Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

181쪽

14o Defensio Amassina, media ad salutem necessaria, is teste Petavio non vult salutem. Praedicatio Evangelii est medium vel conditio necessaria ad salutem , quam Deus plurimis infidelibus negavit, iis praesertim

de quibus Lucas L Actis a tec

ratur ; nam Apostolos, cum Hvangelii causa in Asiam & Bithyniam contenderent, Deus prohibuit. Sic eos, qui interea mortui sunt non accepto Evangelio, noluit salvos esse: conscia quens igitur est, ut fueris causa& auctor perpetratorum ab licdem criminum. Atque ut CXemplum aliquod finitimum adhi-heam, cum Rex plurimos laesae Majestatis reos fore praesentiens

paucos ex reorum numero scrvί-

re constituit, ipse est in causa , cur caeteri peccaturi sint, in Majestatem Regiam. Quae omnia quam absurda sint, patet. Nec

tam frivola , tam inepta ab eo objici posse , arbitror , qui do

182쪽

e Analytisa Syno s. I Itrinam Augustini dc reliquorum Pstrum vel delibavit. Ut objectio recte procederet, sic Petavius concludere debuit. Alio

tamen convertit argumentationes suas, tam ridicule vero; ut

ne principium quidem ipsum, in quo illas niti video , in sententia Prosperi contineatur. Integram argumentationem Petavii subjicio, ut lector judicare possit. . Cum enim voluntas illa, inquit, qua Christiani volunt esse alvi, nonnis a Deo fit, frustra illam Deus inspiraret iis, quorum salvandorum nullam omnino voluntatem haberet, id mera esset ludificatio. principium in quo nititur argumem ratio , hoc est: Deus facit ut Christiani velint esse salmi. Objectionem Vincentianam Aresponsi nem Prosperi lego , nec simile quidpiam occurrit. Sed principium demus, quod alioqui ce tissimum est apud omnes; neque enim quisquam negat Dei volum

183쪽

1 α Defensio Arnaliana, late & gratia fieri, ut eX reprobatis complures salvi esse velfflifamorne propterea est conclusior si sana est, concedendum ergo est Deum semper id velle , quod facit ipse ut velint homines. Oramus pro mortuis Christianis

pro parentibus , pro amicis: eorum salutem optamus & Vol mus et quini voluntatem piam Deus emcit, qui operatur in nobis melia , perficere. Eorum pri quibus deprecamur,plurimi sempiternis assiciuntur suppliciis ι'uamquam qui sint illi, funditus

agnoramus. Ergone istos Deus vult salvos esse ρ Filium Deo ju- tente voluit immolare Abraham. Eximiae voluntatis sive Obediem tiae, Cujus meritum redundavit in -omnes Abrahae rosteros, Deus proculdubio causa & auctor fuit ergone voluit lacus filium ὶ paue immolari Deus non υ- bhominibus fleri omnia quae praec

pit 3 vel mn ieri quae prohibet ,

184쪽

e Analytica sono s. I43 Inquit Magister i. i. d. 4s. ejusquC . interpretes : es illa dicuntur Dei moluntas , ideoque signa sunt Divianae voluntatis : non est tamen im

telligendum Deum omne illudfieri velle, quod cuicumquepraecepit, vel non eri qnod pro buit. Praecepit enim Abrahae immolare filium ; nec ideo praecepit ut feruse ut Abrahae

frobaretur es. Fecit ergo ut Mbrahamus vellet filium occideret nec tamen voluit ut occideret. Sic ruit argumentatio Petavit: quam Prosper ipse funditus eve tit ' l. in collat n. 3s. & 36. requis mus ubi seri Deus noluerit, quod homines facere deo volente volu aven/ice. unc Christo Apostolis praecia Piente ut gentes universas doc rent S: baptisarent accensa est i condibus eorum inextinguibilis sema caritatis, qua ardentissime vellent Evangelium Chrisi omnibus gentibus praedicare. Sed cum v

titi sunt loqui verbum in Asia Ocum teutarent ire in sitsyniam,

185쪽

Defensio Arnaldina, . prahibitisunt ab Spiritu Iesu; numquid non ex Deo hanc voluntatem habebam, quod etiam tuorum o labant ad Idem corda convertere, quos occulto judicio Deus Evangelium tunc nolebat audire 2 Alia id

generis exempla plurima deinde

profert. Quae vero addit Petavius tanqua ex Prospero : Voluntas Dei sui in bona voluntate maneant etiam illi: non extant apud Prosperrem; i

ligni temeritate ex proprio cerebro deprompsit. Qua in re d pliciter ab eo peccatum est, Iriquidem quod ista finxerit : Σ'. quod pugnantiaProspero non d Ditaverit supponere. Quid enim

Ineptius: Quid magis repugnans, quam illud, voluntas esDei, ut insona voluntate maneant etiam illi qui in profanos errores, autis damnabiles mores irrevocabiliter transierunt'si transierunt, ergo jam mali. Deum autem velle, ut mali permaneant in bona voluntate, qua

carent s

186쪽

E P, inquit, qui manere nolunt, Pς ut ocontra Dei voluntatem nolunt. Proinde vult illos manere, se quodin-

de sequitur,salvos eri. Hoc quudem ex superiori sententia concludit , quam apud Prosperum

extare negavi. Ideoque Contemni posset ejus conclusio. Quia tamen occurrit alia non multum dissimilis: Dei ergo voluntas est ut in bona moluntate maneatur breviter respondebo. Sed quid opus est pluribus Z Turpe est Theol sum veteranum in voluntatis vocabulo ludificari ; quod bis siam in scriptura , a Patribus &. eologis usurpatur, & pro VO-Iuntatis actione , M pro Volum ratis signo. Nam id quod solet esse δε nobis signum voluntatis, inquit .

S. Thomas I. p. q. I9. a. II. quandoque metaphorice in Deo moluntas. dicitur secundum illudMatth. Q fiat coelo M in terra. . .d tu moratur τύ-

-- Voluntas tua In

187쪽

146 Defensio Arnaldina,

luntas beneplaciti: voluntas autem

metaphorice dicta es volunt a gaei. Contra hanc voluntatem , qua non est proprie in Deo , multa fieri concedunt Theologi: contra voluntatem proprie dictam quidpiam fieri negant. Hac ergo voluntate signi vult Deus ut omnes bene agant, ut justi perse- Verent , ut omnes salvi sint, quia praecipit, hortatur, admonet, pluribus beneficiis externis& interioribus adjuvat. Quoniam vero ex Prosperi verbis nihil amplius concludi necessarib potest , nec etiam debet, cum distincte doceat solos electos Deum salvos esse velle, ideo praesertim , quod ejus voluntas sem persi efficax, neque irrita & inanis esse possit: concludamus P tavii conclusiones & vanas esse& inanes. Addo ejusmodi sententias, quae a Petavio ridicule objiciuntur, occurrere apud eos

ipsos , qui e Scholasticis clarius

188쪽

e Analytica Synepsis. I I& distinctius voluntatem gen

ratem excluserunt. Extremum denique est illud Petaxus

Petavit. Eadem se in responsioniabus aliis Prosper tradidit, praesemrim in xii. in qua voluntate tua,

non Dei cadere reprobos, ac non

perseverare dicit. Tot in paucis verbis sophismata colligit, ae passim in toto illo Libro X. ut artem ratiocinandi dedicisse videatur , cum Augustini causa deserta proditaque quam in Libro superiori defenderat , ad Contrariae defensionem postmodum

accessit.' Sic cogi debet argumentatio Petaviana : voluntate sua, non Dei , cadit reprobus: ergo Deus vult utreprobi perseverent.Quod non minus absurdum est, quam si ita concluderem : propria VO-luntate , non mea Petavius primam de Ariana Patrum Ant Nicaenorum haeresi sententiam

suam utcumque emendare co-

189쪽

natus est:ergo volui ut in prima illa sententia perseveraret.VCI pro- .pria Voluntate , non hominum , Deus Sanctos suos sanctitate δίmiraculis ornavi t: ergo ut ornaret noluerunt homines. An Petavius Theologus illustris ignorabat, quod notum est Tyronibus, velle inter & nolle, sive inter

voluntatem rei faciendae, & v luntatem rei non faciendae m diam permissionem intercedere, quae neque est voluntas rei faciendae , neque Voluntas rei non faciendae 3 Permittit Deus ut demum reprobati cadant: non Vult, . sive ut cadant, sive ut minime cadant. Non quidem ut cadant, cum non possint aliter quam peccando cadere, nec peccatum Deus ullomodo velit: neque similiter vult.ut minime cadant, quos cadere permittit. Unde S. Thomas I. P. q. I9. a. 9. ad Deus igitur neque vult mala seri,

Neque vult mala non feri , sed

190쪽

mult permittere mala feri. Duo iterum loca Prosperi objicit L. 13. de Incarnatione cap. Tρ F. quae non tam exhibebo quod difficultatem ullam habeant ,

quam ut magis appareat infirmi- tas causae PetaVianae. In Lilro Responsionum ad capi- Petotus istula Gallorum , inquit Petavius n. 3. octavam horum objectionem

proponit 9 modi: quod non homines velit Deus salvos fieri , sed certum ndmerum praedestinatorum. Haec germana es A

gustini, si Armacano creditur, sita Jansenitun appellare solet in vianio ; nullam omnino voluntatem in Deo esses andorum aliorum, pr. ter praedestinatos. Itaque concedi a

Prospero usuis oportuit, qui hoc unum suderet, ut verum s liquiadam Augu ni Doctrinam ad uoret. Cur igitur non ei, quod o jectum erat, assensus es, nisi quod contrarium illi Augustini sententi.eesse judicabat ' Omnium, ait in M