장음표시 사용
61쪽
Idus Octobris, Asinio Marcello et Acilio Auiola Coss.
Lx IV. aetatis, imperii XV. anno. Die funeris, Nero su cessor eius laudationem exorsuS est . Dum antiquitatem generis, consulatUS ac triumphos maioriam enumerabat: omnes Orationem probarunt: neque displicuit artium liberalium commemoratio, et nihil regente eo reip. triste ab externis accidisse. Postquam Vero ad prouicientiam sapientiamque flexit, nemo risui temperare potuit, quanquam oratio, a Seneca c9mpolita, multum cultus praest ferret. g g. U. Vt princeps erat neque infacundus, neque ladoctus, imo etiam pertinaciter liberalibus studiis declitus: U iam
in adolescentia, limiante T. Liuio, adiuuante vero Suupicio Flauo, historiam scribere aggressiis est. In principatu quoque et scripsit plurimum, et assidue per lectorem recitauit. Initium autem sumsit historiae post cae dem Caesaris Dictatoris. Transiit quoque ad inseriora tempora, et coepit a pace ciuili. PrioriS materiae volumina duo, pollerioris Vnum et quadraginta rotiquit. Suscepit etiam Ciceronis defensionem aduersus A sinii Galli libros, satis eruditam. io Scripsit et Graecas histo
rias τυρόηνι αδν εδεώμων VIII. tauarum causa, verba sunt sugetoNil, h teri Alexandriae Musto alterum addiatum ex 'fius nomine z institutumque , ut quota is in
62쪽
altero τυρ.ηνααν libri, altero κοι χηδονιακων, diebus salutis , velut in auditorio, recitareutur toti a singulis per vices.
Cum et aleam luderet studiosissime, de illius arte librum emisit. l) m stultitiam quidem suam reticuit, publicatis quibusdam oratiunculis. Et liber editus est, cui index
minem fingere. m Sic et de Vita sua octo volumina composuit, magis inepte, quam ineleganter. M Nec mirum, quando hominis summam consideramus et Obliuionem, et inconsiderantiam, quam sermonibus aeque ac rebus ostendit: ut nec quis, nec inter qUOS, qUOUe tempore ae loco verba faceret, scire ac cogitare existimaretur. σ) Hinc risus populi, cum Nero in funebri oratione prouidentiam eius sapientiamque publice laudaret. p) Sed quoties meditata disserebat, teste Cornel. TaciTo et nemo elegantiam in eo requirebat.
q. VI. Linguae patriae inprimis fuisse studiosum et amantis.
sinum, vel inde patet, quod splendidum virum, Graeciaeque prouinciae principem, verum Latini sermonis ignarum, non modo iudicUna erasit albo, verum etiam in peregrinitatem redegit. Nec quemquam nisi sua voce, utcunque quiS Posset, ac sine Patrono, rationem vitae palliis est reddere. r) Omittimus, quae forum nostrum
non Iὶ sv ET . in eius vita cap. 3 3. in fin. a Ibid. c. 38. Contra EARTHIVS aduersar. l. 7. . I. et I. sq. I. Claudium Caelarem principibus sapientibus annumerat. Confer. Rupinius observ. in synopi in scioldi pag. 183. n) svETON. Claud. cap. l. o Exempla vide apud TRANQv ISVM in eius vita cap. 39. 4 o. passim. p) TAciTus annal. l. I I. c. 3. qὶ L. c. ν sv ET ONlvs Claud. c. I
63쪽
non ad modum spectant. Sed hoc singulare fatum, inuentione sua Claudium Caesarem voluisse iuuare Lati nam linguam. Perplacet ipsius sui ToNH s) Uerba trans
scribere integra: uouas commmtus est literra tres, ac numero veterum, quast maxime ncccssarias, addidit. De qua rum ratione cum priuatus adhuc volumen eidisset, mox
princeps non dissiculter obtinuit, ut in usu quoque promiscuo essent. Exstat talis scriptura tu plerisque libris ac diurnis
titulisque operum. De eodem instituto et Acrius: t nouastiterarum formas addidit vulgauitque comperto Graecam quoque cieraturam non simul coeptam absolutamqne. Primi per figuras animalium Aegiptii Dufus mentis effingebant , et antiqui ma mouumenta memoriae humanae impressa sexiscernuntur, et literarum semet inuentores perhibem. - At in Italia Etrusci ab Corinthio Damarato, Aborigenes Arcade ab Euandro didicerunt. Et forma titeris Latinis, quae v terrimis Graecorum. Sed nobis quoque paucae primum
fuere: deinde additae sunt. Illo exempti Claudius trestiteras adierit, quae usui, imperilaute eo, pose obliteratae, aspiciuntur etiam nunc in aere tublicandis plebistatis ter fora ac templa fixo. Quaenam istae fuerint literae, dispiciendum est. Prima F. digamma esse videtur: quod PRisci ANo teste, apud antiolii simos Latinorum eandem vim atque apud Aeoles habuit. istud F. deinde Claudius Caesar pro V. consonante recipiendum constituit: Vt ulgus Pro vulgus, serras pro seruus scriberetur : in quibus Fanius v) Aeolicum digamma desiderauit: atque mox xo verbis disertis testatur: nec inutiliter Claudius
Aeolias In eius vita cap. 6 I. ι Annal. lib. II. c. I 3. 24. Conser. dissert. nostra de pueritia L. L. g. I 8. pag. 27. ω instit. Orator. l. i. c. q. x Lib. I. cap. 7. Dissiligoo by Corale
64쪽
Aeolisam illam ad hos Uus F. literam adiecerat. Vbi To RENT ivs 3 monet, legendum esse A. digammon pro V. Sic Oetasia etc. Atque etiam PRIsciANus, apud Aeoles, inqu it, olam F. digamma i. e. nu ab 'fus voce profectum ἰωse. Varrone et Did ymo, qui id ei nomen esse ostendunt . pro quo Caesar hanc guram V. scribere voluit. Vnde in
demum apud Latinos F. poni coeptum pro PH. Ut fama pro phama. Cum adeoque Suetonius de Claudio test tur, nouae tres commentum este literas: ita intellige dum, ut velit literam F. tantum ad nouum pronunciationis modum ab eo filisse inuentam. Sed falluntur. F. enim a Latinis eadem potestate, ut nunc est, iam circa
belli Punici primi tempora in usu fuisse patet ex tabularohata C. Duilio, et alia subsequenti anno Scipioni Bar-G a bato
CENSOR. P. P.M Is POPULI ROMANI FINIBVS. POMERIUM AMPLIMIT. TERMINAAIThPlura vide apud ROCCHAM bibL Vatic. p. r. i. seq. RADVLpΗvM FORNERIVM rerum quotidian. La. c. o. et LIPSlvΜ ia Tacit. annal. l. m. pag. 172. Biblioth. Vaticana. P. I P. seq.
65쪽
hato potita. c) Atque etiam Latini ea litera constanter ad nostra Usque tempora usurparunt: cum in sententiam contrariam Taci Tus d) sit auctor, Omnes tres literas, breui post Claudii obitum, obliteratas et quasi sepultas fuisse. Altera a Claudio Caesare inuenta litera, PR sci ANo e et MARci AN c APELLA G testibus, fuit os αντ-.γμα, pro litera ψ. Tertiam adhuc cum c AMERARio g) quaerimuS. Ho Nivs MavRus h) se legisse ait Romae apud Velium Longum in libro de orthographia MSC. apud Strositum literam nouam a Claudio excogitatam, sinii lem ei notae, quam pro aspiratione Graeci ponunt. H i) Alii volunt tertiam Claudii literam fui sse X. pro C. S. vel GS. et SS. te In contrariam Vero partem tuo oRus: l) X litera, inquit, usque ad Augusti tempora nondum apud Latinos erat, sed pro ea C. et S. scribebant, unde et duplex vocatur, quia pro C. et S. pouitur. Obstant praeterea, quas supra dedi, rationes. Neque res tanti Videtur esse, ut curiosius interea, quae futilia et dudum obliterata fuerunt, in cassum quaeratur. m) ANGELO RoccΗA teste, n) in hibliotheca Vaticana quintae columnae parastaticae tertia facies Clai . dium
e Vid. dissert. nostra de pueritia L. L. d) Annal. l. II. c. q. e Lib. i. c. de literarum numero et affinitate : Huic S. praeponiatur P. et loco Graecar fungitur, pro qua Claudius Caesarantisim o G bac figura Icribi voluit, sed nulli avdunt antia
quam scripturam mutare. f Lib 3. cap. de semivocalibus.
66쪽
33dium nostrum Imperatorem, imperatorio habitu, laurea Ornatum, et librum manu gestantem repraesentat: supra cuius caput tantum Vna litera F. ad pedes vero haec i scriptio cernitur: Claudius Imp. tres nouas litteras ad-
Anno Liv. Claudio successit in imperio NpRo Claudius Caesar, monstro quam homini similior, et sex familiae Caesareae. Iste ex sceleribus suis et paricidio est notior, quam ut memorari debeat. Tener adhuc, nec dum m tura pueritia circentibus ludis Troiam constantissime et fauorabiliter lusit. Undecimo aetatis anno adoptatus est a Claudio Caesare, atque Annaeo Senecae, iam tunc S ciatori in disciplinam traditus. Deduinis in forum tyro, populo congiarium, militi donatiuum proposuit. ac d cursione indicta praetorianiri sicutum sua manu praetulit: exinde patri gratias in senatu egit. Apud eundem CO sulem pro Bononiensibus Latine. et pro Rhodiis atque Iliensibus Graece verba fecit. ο) Claudium apparatissimo funere elatum laudauit consecrauitque. p) Et primo imperii quinquennio principis non mali speciem praebuit. q Postea tanto magis saeuitia et libidine aestuans, humanitatem omnem eXuit: adeo Vt fratre, coniUge matre, praeceptore interfectiS, ipsam quoque Romam ad voluptu sum ardentis Troiae spectaculum incenderet. r) Quae
o svooMi s Neron. c. . p) Idem cap. 9. J Vnde Traianus dicere solitus est: procul d Jerre cunctos primcipes Ner nis quinquennio. AvRE1. vicTOR in Nerone. νὶ Hine Sabrius Flauius Tribunus apud raciTuM annal. L IOAsse coe postquam parricida matris et voras, auriga, διιι trio, et incendiarius extitisti. Constri avaromvs in elua vi cap. 1. 3VIRONV , 7 .
67쪽
flamma, ferarum laniatu. Et haec atrocium Ecclesiae persecutionum fuit prima. Sic petulantiam, libidinem. luxuriam, maritiam, crudelitatem, sensim quidem primo et occulte, Velut iuuenili errore exercuit: sed ut tunc quoque dubium nemini foret, naturae illa Vitia, non aet tis eue.. t) Cum adeo diu multumque grassauerit, provinciae post alias aliae desciuerunt: ut desurius tandem ab omnibus fere exercitibus, Servio Galba, Hispaniae Tarraconensis praesecto, imperium inuadente, saeuas sibimet ipsi manus inferret. Quod cum aliquoties frustra tentaverit, eX militibus non nemo, usque adeone mori mistrum est Z proclamauit. Obiit secundo et trimesimo aetatis, decimo tertio imperii anno. et ) Multis rebu' ac locis detracta vetere appellatione, nouam G si1O nOmine induxit. Mensem Aprilem, Neroneum, Romam Neropolim nuncupare voluit. x Tanta illi fuerat aetemnitatis et famae Perpetuae cupido. Eainque ex flagitiis, 1ed pessimam obtinuit.
Nonnihil etiam gloriolae sibi literis comparare videri voluit. Liberales disciplinas fere omnes puer attigit. Aphilo1bphia eum mater auertit, quod imperaturo sit co traria. Ipse praeceptor Seneca Veterum Onatorum, cognitionem aedit nullam, quo diutius in admiratione detin
68쪽
LITERARI AM MERITIS. syretur. In primiS ad Poeticam PronUS, TRANqVILLO teste, carmina libenter ac sine labore composuit plurima: quae non solum domi, sed in theatro, recitauit, tanta omnium laetitia, quod idem testatur, et ) ut stapplieatio ob recitati nem decreta sit, eaque parS carminum aureis litoris Ioui Capitolino dicata. Quaedam vulgauit satyrica: a ) neque mirum inde videtur, nihil eum Patientius, quam mal dicta et conuicia hominum tuliste: neque in ullos fuisse leniorem, quam qui se dictis aut carminibus lacessissent.b Declamauit saepius etiam publice, c) et orationes
conscripsit. svETONivs ex omnibuS meminit Orationem,
qua in Vindicem peroravit, recitatam in senatu: d) et eam qua pro rostriS minima miseratione Ueniam praeteritorum precari, ac ni st isset animos, vel Aegypti pra fecturam concedi sibi orare volebat. H Quanto vero impetu utriusCue facundiae laureolam afteitauerit: vel inde patet, quou Orationis carminiSque Latini coronam, de qua honesti stimus quiSque contenderat, ipsorum consen-
iu concessam sibi recepit. Nec defuerunt, qui sua pom
mata In eius vita cap. 32. Contrarium suadet TAciTus aianal. l. I 4. c. I s. Conferatur tamen et eius annal. l. II. cap. 3. fin. De Nerua MARTiAris i. g. epi8r. To.
Sed tamen hunc nosra ριt temporis esse Tibullum ,
Carmina qui doctι nota Neronis babet. a. Cap. IO. Et l. s. epigr. 17. Ipse tutas etiam veritus Nero dicis r aures, Lastitiin iuuenis re tibi usit opus.
Q Vid. svETON. Neron. c. 26. Domit, c. I. recenset Poema Neronis,
69쪽
mata laudari a Nerone et imperii proceribus, tanti iaciebant: Ut Pi Rsivs g) non potuerit non satyricum exercere cachinnum :- Ecce inter pocula quaerunt Romulidae seturi, quid dia Poemata uarrent. Innuit ergo, non inter res serias, sed inter oblectamenta,
literas ab Nerone et eius aulicis haberi; ac poeita quidem ab istis laudari et maximis ornari encomtis: sed inter pocula et in vino, cui vel maxime deditum fuisse Neronem,svεTouius h) memoriae prodidit. Et TAcietvsi auctor est, quod sapientiae doctoribus post epulas tempus in
pertiuerit, Vt contraria asseuerantium discordiae eruerentur. Nec deerant, qui voce vultuque tristi inter oblectamenta re a jectari cuperent. O temporal O mores lg. IX. Secuta est hinc in Imperatoribus constituendis militum licentia. Vnde facilis coniectura , miseram fuisse Musarum conditionem: cum ipse Mars rerum summa potestate Potiretur. Vno anno, post Christum natum Lxv ID. Servius Sulpillus GALBA, natus tres et septuaginta annos, Der septem menses; h) M. Saluius OTHO, triginta et Octo annOS natus, per xcv. dies; et A. VITELLIVS, natus annos quinquaginta septem, Per VI II. menses, temporarii principes, a militibus in scenam producti, incolumes ipsi diu subsistere non potuerunt. g. X. Tandem rerum potiebatur gcns Flauia: unde literis non nihil salutis atque solatii, post clades ac misera tot
k Notandum, quod inter liberales disciplinas etiam iuri attenderit. avETON ius eius vitὸ cap. s. Disiti od by Cooste
70쪽
scelerum tempora, veniebat. Anno Lxix. T. Flauius vespasi ANvs Vitellium vita pariter et imperio exuit. Post Augustum princeps omnium optimus vitiis ubique adhuc grassantibus, quoquomodo Potuit, Obicem Ponere allaborauit: ac ne quam occasionem corrigendi disciplinam praetermitteret: adolescentem unguento fragra tem, cum sibi pro impetrata praesectura gratiae ageret, nutu aspernatus, etiam grauissima voce increpuit, maluissem, assium oboluisses litenasque reuocauit. l) Hucusque litium series mirum in modUm excreUerant, manentibus antiquis, intercapodine iurisdictionis, accedentibus nouis, ex conditione atque tumultu istorum temporum. Igitur elegit sorte, per quos rapta bello restia tuerentur: quique iudicia centumuiralia, quibus peragendis litigatorum aetas vix suffectura videbatur, extraordinem diiudicarent, redigerentque ad breuissimum numerum. m) Amicorum libertatem, caussidicorum figuras, n) ac philosephorum contumaciam lenissime tulit. o Ingenia et artes maXime Quit: earundemqUe Promouendariun gratia, primus e fisco Latinis Graecisque rhetoribus annua centena p) constituit. q) Inter istos procul dubio ipse filii Fabius Quintilianus, de quo diserte in Chronico Eusebiano legitur: primus Gintilianus publicam