Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

121쪽

a Ibidem

s1 Defensio Arnaldina orasse. enim poterat, cum a soluto decreto damnare illos ut uis si ' Verum quoniam se in veteret amento, se in novo complures extis erunt, qui in suscepta vera de , ac pietate minime perseverarunt : se univerae pro omnibus , quibus gratiae aliquid es adjumentia autem idonei duum est, Christi merita profuerunt, non ut salvi essent; sed ut gratia illis ea tribucretur. Ex Augustini principiis

ut Petavius docet, consequens plane est, ut Deus reptaborum salvandorum voluntatem nuPam habuerit. Ergo interpretatio loci objecti Petaviana voluntatem generalem adstruens pugnat cum Augustini principiis. Nostra vo-Iuntatem generalem excludit; Consentanea est igitur Augustini

principiis. Ejusdem & illud addere poc

mmus.' Aura inus expresse ac discru negat Deum omnes omnino Gaia

vos esse velle edensos as erisveL

122쪽

D, quos ex aeterno praedesinavit. Et postea. μ α uocirca ex mente illius a Ibidem asseverandum est reprobis in massa δ' damnabili derelintis Deum auxilia quaedam gratiae velle concedere sine dandae gloriae voluntate. Si negat Augustinus omnes omnino Deusalvos velle; si ne eos quidem salvos Velle concedit, quibus uti minime praedestinatis gratia sine dandae gloriae voluntate datur: pugnat ergo cum Augustini princia piis generalis illa Dei de omnium ac singulorum salute Voluntas. Sin addimus praeterea & illud sib Ut de cujuspiam e Patribus sem b Ibuem πηtia constet si praecipue illud intuen- ς p si νε dum est, non quid uno , alterove

in loco quas obiter injecerit, sed θαι sit per ejus siripta continens ,

ac perpetua doctrina : an ad Pet vium refellendum vel unius Petavit non sufficit auctoritas nam ad adstruendam voluntatem generalem unicum ex Augustino locum depromit s neque enim

ora I n

123쪽

sse Analytica Ρηo s. sculi pompa , se deliciae es curiosias interibunt, se secum ad int ritum trahunt amatores βιω. A quo interitu, hoc est, panis sempiternis, Deus misericors volens homines

liberare , sibi ipse non ni inimiaci , o non res uni misericordia creatoris sui , misit unigenitum f m suum, hoc est, verbum Hum. Quem locum propterea descripsi, ut appareat quam infirma sit Minops adversariorum causa, quae non aliis ex Augustino praesidiis muniri possit. Loca hinc inde sparsa in quibus ne nostra quidem attingitur quantio, corra dunt & expiscantur , apertissimis que rem ipsam distincte ac

dedita opera explicantibus comtra communes rationis humanae regulas objicere non erubes.cunt. Sed unde depromptum est

id quod objicitur ex libro sub

annum 4oo. edito , id est , annos duodecim antequam Amsustinus adversus Pelagianos dis-

124쪽

ues Defensio in Myna,

putare caepit. Quo tempore cum res ad gratiam & praedestinati

nem attinentes nondum explorasset, neque scripturas ea dilugentia perlegisset, contulisse que, quam postea adhibuit , Cum exorta est nova Pelagii quaestio ; quis miraretur si in alia fuisset opinione, ac postmodum re diligentissime examinata fuit Zquid sit cum his omnibus conjumgitur Augustinianae orationis o casto Agitur de rudibus, agitur de Catechumeno ad fidem sus.cipiendam invitando pelliciendoque: nec locus objectus aliud omnino est: quam exhortationis formula. Quid autem absurdius

est quam ex oratione ad trudes& Cathecumenos veram de quae

stione difficillima scriptoris semientiam petere, hoc est, de ea quaestione, quae nec apud plebem Christianam. plane & apertCtractatur : vix in libris polemucis de Dogmaticis ut esset ridiculus

125쪽

sse Analytica Syno s. 97diculus is qui plebem imperitam exhortans m sterium praedestinationis crude exponeret , ita esset multo abserdior , qui CX oratione populari, in qua libero arbitrio multum tribui solet, hortantis de praedestinatione sententiam elicere conaretur, vel certas locutiones ut libero arbitrio plus faventes quam gratiae nimium urgeret.Quae cum ita sint, quis non rideat Pet vim serio concludentem

his verbis Augustini perspicue s-quitur Deum vesie, quantum in se es, ab aeternis sppliciis omnes

homines eximere,proptereaqueCh sum e coelo venisse. . . . Etenim qui Deum Urmat vesie homines libe

turi illius re antir apertingat cati melle omnes salvor esse Deum ,

quantum est in ipse: acsi qui fune

pereant , non quod ille voluerit ;sed quod isti recusarint , in eam calamitatem incidisse. Certe repre-F -

126쪽

st Defos o Arnaldina, bos ; qui sibi ipsis inimici se ad

versus Deam contumaces, ac refrae

mni fierent, Meo ab salute putat

excidisse, quoia insitanti essem re volenti granae i restiterant Sizille causam inopem tilibus prae sidiis tuta coactus est, quoci si 'miora non uppeterent.' Majoris

itasse seinet prudentiae de Augustinoe penitus flere . 'quam l ima , dc levia' ' producend caua iisecillitaterat prodere

QuΣmvis ea quae antἡ a nobis obsereata sunt, ad argumentationis Ρctavianae vim frange dam plene sessiciant locutiqtamen objecta non ejusmodi est

ut voluntas generalis ex ea comcludi necessarib possit. Tota ejus vis in hac una propoasitione existiti lens liberare homi nes, nisi re uri misericordia cremtoris fisi. Propositio exceptiva est. ut 1 logicis nominatur i, ideoque, ut caeterat ejusdem generis; duas simplices includit ei quarum m

127쪽

sHeries misericordia disiis. 'Ut edim dico di solo pὲ numin dare omni us amicis meis; ni dimite sit; idem plane est 'iasi dicastis pecuniam dare dilo pauperibus 'ac micis meis nolo dare divitibus ζ1 Iidocent Logici. Ergo cui, pl6positi objectat duas illast e bestianere ' quas 'expres quarto ex quanam Voluntas liberandi untiaversos homines eliciatur tieerte ex ptinia, nam i omnes qui Deb ,ocanti senipet obse e raiit. nunqham resistunt, hi revera liberantur ; ergo ' ex altera.

sic itaque 'Petavius ratiocinari debet : qui ' non vult. liberare a suppliciis homilies stiliseri cordiae divitiae resistetites ' is quantuia est' in se, vult eos esse salvos: fati qui Deus non vult liberare a suppliciis resistentes taserico diae divinae: ergo eos, quantum

est in se Ut salvos esse. Quae

128쪽

1oo Defensio Arnalma, absurda est argumentatio. Nam propositio prima, in qua nititur, constat ex terminis pugnantibus

inter se se. Ut igitur in rigido

verborum sensu penitus inhaere remus, Voluntas generalis nunquam inde extunderetur. QDmquam his propositionibus & aliis eousdem generis, quae saepe apud

eos ipsos occurrunt, a quibus voluntas generalis excluditur ,

nihil significatur aliud, quam sua quemque culpa & vitio interire i, cos qui ad fidem vocantur 5: ad justitiam, perire quod resistant Deo vocanti sive per beneficia externa, sive per interiora ; Vocatos & justos Perire, quod justitiam quam divinitus acceperant, propria Voluntate amiserint. Hos omnes demum cum Deus

salvos velle populari S trito se mone dicitur, semper propria lo- . quentis sententia spectari debet. Si voluntatem generalem admi tit, ista locutione voluntas bene-

129쪽

ta sve Analytica Synqss. Ioiplaciti, sin distincte exclusit in bliis locis, voluntas signi designatur. Itaque non ex locutione trita & usitata spud omneS, p

tenda est auctoris sententia, sed potius ex perspecta auctoris se tentia definiendum est, quid istae locutiones vulgatae apud aucto rem significent. Hanc regulam in sequuntur qui nihil in auctore quaerunt, quum propriam aucto ris sententiam. Soli declamat res &: Sophistar non sequuntur , quoniam in auctore non quid

ipse senserit, sed quid eum sen

sisse velint, expiscantur. Antequam Augustinum dimit 'to, nostrum de ejus sententia judicium virorum gravissimorum auctoritate confirmabo. Abbas Germanicus Benedi tinos propterea maxime Jansentani criminis reos fecit, quod ad loca a se indicata voluntatem generalem non adscripserint. Nec consideravit par este Lova-

130쪽

mensium crim i . . apud, cum nutrit quoque, int annotati do voluntatogeuerali. Pluseu

ri . . Cinu ista ei Put decimum' quartum libri de

modo loca finitimaisdi velingL amenses adscripserunt illud.

me e PQ. Ini lus Scholiis Pelagius se nna postolicam

omnes salvos esse velit, modo Int ipsi fit Augusti si contra in I'elagianaim in Petationem

reuereri, subjecis Cassi

i , quas nos antea potulimus. Aliam sontentiae Apostolicae im pretationem apud Augustinii nullam agnotaint. Idcircς Quar-rum de voluntate antecedenti ex amasceno, quintam demum de voluntate, signi: sumunt, exmuna&' secunda responsione ua oblectiones Vincentianas i ut si voluntatem generalem in operi-