Apologia theologica, nunc recens aedita, ex sacris doctoribus collecta, per r. admodum f. Andreas a Tordehumos Ribero, Augustiniensem disserentem, de interioribus animae actibus, & libertate uoluntatis humanae, applicationisque sacrificij altaris

111쪽

terius fiat, sed omnino pretesbyeter infirmum per semetipsum comunicet. Et Beatus Thomas, triplicem oco citato,refert rationem illum consule. Potest tamelaicus in necessitate sacramentude terra lauare , & licet tunc esset in peccato fixeuerenter tansteret sacramentum in ausentia face dotis non peccaret tunc. Diaconus vero ex officio mi

nistrare potest sanguinem Chri sti,ut constat ex historia Lauren iiij qui dixit sancto Sixto,expersere virum idoneum ministruele geris, cui commisisti Dominicis anguinis dispensationem. Vt iam in quaestione tactum fuit.Et

item est ratio,quia cum median te vase consecrato dispensetur

112쪽

QUAESTIO. IIII.

non oportet manus esse cosecra

tas. Vnde corpus ab eo, dispen, satur solum cuius digiti sunt consecrati dist. as. cap.nonicet. In necessitate autem potest diacoisi nus corpus administrare iuben i te episcopo scilicet , praesbytero. Hoc cum caeteris tenet Petrus de Palude, dist. a. quae. I quem refert Sylvester, in summa ver boeucharistia. q. s. Item dico quod sicut consecrare conuenit soli sacerdoti ex iure diuino , ita etiam Sc dispensare corpus illi conuenit, non solum de iure pontificio ut constat cap. peruenit,&capit. Omnis viriu sque sexus de poeniten. S remis.

sed id etiam ex iure diuino colli gitur. Primo quia die tam capit.

113쪽

APOL ο G. THEOL. Pervenitnunquam tam censerct

acriter laicis prohiberct taquam horribile δί execrabile nisi citet de iure diutino.Item reliqua sacramenta quae necessarium requi/runt ministrum cuncta compe tunt ex ossicio sacerdotibus iure diuino iuxta dictum apostoli. I. Corin. . sic scilicet nos existimcidhomo sicut ministros Christi S dispensatores ministeriorum

Dei. Ad primum argum elatum re spondetur. Ad diaconum perti nere,ministrare hoc sacramentuinteruentu tamen alicuius vasis, quia non licet manibus contre.

ctare, nisi in casibus supradictis,& quia sanguis ministratur sem l per intercedente vase,ideo diaco

conus

114쪽

RX S T I O. IIII: 6nus dicitur dispensator domi nici sanguinis, quare non est pax ratio de corpore quod tangitur dum dispensatur.

Ad secundum respondetur. Ad reuerentiam huius secrameti non solum requiri vitae puritatem, & sanetitatem morum, Verrum etiam sacramen talem sanetificationem .Quia Omnia,quae immediate contingunt hoc sacra

i mentum, sunt consecrata, Vidi l citum est,&quia laicus,quantula Ilvis fata stus, caret tali sanctifica tione ideo ad communionem non licet laico, hoc sacrametum dispensare.Si tame laicus reperi ret hoc sacramen tu in luto,& noad esset facerdos, vel diaconuS, vel inferior minister tunc liceret llaico

115쪽

APOL ο G. THE O L. laico eucharistiam tollere, eamque ad sacerdote defferre, qiua hoc pertinet ad reuerentiam no

l ad dispensationem, ut die m

Utrum voluntati ministri Eucharystia si inferri ARTI affirma

tive suffragantur

haec argumenta. Intellectus com muni theologoru IEHetentia,nobiliores voluntate,sed intellecitui probant vim inferri

posse

116쪽

sty S T I O V. sposse aliqua conclusione demon Istrata.Ergo multo fortius inferettur voluntati ad aliquem aditam

imperatum.

Item violentum seu coaetum opponitur naturali voluntario Aristot.autore. 3 .Ethicorum,ex quo ille sic argumentatur. Quando duo motus sunt contor', si unus est naturalis,alter es violentus,quod manifestum est in lapide,ascendete sursum,vel desce dente de orsum, Ergo similiter staritendum est, de cotrariis acti bus voluntatis. Vt si unus silvo luntarius, alter sit violeneus, sed voluntas ut liquet habet succes siue cotrarios adtias.Modo enim volumus hocposteaillud&vnues contrarium alteri. Necesse ex go

117쪽

go est unum actum esse naturale,&voluntarium, & alterum vios

lentum.

Item omne triste, est violentu Arist.autore. . Ethicorum. Et tristitiam inquit esse, ex eorum numero, quae nobis nolentibus accidunt, sed multa volumus clitristitia, voluntas ergo ministrico i potest. Oppositum tamen est Verum. Quod enim est maxime liberii non potest cogi voluntas maxime libera est. Ergo voluntas cOγgi non potest.

Item huc accedit,quod ait Di uus Pater Augustinus quinto de ciuitate Dei. Quod fit volunta

rie, non fit ex necessitate: omneautcm coactum fit ex necessitate. ErAE

118쪽

Ergo quod fit ex voluntate non potes esse coactum, &percose quens, Volutas cogi non potest. Animaduertendum est ad sese Iunonem huius quaestionis secudumDiuum Thomam,&om-

lης Mi0 Doctores. Duplicem

esse actum voluntatis. Vnum est mm ab eUt velle & nolle. Alterii imperatu Scalia potentia mercitu, ua immediate proficisci tu Vt ambulare,scriberecurrere Ad uberiorem tamen cognitionem oper retiu fueritnosse,iqus de hac re Aristotcles refert. lj Inqvit enim voluntatem in aeti. 4bus imperatis , vim vitam pati posse , quatenus exteriora memii

bra vi siqua impediri possunt,

119쪽

rium exequatur. In actibus vero elicitis , vis vllayoluntati inferri Ino potest.Et huius ratio est,quia aetasVolutatis elicitus nihil aliud est,quam inclinatioqusdam procedens ab interiori principi co gnoscentem. Sicut appetitiis ruralis est quaedam inclinatic ab interiori principio, & sine cognitione. Quod autem coaetiam vel violentu est,id ab exteriori principio prouenit.

Ad huc quo illustriora sint,

quae dicimus notandum est,DυuumThomam asserere esseconLtra rationem volutatis, eius adita elicitum esse violentum siue ma

irimi. Quod perspicuum facit

exemplo subiecto dicens, tam repugnare volimruti cogi posse, quam

120쪽

s TIO. V.

69quam lapidi sine vi,&motu ali- liquo ascendere.

An notatio quin

ta. In quintam quaestior, .

A N C disputat Theo

Nota quod dicit Beatus Tho. t 3 contra Gent.cap. 62.quod voluntas es: libera in quociique statu naturae. contra quodcunquei obiectum, etiam est libera in sta tu beatorum circaDeum quo ad