determinaze,.quo
517쪽
quo pacto dictum est q. tia de Gratia ad 3 Auxilia supernaturalia inducere posse actus
nis, ut Deus praeeip .at aliςui actum Charitatis , simulque praecipiat , v t eum e equatur, utque ad eum ultimo determinetur, siue mediate, siue immediate, per actum , cuius motivum intrinsecum sit comminatio pinnarum; hoc est, ut eum et clat per Meerium effiem re determinatum obedietiae ieru ais,
co dieit expresse duo quaediam, quibus con radiclit obiicienti. Alterum est Charitaterra imperare sint eris. virtutibus. Alterum est poenitcntiam esse virtutem sub Charitate. v vique vr ime erante ν sub qua consideratione ibi disi erit de utraque . Deinde quod ibium adserabit poeu ueritiae intentionem operandi ad uintionem peccati, nihil Prombat in cuntrarium. Quia ea inten*io haberi potest, ouan habeatur actus Charitati saTum quia delatio peςcati potest obtineri
per sacramentum absque actu Charitatist Tum quia contingit, ut quis deficiat a prae- concepta intentione finis utcumque efficaci propter dissicultatem oςςurrςntem in exhibitione mediorum Agitur vero in prRsentide actu i nperanti., intrinsec infrustrabili , ct inferenti inlathbilitet actum imperatum ιιndidem apparet man :fesstum dii crinun ad paritatem, seu rationem desumptam ex Proposito de coetero non peccandi. Licet enim huiusmodi propositum non possit coexistςre peccato ; frustratur tamen saepe, ac Te voeatnr ob dissicultatqs s M tentationes insurgentes aduersus eius adimplexionem; di quod maxime confert ad scopum praesen . tem, semper necesse esset , ut frustrate tuere uocaretur adueniente occasione, M ob α
518쪽
sigatione elleiendi actiun Charstatu in notatam superius dissiculeadem se a duitatem a eius spec alem . si vivu)itas illam non sup rarer, nouo Mouae liberae electi is conatus adiuta per vim specialem , & robur moraui charitatis,' quod est valeritius, quam fuerit ullum aliud motivum , auterior seu tu suis propusitiastincti ab eade Charitate . Ei uia modi autem frustratio , & nouae d. Ecu latra nouus costictua , atque indigentia applicationi, animi ad motivum valentius , ac imperiosius, non habent vitum docum praeexi-ctenti actu, essicae terru de torminate impe xanti, ut est in conisub apud ipsos quoque aduersatios. Nulla igitur est paritatri ratio, α multo minus identitatis . Quare actus poenite utiae & propositum eius proprium iuuat ad elicendos actu, Charitatis, euaado tantummcido occasiones peccaui,& gr uium tentationum reddeticini dissicile edieris citium Chas ita cis, applicando intellectum ad meditationem induatuam ei dem enerinciiij, aliisque modis limitibus. & memoria sui; Non vero vi inductiva eiusdem actus, ae exercitii intrinsece instat uili, ac insupe
Ad s. Dicendum est Chaitatem esse conia nexam intrinsece ex si amatura ; positive quidem com coereris omitibus virtutibus δnec non negative cum omnibus . qu e Idmhabent rationem instrumenti cic proni te tu respectu ipsius, nec simul sunt dispositiones per se ad eius introductionesta ut prae in sente Charitate necesse sit adesse ex natura rei reIiquas virtutes, eademque peraunte necesse similiter sit, reliquas omnes perire. Praeter eas quae sunt dispositiuae per se, cu-aus exceptionis eo debentis solos habitus
519쪽
' Connexio positiva eo digitur,quis ad CozIosse n. 43 Char tas dicitus vinculum peris finionis' non soli im propter eumulam Dm sis perfecti nis virtuosae, quem ζ peritis dictum est , em nen ter in ipsa contineri; sed etiam, S murto magis quia ipsa indueir in
animam relicuas omnes virtutes , earumque
persectionem mutuo colligat, uet, & pr moliet, ut doe et D. Thonias in Comment Eo huius loci. Rario est; quia habitus C harimatis est persecta ac permanens ordinatio Bhminis ad ultimum finem si perna tui ale ει habitu omnium caeterarum Virtutumo sint media it id em permanentia, valde uti- Ila, ac flecessaria ad obtinendum eum finem Homini aurem perfecte, ac permanenter Ο dinato ad aliquem finem, debentur ex nainetura rei omnia media necessaria ad eum fiamem, quod est eommune omnibus ad alique finem ore Inatis, etiam intra limites naturaea
qua est praestantior, S liberatior ex se orta Gratiae, praesertiis res,ecti, amici Dei, quae fila est quicumque habet Charitarem, ut pria teteri quaest. s. Connexio necativa 'Matur communia ter & quidem essicaciter, quia Charita S,quq est indist&cta, eerte est inseparabilis a Gra-
ita sanctificante , comparatur eum e ceteris virtutibns', sicut natura cum suis proprietaritibus, qtiae simplitudo, licet deficiat quoactatiqua, ut notatum est q illa IO. quia tamenia sanctis Patrihus , & a Theologis praecipue inducta est ad fignifieandam dependentiam 'Cceterarum virtutum n forma sanctifiean re aistest, a Charitate, ideo eontemni nee d bet, nee potest pro reprae ne i . Natura au tem substantiaris ita comparatur eum suis
Proprietatibus , quae simul non sunt dispositiones per se ad eam requisita, ut ubi urio
520쪽
defieit, ipsae quoque necessarid defieian exsatura rei.
Deinde ut quisque affectus est ad finem, ita est affectus et am ad media dein ruientia in illum finem. Atqui est priuatus Charitate Iest male affectus habitualiter ad finem ultiomum supernaturalem , nullamque proisus habet affectionem permanentem respectu
ipsius, siquidem', ulla est identificata currus natura ipsa hominis, sicu t est respectu' vitia. mi finis naturalis. . Ergo qui est priuatus Charitate , est similiter male affectus habitualiter in ordine ad ea, quae sic habent rationem medii respectu finis ultimi sapernaturalis, ut non habeant sim I rationem dita positionis respectu ipsius C hari tatis; nullam. que proinde habet affectionem, aut inelinationem permanentem. respectu talium mediorum Nempe ast ectio de inclinatio ad me. dia ut media, ineIudit in se aliquam affectionem, & inclinationem ad finem, ut ex sep . tet, re ex dictis supra de participavi ono, Charitatis convenienti emteris virtutibus. Ergo qui est priuatus Charitate, Fim ea capax affectionis & inclinatici is actualis, ae
transeunti per auxit a actualia Gratiata in . ordine ad actus e ceterarum virtutum ; si eutetiam est capaκ eiusdem per eadem auxilia in ordine ad actus ipsius Charitati L . . Intelligenda autem haec Gint de virtuti Dus tantum supernaturalibut , ac per sp infusis . Nepe virtutes morales nyturaIes Per Muerare possunt ex sua natura, intereunte etiam habitu tam naturali quam supernatu rati dilectionis Dei. inia perseuerat nihilo minus inclinatio aliqua permanens respectu ultimi finis naturalis , utpote indistincta Rhapsal, imana natura secundum se . Atre