장음표시 사용
291쪽
res: inceret; alioquin duplicabatur, aut i iplicabatur illud spatium. Mulier menstrua, quae ideo separabatur tu , huic cycommunicationi subjacebat ; sicut caeteri omnes Israelitae , qui propter corporis aut animi vitia ec sordes ejiciebantur coetu piorum ad tempus. Secunda species dicebatur eberem sive herem , quod verbum significat anathemati sere, internecioni vel excidio devovere. Ex hoc verbo facta est vox Caldaica chaerema aut haerema , CUI spondet v - , anathema. Addebat haec species separationi multa maledicta , ut illae plagae , de quibΗs modo dicebamus, venirent huic qui sic futurus esset anathema. Videre est in Scripturis quomodo homines dc urbes exscinderentur , quando percuterentur anathemate. Internecione delebantur habitatores earum. Qui sic devovebantur, ut ipsi multati princurarent salutem omnium, appellabantur m i αε-tua purgament
&- ' ψ-α, qua voce sordes significari vulgδ creditur; sed Suidas docet nos sic diei hostiam lustralem , quae salus de redemp-r. GK eo . tio erat. In ea significatione se periis meta dicit Paulus nec alio sensu puto dictum ab eo optabam eje anathema a Chrso, id est, optabam , ut me Christus hostiam piacularem constituisset , nempe me onerasset poenis quae debentur peccato fratrum
Tertia species excommunicationis dicebatur schammat , a verbo Hebraeo quod idem sonat ac exeludere. Alii volunt hoc nomen factum esse ex his duabus vocibus mirba , hoc est, ibi mors. Alii idem senare ac marauata , quae vox occurrit μιέ. v. primae Corinth. dc significat Dominus venit. Syris enim mara
est Dominus Syris ata idem est quod venit. Insuper schema derivari potest a schem, hoc est, nomen. Iudaei Deum appellabant nomen. Itaque schammat sumi potest pro schema ala, id est, Deus venit , scilicet veniet ad judicandum. Quaecumque
sit eorum origo, verba sunt horrendi anathematis, quo serie bantur peccatores, de quorum salute conclamatum esse videbatur , ut illis nihil aliud superesset, quam formidabilis expectatio judicii. Sic merito terrorem incutiebant. Ecce venit Do-IM. Ep.υ. . minus , inquit Enoch apud Judam. Hoc de minitari videtur
292쪽
Malachias ultimis illis verbis vaticinii sui, venturum Dominum , & terram anathemate percussuruim
Jam de poenis corporeis agamus. Qui non erat restituendo
aut solvendo, vaenibat. Fur quadruplum restituere cogebatur, v. t. si perierat res s si non, duplum. Prae mena mulierem pCrcum Exod. e. xl.
tiens & abortivum faciens, si ipsa vixisset, siti acebat damno.
quantum maritus mulieris volui let & arbitri judicaverim. i -idi: c. depositum negabat, tenebatur dc quintam ejus partem addere. Qui damnum intulerat, multabatur pro rata. Poenarum in cute aliae erant ad mortem , quod poenarum genus dicitur a Judaeis staret a verbo rarat exscindcre, amputare. Quam po nam sic exprimit Latinus interpres, delebitur anima illius depopulo suo. Inter aliarum renarum genus, quae non ad mortem, ponitur flagellatio. Sontes virgis caedebantur , ctiam in bynagogis, sed non ultra quadraginta ichius. Ne illum nume- s. I. rum eXcederent, quadraginta, una minus , plagas inferebant, ut sibi contigisse narrat Apostolus. AJudaeis quinquies qua ret - γδ π s, una minus , accepi. Quem loquendi modum usurpatum videre est a Josepho. Hanc diminuti numeri plagarum suisse Lib. 4. - . r. verissimam rationem adstruit Maimonides, ne fi lictor per er- - 2
rorem , inquit , unam plagam supra quadraginta addidisset, legem transgrederetur. Quomodo autem fieret flagellatio resertur in tractatu Talmudis de Aracchoth, id est, de plagis.
Ambatas manibus ad columnam allentis, vestis a publico mini odetrahebatur. Huic qui loris caedendus erat, o pectus ejus densedabatur. Tum costicabasur lapis pone istum, in quo flabat lictor, manu tenens lorum bubulum complicatum , quo eum feriebat nonsantem , vel fidentem , sed inclinatum. Lictor vero una manu, quantum poterat, percutiebat, praecone clamante ue nisi custodierisor feceris omnia verba legis hujus, quae scripta sunt in hoc u lumine , Cr timueris nomen ejus glorifum ct terribile, hoc est , Dominum Deum tuum, augebit Dominus plagas tuas, se pM Aquuntur alter numerabat plagas, tertius liorem ut feriret jubebat.
Itaque cima quis flagellabatum, ambae manus ejus adstringe bantur ad palum , unum & dimidium cubitum altum, quo
inclinabat corpus. Vestis ipsius ad lumbos detrahebatur. Sic Disiti Corale
293쪽
c. p. 16. v. . in Achis Apostolorum magistratus Templi stillis tonicis eirum, Pauli 8c Silaa, jusserunt eos virgis caedi ; cir cum multas plagas eis imposuissent, miserunt eos in carcerem. Fiebat s ageblatio in oculis judicis, ut rite fieret. Flagella sive scutica: habebant quandoque in eXtremitatibus aculeos , instar scorpio
num, & ideo dicebantur scorpiones , de quibus dicebat populo
Roboam. Pater meus cecidit vos flagellis , ego autem caedam vos scorpionibus : genus scuticae acerbioris.
Rabbini poenas in foro capitales fuisse quadruplices dicunt, lapidationem scilicet, combustionem, gladium lc strangui
D ut I tionem. Crucifixio non erat poena usitata inter Iudaeos. I MAE do peccaverit homo , quod morte pleniendum es , se ad uicatus morti appenses fuerit in patibulo , non permanebit cadaver eius in ligno , sd in eadem die sepelietur, quia maledictas a Deo esqui pendet in ligno , CT nequaquam contaminabis. serram tuamquam Dominus Deus tuus dederit tibi in posssionem. Hanc legem p. 3, V. ' firmavit Iosiae. Regem quoque Hai sius nisu in patibulo usique ad messeram se suis occasim ue praecepitque Iosue, or deposuerunt cadaver ejus de cruce, projeceruntque in i o introitu civitatis. Graecus autem interpres neque patibulum, neque Cruccm ΠΟ- minat , scd lignum geminum vocat, quod ex duobus ligniscv. Io π τε, crux constitueretur. Idem Iosue , si pendit quinque Reges super quinque sipites , fueruntque sustensi usique ad vesterum , cumque occumberet sol, praecepit sciis ut deponerent eos de patibulis. GDbaonitae crucifixerunt filios Saulis, permittente Davide Rege, in monte coram Domino, id est, coram Tabernaculo , quod L. Reg. M.f. tum erat in Gabaon. Sed, ut Clare liquet, non id erat proprie crucifixio, qua quis vivus cruci MXus tandiu in illa manet, donec extremum halitum duxerit. Mortui enim, non vivi, illide quibus loquitur Scriptura suspensi sunt. Suspensus quidem est Aman sed non crat Judaeust in ligno quinquaginta cubitorum altitudinis, quod paraverat Mardochaeo. Ita crucim xio usitata crat apud Persas, juxta quorum consuetudinem . .. 'ρ' Cyrus apud Eidram pos ierat decretum,ut omnis homo qui legem quam dederat, mutaret, tolleretur lignum de domo ipsius, & erigeretur & configeretur in eo.
294쪽
Crucissio, ut diximus, non erat poena apud Iudaeos usitata. Quandoque qui mortis supplicio multati fueint, siusnendobantur in cruce, non tam in supplicium , quam in exem; lum. JEsUs CHRisTUs non sudaico sed Romano more afectus cst supplicio crucis :painus cnim cst in cruce, cui aifixus hierat, non solum in ostensionem poenae, sed & in rici
Circa autem sus ensionem, quoquo modo fieret , sive vivisive mortui corporis, halc observabant Iudaei, si fidem adhibe-
urqvit - arbore radicibus suis loco infixa , sed de arbore siue ua ; idque ne forte parcatur isti arbori quo miniti seri tur eumamcn arbor, ex quos ensis quis fuit, una cum δε penses
en Leeiba arbor dequa N. N. suspensis es. Atque Apri modo ἀfoditur quoque lapis , quo quis fuit lapidatus, itemque Hadius quo quis decoratus nec udarium, quo qui ran aio: cvis
spectu aut crri solebant, ne funesta superarent omina.
cytia castra sive extia civitatem, ubi locus erat supplicii. Dum V ' cduceretur reuS, praeco anteibat clamitans: Talis prodit
confiteredur. Vestibus sivis exuebatur intra qua e cubito,
culum vim cum grano thuris, ut turbaretur mens eorum. Haeccx Talnaude : unde liquet quid sit vinum myrrhatum, qu i isto in ci uce datum est, nec accipere voluit. Et dab2t ei
295쪽
Solebant Iudaei plcctere sontes ante occasum solis; eadem autem die sepelire. Locus lapidationis erat duplici hominis
statura altus. Unus testium projiciebat eum in lumbos suos. Si in pectus suum se volveret, revolvebant in lumbos. Si sic moreretur, bene : si non, testis alter toltcbat lapidem atque cordi ejus imponcbat. Si ita moreretur , bene , si non, lapidabatur per omnem Israclem , ut praecipitur in lege. Manus testam prima interficiet eum, se manus reliqui populi extrema mittetur , ut auferas malum de medio tui. Et iam reus solebat sic praecipit, xi, ut impingeret magno alicui lapidi, quo vulnere si non moreretur , alter lapis ei impingebatur; ad quod alludit Dominus dum ait, σ qui ceciderit super lapidem sum, constingetur , super
quem vero ceciderit conteret eum.
Iuvat exhibcre loca vetoris Testamenti, ubi de lapidatione agitur.Sic praecipitur in Levitico. Educ blasphemum extra cas ,σ ponant omnes qui audierunt manus super caput ejus, σ lapidet eum universis populus. Et ad filios sal l loqueris r homo qui maledixerit Deo suo, portabis peccatum siuam, σ qui Masthemaverit
nomen Domini, morte morietur. Lapidibus opprimet eum omnis
multitudo populi ,sive issis civis , e peregrinus fuerit. Ita pariter in Deuteronomio. Similis lex sertur adversus cum qui voluisset Israelitas adducere ut servirent diis alienis, sive frater, sive
filius, sive uxor, sive amicus. Non acquiescas ei, nec audias; neque parcat ei oculus tuus, Deus loquitur , ut miserearis σ o cultes eum , sed satim interficies. Sit primum manus tua super eum, es pos te omnis populus mittat manum. Lapidibus olruIus necabitur. Pariter haec praecepit Dcus. Cum reperti fuerint apud
te intra linam portarum tuarum, quas Dominus Deus unus dabit
tibi , vir aut mulier qui faciant malum in conspecta Domini Dei sui, σ transirediantur pacιum illius, ut vadant σserviant diis alienis, σ adorent eos. .. σ hoc tibi fuerit nunciatum , audiensigae inquiseeris diligenter, se verum esse repereris, ct abominaiio facta es in sael, educes virum ac mulierem qui rem seleratis-mam perpetravit, ad portas civitatis tua, σ lapidibus Otruentur. In ore duorum aut trium testam peribit qui interficietur. Nemo occidatur uno contra se diccnte Isimonium. Manus testum prima
296쪽
interficiet eum , ct manus reliqui populi extrema Miletur , ut auferas malum de medio tui. Sic eum , quem filii Israel, dum in deserto peregrinabantur , deprehenderunt Sabbato ligna colligentem, eductum cxtra castra lapidibus Obruerunt. In his-ce animadvertendum quo Zelo quisquis Judaeus teneretur ferri adversus legis divinae violatores s neque enim , ut nunc fit, turpe habebatur a reo mortis poenas exigere, & publici ministri exerccrc munus. Quin testium erat primos inrcum lapides mittere , quam legem intuebatur Christus, dum ad Phari os dicebat, agens de adultera muliere : qui primus et e s sine culpa es, in eam lapidem mittat. Sed 8c omnes qui adstarent, tenebantur una obruere qui dignus morie judicatus erat. Lex erat 'udaica, inquit Herodes apud Josephum disserens, ut se cui accusato filio parentes manus imponant, necesse habeant circumstantes saxis eum ferire. Scilicet ut principi navare operam qualemcumque decorum habetur, laudis quoque in Theocratia loco habebatur persequi peccatum, id cst , injuriam Deo factam. Lex jubebat ut qui audiret blasphemiam, protinus in signum doloris. vestem suam dilaceraret , quod Q-cit Caiphas, opinatus Jesium ore protulisse blasphemiam. Talis laceratio non erat illicita sumino Sacerdoti, nisi supra cadaver mortui. Laccrabat autem vestes suas, nona sit a , sed a parte ima, ut volunt Judari. Nec silendum de ministris sive lictoribus , quos Hoterim Hebraei appellant. Li erant, vcrba sunt Maimonidis, Fusmbant fustes se flagella , cr ad bant judicitus, nempe ut rcos traderent ministro adstanti cruciandos, ut dicitur in Evange lio. Et judex tradat te ministro. Pergit loqui Maimonides. Illi
per plateas ambulabant, cγ cauponita, ut expenderent mensuras ct ponderantque tran gresseres verberarent , omnes eorum executiones flebant mandato judicum , or quemcumque viderent peccantem , eum ad judices trahebant , hique eum judicabant jumta ejus peccarem.
Antiquis Iudaeis, ut vidimus, quatuor solummodo poenae genera in usu erant, lapidatio , combustio, decollatio, sitffocatio , sive strangulatio. Dicunt Judaei, ubi genus mortis in
297쪽
Scriptura non exprimitur, strangulationem esse intelligendam nempe quia minimum supplicium , & ampliandi sunt favores. His quatuor suppliciis quidam addunt demersionem νctura scilicci reus in profundum saxo ingenti alligatus deme gebatur ; cujus stipplicii mentio sit in Evangelio.
Poenae non capitales fuere carcer, Vincula, compedes, restitutio, talio, flagellatio. Quandoque rcstitutio fiebat in duplum, triplum, quadruplum, in quintuplium. Tatio erat aequalis retributio , dens pro dente, oculus pro oculo, manus pro manu, pes pro pede. Romanis priusquam morte damnatos cruci afligerent, caedobant flagellis in carcere. A capite ad calcem homo medius quandoque dis lecabatur , qua poenii creditur Manasses prophetam Isaiam affectisse. Romani pius reos damnabant ad bestias, quo genere supplicii plures Christiani interdum occisi sunt. Tympanismus crat species distentionis, qua tortus homo distendebatur, veluti tympani pellis. dipenti fiunt, inquit Paulus ad Hebraeos, loquens
de suppliciis quibus torti sunt viri pii. Lapidati sunt, Acii Aut serra disiecti sunt. CAPUT XIII.
De He brorum legibus primariis, quae Noacho , Abrabe, ID si datae sunt , Iuni de secundariis , quas ipsis dat observant, ne peccent in primarias. De Mischna Cr Tataude , quo illas complectuutur.
RLsipublica viget legibus servatis; nec aliam personam gerit legitimus Magiu ratus, quam Magistri qui docci l
gem , aut vindicis qui poenis afficit legem infringentes. Cum ergo constituenda esset Respublica, venturi Christi apparutus , necesse suit ut Deus constringeret legibus quos in populum coalescere volebat. Cujus autor erat &. Princeps, decebat elle ordinatissimam. Primum leges congruere debuerunt pO' Disili ooste
298쪽
pulis carnalibus qui sola corpora cogitare postent. Ideo Drus plerasquc leges allegoriis significavit; ut cuni praecipit ne bo vi trituranti os alligaretur , manifeste providCt ne non mercenario labor situs aliqvcm parcrct fructum. Praetcrea curri in apparatu Christi venturi, dumonstranda esset utilitas hujus adventus, decebat ut omnia facienda aut praecavenda declar rentur legibus cxpressis; ut nusquam ea stiperba cogitatio 1 i-biret animum hominum : Quid cnim tantopere indigebamus Chris o 3 Tantummodo praemonendi eramus : si ipse Deus significasset quae a nobis observata voluit, dictis paruissemus. Non ergo Christus e coelo in terras deducendtis. His superbis cogitationibus lex ipsa occurrebat; monitis suis potitas inccndens malam cupidinem. Quae Iudaei videbant meliora esle, Ripsi probabant, non faciebant, sed qtiod noverant malum. Itaque lex Mosis ulcus retegebat, non sanabat; & patuit per omne illud tempus quod a lege data effluxit, potentis maniis medicamine egere sauciam hominum naturam. Jam a primordio mundi meditabatur Deus rompublicam Hebraeam, umbram Christianae ; quos autem colligebat cives, statim legibus instruebat. Noe cum familia sua primi s mi illi cives, deinde Abraham; quibus ergo iam possierat aliquas suas leges Deus, donec plures alias proponeret in monte Sinai. Dubis omnibus legibus disteramus. Noachidas vocant Hebraeorum magistri, gentes omnes praeter Hebraeos, qui Abrahamidae,
vel potius Israelitae vocari amant i Magistri autem illi dicunt Noachum filiis suis septem praecepta tradidissic, quae pro iure
naturali, omniumque hominum communi, sumunt. Horum praeceptorum primum interdicit cultum extrancum, ut non alius, praeter unum, Deus colatur. Secundum, ne profanetur nomen Dei. Tcrtium , ne essundatur sanguis humanus. Quartum prohibet concubitus illicitos. Quintum , furtum. Sextum praescribebat ut Magistratus & judices constituerentur , qui cum judicarent de illis praeceptis, tum commonerent populum de observatione corum. Septimo non li- bat carnem cum sanguine comedere ι quod unum cx illis septem praeceptis cxpressiun est in Genesi. His septem legibus
299쪽
adstringebantur quotquot erant intra Hebraeorum portaS, nempe Projel Iti portae, seu domicilii , neque enim debuit esse ibcitum cuique in populo Dei commoranti sine ulla justitia vivere. Huic aequo mori ut parerent Apostoli, cum gentes admiserunt in Ecclesiam, quae adhuc morabatur Jerosolymis, β' decreverunt in concilio ut qui ex Gentibus converterentur ,
lcgibus quidem Moysiis non gravarentur, fd ut abstinerent se a contaminationibus simulacrorum, se fornicatione os secutione, quae praecipua crant capita servanda Proselytis domicilii. Causa hujus decreti non alia verisimilior ι quod ut liqueat, asseram
luculentum in eam rcm Maimonidis testimonium ex cap. 4. tractatus ejus de Proselyto. De sex rebus mandata accepit Ad mus , de idololatria . de blasphemia, de homicidio . de illegitimo concubitu, de serto. Cr de judiciis exercendis: nam licet haec cuncta apud nossint recepta a Mose Magipro nosero , ct ratio ipsa ad ea ob 1 anda inclinet, ex summa tamen verborum legis apparet quod de his ei praeceptum fuit. Praeter haec Noacti traditum fuit aliud
praeceptum de membra animalis viventis non comedendo , scut di
Iam es, verumtamen carnem cum anima Vsius, id es, sariaine ipsus non comedetis e atque ita praecepta esse septem inveniuntur ι r sic se res habuis per totum terrarum orbem , donec Alrahamus insuper ad haec accepit praeceptum de Circumcisione. Ide etiam in Liuit preces matutinas ue Isaacus deinde separavit decimas, σ alias etiam instituit preces tempore pomeridiano celebrandas ; Iacobus siveraddidit praeceptum 2e non comedendo nemo , qui emarcuit ,σ instituit preces noctarnas , Or deinde Amram in AEgypto plura alia accepit praecepta,donee tandem venisset Moses Magister noster,cc per eum perficiebatur tot lex. i Deus praecepit Abrahae ut circumcidendo se auferret praeputium sui ipsius , filiorum , & servorum , in signum foederis
quod cum eo pepigerat : hoc-ce sigillo in carne, ut dicium cst, signans Abrahamidas ut propriam pecudem, ut solent pastores suis ovibus notam inurere. Circumcisione sic quisquis fiebat depopulo Dci; antea non admittendus particeps sacrorum. Nullus incircumcisus admitti poterat in atria Templi, aut come
300쪽
sed nec etiam obnoxius erat legibus modo enarrandis, quas Deus videtur per Moysem solis Israclitis praescripsis Ic , ut ipsi Judaei sentiunt. Leges a Deo Israelitis datae numero non paucae sunt. Judaei enim totam legem Mosis in sexcenta & tredecim praecepta diviserunt , astirmativa scilicet dc negativa. Afiirmativa sive jubentia sunt ducenta quadraginta ocho, juXta num rum nacmbrorum Corporis humanis tot cnim Rabbini nacmbra corporis esse astirmant. Praecepta negativa sive prohibitiva, trecenta sexaginta quinque constituunt, juxta numerum dierum anni solaris, vel, ut alii dicunt, juxta numerum venarum in cor pore humano. Haec praecepta numero fere infinita, ut inquiebat Petrus Iudaeos alloquens, neque patres no stri, neque nos cap. II. portare potuimus. Paritcr ob multiplicia illa praeccpta, Paulus scribens Ephesiis appellat legem mandatorum. Populo autem IF.
insipienti singula verbis singulis praescribenda, quae sibi facienda elle alioquin non intellexisset. Christianis vero amor rectitudinis insus is cordi eorum instar cst complurium legum uequas etsi nullum scriptum oculis corum subjiciat, satis ipsi ad
Ut illas innumeras legcs Moysis aliquo ordine colligamus, protinus observabimus, quas leges Deus potissimum observandas volebat, deccm capitulis , quae Decalogus appellari sol ciat, in duabus lapideis tabulis scripsisse, cum illae leges deletae essent cx tabulis cordis , nobis enim innatae. Sicut autem in Decalogo praecepit Deus virtutes, quas exercendi locus saeptiis occurrit ; ita Sc ca tant in crimina, in quae frequentius labi homines possunt, prohibuit. Inde factum ut pleraque & deic Dianda magis crimina in Decalogo non vetita sint i quae ideo male quis licita putaret, cum alibi Deus ea acersis poenis mulctanda praecipiat: sed quia non in illa proni sunt homines, non perpetuo crat subjicienda oculis lex quibus prohibe
Summam ergo legum suarum , quae praecipuae esient, ad decem capita, quot habemus digitos, revocavit Deus, ut facilius numerarentur ec infigerentur memotiae. In prima vero duarum