Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

131쪽

B cIctinorumque judicio con Aci possit, nihil nyccsse est plurubus, diuexu: aps; perseipia patet Ciun. gnim. . neutrit voluntatem Mneralem: in Augustino annota

ostiunt, ud tam a nobis ante cos' memoratas ex Augusti , , Caet

132쪽

io4 Defrisio Arnaldina, . possumus, qui Voluntatem generalem penitus CXcluseriint; quos ego postea recensebo & pluriu mos S gravissimos. Nam cum iamctoritate Augustini nitantur ut doctrinae Augustinianae testes merito citari possunt. Tot vero sunt sive ex antiquis Patribus, sive ex Scholasticis omnium se me temporum, ut Abbas &numero S auctoritate facile opprimi possit Sed antequam istorum testimonia produco, placet hominem audacissimum suorum t stimonio confodere. Franciscus Macedo Francis.

canus s qui in Apologia Norisii

sub finem P. 328. laudatur, ut in lemone Augustini versatidimus in libro de mente Divinitus inD pirata SS. Innocentio X. Circa propositiones Jansenti P. ΙΟΣ.

non modo voluntatem gener tem semper ab Augustino rejeC- tam esse contendit, verum etiam

dogmatis Augustiniani testes ci-

133쪽

- - sive Analytica 'no s. Iostat e Scholasticis plurimos, Molinam inprimis , Lessium, Vasi

questum dc Maldonatum. Eodautem Augustinus auctor si Deum tuam voluntatem generalem si Amandi omnes non habuisse , nec omnibus omnino hominibus prae esse , in mea ego antea Cortina cum multis probavi ad The i. . se quoniam mihi minus Hia dei habebitur, auctoritate id gra- missimorum hominum confirmare molo' P fusius nemo ingenuus, ac

liberi judicii audeat refragari. Asyrmat Gregorius Ariminensii mus Augustini interpres se sis

concoria sepe Lessius in Apo-ogia, se Lib. de Priasin. RGI rob. Guillelmus Epius in istum

Rauli ad Timoth. Alvares L. F. d. I. Vassura I. p. d. yx c. g. ubinarii in ea item sententia fosse Prosperam,o Fulgeatium 'Maldonatus in Joannem c. f. n. g. es 'c. g. n. M. O c. Ia. n. Ia. docens.

134쪽

a Ibidem

L. ix. c. XI. u. a.

'Σ Defensi o Arnuuinis orasse. cius enim poterat, ab soluto decreto damnare illos putuisset ' Verum quoniam es in vetere testimento, o in novo complures extiterunt, qui in suscepta vera de , ac pietate minime perseverarunt : se univerae pro omnibus , quibus gratiae aliquid es adjumenti ad alutem idonei datum est, Christmerita profuerunt, non ut salvi essent; sed ut gratia illis ea tribucretur. Ex Augustini principiis,

ut Petavius docet, consequens plane est, ut Deus reptaborum salvandorum voluntatem nuliam habuerit. Ergo interpretatio loci objecti Petaviana voluntatem generalem adstruens pugnat cum Augustini principiis. Nostra voluntatem generalem excludit; Consentanea est igitur Augustini

principiis. Ejusdem & illud addere poc

sumus.' Augustinus expresse ac d ferte negat Deum omnes omnino sacvos esse velle sed eos solos asierisve

135쪽

sse Analitica Sinopsis.

le, quos ex aeterno praedestinavit. Et postea. - uocirca ex mente illius . asseverandum est reprobis in massa 'damnabili de relidiis Deum auxilia quaedam gratiae velle concederesine dandae gloriae voluntate. Si negat Augustinus omnes omnino Deusalvos velle; sine eos quidem salvos velle concedit, quibus uti minime praedestinatis gratia sne dandae gloriae voluntate datur: p gnat ergo cum Augustini principiis generalis illa Dei de omnium ac singulorum salute Voluntas. . Sin addimus praeterea & illud ib Ut de cujuspiam e Patribus semientia constet spraecipue illud intuendum est, non quid uno , alterove

in loco quasi obiter i ecerit, sed qπι sit per ejus siripta continens ,

ac perpetua doctrina : an ad Pet xium refellendum vel unius Petavit non sufficit auctoritas nam ad adstruendain Voluntatem generalem unicum ex Augustino

locum depromiti, neque enim

. 3.b Ibidem cap. 6.

136쪽

sse Analytica Syno s. risculi pompa, o delicia se curiositas interibunt, o secum ad int ritum trahunt amatores suos. A quo interitu, hoc est, p/nis sempiternis, Deus misericors volens homines

liberare , sibi ipse non ni inimiaci , o non re uni misericordiae creatoris sui , nuset unigenitum flium suum, hoc est, verbum suum. Quem locum propterea descripsi, ut appareat quam infirma sit & inops adversariorum causa, qua non aliis ex Augustino praesidiis muniri possit. Loca hinc inde sparsa in quibus ne nostra quitidem attingitur quaestio, corr dunt & expiscantur , apertissimis que rem ipsam distincte ac

dedita opera explicantibus comtra communes rationis humanae regulas objicere non erubes.cunt. Sed unde depromptum est

id quod objicitur ex libro sub

annum 4oo. edito , id est , annos duodecim antequam Amsustinus adversus Pelagianos dis-

137쪽

Defensio Arnassiana,

putare caepit. Quo tempore cum res ad gratiam S praedestinationem attinentes nondum explorasset, neque scripturas ea dilugentia . perlegisset, contulissetaque, quam postea adhibuit, Cum exorta est nova Pelagii quaestio; quis miraretur si in alia sui siet opinione, ac postmodum in diligentissime examinata fuit quid si cum his omnibus conjumgitur Augustinianae orationis o casio 3 Agitur de rudibus, agitur de Catechumeno ad fidem sus cipiendam invitando pelliciendoque: nec locus objectus aliud omnino est quam exhortationis formula. Quid autem absurdius

est quam ex oratione had rudes& Cathecumenos veram de quae

stione difficillima scriptoris semientiam petere, hoc est, de ea quaestione, quae nec apud plebem christianam plane & apertQtractatur : vix in Iibris polemicis de Dogmaticis r ut esset ridiculus

138쪽

sse Analytica Syno s. 97diculus is qui plebem imperitam exhortans m sterium praedestinationis crude exponeret sita esset multo absurdior , qui CX oratione populari, in' qua libero arbitrio multum tribui solet, hortantis de praedestinatione sententiam elicere conaretur, vel certas locutiones ut ii bero arbitrio plus faventes quam gratiae nimium urgeret.Quae cum ita sint, quis non rideat Pet vium serio concludentem Ex

his υerbis Augustini per picue s-quitur Deum vesie, quantum inses, ab aeternis suppliciis omnes

homines eximeretroptereaqueCh sum e caelo venisse. . . . Etenim qui Deum afimat vesie homines libeta

rure , s ipsi velint, se nis volun

turi illius resistunt; aperte gni cat. melle omnes salvor est e Deum ,

quantum est in ipse: ac si qui fune

pereant, non quod ille voluerit ;sed quod isti recusarint , in eam calamitatem incidisse. Certe repre F -

139쪽

st Defens b Arnaldina, bos , quisbi ipsis inimici se ada

mersus Deum eontumaces, ac resto

ctarii fuerunt, ' deo absiste putat excidis, quoia instranti re volenti graflae i restiterant. Sic ille causari inopem talibus prae sidiis tueri coactius est, quoa firantiora non suppeterent Majori

fortasse fumet ' pnidentiae de Augustino penitus illese ψ quam

infirma & ' levia ' producendo cati a iisecillitatem prodere QuΣmvis ea quae' antἡ a nobis observata sunt, ad argumentationis Ρctavianae vim frange dam plene sessici,ntri locuti tamen objecta non ejusmodi est

ut voluntas generalis ex ea conacludi necessarib possit 'Tota ejus vis in hac una propositione cristis volens liberare homi nes, nisi re uri misericordia cremtoris sui. Propositio exceptima est, ut 1 logicis nominatur is ideoque, ut caeterat ejusdem generis; duas

simplices includit , quarum pru

140쪽

neat, quas 'expressi s quarto ex

quanam Voluntas liberandi Aia

verses homines eliciatur 'ii notieerte ex ptinia: nam omnes qui Deb vocanti senipet obse pe-rafit. nunquam resistunt hi revera liberantur' ; ergo ex altera sic itaque i Petavius Tatiocinari

debet di qui non vult iliberare 1 suppliciis homines rasi seri cordiae divinae resistetites'; is quanturά est in se, vult eos esse salvos: fatiqui' Deus non vult liberate astippliciis resistentes misericordiae divinae: ergo eos quantlim