장음표시 사용
111쪽
82 Defensis Arnaldina, luntate beneplaciti , alios solae
voluntate signi: omnes externis
Communibusque beneficiis: juΩtos Vero temporales justitiae, s las electos perseverantiae dono disic autem ut liberum arbitrium adimat nemini'; non electis , quorum voluntas gratia sanatur
adjuvaturque , nihil labefatur libertas di non caeteris qui tonexhortationibus incitati sola voluntatis perversitate resistunt Evangelio , propriaque Volunta-1is culpa, non Dei qui invitae nos aci assentiendum; ut ne aC sentiamur, non facit: admonec ut pareamus, 3c contait e resistendinullam necessitatem asserta Haec interpretatio consentanea
est omnibus Augumi princiniis di voluntati generali nihil f . Interpretatio Petavit pugnat cum Augustin, principiis. Quis ergo negaturus est nostram antiponendam esse Petavianae Esed Petavianas rationes placec
112쪽
truendam voluntatem generalem unicum ex Augustini loco Petavius argumentum depromit; cujus fundamentum non
Deum inter & patremfamilias Comparatio. Infirmum solet esse hoc argumenti genus, quod cxcomparatione ridiculum se per est, quod tantummodo ex rebus comparatis sumitur. Petavit ratiocinatio ex rebuS comparatis sumitur , non CX comparandi modo. Voluntatem Dei semper invictam esse tum etiam cum ejus mandat, violantur hinc potissimum concluditAugustinus,quod ab eo puniantur qui violaverunt. Exemplo utitur patrisfamilias jubentis aut servos operari . aut detrudi in pistrinum ; cujus voluntas vincitur, si servi comtemptores non trudantur in piastrinum Comparat ergo Volu
113쪽
84 Def n io Arnaldina, talem invictam Dei cum voluntate victa hominis. Similisne sit voluntas Dei jubentis aliquid voluntati patrisfamilias praecipientis, hoc in loco minime quaerit, neque in ea re versatur comuparatio. Quamobrem parum s na est conclusio petavit: s ergo similis est moluntas Dei es c. quid enim hoc aliud est, quam ex albo nigrum elicere quisquis locum objectum comparaturuSest cum verbis Petavit, is ineptissimam hominis alioqui non indocti couclusionem ridebit. Si quis quaerat cur soleant homines velle id quod praecipiunt, Deus non semper velit fieri ab omnibus quod jubet proponi que omnibus, non difficile erit causam reddere. Dominus servo aliquid jubens propriam utilitatem spectat, quam proprie Vult, ideoque opus servi, quod in proprium commodum cedit : alia est Dei ratio, cui nec obediem
114쪽
sive Analytica Sno is. 8 stia nostra quidquam utilitatis affert , nec defectio quidquam
detrimenti. Idcirco cum proponit praeceptum aliquod simulque vitam & praemium .semantibus, ut poenam violantibus; pra ceptum quidem vult Volontate , ut Theologi loquuntur, complacentiae ; quia bonum est, & Deus amat bonum omne. Vel si vetat
aliquid, id vult voluntate ,,ut aiunt, di plicentia is quia malum est, & Deo displicet malum om
ne : non vult autem ea Volunta
te, quam prosiecutionis aut fugae Gregorius Ariminensis nominavit s hoc est , non vult semper vel fieri, vel vitari ab iis omnibus , quibus lex sive praecipiens, sive vetans quidpiam proponi tur; quia si ita vellet, fieret :cum dicat de seipso, μ omnis vo- a Isaialuntas mea flet. Atque hoc ipsum 'si δρ
interdum fit, vel fieri potest in hominibus, cum aliquid in pro- , priam ejus, cui praecipitur, ub
115쪽
ός Defensio Arnacrina, litatem praecipiunt, non in suam.
servum agere , quod conducat servo, non sibi, vel annonae parte multari: fieri potest ut non magis unum proprie velit, quam
Ex quo intelligitur comparationem Augustini & caetera scripturarum de voluntate Dei pra cipientis, vetantisque aliquid testimonia quae vulgo proferumtur, nihil aliud exigere, vel non aliam voluntatem significare , quam quae a Theologis compi ι entiae . disssicen ve nomia
Nec Petavius aptius com nientiusque ratiocinatur , cum ex superiore Augustini sententia: vult autem Deus omnes sata mos eri non fic tamen oci. Gratiam Communem concludit ab Augustino semper rejesturiis.
Quid enim frequentius apud Sumdem occurrit, quam illud E
116쪽
sve Analytica syno s. 'α qui gratiain hominibus dat qui- a L. debus viat, quoniam misericors es; ' . ρ se
non dat quibus non vult. Vel h b Ibid. n. qui se parvulis quibus vult, etiam RI
non volentibus , neque currentia
tibus subvenit . . o majoribus etiam his quos praevidit in apud eos facta essent, suis miraculis credit
ros,quibus non vuθsubvenire , non subvenit. Vel e utrumque utrique e L. 4. An rumprofundum e curo in ma- Ioribus se in minoribus Deus velit alteri se nolit alteri cubvenire. Ita passim de in omnibus ferme libris suis adversus Pelagianos Σidque ita certum fixumque existimavit, ut inter duodecim Capita Fidei Catholicae de gratia
tanquam fundamentum caeterorum omnium referre non dubitaverit illud : Ssiimusgratiam non d Epipost omnibus dari . a17.
Quid ergo an propterea e cusantur, qui gratia destituti peccant , ut Petavius concludit
117쪽
88 Defensio Amalina , Hoc ipsum a Pelagio conci ditur apud Augustinum in Epictola I94. n. 22. Sed excusabunt se, inquit, homines qui nolunt recte deliter vivere, dicentes, quid nos fecimus qui male vivimus ;quando quidem gratiam, unde bene viveremus, non accepimus '
argumentum parata est & obvia Petavit responsio : excusationi locum nullum superesse, quia gratia datur omnibus. Augusti nus Vero concedit gratiam pluribus negari; nec propterea tamen eos, qui peccant, excusari posse. Non possunt, inquit, vc
raciter dicere nihil malis fecisse,
qui male vivunt. Si enim nihil mali faciunt, bene vivunt. Si autem male vivunt, de suo male viavunt, vel quod originaliter traxerunt, vel quod insuper addiderunt. Et mox. αuonam se si excusabunt modo, nempe illo quem
breviser tanquam ex eorum voce
118쪽
Ibi objecit Apostolus, ut dicant: quid adhuc conqueritur nam voluntati ejus quis resistit 3 Hoc es enim dicere e quid de nobissit
querela, quod Deum omendamus male vivendo, cum illius voluntati nemo polit resi ere , qui nos obduramit misericordiam non prae stando 'Si ergo illos non pudet hae excusatione non nobis sed Apostulo
contradicere : cur nos pigeat eis ,
quod dixit Apostolus, hoc idem atque identidem dicere'O homo tu quis es qui respondeas Deo Numquid dicit figmentum ei qui se finxit, quare sic me fecisti
an non habet potestatem figulus luti ex eadem masia utique merito rectique damnata facere aliud vas in honorem indebitum propter misericordiae ratiam ; aliud in contumeliam debitam propter ira j itiam' Ut omnis tollatur peccatibus excusatio sussicere ait cognitionem veritatis. Vos quippe Scriptura dicit inexcusabiles,
119쪽
quos non latet meritas, o in eis perseverat iniquitas. Humana
quippe superbia tanquam praesumens de viribus liberi arbitrii ex custa e putat,quando ignorantiae non voluntatis videtur esse quod peccat. Secundum hanc excusati nem inexcusabiles dicit Scriptura Divina quescumque scientes te care convincit. Dei tamen justum judicium nec illis parcit, qui non audierunt. Ac per hoc inexcusabilis es omnis peccator vel re o originis , vel additamento
etiam propriae voluntatis , sue qui novit, sis qui it orat. . quia o i a ignorantia in eis qui
intelligere noluerunt, sine dubit trione peccatum es : in eis autem qui non potuerunt, poena peccati. Ergo in utri ue non es j a excusatio, sed justa damnatio. Sic. rationes Petavianae cum Auguctinianis conveniunt. Ex Augustini verbis gratiam communem Petavius per consequentias tot
120쪽
sse Analytica S no s. gissime petitas extundere con tur, quam Augustinus adversus Pelagianos disputans & distincte& semper exclusit. Ea Qblata Consequens esse putat ille, ut mali non juste punirentur. Hic gratiam dari omnibus negans malos omnes nihilominus juste puniri sive ob culpam originis Communem, sive ab proprias sin
lam habere contendit. Quod dixi Petavianam interis pretationem pugnare cum A.
gustini principiis, id vel Petavit
testimonio confirmare possum. φ . uapropter, inquit ille, si quis a Gm Augustini sententiam idum amplecti' moluerit, quae praedestinationem e ullo ad merita respectu tanquam ad causeam eri censet: reprobationem autem ex sis originali delicto: com
sequens videtur, ut neque reprob se alvandorum voluntatem ullam
habuisse Deum asserat: neque pro eorum salute vel esse passum, vec