Apparatus biblicus, sive Manuductio ad Sacram Scripturam, tum clariùs, tum faciliùs intelligendam. Auctore r.p. Bernardo Lamy, ..

발행: 1723년

분량: 763페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

APPARATUS

visibile Ecclesiae, in qua omnes Dei fideles Congregandi erant. Eigo si qua ras quo in loco, dum Christus in terris versaretur , cclesia resideret, dicam in Apostolis ejus Sc discipulis; cd lus-ce etiam diebus Judaei omnes qui Templum Hierosolymitanum frequentabant, erant vera Ecclesia Dei. Phariisi acerclotes,qui persequebantur Christum & cum crucifixerunt, Crant etiam in Dei Ecclesia , sed non erant de Ecclesia. Itaque

. . ii μ'he ' S in in , ψ J bςb nt, non tenebantur se sejunt re a Pliaritas, sacerdotibus & aliis. Imis assidui erant in Tem-

predicamu,. V 'μVma hunc Vobis annuntiamus &. eligio Christiana , donec Mosaidi ris

y'agQ Omnes servare, verbi caum Dominicam Diuiti su by Cooste

262쪽

BIBLICUS. 2o9 Dominicam diem dc sabbatum , circumcisionem, abstinentiam certorum ciborum, quos lex Moysis prohibebat. Vertim postia quam Templum cVersium est, tum jugo legis omnino soluti sunt. Illa lex sic constituta fuerat, ut 1ao tempore solveretur. Praecaverat enim Deus, & gravissimis poenis interminatus fuerat, ne quis extra Hierosolymitanum Templum sacrificaret. paschalia facclificia , dc alia celebraret. Itaque cum anno aerae Christianae circiter septuagesimo Romani Incenderunt Templum , quod postea non sivit Deus ut Judaei excitarent, lex Moysis non amplius observari potuit : sic omnino abolita est religio vero Christiana promulgata dc constituta est per Mos.

Usque dum Christus annuntiaretur per totum mundum , Iudaei qui de morte ejus non audierant, consecuti sunt salutem , subditi legi Moysis ι dc proprie loquendo, ipsi jam erant Christiani. Etenim nullum aliud fuit discrimen inter veteres Iudaeos de Christianos,nisi quodJudaei colebant Christum, queni

expectabant , omnem in eo spem dc fidem reponentes , dc ritibus suis Mosaicis, ut poterant, repraesentantes; Christiani vero adorant indutum carne, quam assumpsit veniens in mundum , & implent quae facienda a veris Dei fidelibus praedixerant Prophetae.

Iam exponam opiniones, quibus imbuti Iudaei , cum Christus in terris agebat: ad quas alludebat ; dc ideo eas scire interest. Non loquor de iis quae scripta lex docet, sed quae traditionibus acceperant a majoribus. Constat sicut veterum rituum, ita Sc antiquae doctrinae fuisse tenacissimos. Animas vertendum autem quod ex quo JEsUM CHRisTUM pro suo Doctore repudiaverunt, ipsi fiam doctrinam de illo conati sunt obscurare , sive Christi cognitionem sibi eripere : apud Justinum martyrem ereptam fatetur Trypho. Chrsus autem squidem natus es, is alicubi extat, ignotus es. Ac ne irae quidem seipsum fit, neque potest te aliqua praeditus es ; donee adveniens Elias iliam unxerit, or manifestum omnibus reddiderit. Christum, inquam, omni arte qua possunt Iudaei occultant ue venturumtamen credunt, dc hic primus est ex illis tredecim articulis,

263쪽

quibus complectuntur fidem suam. Plerosque ex illis cuderunt adversus Christianos, pota nonum, quo sanciunt legem Moy sis nulla alia lege potuisse immutari. Buxtorfius in sua synagoga Judaica eos proponit verbis sequentibus.

de perfecta credo, Creatorem , cujus nomen sit benedictam , Gubernatorem se Creatorem esse omnium creaturarum, illum si

Omnia fecisse , facere, se factarum esse. IL

Fide perfecta credo , Creatorem , cujus nomen sit benedictam. unicum esse unitate, quae nutum omnino similem habeat, istamque

solum Deum nostrum fuisse , esse , ct futurum esse. 1 I I.

Fide perfecta credo, Creatorem , cujus nomen sit benedictum, non esse corporeum, nec ulla ratione erepore a comprehensibilem, crnihil omnino extare, quia fir illi simile. IV. de perfecZ4 credo, Creatorem, cujus nomen si benedictum.. primum esse ct ultimum. .

Fide perfecta credo , slam Creatorem , cujus nomen sit benedictum , o neminem praeterea adorandum esse. V I nde perfecta eredo , omnia Prophetarum verba vera esse. VII. Fide persem eredo, prophetias Musis Mutini nostri, qui requissat in pace , verus esse , eundem esse patrem omnium sapie tum, tum eorum qui praecesserunt, tum erarum qui subsecuti sunt.

eum.

VIII. Fide persem eredo, totam legem, quae hodie in manibus nostris re teritur , traditam esse Mus Magistro nsro. qui requiesar in Ρce. . Ι. X. Fide perfecta eredo , legem hane numquam mutatum iri .. nec ullam aliam legem tradendam esse a Creatore, cujus nomen sit benedictum. Disitigod by Go Ie

264쪽

Fide perfect 4 eredo , Creatorem, cujus nomen fit benediettim. x gnoscere omnia opera hominum, se omnes cogitationes eorum .s ut dicitur ; ipse omnium corda pariter finxit, intelligit om

nia opera eorum.

X I. Tide perfecta credo, Creatorem benedictum, bonum retribuere iis, qui ejus mandata obseemant: illos vero qui eώ transire iuntur,

punire.

XII. Fide perfecta adsentum Messita credo, se etiam si retardet,

nihilominus semper iliam expectabo, donec veniat. XIII. Fide perfecta credo, mortuos vita restituendos esse , quando ita feret beneplacitum Creatoris , cujus nomen fit benedictum, se eu- Ius memoria extollatur in saeculum se aeremitatem. Tam prona olim gens Judaeorum ad colendos deos alienos, ab his prorsus aliena fuit circa tempora quibus Christus ortus est, nusquam enim ille nec Apostoli ejus Judaeos quos compellabant , idololatria accusarunt. Cum autem Deum Colerent , quem nulla imago repraesentat, vult creditum est esse nubium & coeli cultores. Judaicae religioni hoc-ce honorificum testimonium Tacitus reddit, iam ista de illis scribit. Judaei mente sola, unumque numen intelligunt, summum illud se aternum , neque mutabile neque interiturum. Postea subdit , ymiai profanos credunt, qui Deum imagines monalibus materiis in s etes hominum estingant. Igitur nulla simulacra urbitassis , n dum Templissent. Praeter tredecim dictos articulos, sunt nonnulla alia Judaeorum placita, quae interest non ignorare. Ut aliquo ordine illa enarrem, exordiar a nativitate hominis. Agnoscunt Ra, bini in omni homine figmentum malum, ut loquuntur. Sic d peccato originis sermo fit in Talmude Tractatu Beracot, sive de benedictionibus, capite I. J Non es mirum eur peccatum Adaer Eva exaratum fit, Cr signatum annulo Regis, ad Nnerationes

265쪽

APPARATUS

sequentes prepetandum, quia quo die creatus est Adam, adfusa seni ramia, ita ut ipse exiiserit perfectio est emptimentam totius mundani epificii; sc quando ille peccavit, totus mandus feccavit, cujus Feccatam nos portamus est patimur. Euod non ita se haleris peccatis pseritatis ejus.

Agnoscunt Judaei plagas hominum a Messia esse sanandas ,

Et ipsum passurum , scd duos Mcsias distinguunt, alterum occidendum , alterum gloriosum. Dc remporibus Messiae ita censuiste patres eorum non diffitentur,nimirum mundum subsistere ad sex annorum millia , duobus millibus mille inanitatem, sive tempus in quo non erat lex , duobus millibus legem misse , & duobus millibus diem Messiae , ita juxta hos calculos dies illi Messiae coepissent ab ea aetate qua lusus natus & puIus est. Scd nunc, inquiunt, propter iniquitates quae aucta sitnt, Me .sias qui per duo millia annorum ultima re3nare debebat, mulatos ex his millibus annos cssiuere sinit, quibus a Deo nondum mittitur. Nolunt autem a quoquam dies adventus ejus calculis subduci. Caeterim, cogitabant Judaei carnales Messiam regem terrenum , quo triumphante gentra Omnes proculcarent. Ab eo, inquam , opes, lauta convivia expectabant.

Odio habent Judaei caeteros homines. Quin occidendos eos omnes putant, qui saltem Noachidarum septem praecepta non servant. Nullum alium sibi proximum esse putant, quam raclitam. Legem quidem Moysis laudibus attollunt ue attamen violandam putant m vitae discrimine. Abstinebant Dei nomine in juramentis; sed sijurassent per ejus nomen, rem juratam praestabant: caetera autem juramenta per creaturas inania esse, dc impune posse violari opinabantur. Cui malo ut oecurreret Christus , dc deinde Apostoli, omni juramento abstinere praecipiunt , quatenus Iudaei abutebantur caeteris juramentis , in quibus nomen Dei non efferretur. Omnes Israelitas partem habituros in futuro saeculo, hoc est, futuros selices Judaei credebant , attamen eos subjiciebant poenis tum post mortem luendis, tam in hac vita, ubi in grande peccatum erant laps L Sunt in libris Judaeorum Canones poeni tentiales, sive poenae constitutae peccatis, quae confiteri quis-Diuitiam by Corale

266쪽

quis horum reus tenebatur. Olim qui pro peccato. facrificium osserebat, confitcbatur peccatum illud supra caput victimae , quo illud quodammodo onerabat. Praeterea locum destinatum certo tenebant purgandis animabus Israelitarum , ita pro illis olim sacrificia , nunc offerunt preces. Ergo in corum doctrina inter peccata sunt alia quae non remittentur, alia quae remitti possunt in altero saecillo. Juxta eam doctrinam diccbat Domi nus , peccata in Spiritum Sanctum neque in hoc nec in altero faeculo remittenda. Advertendum etiam , juxta Josephum, Phari os in ea opinione mille, animam quae immortalis sit, primo corpore solutam migrare in aliud corpus, sed solas animas bonorum; malorum enim aeterea poena cruciari. Huic opinioni adhaerens Herodes Tetrarcha putabat animam Ioannis quem decollaverat, migrasse in corpus JESU CHRrs Tr. Postoriores Judaei ex litteris cujusque nominis deprehendi posse stulte putarunt quae anima in quodque corpus devolutast. Volunt, verbi causa, animam Adae revolutam in animam Davidis & Messae , quia horum nominum litterae initiales conficiunt nomen Adam. Judaei in primis cavebant ne ulla immunditie polluerentur. Immunditiei autem sunt innumerae species , tum in lege praescriptae , tum in traditionibus Magistrorum. Propterea nullum commercium habebant cum Gentibus ; quin , ut videre cst in Evangelio, putabant se pollui consortio viri Ethnici: Non subibant iccta ejus ue noluerunt enim intrare in praetorium Pilati, ut non contaminarentur, Sc Bossent manducare Pascha : non utebantur his quae ille tractasset, quia nempe haud sategisset praecavere per legem praecavenda: non ungebant se oleo Graecorum, ut observat Josephus. Jam enarrandae praxes religiosae Judaeorum. Summa erat eoia Pr xes rςl

rum religio erga sacros Codices, sive potius superstitiosa. Mi s ' 'rum est quantam in illis describendis adhibeant diligentiam. Antiquitus libri non erant compacti ex multis soliis, prouc

nunc scri solet, sed continebantur unica membrana oblonga , cui annecterentur aliae membranae , cum una non susticeretis Hae membranae volvebantur circa duo ligna rotunda, quorum

D d iii

267쪽

su gula singulis membranae extremitatibus assuerentur. Unde libri dicebantur Meghiloi, id est, volumina , quae evolveremtur, dum erant legenda, postea complicarentur. Liber sic convolutus poterat facile multis annulis , sive sigillis muniri, ne leseretur: Qualis crat liber ille visus Joanni in Apocalypsi. munitus septem signaculis ι quae discerpens unguibus suis Leo de Tribu Iuda, vicit, ut illum aperiret & cxponeret lege dum quod exprimendum sategimus in Tabul uti. ad latus imaginis summi Pontificis. Judaei tenaces antiquarum consu tudinum, non utuntur in Synagogis alio libro legis, nisi cui sit ista forma. Sine punctis etiam leguntur , quia olim Hebraei non uterentur punctis illis, quae Vicem nunc vocalium implent. In singulis Synagogis Pentateuchum habent, quem appellant Tepher Thora, id est, librum legis, membranis vitulinis aliquot in longitudinem cons uis, crassioribus caracteribus inscriptum. His membranis, quaestini aliquot ulnarum, juxta formam antiquam, ab utraque extremitate duo tornata ligna annectuntur , circa 'uae volvuntur, dc quibus tolli, & ferri possit ille liber , quia ipsum librum manu non licet contingere. His tornatis lignis solent apponi umbilici argentei. Hae membranae pilis caprinis, a sceminis Judaeis netis & contortis, consui debent a viro Judaeo, nec ab alio scribi potest ille liber ι in qua scriptione tanta est accuratio ac diligentia adhibenda, utu vel in unica littera error sit commissus, totus liber profanus

habeatur.

Tria autem illa, complicare & replicare librum legis, likgnum tornatum ejus manu tenere, tollere, circumferre , dc

populo Scripturam legis ostendere, sent tria munera quae Venduntur auctione ι unde multa ad Synagogam redit pecunia. Omnes librum legis osculantur : qui ore non potest, manu tangit, quam deinde osculatur. Asservatur in Arca , quam ipsi Aron appellant, ad imitationem Arcae foederis, quae sic Hebraice vocabatur.

Qui ad legem vocatus accedit, apprehensis duobus lignis Inferioribus, antequam legere incipiat, primum contenta &Diuitigod by GOrale

268쪽

Gara voce dicit, Benedicite Deo. Coetus respondet : Benedi

Deus, bene ' in scula . Post lectionem peractam. libertcsitur panno serico. Lectio autem necesse est ut fiat a stante

Imaginis sumini Pontificis quem exhibet tabula vII. virum Judaeum , qui opertus pallio , de quo insta sermonem faciemus , sttollit volumen legis , & eo partim evoluto benedicit his qui adstano Judaei duobus dipatis, quibus ligna libri legis tetigerunt, tangunt oculos suos in caecitatis remedium. 'Tanti faciunt Judaei linguam Hebra am , ut non licitum putent alia Biblia, quam quae Hebraice sicripta sunt legeret &acri odio moveantur In CoS, qui G ca versione utuntur , &magis in eos qui illam fecerunt. Etenim deplorant factam.&ob Illam 1 unium ab illis estinstitutum. Veriun si quidem sere a captivitate Iabylonica omnibus Judaeis, ut plerique viri docti sentiunt, haud erat nota lingua Hebraea , qua lex scripta est.aditabat in synagogis interpres, qui Verbis vernaculis ex

adesset Interpres, cuI nccessarius erat populo quando non alius quam Hebraeus codex legebatur. Archisynagogus es ieebat & vocabat pro arbitrio ex adstantibus lecturum aut interpretaturum ; quod munUS honoram in erat. Sic in Actis rostabantur Apostoli in synagogis sermonem facere. '3. Israelita, ac deinceps quem vocaverit Archisynaeo s. Ulcimus qui legit, appallatur AEO tis, hoc est, qui dimittit. Haec de religione qua Judari cicrum Codicem prosequuntur. Pe gam referre alias praxes eorum religiosas.. Omnia festa repellantur Sabbata. Sabbatum autem primcipua religione colunt Hebraei; de qua quae dicta sunt, non repetenda. In fabbato ab omni opere cessant. Quiestum etiam Jumenta. Circa quietem Sabbati, pudet me referre nugas

Diui sc

269쪽

Rabbinorum. Hodie non extrahunt pecudem ex Quea, inquam delapsa est in die sabbati; sed cibum ei inferunt. Quicquam Sabbato ferre prohibitum ii itaque nec sutori licet egredi domo, cum acu vestibus inhaerente, nec cuiquam arma ferre , nec aurum nec argentum , nec illud tangere, nec vulnus de novo obligare: lutum calceorum non potest abradi, ne

illo sevca aliqua compleatur. Non licet pulicem occidere. Triginta novem circa Sabbatum articuli laborum prohibitorum numerantur, qui innumeros sub se articulos continent. rv- έ- π U Quia in Exodo praecipitur ut quisque sedeat, ne egrediatur de loco suo die Sabbati, constituerunt certum spatium, extra H V quod non pollit iter heri ; quod spatium appellatur in Actis iter

Sabbati, quod est, bis mille cubitorum, ut illud olim definierunt Rabbini, quia in eremo a itinbriu castrorum tale spatium creditur interfuisto usque ad Tabernaculum, ad quod progredi licebat, ut jam diximus. Quoniam mctere non litatum , ides nec vellere spicas, quia species est messis. Sic nec per de novo sata, quia semen adhaerere potest pedibus, ex quibus decussum in terram , seminaretur , quod opus prohibitum est. Pitat proponere quaestiones quas movent de Sabbato, utrum , verbi pratia, capistro sit deducendus aquatum camelus , a tunc liceat huic insidere. Sed dc arte se liberant a tam duris legibus per Erubis, id est,

per commixtionem, sive terminorum, sive atriorum ; duo loca sic commixta supponentes, ut ultra bis mille cubitos , totidem alii confici possint: quo modo supponi pollunt plura atria,

ut liceat ex uno atrio aliquid transferre in aliud, quasi unicum atrium sint. Multa verba faciunt de istis commixti nibus : horum qui de eodem pane edunt, censentur domus commixtae. Qui post bis mille cubitos, unam ex tribus Caenis,

quas faciunt in die Sabbati, celebrat, qui sequuntur bis mille alii cubiti, censentur cum primis commixti. Tota liebdomas appellabatur sabbatum :je uno bis in Sabbara . id est, in hebdomade. Sadigebant autem Iudaei ne continuis tribus diebus abstinerent a publici lectione legis, quae

fiebat cum pompa die Sabbati , sed & die lunae de jovis, quibus

270쪽

Quibus conveniebant in Synagogam, & a Magistris instituta

pili caldii: Scripturae. Erant & qui jejunarent his ce

diebus. Hoc est forsan quod dicebat Pharisaeus , jejuno bis in no die bus sabbati laute epulabantur, pretiosis vestes uiduebant& genis indulgebant; quod & nunc faciunt. Di

salutant; nec sibi licitum putant Comedere ante horam sextam sive ante meridiem, quae hora , inquit Josephus , fabbato solet Judaeos ad prandium vocare. Ideo Petrus arguebat Qui putarent Apostolos dum diversis linguis loquebantur' 'eocios ue si ciuidem esset sabbati dies, & hora tertia, qua viri Judae1 nondum I unium solverant. 8

licebat illis fronte proterva ipsam portam orientalem aspicere Cum formidine ac tremore incedebant in atrio : nulli in eo concedebatur sedere, nisi regibus e stirpe Davidita. Orantes, ubicumque deprehenderentur, convertebant se ad Templum. Dum alvum exonerant, cavent ne in eodem situ sint ac Templum. Ad montem ubi Templum aedificatum erat, nemo ibat cum baculo, calceas, zona, cum pulvere pedibus inhaerente, pecunia. n. Vestimento colligata, nec per montem l empli compendiariam instituebat viam, introeundo per portam unam & per adversam exeundo. Dominus in Evangelio non unit, ut quisquam transferret vas per Templum. Iuxta loquendi morem Hebraeorum , intelligendo per vas, arma , Inurumenta, baculus. Non licebat in omni monte Templiclespuere : in linteo sipuendum. Muliercs in Templo proprium atrium, sive propriam sedem habebant. Illis etiam nec tunc temporis licet Synagogas intrare, sed intra conclave nianent,

ex quo quidem per cancellos prospicere possunt in synagogam. Olim, nec hodie, sita licitum putavere Iudaei extra Jerusalem acrificare ue adeo preces tantiis fundunt in suis synagogis, &acras Scripturas legunt Ex quo enim dirutum est Templum, & Sacerdotes cum omnibus sacrificiis cessarunt, loco secrifici riam realiuin, 1nstituerunt sacrificia labiorum , ut loquuntur , Cum commemoratione priscorum sacrificiorum. His, inquam, EC

SEARCH

MENU NAVIGATION