장음표시 사용
41쪽
M DE NuMMIs singularis, quod habuit semper reges , vel judices, ac duces,
ficut habebant omnes per circuirum nationes: & quidem, us ead Herodis tempora, gentis hominem, qui non e frater suus ex genere IsraeI, ut est in lege scriptum, Deut. XVII, M. Is Reliquae autem tribus aut nullos, aut inferiores tantum magistratus plurimis omnino secesis habuere, a quibus provocatio esset ad superiorem , eumque
sive Iudaeae, sive alterius gentis principem. re & vaticinii tempus adesse in soribus Iudaei suspicabantur, cum Her des in regnum irrepsit,quem non ipsi elegissint de numero se trum suorum. Sed regem praecisse, atque adeo etiam insitutium, quamque is ex gente foret, vaticinium diserat, quod isti minime advertebant.
Facta eodem anno descriptio Indatorum altera est per capita tributi imperandi causa : cujus quidem tibbuti meminere neri scriptores : Matth. XXII. Metrensium dare Caesari , annon Z ubi census tributum est, Luca exponente, cap. XX. Licer nobis triturum dare Caesari, non
Item Aef. V, 3 7. Judas Gamaeus in Hebus pro Ysionis , id est, census tu canno in Judaea actu, veri: upopulum posses ipsi
'riis Sec. Id vero iactum fuisse oportet, cum Iudaea in proin vinciam Augusti redacta est, & per magistratus Romanos, Praesides scilicet, primum administrata. Praclides enim saepius appellantur in sacris paginis: nec satis cauis, ut Procur tores appellentur, in his Lucae verbis esse videtur ,procurasere Pontio Pilato Judaeam. Hic fistus ille Iudaicus est, cujus c Iumniam aNerva sublatam finge nummi testa ur. Nam
Judaei viritim numi cum Magine V inscriptione Cestris , Caesari pensitabant: quod Senatus caesui potius sola, quam aerario publico, aegre serebat.
42쪽
HERODIADuΜ. ηδ Anno superiore antie autumnum, sive XXXVII. post Actiacam victoriam, censum hunc peractum fuisse a Quir, alio ait Iosephus, libro XVIII. Antiqi . cap. III. Mun quo I re, quoque consilio nomen Herodis alterius in Agrippam convertit, ut postea videbimus, eodem jure atque consilio Quirinii Masistratus annum mutavit: quem Syriae Praesi- dem fuisse anno Christi Domini natali Lucas admonuit. Nempe ut sacer scriptor non tam rerum gestarum histomcam veritatem, quam allegoriam, in propriis etiam nominibus, secutus esse existimetur, excogitata haec ab isto dis, crepantia est. Nam ita credi, nempe dictum fuisse a sacris seriptoribus Quirinium pro Saturnino, & alibi Nabuchodonosorem pro Cambyse, S pro Agrippa Herodem, mystico intellectu, ob similitudinem morum, aliamve causam amnem, ut quidem mihi nonnemo nuper ajebat, eorum inte ' erat, qui veteres plerasque historias concinnarunt. Itaque sedulo ii operam dedere,ut numquam cum sacro Scriptore congr*erent tempora & narrationgs Iosephi annalium: id quod nonnullis eorum minus sagacibus ac minus cautis fra di fuit: qui apud Iosephum deinde, multo post Herodis prioris obitum, Quirinium nacti census Iudaici curatorem: sub uno eodemque Herode, posteriore nimirum, Christi Servatoris ortum obitumque collocandum esse censuerunt. Has istorum artes atque haec consilia eruditi viri minime sub orati multo labore atque inani diutissime desudarun atque etiamnum desudant, ut aeram Christianam, quae a s eris scriptoribus duxit ortum, & cum iis mirifice consentit,
43쪽
... uam ob causam Titerias condia ab Herode i
INFELG Caii Caesaris Augusti F. in Oriente, mox & Germanici in Syria exitus, vicinia quoque Galilaeae Sc Tracho- nitidis cum hostibus populi Romani, Parthis atque Arabi-bus,perpulere Senatum P. Q R. ut perquam moderate cle nier ageret cum tetrarchis Herode & Philippo, in limite imperii positis, supremis Augusti annis. Et ille nihil minus aegre ferebat, non adjectam fuisse imperio Galilaeam cum Trachonitide, post excessum Zenodori: quod & tota Asia, hoc est, Syria iraesertim per Augustum recepta , juris esse Romani videbatur: & pars Iudaeae praeterea olim Galilaea fuerat, ipso teste Plinio: & pactae cum Zenodoro conditi nes ita poscere videbantur, si quid ei humanitus accidisset. mobrem Augusticaesaris demerendi causa, Philippus
quidem statim illius se clientem professus est, data ultro urbe Caesarea Paneade in suae fidei oppignerationem. At Herodes Galilaeae tetrarcha nullam Augusto dedit:.quod se,opinor,nollet esse deteriori jure quam Zenodorum dece florem: quem Caesaris & Imperii socium ac foederatum fuisse,non clientem yel subditum, admonet aera Graecorum in nummo ipsius e yressa, non Augustana. Nam ea causa & Damasceni, Ronianorum quidem socii ac foederati, non subditi aut vectigales, sed Aretae regi obnoxii, ut Paulus admonet, 2. Cor. XL. 32. sub Augusto & Tiberio aeram Graecorum servavere: quod de Hemesa quoque & Tripoli statuendum,ut alias dicturi sumus. At quae civitates jugum Romanum subiere, Antiochia, Tyrus, aliaeque plurimae, aeram signavere Romanam. Sic Herodes ipse tetrarcha annum Cati Caesaris primum, te
44쪽
H E R o D I A D u M. Asthimque claudii rex idem signavit, aera Graecorum derelicta, postquam se clientem Caesarum professus est: sed non ante Tiberii principatum, cui Tiberiadem demum, ut diximus, seu sponte, seu metu condidit, dediditque. Quare
seu dici iste maluit, quam ei λοu MO . Sic Iudaeae ac Samariae veluti claustra duo, fidei suae pignora, Caesaream Palaestinae & Sebasten , Herodes pater Augusto Caesari dederat, a quo praesidiariae cohortes ibi sunt colloc tae : nam Cornelius Centurio de Caesarea testis est in Actis. De Sebaste dicemus inserius. Nisi quis sorte adeo principum iNenia & mores ignorat,ut eorum quemquam arbitretur poste in animum inducere, vicini principis honori ac nomini insio solo oppidum aedificare, nisi qua vel clientelae vel fidei ratio cogat. Q d si id honori tantum Augum ac Tiberii datum est,cur Occidente toto, ubi major es. provinciarum erga Principem adulatio debuit , Tiberias nulla pro sus fuit, Caesarea Augusta nulla , praetercol iam unam C Draugustam, quam in devictam a se Hispaniam deduxit Augustus, ubi OPPIDUM antea vocabatur SUALD, teste Plinio, libro III. seel. IV. nulla denique civitas Augusta, printer colonias quasdam in oppida dudum antea condita de
De annis imperii Tiberii Gesaris.
VETAT ratio credi annos imperii Tiberii Caesaris acto Luca aliter computatos fuisse, quam consuetudo se rei toto orbe Romano recepta: sed & nummi vetant: tum ille nimirum, quem in Galilaea conflatum attulimus anno
XVIII. tum vero in primis, & illi qui primum Tiberii consignant δnnum, ut diximus, Antiochiae constati: & iste Sele
45쪽
m Syriae Praeside, tramim Tiberii annus incurrens in annuat Sinuces XLVII. Ergo cum tota Dria annos imperii Tiberii ab excessu Augusti numerari mos fuerit: quis san- istum Lucam existimet alium in Tiberii annis tenuisse cataculum, si praesertim, ut dicitur in libro de scriptoribus Ecclesiasticis, cap. VII. Antiochenus ibit λ Et vero orbi Romano . Graecoque potissimum Lucas indicabat Romani Principis annum, in quem initium incideret Baptime praedicationis. Vel Romano igitur, vel Graeco more loqui eum oportulli non alio quodam insolito, quem nostra aetate excogitarunt viri it seniosi: quem & nos olim secuti sumus, fraudem in antiquitatibus Judaicis nullam suspicati, nummisque veterubii, haud adhuc satis diligenter exploratis. Mos autem Romae suit in Principibus annos numerare Tribuniciae Potest tis: in Oriente semper sere annos Principatus: Tribuniciae autem potestatis annos, perraro. Hinc apud Josephum, libro a. de bello, cap. VIII. ubi Augu stum ait rebus praefuisse,
άφργησάε ενον των μάτων, quod e Gallico redditum p tius existimes , conae reos acres, quam ab homine Graeco
pro ctum, annis septem&quinquaginta, mensibus sex, diebus duobus: ibi, inquam , non illa modo assectata dilugentia in mense ac die notando, quae haud levem habet ad . junctam suspicionem falsi: verum etiam ille modus numerandi annos Augusti, fidem auctori detrahit, & su secto in injicit. Geminus enim fuit modus omnino annρs Augusti Caesaris computandi: alterin Oriente, in Occidente alter usurpari solitus, ut nummi aperte docent: illic ab Asia recepta, sive, ut vulgo loquuntur, a victoria Actiaca: istic per annos Tribuniciae potestatis. Hanc autem Potestatem ille gessit annis tantummodo sex & triginta: obiit ante annum
46쪽
HERODIADuΜ. 47 post Asiam receptam quadragesimum inchoatum: nee ulla regio annos Octaviani Caesaris computavit a Triumviratu: a quo etiamsi initium Octaviani duxerit , tamen aberrat a veis ro Iosephus annis duobus, ac tribus sere mensibus, ut Sali nus admonuit.
RODIS tetrarchae honori posita inscriptio litte fuit olim, quam in insula Co repertam descripsit Sponius hi Miscellaneis p. 338.
Derodem mmodae Rego nutum Turaresam , NAM AN adoptione filius, natura vero Niconis, hos lem suum Samisci in colit. Ditis in primis hic Iapis doces, observatu digna. Alterum est, nusquam in nummis lapidibusve Antipae cognomen oc 'Tere, quod Herodi sequenti Josephus affinxit. Alterum,n Marum Regem appellari priorem Herode qua de re tutium inferius.
immua vi reo a uiam otii erit. Porro numnnim Aerodis tetrarchae huic anno necesse est adscribi: quod in more positum iuit, ut diximus, regibus ac tetrarchis Syriae annum suae potestius in suo .
47쪽
mare,in quem Cesariam primordia incurrerenti Sic Zen dorum tetrarcham, quo anno Graecorum Asia recepta ab Octaviano fuerit, & ipse cum eo fidem foedere devinxerit, in . suo nummo expressisse vidimus. Hanc enim nimirum ab se illis veluti suae fidei tesseram dari Caesaribus oportuit in au spiaciis imperii sive principatus, suamque vel sic probari client tam , aut conjunctionem. Primum igitur Caii Caesaris at num non possumus hoc loco non interpretari, ubi nullus est expresse signatus: praesertim cum si annus alter,tertiusve aut quartus foret, perinde notaretur in nummo, atque annus tetrarchae quadragesimus tertius. Sic enim idem Herodes vice versa in nummo anni aerae Christianae a. qui Claudii Im honori dicatus est, sub eadem plane sermula, annum Claudii tertium adnotavit: quotus autem regni sui esset, non expressit: quod vellet intelligi, & in isto suum esse ;llum regni
β ασιλειας, primum, nondum expletum,in quem Claudii ter lius incurreret: & in nummo priore si alium a primo Catiannum vellet accipi, aeque se expressurum in Caio sui saeatque in Claudio. Iuvat in conspectu legentium repraesen tare hoc loco rursum utriusque nummi epigraphen;
Hic, opinor, vider est, quod diximus, illud Herodem in
utroque nummo ex aequo servasse, ut ubi annum no adjecit, ibi sive Cati in principatu, sive suum post regii tituli adeptionem , velletannum primum intelligi. Haec autem in nummis istis observatio ut debet apud harum rerum peritos in niesso esse, & pro certa atque indubitata haberi: ita pri
48쪽
HxRODI A Du M. Αοmum Herodis tetrarchae annum fuisse necesse est eum, quem adsignavimus, Urbis conditae DCCXLVIII. ante biennium quam possit obitus Herodis prioris ex Iosepho colligi: re au-xem ipsa ante annos octo quam iste e vita decesserit. In prio. re porro numismate a Caio receptum Herodem fuisse in unicitiam & clientelam apparet: in altero ,1egis titulum a Claudio impetratum: quem,ut Herodes pater diu postquam Ethnarcha tantum fuisset, sic Herodes tetrarcha sub autumnum dunta anni XLII. aerae Christianae a leptus est: sum & Caesareat ssit Claudiam appellari, ut nummus ille
docet suo loco destriptus a nobis: BATI AETΣ ΗPΩΔΗΣ.- ΚΛΑΥΔΙΑ ΚΑΙ ΣAPIA. Nec vero ante annum XLIII.
erae Christianae a S. Luca Herodes rex appellatur. Itaque
non ann0 gmplius uno potitus eo insigni ςst. Ad annum Grisi XL. HS RODEM Antipam ablegatum in exsilium sitisse, sive Lugdunum in Gallias, sive in Hispaniam, nam
iitrumque hoc anno Iosephus parum memor diversis locis prodidit concessamque ejusdem tetrarchi in fuisse Herodi Agrippae regi, nemo credet, cui persuasum erit, uti mox fore speramus, eumdem esse Herodem, qui Antipas cognominatus est a Iosepho,& eum qui major Agrippa. Cati Caesarissimiliter expeditionem in Gallias, Agrippa comite, quis credat : cum titulum IMP. ne Caius ipse quidem in sua pecunia aurea atque argentea usurparit, nec Senatus in aerea ei vitulerit, nec Graeςi in Oriente, nec Herodes ipse tetrarcha,
ut dicemus uberius in Cati & Claudii Chronologia ῖ D mque legatio ad Caium principem pro Iudaeis, & Agrippae Meamno Josiphin de Herode oe ina prodidit.
49쪽
1o DENuΜMIs apud eumdem oratio de eodem argumento, quam fident meretur, cum hujus tragoediae scriptores non magis cum v ritate quam secum ipsi pugnenti Nam, ut omittam eetera, quiverisimile sit eum se pro Deo ac Iove haberi voluisse, quine Imperator quidem ex SC. esse potuerit λ Ac Iosephus qui- dem, libro XVIII. cap. XI. & Philo in libro de legatione, scripsisse referunt de ea rePetronium Syriae Praesidem ad C jum, ut ajunt, Imperatorem: eum nec ἀυτο τωt Caius fusrit, sed Caesar & Princeps tantum: nec'tronius ante prumum Claudii annum gesserit Syriae Prae atum, si mutati sunt magistratus post mortem Cati, ut simile veri videtur. At Iosephus autumno scriptas esse litteras perhibet, cum es.sent agri serendi: Philo, cum essent maturae segetes: quodsi nescivit in Iudaea sub Pascha accidere, non ut in Gallia, sub autumnum: quo is loco pariter ac pretio habendus est λ Aut si revera sub Pascha intellexit, duplici capite dissidet a Iosepho: qui & autumnum adsignat, ut necesse est, ne tota naris ratio non sibi constet: & satos anno isto agros fuisse, opo tet ut neget: quoniam, ut ipse libro XV. cap. I. prodidit, annus Vrbis Romae DCCXVII. quo capta fuisse existimat His rosolyma a Sosio & Herode, Sabbaticus fuit: atque adeo de istum XL. aerae Christianae, Urbis Romae DCCXCIII. conssctarium est pariter autumno fuisse sabbaticum. Ita cum Phulone Iosephus, & secum ipse pugnat.
delegatum a Patribus ad Claudium, ut hominem deterreret ab Imperio capessendo: universo autem Senatu Romano callidiorem unum Agrippam fuisse, atque auctorem e
50쪽
HERODIADu M. Πeontrario exstitisse Claudio, virum ut se praeberet, & Re publicam occuparet, scribit Iosephus libro XIX. Antiq. cap. m. At idem libro a. de bello, cap.XVIII. ait Agrippam accis tum a Senatu & Claudio, ad Claudium prius se contulisse, mox Claudii nomine ad Senatum. Quae duae narrationes nec similitudinem veri prae se serunt: nam quis credat peregrinum, ditionis barbarae & satis quidem exiguae regulum, consiliorum Senatus arbitrum, ac veluti mentem Reipublicae fuisse ὶ Sed ambae narrationes tragoediae instar habent, quae & adeo pugnant inter se,ut unicus atque ejusdem cereis bri parium esse vix ambas existimes.
I. Eundem esse Herodem , qui tetrarisa eae Antipas, qui Agrispasinior vulgo cognominatur.
HERODEM istum vulgo Agrippam majorem appellant : eumque diversum ab Herode tetrarcha, cui Antiapae nomen secere. Verum quem sacrae paginae Herodem vocant, numquam Agrippam, vel Antipam: quis me reprohendendum putet, si neque ego hunc Agrippam vel Ant,pam ausim vocare: sed Herodem vocem: atque a sacro scri plore verbo vel uno dissidere religioni habeam Nam si fuit alter ex iis Agrippa, alter Antipas, cur non Agrippam de Antipam scriptura sacry nominavit,sicut Archelaum, sicut Agrippam alterum λ Si filium Archelaum a patre discrimin vit: cur non &aliterum similiter a patre filium, de ab avone potem y At unum eundemque Herodem esse, qui Antipas ac Strarcha, & qui Agrippa senior falsis cognominibus nun cupatur,si fictis probare testibus juvat, Jedidaeus Alexandrianus, sic enim libuit jocosis hominibus Philonis Iudaei nomen occultare Hebraica dialectu: nam cpiλωνό