Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

191쪽

in responsone Prosper, cura est Deo: is & nemo est quem non aut Evangelica praedicatio ι aut legis tecis lificatio, aut ipsa etiam naturam conveniat. Sed infidelitatem is hominum ipsis adsci ibamus ho- ,, minibus : fidem autem donuniis Dei esse fateamur, sine cujus gratia nemo currit ad gratiam. Ex hac responsione necesse es v tantatem adscribi Deo, qua omnes homines , quantum in ipse est, ad dem se salutem conetur adducere. Etenim curam omnium esse Deo

trimum usrit: tum se cujusemodi euru susti, se qui sint illi omnes,exIlicat c. Curam sendunt se

quentia non aliam esse , quam ut

eos ad dem, o h us fructum,

aeternam vitam provehat. Eo quiT-pe pertinet Evangelii praedicatis , ac legis usi catio, se natura contemplatio. Mox addit. Si nollit, ni paucos, allicere, fuso hanc inuti curam omnium esse diceret, ex

qua salvifica bonitatis effecta ista

manarent.

192쪽

e Analytica Ρno s. ISI Ex his Potavit verbis facile

cognoscitur , quantum valeat apud homines praejudicata opinio ; quae ut animum occupaVit, Iucem mutat in tenebras, & t nebras in lucem : res manifestas

intueri non sinit, si praejudici is

repugnant: obscuras illustrat, si Conveniunt: omnia denique confundit. Ad haec persaepe accadunt& dissimulatio & mala fides. Negat Petavius id quod a Gallis objiciebatur Proiperum Concedere. Ut judicet Lector, Responsionem Prosperi subjicio.

Si circa universitatem generis huia Prρθρr mani salvandam or in agnitionem Ueritatis vocandam , ita indissorens per omnia secula asserenda svoluntas Dei, ut usiquequaque neminem hominum praetermisi e mons tur ; impenetrabilis sudiciorum Dei altitudo pulsatur. Iduare enima in praeteritis saeculis dimiserit gentes ingredi vias suas ; dyuan-

ra a

193쪽

a Psal.

b Osee

a. a s . I. Petria. Eo.

asa. D fenso Arsaldina, & non fecit taliter omni nationi & judicia sua non manifestavit eis: & cur aliquando h qui

non populus, nunc autem populus Dei sit idi & quorum aliquam do non misertus est , nunc a tem misereatur i o ubi dictum

es ς non plebs mea vos, ibi vocentur filii Dei vivi : se quare 4 quod quaerebat Israel non sit

consecutus, electio autem consecuta est, caeteri vero excaecati

sunt: impossibile est comprehendere , o periculosa curiositatis est

quaerere : cum tamen, quoae nusiast apud Deum iniquitas , nemini liceat ignorare : nec alia gratia , aut alia Ide, quemquam hominum sve ante legem , e legis tempe-- re, just catum esse credendum sit, quam hac eadem perquam Dominus noster Iesus Christus secundum consilium voluntatis suae in se sc lorum venit quaerere, o salvum facere quod perierat. Eos vero

qui causas judiciorum Dei ex

194쪽

sse Analytica Syno s.

toto reserunt ad voluntates actiones humanas profiteri ait

judicia Dei scrutabilia & vestigabiles vias ejus di denique illud

Apostoli, Deus vult omnes salvos eri, de Salvator est omnium, mi

xime Melium, vel illud Christi ;eunte, docete omnes gentes baptia

Iantes eos : vel illud Genesis, in nemine suo benedicentur omnes tribus terrae, & alia id generis quae vulgo objiciebantur adve ius Augustini sententiam verissi-ina esse, neque ulla ex parte n tare posse , sed in praegestinatis impleri r de quibus nonnulla Scripturarum testimonia producit, ac sub jungit postea locum a Petavio objectum. Quaero jam qua fronte dicatur Prosper id quod objectum erat non conce- lare. Objiciebant Galli ex Amgustino omnes ac singulos Deum salvos nolle. Respondet Procper admissa voluntate illa gen tali pertinenpe ad omnes & su

195쪽

114 Defensio Amaldina,

gulos, quam cum Gallis Pelavius admittit , impenetrabilem Dei judiciorum altitudinem puls ri. Pluribus deinde confirmat, cur Is aelitis assi1mptis caeteras gentes permiserit sibi,& cur vice

versa Judaeis rejectis caeterarum gentium nunc misere atur: tum caetera addit quaerepraesetavi. Et

hoc,si superis place non est id ipsu quod objiciebatur cocedere,

nec Voluntatem generalem, pro

qua pugnabant adversarii, recpuere Z Loca Scripturae quibus utebantur ad constituendam voluntatem generalem, solis pra destinatis accommodat Pro.erralia quoque adjicit: &hoc non est adversariis ex Augustini doctrina consequens esse objicientiabus ut Deus solos praedestinatos salvos esse velit, in re objecta penitus assentiri 3 Quis in re tam

perfricua ludificationem turpio am ferre possit ZAt subjicit Prosper : omism

196쪽

sis Anal tisa Syno M. cura es Deo : se nemo est, quem non aut Evangelica praedicatio , aut legis te sicario, aut ipsa etiam

natura conveniat.

An id negant, qui sngulos Deum salvos nolle assirmant Ut ex Prosperi loco quidpiam

eliciatur, sic cogenda est argumentatio : Deus non mod5 voluntate signi, verum etiam Vo-Iuntate beneplaciti vult eos omnes salvos esse , quos convenit vel Evangelica praedicatio vel Legis testificatio , Vel naturae contemplatio : atqui, ut assim mat Prosper, omnes conVenit aut Evangelica praedicatio, Vel Legis testificatio , vel naturae Contemplatio. Ergo omnes ac singulos Deus salvos esse vult non modo voluntate .signi, Vcrum etiam voluntate beneplaciti.

Cum ex Petavio b velle salutem nihil aliud sit quam omnia quae ad salutem consequendam, necessaria sunt praebere; sic ergo

197쪽

Defen so Arnalssina, intelligenda est prima propositio:

Deus ea quae ad consequendam tautem necessaria sunt, iis omnibus praebet quos convenit vel

EVangelica praedicatio , vel legis

testificatio , vel naturae Conte

platio. Ita gratia communis est omnium eademque plenissime suffciens , quod Prosper cum Augustino semper negavit, dc in eadem ipsa responsione quae objicitur. Nam gentes, quas na ' tura conveniebat , sibi dimissas esse ait , cum Deus Israelitas legit : in gentes misericordiam suam Deum postea ostendisse , quam judaeos excaecavit & deseruit. Quorum omnium causastilla ratione comprehendi posse negat Prosper : eosque qui totum hoc referunt ad voluntates h milnas, ut Petavius facit, Dei judicia scrutari. Prima ergo propositio falsa est, pugnatque cum Prosperi principiis. Petavius in ultima sententiae

198쪽

sis Anae mica Ρη o Us. Π, Prosperianae particula': Sed instodelitatem ho inum ipsis adscribamus hominibus t plurimum insictit. Merito itaque , inquit, Pr

per non aliam , cur ab generali cmractvoluntille salvandorum omnium excidant reprobi , causam attulit, quam voluntariam in delitatem; de adultis enim .loquitur ; qui scautem loquitur, ut non Deo , Iid privatae in delitati, aut contumaciae

cujusque adscribendam esse jacturam statis Urmet, haud dubie signi cat,Deum vere hoc, o bona fl- defleri velle quantum in se siquod ne eret non illo sed homine nolente ac recusante contigerit. Bona

fide & quantum in se est , velle aliquid juxta phrasim Petavia

, nam, idem est ac voluntate com

ditionata & cfficaci Velle , uno Verbo quicquid necessarium est ad salutem consequendam praebere. Alioqui peccatum, ut i fidelitas Deo necessaria neganei tribueretur, non homini.

199쪽

i18 Defensio Amaldina, Sed aliter sane ratiocinatur M Augustinus in locis quae antea produxi, & Prosper ipse, qui in

carmine de ingratis negat propterea nos immunes esse a peccato,qάod recta gerendi non data si uirtus, Ac merito quidem. Nam ut peccatum adulto imputetur,sumcit ut vel potuerit non agere quod revera malum est ι vel ut

proprio vitio sibi ipse ademerit potestatem boni agendi: quod in omni peccato locum habet. Nuulum enim est quod non sit aut 'actio prava ; aut boni necessarii praetermissio. Qui, gratia caret, quamvis sine omni actione mali diu esse non possit propter inn ru' cupiditatis pondus: nullam

tame particulatim admissurus est, quam non posset omnino non admittere. Idcirco bonum agere

nequaquam potest , quia malo amat creatum quid & illum morem perversum libere admisit Voluntra; quae idcirco in adultis

200쪽

una est peccatorii omnium causa, sive quod pravum est & perversa libere admittendo : sive quod bonum est propter amorem rei alicujus creatae voluntarium &liborum omittendo. Ex quo intelligitur , quam verum sit illud Prosperi in responsione ad obj. XV. sententia octava, qui salvantur ideo salvisiunt , quia illos vo

luit Deus salvos feri , se qui ρ

Nun , ideo pereunt, quia perire meruerunt; sive propter peccatum originis ut pueri ; sive etiam ob Peccata propria, ut caeteri. Non enim percunt quod eos Deus sativos minime velit, sed quod eos in peccato vel communi vel proprio perseveraturos esse praevidit. Restat unusProsperi locus idemque ad quaestionem nostram a tinens :R Item qui dicit quod non omnes homines velit Deus salvos

eri , sed certum ηumerum praeriftinatorum; dur us loquitur, quam

loquendum est, de altitudiηe issm

a In Reo pons ad Object. xv. Gallorum sententi ἀ