장음표시 사용
71쪽
scholma Romae, et I alarium. Ussio accepit. Ante quidem multi, et ipsam rhetoricam, publice docuerunt: r) sed mercedem non aliam, quam discipulorum incertam remunerationem accipiebant. Hac vero aetate, Imperato ris Vespasiani indulgentia et beneficio, coeperunt publice est, e fisco sustineri, ac emolumentis gaudere minime vulgaribus. Poetas quoque praestantes et artifices magna mercede collegit. s) Ludos ac vetera acroamata reuoc viti Apollinari tragoedo quadringenta, Terpno et Di doro citharoedis ducena, nonnullis centena, quibus natinimum, quadragena sestertia super plurimaS coronas a reas dedit. 0 Saleius Bassus, egregius poeta, qui principis huius indulgentiam suo meritus est ingenio, qui genta sestertia dono accepit. vi Super coenam et semper alias comis erat ac multa transigetat loco. Cum ivle strius Florus, vir consularis,pμι ira potius quamplostra monuistet esse dicenda, eum postero die Eutreum salutauit. Et tempestiue saepius Graecis utebatur Versibus. MDenique, quod imperatorem stantem mori oporteat, inter manus subleuantium exstinctus est, annum agens imperii decimum , aetatis sexagesimum ac nonum.F f. XI. Anno L Ix. successorem reliquit TroM Flauium
Vespasianum, illas humani generis delicias, α) qui a puero
so ν Videantur opuscula nostra de pueritia, adolescentia et virili aetate Latinae linguae.s svxτον. vesp. c. 8. t ibid. a. I9. ω Auctor de cauis cerruptae eloquentiae cap. 9. Conser. vossius de poetis Latinis cap. 3. de hist. Lat. l. . αλ a. WALcHi sparerg. acad. p. 63. seq. et IxΟ.πὶ svETON. vesp. c. . 23. f idem cap. 14.κὶ svETON. eius Vita c. 8. RVTRυν. r. Iq. Dissiligod by Cooste
72쪽
forma egregia non minus auctoritatis quam gratiae praese tulit. Graecae ac Latinae linguae, vel in orando, vel in fingendis carminibus erat Promtus, acrique ad extemporalitatem facilis. Ipse post stipendia operam dedit sero,nonestam magis quam au iduam: a dictauit epistolas, co scripsit edicta, suasque in 1enatuiorationes recitauit. , Beneficia quotquot fuerunt a principibus superioribus concessa, primus uno edicto confirmauit, natura ben volentissimus, adeo ut diem absque beneficiis perdi putaret, nec ullam ac sermone principis tristem disicedere atque dimitti oportere. e Excessit post biennium et aliquot menses, quam Patri successerat, altero et quadragesimo aetatis anno.
Anno Lxxx I. fratri optimo successit T. Flauius D MIT Nus, saeuus et superbus. Sub initium quasdam prae se tulit virtutes, sed quas mox factis immaniatius rursum abscondidit. Μire simulauit modestiam, et in primis poeticae studium, tam insuetum ante sibi, quam postea spretum et abiectum e etiam publice recitauit. d) Instituit quinquennale certamen Capitolino Ioui tripleX, musicum, equestre gymnicum ἰcertabant tunc quoque prosa oratione Graecae et Latine. o Celebrabat in Albano quotannis quinquatria Mineruae, cui collegitun instituerat, ex quo sorte ducti magisterio
simi. e carminibusue cognoscendis operam ullam, aut stilo, vesn cessario dedit. Praeter commentarios et acta Therii Cae saris mhil lectitabat: epistolas, orationesque, et e I , alieno formabat ingeni'. Sermonis tamen nec melegantis etc. COnis feratur TAciTus hist. l. 4. c. 86. e) SvLTON. l. e. c. . Di tigod by COOste
73쪽
fungerentur atque iudicarent de oratorum et poetarum certaminibus. Ius diligenter et industrie dixit. Plerumque et in foro pro tribunali extra ordinem ambiti ias centumuirorum sententias rescidit. Scripta famosa, et vulgo edita, quibus primores viri ac feminae notabantur, non sine auctorum ignominia, aboleuit. Legem Iuliam de adulteriis restituit, et alia id genus multa pra clare secit. g) Sed vi dominationis conuulsus et mut
tus, B in monstrum degenerauit. Dominum Deumque se appellari voluit. i ) Multos nobilissimos viros ex leuisisima caussa vel Occidit, vel in exilium misit; usus delat ribus h) Aquilio Regulo, Metio, Caro, sebio Massa, et omulum pellimo, Catullo Messalino. ι Philosophos, sed quanta insania, senatus consalm, urbe et Italia eiecit. vi Acerrimus fuit Christianorum hostis, quos ubique suinpliciis cumulatim inecit. Eo spectant, si quid video.
Sed periit, postquam cerdonibus esse timendus
Coeperat , hoc nocuit, Lamiarnm caede madenti.
Per cerdones inteli igit Christianos γ quorum plerique tune erant opifices, ac sellularias artes eXercebant. Per Lamias notat nobiles: quoniam Domitianus Aelium Lamiam
hJ Taci IVs anral l. s. c. 48. i svETON. DOmit. c. I 3. EvTROR L 7. sub fin. MARTtatis L s. epigr. 8. Quos arue videbatur ferre minime gentium potuisti: eum fise les calumnias poena reprimeret, diceretque e princeps qui dolatores non cingat, irritat. Iv1TON. eius Uita c. F. I Vid. TAciTus in Agric. c. 4s. PLINrvs lib. I. epist. s. et L 7. ep. I .
74쪽
Interfecit. Ο Sic et alibi I illustrem seminam destria
hem, quaedam , inquit, de numero Lamiarum ac nominis
alti. De Dacis et Germanis falsum egit triumphum, et verae gloriae Britanniam subiugantis, Iulii Agricolae inuidit. q) Post duos triumphos, Germanici cognomine
assumto, Septembrem mensem et Octobrem, ex appellationibus suis, Germanicum Domitianumque transnominauit: quod altero suscepisset imperium, altem natus esset. occisus est x rv. Kal. Octohr. anno aetatiS xLV.
imperii xv. s) Funus cum ingenti dedecore per vespillones exportatum. t) De literis optime meritus est bibli thecarum instauratione: licet enim ipse liber alia studia
neglexerit, Optimorum tamen auctorum thesauros max
mis sumtibus reparare instituit: υ etiam missis Alexa driam librariis, qui utriusque linguae codices conquir rent ac emendarent. Nam inprimis hac aetato Romanis tam familiaris filii literarum Graecarum usu , ut bibliothecae non minus Graecis quam Latinis libris resertisi mae essent. x Memini capite superiori monuisse, ab Domitiano clarissima ingeniorum monumenta in foro concremata fuisse: quod testimonio Suetonii videretur esse contrarium: Eundem Caesarem hibliothecas solicite reparandas, et eruditorum libros comburendos curauisse. Res vero salua est; alios enim exstirpare alios conquirere facile potuit. De bibliothecis nullum dubium. AIt trum testatur etiam svoletia poetria: G Sic
I Satyra de corrupto statu rei . temporibus Domitiani, praeseram cum edicto philosophos urbe exegidet, apud B BORNIVM Pas. 14o Diuitigoo by GOoste
75쪽
Sic nostri palare senes dicuntur et i 'ferale suos onus exsirpare libellas. Istis scilicet libri fuerant ferale onus, quia neces, exilia et odia parabant. Et Poetria videtur respicere ad historiam Aruleni Rustici et Herennii Senecionis: quorum alter cum Ρaetum Traseam, alter Priscum Helvidium publice laudasset, capitale fuit adeo, ut non solum in auctores, sed in eorum quoque libros saeuitum sit, delegato triumviris ministerio, ut monumenta clarissimorum ingenio rum in comitio ac foro Vrerentur. κ) Tyrannus ille quamuis Statium seuerit atque Martialem cum aliis poetis, qui Dominum Deumque suum vocare illum non du-hitarunt, atque summis laudibus vel per adulationem eius opera prosecuti sunt: eiuS tempora tamen velut pes sima simul omnes damnare videmus i adeo quidem ut ipse M Retiacis a Domitiano defuncto triumphare et Musis Nei Iam mitionem gratulari visiis sit: Contigit Ausoniae procerum mitissimus aulae
Nema licet toto nunc Helicone frui. Recta es, hilaris clementia, cauta potesas Iam redeunt: laeti terga dedere metus.
Denique: - Sed tu sub princ/pe duro,
Temporumque malis, ausus es esse bonus.
g. XIII. Aliquot laeta prius Latinae linguae et bonis artibus
assulierunt lumina, quam in Peius ruerent, ac ineuitabile fatum magis ingrauescentem senectutem inerret. Do mitiano tyranno, ut diximus, ad meliora Latinae linguae fata, successu anno post Christum uatum xcv I. Impe
76쪽
LITERARIAM MERITI s. 63rator NERVA Caesar Augustus, Valde senex, qui liber talem et principatum, res olim dissociabiles, miscuit. Vir fuit melior, quam qui Romuli faecem regeret. Paucis eum, sed optime, describit AusoN.vs: b
' Nerua senex, Princeps nomine, mente parem.
Ille cum etiam puer esset, a carminis dulcedine Tibullus appellatus est, ac pari facundia beneuolentiaque ab ineunte aetate floruit: quamuis in poesi modum atque decorum adhibuerit, aduertens, quid deceat virum ma-um et illos qui non alia florent arte. Vnde MARTI
ctuanta quies placiti, tanta es facundia Neruae 'oed cohibet vires ingeniumque pudor. Extremo Sed tamen hunc nostri scit temporis esse Tibulum , Carmina qui docti nota Neronis habet. Diem Obiit supremum aetatis' anno Lxv. cum imperio supra annum menseS quatuor et aliquot dies praefuisset. d JBreui, quo regeret, temporis spatio, non breuem feliciatatem reip. attulit adoptione Traiani: qui cum nonnihil scripto nobis reliquerit, ac optimus exstiterit literarum promotor: Operae existimamus nos facere pretium, si prolixius paulo eius fata prosequamur.
q. XIV. Anno Christi xcv I I. fasces imperii obtinuit Upius
Nerua TRAIANVS, natione Hispanus, viri consularis et aliquot triumphis clari filius, qui generis celebritatem virtute sua multum superauit. Cum adhuc valde iuuenis esset, Parthica lauro honoratur: atque maximam inde
77쪽
sibi in castris auctoritatem conciliat. Cum Nerua optimus senex, et Vlpii amantissimus renim Potiretur : ea ipsis anno in Capitolium adscendit, ac ibi magna voce dixit: quia felix faustumquest, senatui populoque R. m . . Dique io, M. Vlpium Nervam Traianum adopto. Tunc Praeerat Germaniae, et quanquam Neruae non deerant propinqui, factus est Caesar: ille enim sanguinis contu et ionem publicae utilitati non anteposuit i ac virtutem cuiusque non patriam aestimandam esse putauit. Deer tum de adoptione et insignia imperii a Nerua et Senatu Romano ad se milia Coloniae Agrippinae accepit, cum aetatis iam ageret annum XLII. De Neruae obitu certior factus, se nullius Viri probi aut vitae, aut dignitati obfuturum, sua manu scripsit ad senatum, ac iure iurando confirmauit. Quod etiam per totum imperium seruauit inuiolatum adeo, Vt ne conuictos quidem conspirationis in se aliter quam cognita Per senatum causta puniret. Cum praefecto praetorii, more sdlito, protectionis insigne, gladium traderet: his verbis usus est: tibi symnad munimentum mei committo, s recte ago aliter, in
me magis: quod moderatorem σmnium vel em are minus
fas st. Vel, Ut Dio cAssius habet: accipe gladium, quem pro me, si bene sique cum ratioue imperauero, distringes.sn minus, eo ad interitum meum utere. Illustrὶ pietatis documento in Neruain, antecessorem, imperium auspiacatus est. Nam Aelianum Casperium, praetorii praefectum, et socios, qui seditionem excitauerant aduersus Caesarem, stimulato consilio, ad se extra urbem citatos e
medio sustulit. Suis deinde victricibiis armis quam lon- gissime protraxit imperii fines, et orbem Romanum sple didissimis operibus ornauit. Sub initium seculi post tristum natum alterius vicit Decebatum Daciae regem.
78쪽
qui et vicinas ad Istrum prouincias tenebat, ac Romanos suis armis prope sedecim annos misere exercuerat. Inde triumphus. Regi, tum quidem Romanis ad fidem et obedientiam sacramento se adstringenti, pacem et prouincias concessit: cum vero Dacus paulo post: foedera et pacis conditiones violaret: secundo opprimitur a Traia no, qui magno et admirando Opere pontem in Istro flumine fecit. Decebalus desperatis rebus, ne vivus caperetur, sibimet ipsi mortem conscivit. Imperator Daciam omnem trans Danubium stib Romanorum potestatem redegit: ac prope pontem a se exstruinim in Bulgaria Nicopolim condidit. Victori forti et felici senatus pro me ritis trophaea et statuam posuit cum hac inscriptione: e
Posthaec Traianus in orientem. vlterius bellum parauit: ac primo quidem aggressus est Armeniam, quod Rex Ammeniorum diadema et coronam a Parthorum Rege, ac si obnoxius esset ipsi, Romanis renuentibuS, acceperat.
79쪽
Quamprimum vero Traianus Armeniorum Parthorum que fines attingeret, reges plurimi atque satrapae cum muneribus suis venerunt obviam. Tum equus inter alia, quae offerebant, dona anterioribus procidendo pedibus Caesarem quasi adorare, semet humiliare, ac gestu supplicantium caput pedibus submittere doctus erat. Qui adeo sua sponte Romanorum victricibus armis cedebant, istorum imperio reconciliati amice ac benevole tracta bantur. Renitentes suisque opthus elatos sorti manu coegit. Sic fractos victosque plurimos, Hiberos, Sauromatas, AgarenOS, Arabes, Bosphoranos, Colchosque in fidem accepit. Seleuciam, Ctesiphontem et Babylonem Occupauit ac retinuit. Nam subacto Armoniorum Rege, cui maioris Armeniae regnum ademit, aduersus Parthos quoque prosectus Euphratem fluuium ponte iunxit, eumque, barbaris frustra resistentibus, traiecit, atque in Assyriam usque ad Babylonem penetrauit. Hinc ipsi Senatus R. gloriae atque honoris ergo, Parthici cognomen imposuit: uti et Dacicus et Germanicus dictus fuit, quoniam super hos populos olim triumphare visus est. A plerisque scriptoribus celebratur in eo morum simplicitas, animi magnitudo, corporis robur, eruditio, humanitas, iustitia, erga bene meritos amor et beneu lentia; quod in bellis gerendis fuerit fortis, prudens, strenuus atque selix; quod per omnes imperii sui annos hoc egerit, Ut erga populum R. mitis, Senatui venera dras, omnibus amabilis esset, nulli grauis, nisi hostibus. Tanta fuit eius facilitas, Ut paucissimis comitatus nonnunquam Privatorum aedes ingrederetur, atque cum istis
n vide monumentum eius paulo superius descriptum THine
Dacicus et scriptor radiat Germanicus auro.
80쪽
accumberet. Aliquando traditur Baccho et Cereri nimis deditum fiaste: non tamen ad ebrietatem usque. Saltem vinolentiam sita studuit emendare prudentia, vetam sua post epulas largiores iussa exequi: ac licet interdum plus satis biberet, nihil tamen se non satis dignum dicere visus est, aest facere. Μilites belli vulneratos atque saucios ipse curauit usque adeo, ut cum fasciae non iussicerent, ne vesti quidem suae pepercerit, quam ad mlnera suOmm tegenda lacerauit, ac multa cum miseratione Pomrexit. Ergo S. P. Q. R. illi merito iure 'timi cognomen addiderunt: ut fausta post haec princiPibus precat tes nihil aliud acclamare consueuerint, nisi Ut quisque esset felicior Augusto, melior Traiano. Sed duo maximam principis gloriam obscurarunt: puerorOm nefandus amor, atque in Christianos insanus furor. Praepostera in Deos pietate vel superstitione, aliquandiu atrocius in id genus hominum saeuiit, ac persecutionis auctor fuit, quae tertia vice ecclesiam misere Mixit. Tunc temporis plurimi veritatis testes improba sicariorum manu ceciderunt. Simon filius Cleophae, ex Mariae virginis Q-
rore natus, episcopus Hierosolymitanus annum aetatis cra. agetas, interfectus, et Ignatius, episcopus Antiochenus Romam abductus atque bestiis obiectus fuit. Ita sub
Traiano insontes omni modo vexabantur: donec ipse PLiκsus g) Bithyniae consulari potestate Propraetor intercesserit pro istis misericordia commotus, atque Caesari persuaserit, vitam Christianos agere innocentissimam, ac stiperstitionis loco simplicitatem esse. Tum sententiam mitiorem tulit, Christianos non conquirendos, ast si do- ferantur et arguantur, puniendos esse. δε) Quam Traiani I a respon-
gὶ Lib. io. epist. 7'. Iu Vid. eius responsoria epist. apud PLImvM lib. Io. epist. io .