장음표시 사용
541쪽
egregias sententias, propter quas dignissimus, visae pius ab adolescentibUS legatur, et a maioribus etiam n tu in deliciis habeatur. Et paulo ante q) testatur, cum non semel legerito Curtii historiam, rerum gestarum magnitudine animum eius fuisse perculsum, et stili elegantia delinitum. Item, aliud nihil praeter sit Iunia verba facundissimi scriptoris audiste. q. XXX. Curtius Rufus, typis exscriptus, primum Pr diit 1474. apud Casiparem Barthium fol. Alii putant, prumam omnium editionem circa annum I 47o. folio eam
mille per Vindelinum Spirensem, in cuius fine haec I
guntur: V udeline, meus prius hic rediturus in auras Spiritus I et corpus linquet inaue meum. Selyae tua uobilitas, virtus atque incly a fama I ectore labatur, candIde amice, me .
Deinde prodiit Mediolani I 8 I. sol per Antonium Z rotum Parmensem Veronae I 49 I. fol. Venetiis I 94 sol. edente Bartholomaeo Merula, qui in epistola ad Franciscum, Georgii Cornelii Equitis et Decemviri MEum, monet: est Curtius in scribendo acutus, v hemens , caudidus ac perquam eloquens. In concionibus enim, quas crebro r peries, quantum ille ingenio et ei quentia valuerit, facile cognosces. Itaque collato vetere exemplari, multis etiam loc/s nostro Marte castieatis, conlocatis etiam in marg nibus, quae in historia dis frausistripta semit, quo factous posses ad id quod cuperes quampriamum ut aiunt, digitum in cndere, voluntati tuae m rem gestares. Bard ius Vero eum affirmat primum Optimo auctori corrumpendo audaciae signum sustulisse.
542쪽
Sedulo post Christum natum decimo sexto Curtius prodiit Venetiis Isao. 8. apud Aldum, editio repetita Is 3 S. Rurentiae Is II. 8. apud Philipp. Giuniam, ex recognitione Lucae KObiae. Compluti IS 2 . q. cura Laurentii Balbi Liliensis. Parisius Is 33. IS 3. et I SS3. 8. ex Erasimi recensione. Lugduni IS I. 8. apud uryphium. Is S. 8. IS46. cum Alexandri epistola de Indi
ton. Gryphium, cum Christophori Brunonis praefati ne et supplementis. IS9 I. accurante Antonio Candido, una cum Plutarcho de Vita et fortuna Alexandri, et gnomologia Curtiana. Autuer ae Is 6. 8. curante Hadriano Iunio. IS68. I a. cum Alexandri vita a Iolla Monacho descripta. Iubiugae Is I 3. fol. apud Thomam Anshelmum Badensem, cum Praefatione et mamginalibus argumentiS Barth. Merulae. Argentorati III 8. apud Schurerium. Basileae ISII fol. per Beatum Rhenanum, cum Erasini, Hutieni, Glareani et Hoeningeri notis. Adiecta epistola Alexandri ad Aristotelem de Indiae situ ac mirabilibus. Is 34. per Thomam Wolfium, cum notis Erasmi et Virici Hultent elegantiarum flaribus. Is s. sel. apud Henr. Petri, cum stipplemento Christophori Brunonis, vita Alexandri a Ioh. Monacho scripta, Alexandri epistola de Indiae situ, Erasini notis,
ac Hultent floribus. Is s. 8. cum Henr. Glareani notis. Coloniae Is 38. apud Ioli. Gymnicum, cum Erasmi notis, ac Hultent elegantiarum floribus. Is79. et Is 9 I. 8. cum notis Francisci Modii. Arancorarii 1397. 8. cum
Valentis Acidalii animaduersionibus.
543쪽
Seculo XVII. Curtius noster prodiit Parisiis I 6 8. 4. cum supplementis Ioh. FreinShemii, interpretatione et notis Michaelis Le Tellier S. I. in usum Delphini.
Lugduui I 6 Is. I a. cum supplementis e bibliotheca S. Victoris, quorum auctor, Ut supra monuimuS, Petra cha fuit. Autuerpiae I 6OI. I 2. Roterodami I 67 I. Ita Ais lodami I 6a I. apud GUil. Iansonium. I 628. Ia. cura Ioh. Isaaci Pontani, apud Ioh. Iansonium, editio emendatissima. I 6S6. .ΙΣ. cum notis Loccenti. I 664. 8.cum notis selectissimis variorum, Raderi, Fretnshemii, Loccenti, Blancardi, accurante Cornelio Schreuelio. 167o. serma minore cum quibusdam emendationibus Iani Rutgersii et Iosephi Scaligeri. I 6ZI. I 2. I 672. 8.cum notis variorum, CUrante Schreuelio. I 673. 8. ex recensione Nicolai Blancardi. I 677. 24. I 686. Iz. cum notis Iohannis Loccenti. I 687. 8. cum Freinshemii supplementis. 1696. 8. apud Petrum Van de Aa, cum pluribus in aes incisis iconibuS et Variorum notis. duni Batauorum I 622. I a. cUm notis Titi Popmae I 6as. I a. cum T. POPmae et Ioli. Loccenti notis, atque Rutgersit emendationibus. 1633. a. apud Elgeu. editio emendatissima. 649. 8. e recensione Nicolai Blan- cardi qui amplos commentarios suos addidit. 3633. r a. ex officina Elaeu. Vltraiecti 168 s. et I 693. 8. cum v riis iconismis et selectis commentariis Samuelis Pitisci. Genestite ΙεΟΣ. et 16 4. apud Iac. Stoer. Argentoratia 6 o. 8. duobus Voluminibus, cum nouiS supplementis, doctis commentariis et locupletissimo indice Ioha nis Freinshemii. 167o. 4. cum FreinShemii supplementis atque commentario, accurante I . Hem ico Rapp. Coloniae i628. solo cum a PliS et eruditis Matthaei Ra-
544쪽
deri commentariis. I 63O. 8. cum synopsi et argumen iis Raderi. Franco rei I 668. 8. cum notis Variorum, curante Schre uelio. 167o. 4. cum notis Frein ,hemii. Monachii i6i s. ra. cum synopsi et argumentis in thaei Raderi. I 68 . ia. cum notis Raderi. Gomae I 61 8. 8. ex Andreae Reyheri editione. Liniae 367 . et 12. cum notis Ioli. Loccenti, et praemisia Ioach. Ges nil praefatione. 1688. 169 . 1696. et II . I a. cudi notis et nouis supplementis Christophori Cellarii. Dre dae lyOO. 8. cum notis et nouis supplementis Claristi ni Iunckeri.
Hoc denique seculo elegantissima Curtii hist
ria prodiit Londini iros. 8. in usum Delphini, ace rante Michaele Tellerio. S I. III 6. Ia. accurante Mich. Mailratre. Amstilodami i a. cum notis ad modum Minellii. Vltraiecti i7o8. 8. cum Samuelis Pitisci notis.
Hagae Comitum t7o8. 8. a. Volum. cum notis Pitisci. 3728. I a. a. Volum. cum notis Cellarii. Lugduni Bat Norum 172Φ. . clam omnibuS supplementis, variantiatius lectionibus, commentariis et notis perpetuis D.
Modii, V. Acidalii, T. Popmae, Ioh. Freinshemii, . Ioh. Schemeri, Christoph. Cellarii, Nic. Heinsit, et se lectis aliorum , cura Heinrici Snakenburg. cum sue Delphis i 724. 4. eadem Sna kenburgi editio. Lipsiae
Zo I. a. cum notiS admodum Minellii, curante A drea Stabello. 17or ra. ad modum Minellii. III i. et Irar. I 2. cum Cellarii notis. 27I . et I aa. I 2. ad modum Minellii. Coburgi r 7 . et i I s. 8. cum notis Iunckeri. Augustae Vindelicorum II l6. 8. cum notis EmanueIis Sinceri. Basileae i724. I a. Berolini r 3o. 8.cum annotationibus Germanicis.
545쪽
sas CAP. IX. DE HISTORICIS AB EXCEssu AvGusTi
POMPONI vs MELA, post Ioachimi Vadiani insignem operam ac dissertationem, quam de aetate ac Patria illius praemii it geographiae , plerisque dicitur ex Baetica prouincia Hispanus suille, et Claudii Caesaris tempori Dus scripsisse, cetero plane incognituS auctor. Is mihi videtur Mela, qui Senecae rhetoris filius natu minimus, Senecae philosophi frater, et Lucani poetae pater fuit. At, inquies, ille AnnaeuS, non Pomponius Mela est. Mela semper sine alio familiae adiuncto nomine Vocatur, ν et facile potest per adoptionem fuisse genti Fc inponiae insertus: ut Senecae filius natu maximus NouatuS adoptione in Iuniam gentem transiit, et mutato nomine Iunius Gallio vocatuS est. Hic certe Mela ex prouincia Baetica Hispaniae interioris equeS - Εomanus fuit inter suos illustris. Instas, Cordubensem fuit Ie, Pomponium vero Melam, ut ipse testatur, prodiit se ex Mellaria Baeticae prouinciae Oppido. Ita vadianus. Sed videamus aut torem ipsum: s) ingre
sus, inquit, totus admodum peruius prope quantum pater suus, et specus ultra est: in eoque Cartheia, ut quia dam putant, aliquando 'gartes os, et quam transiectι ex Africa Phoenices habitant, atque unde nos sumus, ciu- gente freto, Mellaria, et Aelio, et Abino, wque ad I nouis promontorium oram Iret occupat. EcquiS Inde PO- terit
ν Vnus eum ex notiori familia, cuius excidium imminebat, Amnaeum vocat, TAcITus annal lib. . o. cap. 17 Eumque s cuius Η ERONYM vs chron. Euscb. olym. xo. At ille Gaiu nem quoque benecae fi .um oly m. i. Christi anno 66. Limnaeum vocat, qui alias semper ex adoptione L. I MMI Ohio nominatus est.
546쪽
terit elicere, Mellariam Melae esse patriam φ Potius diacendum ex Phoenicibus prodi iste, quibuscum verba
coutu git, urede nos humus. Prouinciam indicat, non ciuitatera patria n. Nec crediderim Melam, siue Me iam, esse Uocatum a ciuitate potius, quam a familia, aut quacunque alia caussa: sic enim Mellarius, aut Me larisisses nominandus suisset. Taceo variantes lectioneS, quarum G. I. VOS SIVS t) meminit: sunt enim qui legunt, atque, unde uos fumus, congenteratum, Mellarim, et Bello. Alii. CF emeratum, ut vocem nullius plane significationis, eiiciunt. VINEΤvs legere maluit m gentem. SCHOTTVS correxit hoc modo: atque undendis siumus ex Vme ea. Tum Meliaria. CAsΑvBo Nu Seti) legit: atque unde nos fumus ringi contraria Mellaria
aut Tingi e regionesta Mellaria. Longe minori proba bilitate putant alii, x Pomponium hunc Melam, ab Annaeo diuersum, L. Annaei Senecae Philosophi esse filium : cuius nulla prorsus apud veteres memoria. Pomponium Μelam eloquentiae in primis filiste studiosum, ex libri prooemio constat, ubi: orbis sitim dicere
aggredior, impeditum opus, et facundiae minime capax. longa es magis, quam benigna materia. -A uou ope iugenii orantis, at se sui contemplatione pretium operae attende rium absoluat. Dicam autem abas plura, et exactius. Me
lae, carissimi filii, animum vidit paters a ciuilibus studiis
abhorrentem, et ab omni ambitu auersum, hoc viatim . concupiscentem nihil concupiscere, ut cloquentiae tantum Cc ostei) De historicis Latinis lib. r. cap. 2 s. τὸ Comment. et castig in lib. 3. Strabonis p. m. ς' x vid. FAa Ricius Bibliotheca I atina volum. 2. Pag. 47DI SENE c A coviro in lib. 2. PLacta
547쪽
tum studeret. Erat quidem Μelae maius ingenium ad eloquentiam, quam fratribus suis, Omnium bonarum artium capacissimum. Sed, quoniam fratribus eius, Senecae et Gallioni ambitiosae curae erant, qui foro se et honoribus parabant, suamque nauigationem mature instituebant, ipsum natu minorem filium Sencca pater in portu diutius retinuit, ratus promturam illi, quam tota mente agitabat, declamandi exercitationem. Eius inde maximos in arte dicendi laudat progressus : cum et Musae rhetoriS, quem aUdire cum fratribus consue Dit, doctrinae singulari elegantia non ferret ingenium, atque saepius contraheret frontem. et Uxorem duxit
Aciliam, Acilii Lucani filiam, oratoris ψ cuius frequens et assidua apud proconsilles opera. Ex ea filium susce pit Lucanum poetam. a Procul a negotiis, honesto otio stib Tiberio, Caligula et Claudio Caesaribus perfrui poterat, Vacare literis, atque suos edere de orbis situ geographicos libros. Sibi suisque expertus est fatalo imperium Neronis, qui monstro, quam homini simialior. Rem ΤΑ ΙΤΙ ι narrabo verbis: petitione Boianorum abstinuerat Mela, per ambitionem praeposteram, ut eques Romanus consularibus potentia aequaretur. Stamul acquirendae pecuniae breuius iter credebat, per pro curationes administrandis principis negotiis. Idem An naeum Lucanum genuerat, grande adiumentum claritudianis. tauo interfecto, dum rem familiarem eius acriter requirit accusatorem concivit Fabium Romanum, ex is timis Lucani amicis. Mixta inter patremiliumque comiurationis scientia gitur, os milatis Lucam literis. tatio, in pe-
548쪽
inspectas Nero ferri ad eum iussi, opibus eius inhians. Mela, quae tum promtiszma mortis via, ex oluis et ast scriptis codicillis, quibus grandem eccuniam in τὰ uinum
generu/nque eius Cos uitauum Capitonem erogabat, quo G itera manerent. Scilicet tantae InoliS erat patri a Nero
ne fisco adscripta filii hona promereri. c) Et iam tumviri docti satis odorati sunt, d) eundem describi Melama Tacito atque PLINIO, e Vbi famas, inquit, M Iam equestris ordinis reum ex procuratione a Uberio primcipe accersiturn, in summa desiperatione, succo porri, ad trium denariorum argenteorum pondus , hausto, confestim ex pirasse sine cruciatu. Fallitur ille quidem memoria, rem notanS, non adeo accurate habita temporis ratione, ut Tiberium scripserit pro Nerone: quo imperante notauimus modo ex Taciti annalibus, Melam, imperatoris dum procurraret negotia, factum coniurationis reum semet interfecisse. Sed potuit ille simul, ut mortis sub leuaretur agone, et succum hausisse Porri, et exsoluisse Venam.
q. XXXV. Scripsit cosimographiae, siue de situ orbis g) libros III. qui
L. Annaeus Mela, Senecae frater et Gallionιό, bona Lucani poetaestu sui a Nerone promeretur. d) F η Rici us biblioth. Latin. volum. I. pag. 36 De) Histor. natur. lib. I9. cap. g. yὶ Ita eodices quidem plerique MSti et impressi habent. Sed biabliothecae S. Victoris Parisiensis exemplum MStum de chorographia perperam inscribitur : et ipse vos si us de hist. Lat. lib. I. cap. t s. in plerisque libiis h.ibeii 'putat.
549쪽
III. qui hodie extant. Claudio Caesare imperante hos libros edidisse, ex Britanniae descriptione satis patet,
ubi, Britannia , inquit, qualis sit, qualesque progeneret, mox certiora, et magis explorata dicentur. Vuippe tamdiu clausam aperit ecce principum maximus, nec indomitarum modo ante se, verum ignotarum quoque gentium viactor,' qui propriarum rerum fidem, ut bello oectauit, ita triumpho declaraturus portat. Ex quibus verbis quidem alii elicere Voluerunt, nostrum Iulii Caesaris dictatoris temporibus floruisse: quod IOACII IMUS VADI AN US, i) et post eum G. I. VOS SIVS h) nequaquam conu nire demonstratum luerunt. Ante Iulium Caesarem qui Romanorum primus aggrestiis est Britannos, ignotos antea, t) nulla potuit regionis venisse ad Romanos notitia : cum esset ipsis etiam incognita Gallis. m) At Mela spem facit, fore ut mox certiora et magiS explorata dici queant, ex principis de Britannia triumphantis fideli relatione e continuo vero cum exspestitione illa coniungit Britanniae notitiam, quam Romani olim acce- Perint. Ceterum, pergit, ut adDuc habuimus, inter se etentrionem etc. Vnde illud, ni forsan ex ipsis Iul. Cassaris commentariis Certe ex historia rerum a Caesare gestarum, qui, Vt TAcITVsn loquitur, hostem te
ruit, Europa/ , LIbam , atque Meam Pomponius edit Orbis describens ordine Mela sistum.
8ὶ Lib. ρ. cap. s. i) Praefixa suo in Melam commentatio disΓrtatione, quo tempsiste Melam flaruisse verisimile sit, et quae eius Patria. λ) De historicis Latinsi l. 4. cia As. I Svaro Nivs Caesar. cap. 23. ma T ste ipso i vh e Ars Asta commentat. de bello Gallico 55. 4. πὶ Agvicolae vita caP. I α
550쪽
ruit, ac littoribus tantum potitus est, Britanniam ergo posteris ostendisse magis, quam tradidisse videtur. At Claudius Caesar operis auctor : o qui, decretis sibi a senatu triumphalibus ornamentis, Britanniam potissumum elegit: p) qua de Iuli H Caesar nunquam triti
Ihauit. Inhiauit quidem illi Caligula; et Augustus ad
ellum Britannicum in Galliam vique profectus est: sed neque ille quicquam, praeter minas, ostendit; et hic Dalmatiae tumultu reuocatus quoque destitit. De Claudio intelligendus ergo est Mela noster: et ipse rum 1iis de Britannia, postquam subacta , notiori ΤAcΙ Tvs q) consentit, Ubi, Britanniae, inquit, situm
populosque, multis scriptoribus mGnoratos, non in coma parationem curae ingeniive referam sed quia tum primum perdomita es: itaque quae priores nondum commmta eloquentia percoluere, rerum fide tradentur. Sed clariora ipsius Melae extant testimonia, eum longe post Caesaris dictatoris aetatem floruisse : nam et post Cassaris Octaviani Augusti tempora suos de orbis situ scripsisse libros, nemo facile inliciabitur, qui apud ipsum. e) in littoris Hispanici ad septentrionem vergentiS de
scriptione, iuxta Astures treS araS, quae Sestianae v centur, in peninsula sedere, et Augusti nomine sacras esse, relatum legunt. In Murum litore, inquit, Noe-ga est oppidum, et tres arae, quas Sestianas vocant, in peninseva sedent, et Dut Augusti nomine sicrae, illustran